"เราคอยดูพฤติกรรมของเรา เราคิด เราพูด เรามีพฤติกรรมทางร่างกาย ที่จริง มันมีสิ่งที่มีเบื้องหลังอยู่เสมอ สิ่งที่อยู่เบื้องหลัง ไม่จำเป็นต้องเป็นกิเลส เป็นกุศลก็มี... เราสังเกตมั้ย พอผมพูดเรื่องอื่นแล้วใจมันคลายออก แต่ว่ามันมีความโลภอันหนึ่ง ที่จะรู้สึกตัว มันรักษาไว้ โลภที่จะภาวนา โลภที่จะรู้สึกตัว ใจก็แน่น รู้สึกม้้ย ใจแน่นตลอด พอเราเริ่มรู้สึกถึงเบื้องหลัง มันก็คลายออก เพราะฉะนั้น การรู้ทันพฤติกรรมที่อยู่เบื้องหลัง เป็นวิธีการภาวนาที่ดีอันหนึ่ง" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ สอนคนจีน #5 ๑๘ สิงหาคม ๒๕๖๒

"ถ้าตัวรู้เกิดจากหลงแล้วมีสติรู้ทัน ตัวรู้นี้ดีมีคุณภาพ แต่ถ้าตัวรู้นี้เราสร้างขึ้นมา เจตนารู้ คุณภาพตัวรู้นี้ไม่ดี เจตนาแต่งให้รู้หรือพยายามทำให้รู้ขึ้นมา ใจจะไม่เป็นธรรมชาติ ใจที่เป็นธรรมชาติคือใจที่เคลื่อนไหวเปลี่ยนแปลงได้ จิตที่เป็นธรรมดาอย่างนี้ดี จิตแบบนี้เป็นจิตที่มีตัวรู้ที่ถูกต้อง" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ สอนคนจีน #4 ๑๑ สิงหาคม ๒๕๖๒

"เราคอยรู้ทันพฤติกรรมของใจเรา ในที่สุดเราจะค่อยสะอาดขึ้น เพราะเราจะแสดงน้อยลง เราเจอคนที่กลัว คนที่เรานับถือ คนที่เราเกรงใจ อย่างเราเจออาจารย์ เราทำตัวลีบ ทำเสียงหวานๆ ทำเสียงอ้อนๆ ที่จริงในใจ มันไม่มีความหวานอยู่เลย มีแต่ว่าแต่งเอา ให้คอยรู้ทันอย่างนี้ นานๆ เข้าเราจะค่อยๆสะอาดขึ้น และยิ่งรู้ทันอย่างนี้เรื่อยๆ จะภาวนายิ่งเก่ง เพราะทุกครั้งที่เรารู้ทันอย่างนี้ ก็คือ เรารู้ทันพฤติกรรมของใจเรา เวลาที่​เรารู้ทันพฤติกรรมของใจเราเรื่อยๆ ก็คือ ภาวนาเรื่อยๆ ไม่ได้เกี่ยวกับการเดินจงกรม นั่งสมาธิ เพราะจริงๆ กิเลสมันเกิดแทบทั้งวัน เราแสดงแทบทั้งวัน ถ้าเราเห็นตรงนี้เรื่อยๆ เราเจริญสติได้ทั้งวัน และถ้าสติเกิดขึ้นทั้งวัน วันหนึ่งก็จะเป็นถึงจุดที่ว่า สมาธิเกิดทั้งวัน มันน่าแปลกมั้ย แค่ดูตัวเองแสดงไปเรื่อยๆ วันหนึ่งจะได้สมาธิ" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ สอนคนจีน#3 ๓ สิงหาคม ๒๕๖๒

"เรามีหน้าที่อยู่กับกรรมฐานของเรา ไปด้วยใจที่สบาย แล้วก็แค่มีความสนใจ ใจของตัวเองเป็นช่วงๆ สนใจ กับ บังคับ ไม่เหมือนกัน สนใจ กับ อยากให้มันเป็นยังไง? ไม่เหมือนกัน สนใจก็ต้องรู้ว่าอยากไปสนใจ ไม่งั้นก็หลงไปสนใจ" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ ๒๗ กรกฎาคม ๒๕๖๒

"เวลาเรียนธรรมะต้องแยกแยะให้ชัด สิ่งที่เราเรียนคืออะไรบ้าง วิธีการปฏิบัติเป็นอันหนึ่ง เนื้อหาธรรมะที่เป็นสัจจะเป็นอันหนึ่ง อุบายธรรมคล้ายเรียกอุบายในการปฏิบัติเฉพาะบุคคลเป็นอันหนึ่งต้องแยกให้ชัด อย่างหลวงพ่อสอนว่ามีสติรู้กายรู้ใจตามความเป็นจริงด้วยจิตที่ตั้งมั่นและเป็นกลางคือวิธีในการปฏิบัติ ทุกสิ่งเป็นไตรลักษณ์ ไม่ใช่การปฎิบัติเป็นสัจจะ เวลาภาวนาพุทโธให้นึกถึงพระสักองค์ที่เราชอบนี่เป็นอุบายในการปฏิบัติ ไม่ใช่หลัก อุบายการปฏิบัติเป็นของเฉพาะตนไม่ใช่ใช้ได้กับทุกคน ถ้าเราแยกไม่ชัด การเรียนธรรมะของเราจะไม่ชัดเจน" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สชอบธรรม ๒๓ กรกฎาคม ๒๕๖๒

