تحول حرکت از "به سوی دیگران بودن" به سمت "به سوی خود بودن" است. در اپیزود شماره ۴۷ به سوی دیگران رفتن مورد گفتگو قرار گرفت و در این شماره به سوی خود بودن را گفتگو می کنیم. وقتی ما به سوی خود می رویم و نوع بودن ما "به سوی خود بودن" می شود، ذهن به تدریج از حالت چند تکه‌گی و چند پاره شدن انسجام پیدا میکند و تضادهای درونی و گفتگوهای درونی به شدت کاهش پیدا می کند. در نتیجه وجود یا هستی فرد یکپارچه می شود که آزادی انتخاب، مصمم بودن، با دیگران بودن( به جای به سوی دیگران بودن) ، اثر بخش بودن تنها بخشی از نتایج آن است. در انتها و در مرحله استادی شخص ابراز طبیعی خود و مسئولیت پذیری را تجربه می کند.

گوینده: مرتضی ایمانی راد

[email protected]