آواهای کم‌شنیده از دیروز تا امروز

تهیه کننده و مجریان: میترا خلعتبری / اسکندر آبادی

پخش شده از بخش فارسی دویچه وله در آلمان

تاریخ انتشار پادکست: ۲۳ اسفند ۱۴۰۳

copyright ©Deutsche Welle

در پادکست این هفته "آواهای کم‌شنیده از دیروز تا امروز" از بیتا، خواننده قدیمی یاد کرده‌ایم که کمتر از یک سال پیش، در فروردین سال ۱۴۰۳ درگذشت. بیتا، همسر فضل‌الله توکل، آهنگساز و نوازنده چیره‌دست سنتور بود.

بیتا با نام اصلی طاهره موسی زاده متولد سال ۱۳۲۶ در تهران بود و در سال ۱۳۴۲ به واسطه‌ آشنایی با عطاالله خرم فراگیری موسیقی را آغاز کرد.

در دهه‌های ۴۰ و ۵۰ در ایران از چهره‌های شناخته شده میان زنان خواننده بود و آثارش از رادیو و تلویزیون ملی پخش می‌شد.

او همچنین در سال ۱۳۴۳ به‌ دعوت رضا صفایی در فيلم "تعقيب خطرناک" علاوه بر ايفای نقش اول، ساخته‌هایی از عمادرام را اجرا کرد و در فیلم‌های "زبون بسته" و "مردی در قفس" با نصرت‌الله وحدت همبازی شد.

بیتا اما پس از نقش‌آفرینی در چند فیلم، هنرپيشگی را كنار گذاشت و بیشتر به موسیقی پرداخت. او تحت تعليم استاد محمود كريمی به‌ آموختن دستگاه‌ها و رديف‌های موسيقی ايرانی مشغول شد و تا سال ۱۳۵۷ حدود ۴۰ ترانه اجرا کرد.

"آخرین برگ" ، "منم که فردایی ندارم"، "آشتی"، "وسوسه" و "سلام بر پیری" از قطعاتی است که با صدای او بسیار مشهور شد.

بیتا در سال ۱۳۵۰ با فضل‌الله توکل ازدواج كرد که نه تنها سنتورنواز ماهری بود، بلکه از مشهورترين آهنگسازان راديو بود كه تا آن زمان برای خوانندگانی چون هايده، گلپا و حميرا آهنگسازی کرده بود.

یکی از زیباترین ترانه‌هایی که توکل ساخت و همسرش آن را اجرا کرد، "از یاد رفته" روی شعری از معینی کرمانشاهی بود.

بیتا پس از انقلاب اسلامی در ایران مانند بسیاری از هنرمندان زن از فعالیت هنری منع و خانه‌نشین شد، به همین خاطر به خارج از کشور مهاجرت کرد.

او در سوم فررودین ۱۴۰۳ در سن ۷۶ سالگی درگذشت.

تهیه کننده و مجریان: میترا خلعتبری / اسکندر آبادی

پخش شده از بخش فارسی دویچه وله در آلمان

تاریخ انتشار پادکست: ۹ اسفند ۱۴۰۳

copyright ©Deutsche Welle

سامان شاهی، رهبر ارکستر، آهنگساز و موزیسین مهمان پادکست این هفته "آواهای کم‌شنیده از دیروز تا امروز" است. شاهی از معدود ایرانیانی است که نامزد دریافت جایزه "جونو" در کانادا شده است.

سامان شاهی از ۱۵ سالگی نواختن ساز پیانو را آغاز کرد و از سال ۲۰۰۴ ساکن کانادا است. او در این کشور در رشته آهنگسازی تحصیل کرد و پس از آن دوره رهبری ارکستر را نیز گذارند.

این هنرمند در سال‌های اخیر با ارکستر سمفونیک کانادا و گروه‌های مختلف و معتبر این کشور همکاری داشته و نخستین ایرانی است که نامزد دریافت جایزه "جونو"، مهمترین جایزه موسیقی کانادا شده است. "تنفس در سایه‌ها" ساخته او در بخش "بهترین اثر کلاسیک" سال نامزد دریافت این جایزه شده بود.