ไม่เคยสอนว่า ทำจิตให้ถูก มีแต่ว่า ถ้าบริกรรม บริกรรมแล้ว สังเกตจิต รู้ทันจิต ทำกรรมฐานแล้ว สังเกตจิต รู้ทันจิต เราไม่ได้มุ่งเอาสภาวะที่ดี เรามุ่งเห็นความจริงอันหนึ่งว่า ทุกสภาวะที่จิตไปรู้เข้า ล้วนแต่เปลี่ยน ล้วนแต่ทรงอยู่ไม่ได้ ตัวจิตที่ไปรู้สภาวะก็เปลี่ยน ทรงอยู่ไม่ได้ เกิด ดับ เหมือนกัน ไม่แสวงหา สภาวะอะไรเป็นพิเศษ ไม่ได้มุ่งว่า จิตต้อง โล่ง โปร่ง เบา คล่องแคล่ว ว่องไว นุ่มนวล ปราดเปรียว ควรแก่การงาน ไม่ได้มุ่งอย่างนั้น --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สชอบธรรม ๒๒ กรกฎาคม ๒๕๖๒

"ทำกรรมฐานให้ก้าวหน้ารวดเร็ว ต้องฝากเป็นฝากตาย กับกรรมฐานใดกรรมฐานหนึ่ง อยู่กับกรรมฐานด้วยความมุ่งมั่น อยู่ไปแล้วบางช่วงจะดี บางช่วงจะไม่ดี ไม่เลิกไม่เปลี่ยน ฝากเป็นฝากตายกับกรรมฐานนั้น จนในที่สุดมันขึ้นหรือมันลง ใจก็เป็นกลาง จนในที่สุดเข้าใจจริงๆ ว่า จะดีหรือไม่ดีไม่ได้อยู่ใต้การบังคับ ถ้าเมื่อไหร่ไม่ดีเราเปลี่ยน ใจจะมุ่งแสวงหาว่าเครื่องมืออันไหนใช่ จะไม่มีวันเจออันที่ใช่ เพราะทุกกรรมฐานทำแล้วเจริญและแล้วเสื่อมทั้งสิ้น" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สเรียนรู้ตัวเองฯ บ้านสติขอนแก่น ๗ พฤษภาคม ๒๕๖๒

"พวกเราจะรู้สึกว่าการทำกรรมฐานต้องไหว้พระ สวดมนต์ นั่งสมาธิ เดินจงกรม หรือบริกรรมอะไรอย่างนี้ นี่คือเปลือกทั้งสิ้น พวกเราจำนวนมากติดเปลือก คิดว่าต้องทำอย่างนั้น ต้องอย่างนี้ ห้ามอย่างนั้น ห้ามอย่างนี้ ควรอย่างนี้ ควรอย่างนั้น ไม่ใช่อย่างนี้ภาวนาไม่ได้ ที่จริงแค่มีสติเห็นรูปนามกายใจตามความเป็นจริงด้วยจิตที่ตั้งมั่นและเป็นกลาง เปลือกอะไรก็ใช้ได้ทั้งสิ้น แต่เราจะมีเปลือกที่เราชอบเท่านั้นเอง เปลือกที่เราชอบถูกจริต เราก็สดชื่นภาวนาง่าย ในชีวิตเราไม่ได้เจอสภาวะที่ชอบตลอดเวลา ทุกครั้งที่ปฏิเสธสถานการณ์ที่เป็นอยู่ ก็ทุกข์ ถ้าฉลาด ฝึกตัวเองดีแล้ว อยู่ในที่ไหน อยู่ในสถานการณ์อย่างไร เจอคนแบบไหนก็อยู่ได้ด้วยใจที่ร่มเย็น อย่างนี้ถึงจะเรียกว่าภาวนาเป็น" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สเรียนรู้ตัวเองฯ บ้านสติขอนแก่น ๗ พฤษภาคม ๒๕๖๒

"ปฏิบัติ คือรู้อยู่เฉพาะหน้า คือเราไม่ได้ลงไปทำอะไร เรามีหน้าที่เห็นว่าเดี๋ยวมันก็หนัก เดี๋ยวมันก็คลายออก เดี๋ยวมันถล่ำลงไปดู เดี๋ยวมันขึ้นมาก เดี๋ยวมันหลงไปคิด เราก็เห็นทุกสภาวะทำงานเปลี่ยนไปเปลี่ยนมา ไม่ใช่เรา มันทำงานเอง" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สเรียนรู้ตัวเองฯ บ้านสติขอนแก่น ๗ พฤษภาคม ๒๕๖๒

"กรรมฐานคืองานของใจ ไม่มีว่าง ตราบใดเท่าที่ยังมีความทุกข์ ยังมีกิเลส ยังมีโอกาสลงอบาย ไม่มีสิทธิ์ทิ้งกรรมฐาน" --อ.ประสาน พุทธกุลสมศิริ คอร์สเรียนรู้ตัวเองฯ บ้านสติขอนแก่น ๖ พ.ค. ๒๕๖๒