Aktywne Czytanie - książki dla dzieci i młodzieży

Bajanka konsekwentnie buduje ten aktywizujący, logopedyczny świat, który jest znajomy i ciepły. Jeśli twoje dziecko już zna te postacie, po „Kamyki” sięgnie bez wahania, tym bardziej że tu przecież są też zadania dla dzieci. Książka otwiera rozmowę też na rozmowę o tym, jak wygląda rodzinny wyjazd, czego się spodziewać i co można tam robić. To też opowieść dla wszystkich, którym zależy na jakości spędzanego razem czasu. „Kamyki” cudownie pokazują, że siedem dni tylko we własnym gronie to coś naprawdę wyjątkowego. W domu zawsze jest praca, ktoś gdzieś musi lecieć, a tu jest tylko ta czwórka i morze. Hasło seria logopedyczna to nie jest tylko ładny szyld na okładce. Monika Skikiewicz przemyślała strukturę każdej książki tak, żeby aktywnie angażować dzieci. Pytania pojawiają się regularnie, zmuszają do zatrzymania się, do odpowiedzi, do działania.

Myślicie powoli o wakacyjnych wyjazdach? 

#ninjaksiężniczki #pinkróżowy #stereotypy #aktywneczytanieksiążkidladzieci #dobreksiążki Jaki jest twój ulubiony kolor? Bo tu cała heca rozgrywa się właśnie z powodu upodobania do różu. Ale spokojnie, jeśli to też twój kolor, nikt nie będzie hejtować, wyśmiewał ani nawet komentował. A już na pewno nie osoby, które przeczytały „Ninja Księżniczki. Różowa Masakra”.PATRONAT AKTYWNE CZYTANIETo opowieść o przygodach ośmioletniej Lotki i jej dwóch wiernych przyjaciółek, Eli i Zuzy. Dziewczynki mieszkają na warszawskim Ursynowie, a tam gdzie bloki i szaro, do akcji wkracza wyobraźnia.Dziewczyny tę osiedlową szarówkę zamieniają w zamkowe wieże, a pobliskie wzniesienie w kryjówkę smoka. Jako samozwańcze wojowniczki, nasze bohaterki rozwiązują szkolną zagadkę.  Ta książka jest o akceptacji siebie i innych, bycieu sobą, niezależnie od opinii otoczenia, to dowód ogromnej odwagi.Bohaterki mają osiem lat i jeśli masz dziecko, które zaczynają mierzyć się z presją rówieśników, szkolnymi łobuzami, lękiem przed oceną, koniecznie przeczytajcie tę książkę.A co się właściwie wydarzyło? Podczas porannego apelu, dyrektorka pokazuje znalezioną w chłopięcej szatni zgubę: różowe legginsy w gwiazdki. Cała szkoła wybucha śmiechem, a szkolny łobuz Radek wraz ze swoją bandą ogłasza polowanie na „lalusia”, który je nosił, by go publicznie wyszydzić. Dziewczynki, wierne zasadzie ochrony słabszych, postanawiają odnaleźć właściciela getrów jako pierwsze, żeby uchronić go przed drwinami.Rozpoczyna się śledztwo, w którym Ninja Księżniczki wykorzystują techniki tropienia i pozyskiwania informacji. Równolegle też w grupie przyjaciółek narasta poważny konflikt między Elą a Zuzą. Zuza zachowuje się bardzo agresywnie, bo twierdzi, że różowy to „kiczowaty” i „słaby” kolor, co głęboko rani kochającą róż Elę. Nie mogę wygadać zakończenia, ale zapewniam, że otwiera furtkę do rozmów o autentyczności, odwadze w tym i szczerości. NIby banał, ale to nie jest takie oczywiste, kiedy rówieśnicy oceniają. Na blogu Aktywne Czytanie zostawiam dużo więcej na temat tej książki. To jak z tym kolorem, jaki jest twój ulubiony? ------------------------Zapisz się na NEWSLETTER, nie przegapisz wieści żadnych wieści: https://aktywneczytanie.pl/newsletter

