"รู้ตามความเป็นจริง มีอะไรเกิดขึ้นก็เห็นซื่อๆ ลงมือทำเมื่อไรก็ผิดทันที เพราะลงมือทำปุ๊บเราก็สร้างภพของนักปฏิบัติ ซึ่งไม่มีอะไรเกินการดัดแปลงบังคับจิตใจร่างกาย มีอะไรเกิดขึ้นให้รู้ซื่อๆ ตัวนี้ยาก จะรู้ซื่อๆ ได้ต้องมีใจเป็นตัวรู้ ตัวนี้ใช้เวลาฝึกนาน นี่คือกระบวนการของจิตตสิกขา ฉะนั้นการฝึกกรรมฐานทุกตัว ถ้าเรามุ่งฝึกเพื่อให้ได้จิตที่ถูกต้อง และสมาธิที่ถูกต้องสำหรับเดินปัญญา มุ่งไปที่ทำกรรมฐานอย่างหนึ่งแล้วคอยรู้จิตของเราเรื่อยๆ" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ สอนคนจีน#๙ ๒๑ กันยายน ๒๕๖๒

"จิตที่เป็นธรรมดา เป็นจิตที่มีสมาธิ ดีกว่าจิตที่ทำไว้นิ่งๆ จิตที่นิ่งๆ มันเจือโลภะ เจือความอยากที่จะให้จิตดี อยากให้จิตดี อยากให้จิตสงบ อยากให้จิตนิ่ง สมาธิที่ดีไม่เจือด้วยโลภะ ราคะ โทสะ โมหะ มีสติ ประกอบด้วยสติ เรามีโลภะทำให้จิตนิ่ง กิเลสเกิดแล้ว เราทำให้จิตนิ่งตามอำนาจกิเลสคือโลภะ" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สเรียนรู้ตัวเองในขั้นพื้นฐาน หนองคาย ๒๙ กันยายน ๒๕๖๒

"รู้อย่างที่มันเป็น รู้ไปด้วยใจที่เป็นกลาง รู้ไปสบายๆ พอเรารู้ไปสบายๆ สักช่วงนึง ใจมันจะสงบขึ้นมา ใจสงบก็รู้ว่า ใจสงบ จิตเริ่มนิ่งๆ ก็รู้ว่าจิตเริ่มนิ่ง มันสงบแป๊บนึง มันก็หลงไปคิดอีก มันฟุ้งซ่านอีก ก็รู้อีกว่า หลงไปคิดอีกแล้ว ไม่ห้าม ไม่บังคับ ที่จริงก็คือ ห้ามก็รู้ บังคับก็รู้" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สเรียนรู้ตัวเองในขั้นพื้นฐาน หนองคาย ๒๘ กันยายน ๒๕๖๒

"ทำไมเวลาเราทำในรูปแบบถึงยาก เพราะเราอยากดีกว่านี้ เวลาทำในรูปแบบให้เราวางใจอย่างนี้ ให้เราตัดครื่องกังวลใจภายนอก ทางโลก เพื่อนฝูง การงานออก เราอยู่กับเนื้อกับตัว แล้วเจริญสติไปด้วยใจที่ธรรมชาติธรรมดา ได้แค่ไหนแค่นั้น บางวันเราเหนื่อยมากแต่เรามีวินัย ขี้เกียจอย่างไรก็ทำ มีหน้าที่ทำ เสร็จแล้วไม่มีคุณภาพเลย แต่มีสภาวะใดเกิดขึ้น เช่น คับข้องใจ อยากรู้ กระสับกระส่าย ไม่รู้ ไม่พึงพอใจ ฟุ้งซ่าน รู้ไปซื่อๆ อย่างนี้ของจริง รู้ว่าตอนนี้เป็นอย่างนี้ ทุกสภาวะล้วนแต่เป็นทรัพยากรของการเจริญสติทั้งสิ้น สภาวะไม่ดีเราก็เรียนรู้ สภาวะดีเราก็เรียนรู้ เราไม่ได้เอาสภาวะไหน" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สเรียนรู้ตัวเองในขั้นพื้นฐาน หนองคาย ๒๘ กันยายน ๒๕๖๒

"การเดินปัญญาคือการศึกษาตัวเอง ทำไมต้องเรียนศีลสิกขาและจิตตสิกขา จิตตสิกขาเป็นเครื่องมือในการศึกษาตัวเอง ศีลสิกขาช่วยให้มีสมาธิ ถ้าไม่มีศีลสิกขา เดินจิตตสิกขาไม่ได้ คุณงามความดีต่างๆ สมาธิที่เคยมีจะเสื่อมอัตโนมัติ ถึงทำสมาธิได้ก็จะเป็นมิจฉาสมาธิโดยไม่รู้ตัว เส้นทางพ้นทุกข์นี้จะตันทันที เพราะเส้นทางนี้เป็นเส้นทางของศีล สมาธิและปัญญา ขาดตัวใดตัวหนึ่งไม่ได้" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สเรียนรู้ตัวเองในขั้นพื้นฐาน หนองคาย ๒๘ กันยายน ๒๕๖๒

