#7 | Waarom wist Molhoek, vrijwel direct na de moord op Pim Fortuyn, aan zijn toenmalige echtgenote te vertellen dat Volkert de dader was? Eric gaat te rade bij zijn collega’s bij Argos, en krijgt contact met Paul Herrie, een oud-agent van de Binnenlandse Veiligheidsdienst (BVD) die informanten runde binnen de criminele groep van Stanley Hillis. Nu de inlichtingendienst zelf z’n mond houdt over de rol van Molhoek, kan Herrie mogelijk alsnog vertellen hoe het zit. 

Officier van justitie Koos Plooij duikt, bij wijze van uitzondering, nog één keer in het dossier van Volkert en Fortuyn, om antwoord te geven op brandende vragen over het onderzoek naar Molhoek, het scenario over het Turkse café in Ede en het onbekende DNA-spoor op het wapen van Volkert. Ook reageert Plooij op de ontdekkingen die Eric tijdens zijn maandenlange zoektocht deed. ‘Interessant, dat wist ik niet.’

#6 | Nu Paul Molhoek is overleden, hoopt Eric Arends met hulp van diens familieleden meer over hem te weten te komen. Molhoek blijkt voor hen in de eerste plaats een liefhebbende oom, een fijne broer en een bijzondere geliefde. En absoluut geen wapenleverancier van Volkert, laat staan een verklikker die informatie doorspeelt aan een inlichtingendienst. Toch blijkt uit hun verhalen dat Paul niet de gehele waarheid heeft verteld – onder meer over de reden van zijn verhuizing van Wageningen. Eric hoort over wietteelt, Italiaanse revolvers, long rifles en detornators. En waarom zei Molhoek direct na de moord op Fortuyn dat Volkert de dader was?

#5 | Wie of wat te geloven? Molhoek zelf, die stellig zegt dat zijn aanwezigheid in de buurt van Volkert puur toeval is? Of politiemensen, die niet geloven dat zoveel toevalligheden bij elkaar kunnen bestaan? Eric probeert te achterhalen of er grenzen zitten aan het toeval. En tracht in contact te komen met de mensen die enige zekerheid zouden kunnen bieden: Volkert van der G. zelf, diens vriendin, en de mysterieuze man die Paul Molhoek de woonruimte in Wageningen in onderhuur deed. Ondertussen doemt een nieuw probleem op, want: waar is Molhoek eigenlijk gebleven?

#4 | Eindelijk komt Eric Arends tegenover de man te zitten aan wie hij zoveel te vragen heeft. Waarom ging hij uitgerekend wonen in het kantoorpand van Volkert? Wat was hun gedeelde interesse? Had Paul Molhoek iets te maken met Volkerts moordwapen? Was hij informant van een inlichtingendienst? Of was het allemaal toeval? Hoe een interview vol bijzondere ontboezemingen de journalistieke zoektocht van Eric een curieuze wending geeft.

#3 | Molhoek geeft aan te ziek voor een interview te zijn, en zegt de afspraak af. Daarom duikt Eric alvast verder in zijn verleden: zijn jeugd in de Haagse Transvaalbuurt en zijn eerste stappen in de criminaliteit. Hij hoort ook over een mysterieus DNA-spoor dat op het wapen van Volkert van der G. is aangetroffen.

Politiebronnen geven een inkijkje in de vermoedens die zij destijds hadden – en nog steeds hebben – over de werkelijke rol die Molhoek volgens hen speelde in de buurt van Volkert. En waarom kwam Molhoek twee jaar na de moord op Fortuyn ineens ook in beeld na de moord op Theo van Gogh? 

#2 | Eric ontdekt meer details over Molhoeks verleden en diens connecties met de beruchte crimineel Stanley Hillis. Hij krijgt ook contact met een oud-journalist die Molhoek lang geleden heeft geïnterviewd. Weet deze man of Molhoek nog leeft en zo ja, waar hij te vinden is? Intussen laten bevriende misdaadjournalisten (Harry Lensink, Jan Meeus) hun licht schijnen over het mogelijke belang van deze ontdekking, en geven zij tips: hoe benader je als journalist een (oud-)misdadiger uit de vriendenkring van Hillis? Dat advies blijkt zeer welkom, want er komt al snel een belangrijke mail binnen.

#1 | Journalist Eric Arends krijgt een vertrouwelijk politierapport in handen over het onderzoek naar de moord op Pim Fortuyn. Daarin leest hij dat de politie en het Openbaar Ministerie maandenlang een geheimzinnige verdachte in het vizier hebben gehad, die mogelijk het wapen leverde waarmee Volkert van der G. de moord op Fortuyn pleegde. De man, Paul Molhoek, stond ook op de radar van de inlichtingendienst.

Wie is deze man, die de politie in het rapport ‘een vriend’ van Volkert noemt? Met deze vraag begint een langdurige zoektocht naar Molhoek zelf en zijn achtergronden. Eric gaat te rade bij zijn oud-Volkskrant-collega Annieke Kranenberg, politie- en inlichtingendeskundige Jelle van Buuren en hoogleraar strafrecht Sven Brinkhoff. Kennen zij deze man? Hoe beoordelen zij wat de politie in deze geheime documenten heeft opgeschreven? ‘Hier zou heel veel achter kunnen zitten.’

Volkert van der G. is de moordenaar van Pim Fortuyn, maar wie hielp hem aan het pistool waarmee hij de aanslag pleegde? Die vraag kent na ruim twee decennia nog steeds geen bevredigend antwoord. Maar dan krijgt Argos-journalist Eric Arends een vertrouwelijk politierapport in handen en begint een zoektocht naar antwoorden op openstaande vragen in een zaak die Nederland ten diepste schokte.

___
Research: Eric Arends & Annelies Botjes 
Eindredactie: Erwin Schievink
Storytelling advies: Katinka Baehr 
Productie: Nicoline Tania 
Techniek: Alfred Koster 
Online redactie: Camille Schaepman
Artwork: Frederik Vorderhake 
Meeluisteraars: Laura Stek, Brecht van Hulten & Marc Josten

#5 | Minister Dijkgraaf van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap werkt aan een nieuwe wet, waardoor de overheid vanaf 2025 onderzoekers kan screenen die van buiten de EU komen die op Nederlandse universiteiten willen werken met gevoelige kennis. Een ingrijpend plan dat duizenden onderzoekers zal raken. 

Hoe effectief is de voorgestelde maatregel? Hoe verhoudt die zich tot Artikel 1 van de grondwet? En wat zijn de gevolgen voor de Nederlandse universiteiten? Saar vraagt het aan Robbert Dijkgraaf, zelf jarenlang kennismigrant in de VS, nu minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap. 

#4 | Een Iraanse wetenschapper uit Luik wordt tijdens een vakantie in zijn vaderland benaderd door de Iraanse geheime dienst met de vraag of hij hun informant wil worden. Het is een vraag die zijn hele leven op zijn kop zet. Kan hij nee zeggen?  
Inlichtingendiensten waarschuwen voor spionage op Nederlandse universiteiten. Maar hoe maak je het onderscheid tussen de mensen met goede bedoelingen en de mensen die er een dubbele agenda op nahouden? 
 
Universiteiten moeten zich beter bewust zijn van mogelijke gevaren. Maar hebben zij wel de kunde en de capaciteit om potentiële spionnen te herkennen? En wie neemt het op voor onderzoekers die de pech hebben dat ze een verdachte nationaliteit hebben?