James Ponti to nazwisko dobrze znane młodym czytelnikom, którzy lubią akcję, zagadki i bohaterów działających zespołowo. Autor zdobył popularność dzięki serii City Spies, a w książkce Klub Sherlocków rozpoczyna nowy cykl bardziej osadzony w codzienności, choć wciąż pełen napięcia i przygody.Podziwiam jego umiejętność łączenia dynamicznej fabuły z logicznym śledztwem, wszystko opiera się na analizie, obserwacji i wyciąganiu wniosków.Już pierwszy tom zapowiada serię, która będzie rozwijać się wokół kolejnych spraw prowadzonych przez młodych detektywów, a zakończenie wyraźnie sugeruje, że to dopiero początek ich przygody.Historia rozpoczyna się od mocnego uderzenia, a konkretnie sceny eksplozji jachtu, która od razu buduje napięcie. Dopiero później cofamy się w czasie i poznajemy bohaterów, rodzeństwo Alexa i Zoe Sherlock oraz ich przyjaciół. Nie zapominajmy o dziadku!Rodzeństwo Alexa i Zoe Sherlock postanawia wykorzystać nazwisko i założyć wakacyjną agencję detektywistyczną. No, nie trzeba przyznać, że to logiczne, prawda? 🙂 Bohaterowie zaczynają od chęci przeżycia przygody i zarobienia pieniędzy, ale z czasem ich motywacja się zmienia. Zaczynają rozumieć, że to, co odkryli, ma realny wpływ na innych ludzi i środowisko.Podoba m się ten niewinny i ciekawy początek (historyczny skarb Capone) oraz przeskok do przestępstwa środowiskowego. Pojawia się tu temat odpowiedzialności za własne decyzje, za to, co się widzi i czego nie można zignorować.Dla mnie jednym z największych atutów tej historii jest pokazanie, że każdy w grupie ma inne umiejętności. Ktoś analizuje, ktoś obsługuje drony, ktoś potrafi łączyć fakty i tylko dzięki współpracy, śledztwo nabiera tempa. Choć pojawiają się różnice zdań, emocje, ale też wsparcie i poczucie wspólnego celu.Na blogu Aktywne Czytanie opowiadam o niej dużo więcej, bo to mój PATRONAT. Współpraca reklamowa Wydawnictwo Dwukropek ------------------------Zapisz się na NEWSLETTER, nie przegapisz wieści żadnych wieści: https://aktywneczytanie.pl/newsletter

„Oczy” Wojciecha Grajkowskiego z ilustracjami Wojciecha Stachyry to książka edukacyjna dla dzieci w wieku 3-6 lat o tym, jak działają nasze oczy i dlaczego niektóre dzieci muszą nosić okulary.

Seria książek wydawnictwa Dwukropek, a są w niej jeszcze „Zęby”, „Mózg” i „Chorowanie” to popularnonaukowe opowieści dla dzieci, które w prosty, sposób pokazują, jak działa ludzkie ciało. Wiesz, tak na wesoło, z humorem, codziennością i bohaterami, z którymi dziecko może się utożsamić.

Aktywne Czytanie patronuje tym książkom.

Przyznajmy jednak, że to jest jednak trochę krepujące, kiedy trzeba wytłumaczyć dziecku coś medycznego, a ono patrzy na nas z mieszaniną strachu i sceptycyzmu, prawda? 😉 Nie zawsze dorośli potrafią dobrać słowa, właśnie wtedy warto wesprzeć się mądrym picturebookiem. Łucja to dziewczynka, która dowiaduje się u okulisty, że potrzebuje okularów i wcale nie jest z tego powodu zachwycona. Bo jak to tak, okulary? Nie rozumie, dlaczego są jej potrzebne.

Mamy wizytę u specjalisty, rozmowy z tatą, dużo wyjaśniania i czekania na gotowe okulary, autor przemyca naprawdę solidną dawkę wiedzy. Jak oko rozróżnia kolory, z czego jest zbudowane, dlaczego nagłe światło po ciemności jest takim nieprzyjemnym doznaniem i po co właściwie mamy rzęsy. Jest między innymi rozkładówka pokazująca zaburzoną wizję Łucji, tu część obrazu jest nieostra, tak jak naprawdę widzi dziewczynka przed założeniem okularów. Ukłony dla ilustratora, to bardzo pomaga zrozumieć, jak działają oczy.

Doceniam, że Łucja w końcu zrozumiała, co się dzieje z jej oczami i dlatego w akceptuje okulary. Dodam też, że ilustracje są tak wyraziste, energiczne, że czytanie tej książki to istna gimnastyka dla dziecięcego wzroku. Ha! Bo wzrok trzeba ćwiczyć. 🙂

Na blogu Aktywne Czytanie dużo więcej opowiadam o całej serii, zobacz koniecznie, a tu zostaw serduszko i komentarz. 