در پادکست این هفته "آواهای کم‌شنیده از دیروز تا امروز" اما در مورد پروژه Fragments یا "تکه‌ها" صحبت کرده‌ایم که شاهی اخیرا بر اساس تجربه چندین مهاجری که به اجبار کوچ کرده‌اند، ساخته است.

نیکا خانجانی، شاعر و نویسنده در این پروژه کار نوشتن اشعار و متن را انجام داده است و شاهی در این برنامه درباره روند ساخته شدن آن می‌گوید.

تهیه کننده و مجریان: میترا خلعتبری / اسکندر آبادی

پخش شده از بخش فارسی دویچه وله در آلمان

تاریخ انتشار پادکست: ۲۵ بهمن  ۱۴۰۳

copyright ©Deutsche Welle

در پادکست این هفته "آواهای کم‌شنیده از دیروز تا امروز" از مریم روح‌پرور، خواننده آهنگ‌های عامه‌پسند یاد کرده‌ایم. به او به خاطر برخورداری از صدایی قدرتمند در اجرا، لقب "ام‌کلثوم ایران" را داده بودند.

مریم روح‌پرور متولد ۳۱ شهریور ۱۳۱۱ بود و نخستین بار صدایش توسط یکی از رادیوهای تهران به نام رادیوی نیروی هوایی پخش شد و به این خاطر مردم او را تا مدت‌ها به نام "روح‌پرور نیرو هوایی" می‌شناختند.

روح‌پرور بعدها از خواننده‌های لاله‌زاری شد و بسیاری به خاطر برخورداری از صدایی قدرتمند در اجرا، به او لقب "ام کلثوم ایران" را دادند.

روح‌پرور در زمان فعالیت هنری خود حدود ۱۰ آلبوم موسیقی منتشر کرد که یکی از آنها با نام "دورنگی" بسیار مشهور شد.

او با اینکه در زمانی که فعالیت می کرد از سوی بسیاری از علاقه مندان به سبک موسیقی اش بسیار طرفدار داشت اما از اینکه بسیاری از آهنگسازان هم دوره اش از همکاری با او خودداری می کردند، گلایه داشت.

نام روح‌پرور به همین خاطر در بسیاری از منابع موسیقی و در میان زنان خواننده ایرانی درج نشده است، هر چند خودش در روزهای اوج کارش مصاحبه ای با یکی از روزنامه های وقت انجام داده و گفته بود، حاضر است با بسیاری از خوانندگان هم دوره اش بدون میکروفون بخواند تا متوجه قدرت صدایش شوند.

در پادکست این هفته "آواهای کم‌شنیده از دیروز تا امروز" مروری بر کارنامه هنری این خواننده داشتیم و به این موضوع که چرا بسیاری از خوانندگان زن موسیقی عامه پسند یا کوچه بازاری مانند مردان فعال در این ژانر موسیقی ماندگار نشدند، پرداختیم.

روح‌پرور در ۱۲ دی ماه سال ۱۳۶۶ در سن ۵۵ سالگی در تهران درگذشت.

تهیه کننده و مجریان: میترا خلعتبری / اسکندر آبادی

پخش شده از بخش فارسی دویچه وله در آلمان

تاریخ انتشار پادکست: ۱۱ بهمن ۱۴۰۳

copyright ©Deutsche Welle

در پادکست این هفته "آواهای کم‌شنیده از دیروز تا امروز" از فریدون شهبازیان، آهنگساز و موسیقیدان به‌نام ایرانی یاد کرده‌ایم که به تازگی به خاطر "مشکلات حاد تنفسی" درگذشت. شهبازیان خالق آثار ماندگاری هم‌چون "پر کن پیاله را" با صدای محمدرضا شجریان بود.

فریدون شهبازیان متولد ۲۱ خرداد سال ۱۳۲۱ بود و با تشویق و راهنمایی پدرش، حسین شهبازیان که نوازنده ویولن، رهبر ارکستر و از شاگردان ابوالحسن صبا بود، به موسیقی گرایش پیدا کرد و در هنرستان عالی موسیقی به تحصیل پرداخت.