ธรรมะไม่ลึกลับไม่ซับซ้อน ไม่ต้องไปอ่านธรรมะเป็นตู้ๆ ไม่ต้องท่องอะไรเยอะแยะ ไม่ต้องเรียนบาลีเยอะ พอเข้าใจสิ่งที่จำเป็นเท่านั้นเอง เข้าใจสติ สมาธิ ขันธ์และไตรลักษณ์ จะได้มองเห็นรูปนามกายใจของตัวเอง ในมุมมองของไตรลักษณ์ เราเลาะเปลือกออกให้เหลือแต่แก่น เราเหลือสิ่งที่ต้องฝึกไม่มาก และอยู่ในวิสัยที่ทำได้ --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สเรียนรู้ตัวเองในขั้นพื้นฐาน หนองคาย ๒๘ กันยายน ๒๕๖๒

"ถ้าพวกเราอยากเป็นนักภาวนาจริงๆ ตั้งแต่ตื่นยันหลับ ตั้งแต่เช้ายันเย็นคือเวลาภาวนา ไม่ใช่ว่าทั้งวันเราทำอะไรก็ได้ แล้วเจียดเวลา 15 นาทีต่อวันมาภาวนาในรูปแบบ อย่างเนี่ยโอกาสในได้มรรคผลในชีวิตนี้เป็นไปไม่ได้ อนุญาตให้ไม่ภาวนาเฉพาะตอนนอนหลับ กับเฉพาะเวลาที่ทำงานบางอย่างที่เราต้องใช้หัวสมองคิดงาน ขณะที่เจตนาคิดงานตอนนั้นภาวนาไม่ได้ เพราะใจต้องไหลลงไปจมอยู่ในเรื่องราวที่คิด ไม่งั้นเราจะคิดไม่รู้เรื่อง ถ้าไม่ใช่เวลาที่ทำงานที่ต้องคิด ต้องใช้สมองเจตนาคิดงาน ถ้าไม่ใช่ช่วงเวลาที่เรานอนหลับ เวลาอื่น ตั้งแต่ตื่นจนหลับเป็นเวลาภาวนาทั้งสิ้น" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สเรียนรู้ตัวเองในขั้นพื้นฐาน หนองคาย ๒๗ กันยายน ๒๕๖๒

คนที่ภาวนาเก่งคือ เค้าซ้อมบ่อยๆ หลงแล้วเค้ารู้เร็ว หลงเค้ารู้เร็ว เพราะฉะนั้นในชีวิตประจำวัน แค่เค้าหลงไปดู เค้ารู้แล้ว ลืมตัวแล้ว อีกพวกหนึ่งก็คือพวกที่ดูความรู้สึกตัวเองบ่อยๆ จนจำความรู้สึกได้เยอะ ความรู้สึกอะไรเกิดขึ้น สติก็เกิด ความรู้สึกอะไรเกิดขึ้น ความรู้สึกตัวอัตโนมัติก็เกิด เดี๋ยวโลภ เดี๋ยวโกรธ เดี๋ยวหลง เดี๋ยวทุกข์ คนที่ดูความรู้สึกบ่อยๆ หรือเห็นสภาวะต่างๆ เหล่านี้ บ่อยๆ จนจิตจำสภาวะได้เยอะๆ คนพวกนี้ ความรู้สึกจะเกิดถี่ ความรู้สึกตัวที่ถูกต้องก็จะเกิดถี่ขึ้นๆๆ คนพวกนี้ภาวนาเก่ง ภาวนาง่าย แต่ไม่มีเก่งง่ายมาเอง มีแต่พวกที่หัดรู้หัดดูบ่อยๆ จนจำสภาวะได้มากๆ หรือมีแต่พวกซ้อมบ่อยๆ จนจิตหลงแล้วรู้เร็วๆ โดยไม่ได้ตั้งใจ ของฟรีไม่เคยมี ของฟรีมีก็คือ เราหลงมาแล้วตลอดทั้งชีวิต เราไม่ฝึก เราก็หลงไปอย่างงี้เหมือนคนในโลก --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สเรียนรู้ตัวเองในขั้นพื้นฐาน หนองคาย ๒๗ กันยายน ๒๕๖๒

นักปฏิบัติจำไว้ ปฏิบัติแปลว่ารู้เฉพาะหน้า ปฏิบัติไม่ได้แปลว่าทำ คำว่าปฏิบัติ โดยศัพท์แปลว่ารู้เฉพาะหน้า รู้เฉพาะหน้าแปลว่ารู้สึกอยู่เฉพาะหน้าว่าตอนนี้ความรู้สึกเราเป็นยังไง ว่าตอนนี้ร่างกายจิตใจเราเป็นยังไง นี่คือปฏิบัติ --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สเรียนรู้ตัวเองในขั้นพื้นฐาน หนองคาย ๒๗ กันยายน ๒๕๖๒

ถ้าเราอยากแหวกออกจากกรงขังของวัฏฏะ หัดมีสติและสมาธิที่ถูกต้องแบบพุทธ อาศัยสัมมาสติ สติทื่ระลึกรู้รูปนามกายใจของตัวเอง และอาศัยสมาธิที่เป็นสมาธิเฉพาะแบบพุทธ อาศัยเครื่องมือสองตัวนี้แล้วเจริญปัญญา เจริญปัญญาคือ สังเกตดูและศึกษารูปนามกายใจของตัวเอง จนวันหนึ่งค่อยๆ เข้าใจความจริงของมัน วันหนึ่งที่เข้าใจอย่างแจ่มแจ้ง จะค่อยๆ ได้ธรรมะเป็นลำดับๆ ไป --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สค่ายธรรมเข้าพรรษา ๑๔ กันยายน ๒๕๖๒