#oczy #książkidladzieci #edukacyjneksiążkidladzieci #aktywneczytanie 

Co najprędzej wybrałoby twoje dziecko: ZBUDOWANIE DOMKU DLA MISIA CZY NAMALOWANIE LAURKI DLA CIEBIE? Wspaniałe eksperymenty dla dzieci SZTUKA i ARCHITEKTURA. Seria Wydawnictwa Naukowego PWN pod patronatem Aktywnego Czytania to książki pokazujące, jak przyjemna, ciekawa i użyteczna jest nauka. Idealnie wpisuje się w podejście STEAM, bo wyjaśnia dzieciom, że matematyka, technologia, przyroda czy sztuka nie istnieją osobno, one się przenikają i wspólnie tłumaczą świat.W części poświęconej sztuce dzieci: sprawdzają, jak pracują artyści i skąd biorą pomysły, eksperymentują z kolorem, fakturą i formą, tworzą własne dzieła inspirowane różnymi stylami, uczą się patrzeć na sztukę nie „czy ładne”, ale „co wyraża”. To świetne ćwiczenie kreatywności, ale też odwagi w próbowaniu różnych rzeczy. Z kolei część o architekturze to już konkretne działanie: budowanie prostych konstrukcji (np. domków, mostów), testowanie stabilności i wytrzymałości, poznawanie wpływu klimatu i środowiska na budownictwo, myślenie o przestrzeni i potrzebach mieszkańców. Dzieci naprawdę mogą budować domy dla swoich przytulanek, a przy okazji zrozumieć, czym jest konstrukcja nośna. Genialne w swojej prostocie.To, co od razu rzuca się w oczy z mojego pedagogicznego punktu widzenia: realistyczne zdjęcia, a nie rysunki; instrukcje krok po kroku, które uczą cierpliwości i planowania; proste materiały, dostępne w każdym domu; brak presji – eksperyment to zabawa. Na blogu Aktywne Czytanie opowiadam o nich więcej. ------------------------Zapisz się na NEWSLETTER, nie przegapisz wieści żadnych wieści: https://aktywneczytanie.pl/newsletter

#autopromocja #lubięsiebieksiązkadladziecioemocjach #budowaniepewnościsiebie #aktywneczytanieksiążkdladzieci #książki ”Lubię siebie! Książka o emocjach i budowaniu pewności siebie”Ilustracje Magdalena Jakubowska, tekst Anna Jankowska, Wydawnictwo Papilon. Seria ”Lubię”. Mam nadzieję, że widzisz wyraźnie kierunek, w który zmierza seria LUBIĘ, od poznawania świata, do gotowości poznawania siebie.Podczas konsultacji z rodzicami widzę często, jak bardzo brakuje książek pokazujących najprostsze sprawy. A nam czasem brakuje słów, żeby o nich opowiadać.Wzmacnianie ”lubienia siebie” u dziecka bywa wyzwaniem, bo tak szczerze mówiąc, często sami nie potrafimy na własny temat powiedzieć wiele dobrego. Jak coś dobrego mówi ktoś z boku, wyrywa nam się ”daj spokój”. Nie chcę tego dla naszych dzieci, bo wiara w siebie i własną wartość jest budulcem w zasadzie wszystkiego i na każdym etapie życia.Warto zacząć od maluchów i prowadzić te rozmowy przez lata, dlatego powstała część pt. ”Lubię siebie! Książka o emocjach i budowaniu pewności siebie”. To jest początek. Na blogu Aktywne Czytanie czeka długa opowieść o tej książce i oczywiście środek. Jak wam się podoba taki temat?------------------------Zapisz się na NEWSLETTER, nie przegapisz wieści żadnych wieści: https://aktywneczytanie.pl/newsletter

Powiem ci, co mnie w tej serii za każdym razem kupuje i dlaczego Aktywne Czytanie z radością jej patronuje.

„Stefcia i sprzątanie zabawek” oraz „Stefcia spotyka pieska” Wydawnictwo Papilon, to dwie najnowsze części uroczej serii dla dzieci w wieku 3-6 lat, która pokazuje codzienne sytuacje z życia małej dziewczynki i jej rodziny. 

Najmłodsze dzieci, dwu- i trzylatki, pokochają ją za klimat bliski ich codzienności, za znajome zabawki i sytuacje, które same przeżywają każdego dnia. Starsze, cztero- i pięciolatki, zaczną wyłapywać niuanse i zadawać pytania, na które odpowiedzi podsuwa właśnie ta książka. Warto też wspomnieć, że ilustracje w serii mają sznyt w duchu Montessori, co zawsze chętnie podkreślam, bo rzadko zdarza się, żeby estetyka książki tak spójnie współgrała z jej filozofią. Klocki, miseczki, przedmioty w rękach dzieci, to nie przypadkowe dekoracje. To świat zaprojektowany z troską.