در ۱۷ سالگی به عضویت ارکستر سمفونیک تهران به رهبری حشمت سنجری درآمد و پس از آن همکاری خود با ارکستر گل‌های رادیو را آغاز کرد.

او فارغ‌التحصیل دانشکده هنرهای زیبای دانشگاه تهران بود و در سال ۱۳۴۵رهبر گروه کر و ارکستر سمفونیک رادیو شد. پس از آن هم به دعوت هوشنگ ابتهاج سرپرست برنامه‌ گل‌های تازه در رادیو شد.

شهبازیان در طول سال‌هایی که فعالیت کرد با خوانندگان بسیاری مثل محمدرضا شجریان، عهدیه، علی‌اصغر شاهزیدی، عارف، سیمین غانم، الهه، علیرضا افتخاری، نادر گلچین، اکبر گلپایگانی، عبدالحسین مختاباد، حسام‌الدین سراج و محمد اصفهانی همکاری داشت.

در این این قسمت پادکست "آواهای شنیده از دیروز تا امروز" از کارنامه پربار شهبازیان گفته‌ایم و درباره مشهورترین آثارش هم‌چون "پر کن پیاله را" که اوایل دهه ۵۰ شمسی ساخته بود و از برنامه گل‌های تازه شماره ۷۷ رادیو پخش شده بود، "گریز" با صدای نادر گلچین روی شعری از هوشنگ ابتهاج، "گل گلدون من" با صدای سیمین غانم روی شعری از فرهاد شیبانی، "خانه خوبان" با صدای محمد نوری و شعری از نادر ابراهیمی و آثاری که در همکاری با شاعران تولید و به صورت دکلمه منتشر کرده بود، گفته‌ایم.

شهبازیان از اواسط دهه۵۰ ساخت موسیقی فیلم را آغاز کرده بود اما پس از انقلاب اسلامی در ایران با توجه به محدودیت‌ها بر موسیقی باکلام و خوانندگان، بیشتر تمرکز خود را بر ساخت موسیقی متن فیلم‌ها و سریال‌های تلویزیونی گذاشت.

از جمله آثار موسیقی فیلمی که برخی به صورت آلبوم‌های مستقل موسیقی نیز منتشر شده‌اند، می توان به موسیقی متن فیلم‌های "آوار" به کارگردانی سیروس الوند، "شیر سنگی" به کارگردانی مسعود جعفری جوزانی، "پائیزان" به کارگردانی رسول صدر عاملی، سریال "باغ گیلاس" به کارگردانی مجید بهشتی و فیلم‌ سینمایی "هیوا" به کارگردانی رسول ملاقلی‌پور اشاره کرد.

فریدون شهبازیان در ۲۲ دی ۱۴۰۳ به خاطر "مشکلات حاد تنفسی" در ۸۲ سالگی درگذشت.

تهیه کننده و مجریان: میترا خلعتبری / اسکندر آبادی

پخش شده از بخش فارسی دویچه وله در آلمان

تاریخ انتشار پادکست: ۲۷ دی ۱۴۰۳

copyright ©Deutsche Welle

در نخستین پادکست "آواهای کم‌شنیده از دیروز تا امروز" در سال ۲۰۲۵ از عطاءالله خرم، یکی از پرکارترین آهنگسازان ایران یاد کرده‌ایم. او خالق آثار جاودانه‌ای برای بسیاری از خوانندگان ایرانی بود. بسیاری از قطعاتی که با صدای ویگن مشهور شد را خرم آهنگسازی کرد.

عطاءالله خرم متولد ۱۲ فروردین ۱۳۰۵ در تبریز بود و در کودکی با راهنمایی دایی خود، ایرج کسمایی با موسیقی آشنا شد.

در ابتدا به سازهای غیرایرانی مانند ماندولین، فلوت و ویولن علاقه‌مند شد اما دوستی با ابوالحسن صبا و شرکت در ارکستر شماره یک، علاقه‌مندی او به سازهای ایرانی را نیز به دنبال داشت.

