Als een groep mensen een film kijkt, blijkt nagenoeg iedereen op hetzelfde moment naar dezelfde plek op het scherm te kijken. Kennelijk zijn filmmakers dus heel goed in het manipuleren van onze aandacht. Hoe doen ze dat? Zijn die trucjes veranderd over de jaren heen? En hoe zorgen filmmakers ervoor dat we opgaan in een film? Aan de hand van recent psychologisch onderzoek bespreken Rolf en Anita antwoorden op deze vragen.

Meer over verhalen vind je in Hoofdstuk 5 en 8 van het boek Drang naar Samenhang: De Psychologie van het Begrijpen. In Hoofdstuk 6 komt het onderzoek naar de James Bond film aan bod.

Bronnen

Cutting, J.E. (2016). The evolution of pace in popular movies. Cognitive Research: Principles and Implications, 1, 1-30. doi: 10.1186/s41235-016-0029-0

Loschky, L.C., Larson, A.M., Magliano, J.P., & Smith, T.J. (2015). What would Jaws do? The tyranny of film and the relationship between gaze and higher-level narrative film comprehension. PLoS ONE, 10(11): e0142474. https://doi.org/10.1371/journal.pone.0142474

Magliano, J.P., Dijkstra, K., & Zwaan, R.A. (1996). Predictive inferences in movies. Discourse Processes, 22, 199-224.  

Tan, E.S. (2018). A psychology of the film. Palgrave Communications, 4, 1-20. doi: 10.1057/s41599-018-0111-y. https://www.nature.com/articles/s41599-018-0111-y.pdf

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.