„Stefcia i sprzątanie zabawek” pokazuje, że sprzątanie może być zabawą w odkurzacz, wyścigiem, grą. Buduje poczucie sprawczości i dumy z dobrze wykonanego zadania, a przy tym całkowicie zmienia dynamikę tego codziennego wyzwania.

„Stefcia spotyka pieska” uczy empatii wobec zwierzęcia i szacunku wobec cudzej decyzji, nawet kiedy bardzo chce się inaczej. Stefcia kilka razy słyszy odmowę i musi przyjąć, że ma ona sens, choć serduszko jej się wyrywa na widok szczeniaczka. Tu zasady i szacunek dla zwierzaków są ważniejsze niż chęć pobawienia się.

Na blog Aktywne Czytanie dużo więcej o nich opowiadam, wskocz koniecznie. 

Autorka Aleksandra Struska-Musiał

Ilustracje Kasia Nowowiejska

#stefciaisprzątaniezabawek #stefciaspotykapieska #książkidladzieci #aktywneczytanie 

”Nowi Koledzy. O początkach, próbach i przyjaźni”. Ilustracje Natalia Berlik, autorka Anna Jankowska, Wydawnictwo Zielona Sowa.Znasz pewnie ilustracje Natalii Berlik z książek ”Bicie Stop”, „Mówię NIE”, „Słowa mogą ranić”, „Dasz radę”, „Alę krzyk”. Jednak tym razem trochę inaczej opowiadam o emocjach i sytuacjach. To nie tylko scenki z codzienności dzieci, ale też fabuła. To będzie seria ”Porozmawiaj ze mną”, ale w nowej odsłonie: ”Nowi Koledzy. O początkach, próbach i przyjaźni”.One się uzupełniają, ale oczywiście można je czytać osobno, w całości wspierają rozwój emocjonalny dzieci i pomagają regulować emocje.A bohaterami nowej odsłony są Kasia i Tomek. To rodzeństwo, które bardzo się lubi, ale oczywiście też czasem miewają problemy. Są też ich koledzy i koleżanki oraz wspierający rodzice. Nie zapomnijmy o Franciszku. Przez ich relację oraz przygody z kolegami i koleżankami, pokazuję, jak sobie poradzić z sytuacjami, które czasem stresują, czasem denerwują czy przysparzają problemów.Bo tak właśnie bywa, gdy chcemy poznać nowych kolegów i koleżanki, kiedy ktoś nam powie, że nie chce się teraz z nami bawić, kiedy nie wiemy, jak podejść do nowych dzieci albo ktoś siedzi samotnie, bo inni nie chcą się z nim bawić. Dzieci dostaną dużo wsparcia i podpowiedzi, jak się zachować w różnych sytuacjach między rówieśnikami.Przyda się u Was ta książka? Na blogu Aktywne Czytanie już czeka cała, bardzo dokładna opowieść, wskocz koniecznie. ------------------------Zapisz się na NEWSLETTER, nie przegapisz wieści żadnych wieści: https://aktywneczytanie.pl/newsletter