او ساخت بیش از ۷۰۰ ترانه را در کارنامه هنری خود دارد و با خوانندگانی مانند ویگن، دلکش، ایرج، هایده، رامش، عارف، منوچهر سخایی، روانبخش، حمیرا، رامین، راشین و محمدرضا شجریان همکاری کرد. در بین این خوانندگان اما بیشترین همکاری را با ویگن داشت.

از مشهورترین آثاری که با ویگن منتشر کرد، می‌توان به بارون بارونه، شاه دوماد، دو کبوتر، شکوفه‌ها، بی‌ستاره‌، کجاوه، ساقی، دختر دریا و رقیب اشاره کرد.

عطاءالله خرم در دوره‌ای که مشغول به فعالیت بود با سه ترانه‌سرا نیز بیشتر از دیگر هنرمندان همکاری کرد. شعر بسیاری از آثاری مشهور او را پرویز وکیلی، سیروی آرین‌پور و ناصر رستگارنژاد سروده‌اند.

خرم پس انقلاب اسلامی در ایران، ابتدا به فرانسه رفت اما دو سال بعد برای همیشه به آمریکا مهاجرت کرد.

در سال‌هایی که ساکن خارج از ایران بود نیز بسیار پرکار بود و چندین جلد کتاب منتشر کرد. "گلستان موسیقی" که شامل خاطرات ۵۰ سال کار او در موسیقی است، "ترانه‌های ملی ایران" و "گلچینی از گوشه‌های ردیفی موسیقی ایران" در دو جلد از جمله آثار برجسته اوست.

خرم در مصاحبه‌ای با رادیو جوانان لس‌آنجلس گفته بود: «من می‌توانستم بهترین و "سنگین‌ترین" آهنگ گلها را بسازم یا می‌توانستم شادترین آهنگ جاز را بسازم. آهنگ‌هایی که من می‌سازم همه در مایه‌های ایرانی است ولی با ریتم‌های شادتر و امروزی‌تر.»

عطاءالله خرم در سال ۱۳۹۳ درگذشت.

تهیه کننده و مجریان: میترا خلعتبری / اسکندر آبادی

پخش شده از بخش فارسی دویچه وله در آلمان

تاریخ انتشار پادکست: ۶ دی ۱۴۰۳

copyright ©Deutsche Welle

در آخرین پادکست "آواهای کم‌شنیده از دیروز تا امروز" در سال ۲۰۲۴ یادی از افسانه نوابی، یکی نخستین آوازخوانان زن افغانستان کرده‌ایم. این هنرمند با خواندن قطعه "حال که دیوانه شدم می‌روی" به چنان شهرتی رسید که خوانندگانی در ایران و تاجیکستان نیز این قطعه را بازخوانی کردند.

افسانه نوابی با نام اصلی پیکر سلطان در سال ۱۳۲۹ در کابل زاده شد و خیلی زود با وجود مخالفت خانواده به شهرت رسید. نام او در ۱۴ سالگی با اجرای آهنگی به نام "من مست بهار حسنت" در افغانستان بر سر زبان‌ها افتاد.

پیکر سلطان در ابتدا با نام هنری جلوه مشغول به خواندن شد اما از آنجا که خانواده متوجه این موضوع شدند تا چندین سال اجازه خواندن نداشت.

او پس از ازدواج با محمد اسماعیل نوابی، از آنجا که همسرش مشوق او برای انجام کارهای هنری بود، به رادیو بازگشت. این بار نام هنری افسانه برای او انتخاب شد. خود در مصاحبه‌ای درباره انتخاب این نام گفته بود: «در رادیو، استاد خیال یا زلاند بود که نام افسانه را برایم انتخاب کرد.»

استاد حفیظ‌ الله خیال اما چه نام افسانه را برای او انتخاب کرده باشد چه نه اما در موفقیت پیکرسلطان نقش مهمی داشت چرا که قطعه "حال که دیوانه شدم می‌روی" را بر روی شعری از خانجان مقبل آهنگسازی کرد و افسانه با خواندن آن به چنان شهرتی رسید که تا سال‌ها این ترانه را خوانندگان بسیاری در ایران و تاجیکستان نیز بازخوانی می‌کردند. برای مثال در ایران، سلی، خواننده قدیمی آلبومی به این نام در سبک پاپ منتشر کرد شامل ۱۱ قطعه بود.