#Dobrzebyćtwojąmamą #mamaidziecko #książkidladzieci #miłośćmamy #aktywneczytanie ”Dobrze być twoją mamą” to książka, w której dziecko znajdzie miłość, bliskość i spokój, a mama odnajdzie siebie tu i teraz, kiedyś i we wspomnieniach. W każdym czasie, bo nie ważne, ile twoje dziecko ma lat, nieważne, ile ty ich masz, zapewniam, że tu oboje jesteście. Ilustracje Emilii Dziubak są delikatne, prawdziwe i tak bardzo piękne, trafiają w czułe struny.To moja bardzo osobista historia, bo chodziła za mną taka książka, w której pokazana będzie perspektywa mamy, ale nie ta cukierkowa, instagramowa i lukrowana, ale prawdziwa. Bo bycie mamą to ogromna lekcja, zmiana, wyzwanie i najróżniejsze emocje każdego dnia. Nie wiem, czy Ty też, ale ja czuję jej „słodki ciężar” każdego dnia i chcę mówić to głośno. Ta książka jest więc ukłonem, a może uśmiechem… dla każdej mamy, która ten słodki ciężar rozumie, kocha, obserwuje i poznaje każdego dnia. To jest droga, którą idziemy już razem z dzieckiem zawsze i jej kawałek pokazany jest właśnie w tej książce.Miłość mamy jest ogromna, radosna i przede wszystkim cierpliwa. To te chwile, kiedy maluch budzi nas o poranku, choć chciałoby się jeszcze pospać. Albo razem gotujemy, idziemy przez park. To ta pierwsza strona. A druga jest taka, że te cudowne chwile i budowane misternie relacje, zawsze przeplatają się z momentami, których nie widać, a przynajmniej nie zawsze. I nie zawsze są doceniane. Bo kto sprząta po tym całym wspólnym gotowaniu? Kto wyciera łazienkę po wesołej, jednak rozchlapanej kąpieli? Komu drży serce, gdy dziecko parku ucieka od nas za daleko? Tu pokazane są też takie chwile, bo bycie mamą jest wszystkim, więc codzienności, ale też wzruszenia, wdzięczności i uśmiechu w tej książce nie brakuje.Miłość mamy bywa też zmęczona, zatroskana, prawda? Kiedy maluch choruje, złości się albo denerwuje się, bo coś się nie udaje za pierwszym razem. Taką miłość też tu z Emilią Dziubak pokazujemy, bo to ważne, żebyśmy dzieciom pokazywali ją w pełni. Choć wydaje mi się, że inaczej zrozumieją to dzisiaj, a inaczej, gdy wrócą do tej książki po latach. Na razie wspólne czytanie to odnalezienie siebie w codzienności. Tej prawdziwej, a nie podkolorowanej, wiecznie uśmiechniętej i nigdy nieproszącej o pomoc. Wystarczającej pod każdym względem, bo zwykłej. I to jest w niej piękne.Widzisz się tutaj, mamo?------------------------Zapisz się na NEWSLETTER, nie przegapisz wieści żadnych wieści: https://aktywneczytanie.pl/newsletter

Skoro w tych książkach jest dużo emocji, to zróbmy ćwiczenie właśnie o emocjach. Wyobraź sobie, że gubisz się, a potem trafiasz w zupełnie nowe miejsce i nie wiesz, czego się spodziewać. Jakie to uczucie?

Bobik, kudłaty psiak, zna je bardzo dobrze. Pojawia się w Psiej Chatce jako zagubiony przybysz, któremu nikt nigdy nie powiedział, jak wygląda życie z człowiekiem. Nie wie, że nie sika się w domu, czym jest smycz. Nie ma pojęcia, że współpraca z człowiekiem może być czymś miłym, pomocnym i wspaniałym. Na szczęście w Psiej Chatce czekają na niego Jumbo i Mamba, dwa psy na stałe rezydujące właśnie tutaj, które wzięły już pod swoje skrzydła niejednego nowicjusza. To oni tłumaczą Bobikowi zasady, a pomaga w tym wszystkim urocza Kasia.

Tytułowe hasło „trening czyni mistrza” to serce całej tej historii. Bobik odkrywa, że nauka może być zabawą, a zabawa może zmienić wszystko, co trudne, w miłą lekcję. Dla tego psiaka spotkanie z trenerem, a właściwie zajęcia w szkole dla psów, kończą się adopcją. „Psia Chatka. Trening czyni mistrza” to kolejna część serii dla dzieci w wieku 4-8 lat, oparta na prawdziwych historiach ze schroniska. 

To ciepła, powiedziałabym, że emocjonalna seria książek dla dzieci pod patronatem Aktywnego Czytania, w której poznajemy miejsce będące domem tymczasowym dla psów czekających na nowe rodziny.

Każdy tom opowiada inną historię czworonogów trafiających do Psiej Chatki, ich trudnych doświadczeń, stopniowego odzyskiwania zaufania oraz budowania więzi z ludźmi, którzy się nimi opiekują.

To opowieści, które pokazują dzieciom świat adopcji, empatii i odpowiedzialności za zwierzęta. Wiesz, że taka chatka istnieje naprawdę? Pewnie dlatego tak bardzo ta seria wyróżnia się dużą wrażliwością narracji i ilustracjami, które podkreślają jej przytulny, bezpieczny klimat. Bo sam temat przecież może być trudny dla wielu dzieci.

Jak ci się podoba pomysł na książkę dla dzieci? 

Na blogu Aktywne Czytanie jeszcze więcej o niej (i poprzedniej części) opowiadam. 

Wydawnictwo Świetlik

Autorka Irena Małysa

Ilustracje Paulina Nachman

#psiachatkatreningczynimistrza #książkidladzieciaktywneczytanie #piesadopcja #schroniskodlazwierząt #książkiopsach