نام افسانه نوابی در تاریخ هنر افغانستان از این نظر نیز دارای اهمیت است که او کار خوانندگی را زمانی انجام می‌داد که در افغانستان مخالفت‌های بسیاری با خوانندگی زنان وجود داشت و او از زنان سنت‌شکنی بود که با شجاعت وارد این صحنه شد.

در سال ۱۳۷۵ اما با سیطره طالبان بر افغانستان عملا فرصت هر گونه فعالیتی از زنان خواننده گرفته شد و افسانه نوابی نیز مانند بسیاری از هنرمندان دیگر مجبور به ترک کشورش شد.

او به آلمان رفت و فعایت هنری‌اش در سال‌هایی که در این کشور زندگی کرد، تنها محدود به خواندن در برخی محافل هنری افغان‌های ساکن این کشور شد و اثر جدیدی تولید نکرد.

پیکر سلطان در ۲۴ اسفند ۱۳۹۹ در آلمان بر اثر سرطان درگذشت.

طاهر زهیر، سرپرست وزارت اطلاعات و فرهنگ وقت پس از درگذشت نوابی گفته بود: «درگذشت افسانه یک ضایع بسیار سنگین و جبران ناپذیر برای جامعه هنری افغانستان به‌حساب می‌آید.»

تهیه کننده و مجریان: میترا خلعتبری / اسکندر آبادی

پخش شده از بخش فارسی دویچه وله در آلمان

تاریخ انتشار پادکست: ۲۲ آذر ۱۴۰۳

copyright ©Deutsche Welle

در پادکست این هفته "آواهای کم‌شنیده از دیروز تا امروز" از حسن لشگری، آهنگساز و نوازنده یاد کرده‌ایم. او با خوانندگان بسیاری در سبک پاپ همکاری کرده بود. ترانه "تنها با گل‌ها" با صدای هایده که بسیار مشهور شد نیز از ساخته‌های اوست.

حسن لشگری متولد سال ۱۳۱۷ در تهران بود. او یکی دیگر از هنرمندان خانواده مشهور لشگری بود که البته سبک کارش کمی با دیگر افراد خانواده متفاوت بود.

پدرش علی‌اصغر لشگری نوازنده تار بود و به همین سبب او از کودکی با موسیقی آشنا شد. نواختن ساز سنتور را نزد برادرش منوچهر لشگری آغاز کرد و پس از آن به هنرستان موسیقی راه یافت و تحصیلات خود را به پایان برد.

او سازهای ویلن، پیانو و آکاردئون را به خوبی می‌نواخت و با ارکستر کودکان نیز همکاری داشت.

در طول سال‌های فعالیتش با خوانندگان بسیاری مانند هایده، گوگوش، الهه، پوران، ایرج، عارف و ... همکاری داشت و بسیاری از ساخته‌های او در زمان انتشار بسیار مشهور شد.

ترانه "تنها با گل‌ها" با صدای هایده، "آدما" و "دنیا وفا نداره" با صدای گوگوش و ترانه دوصدایی "نگاهم با نگاهت قصه‌ها دارد" با صدای عارف و هایده از نمونه‌های موفق کار اوست.

حسن لشگری از سال ۱۳۵۱ دچار بیماری شد و تا سال‌ها به توصیه پزشکان برای درمان به خارج از کشور رفت و آمد داشت اما در نهایت در تیر ماه سال ۱۳۵۴به ایران بازگشت.

او پس از بازگشت به تهران، در بیمارستان به خبرنگار هفته‌نامه جوانان گفته بود: «دوری از وطن و دوستان بیشتر مرا به ناامیدی کشیده بود و حالا که همه را در کنار خود می‌بینم و گاه به نوای موزیک ایرانی گوش می‌دهم، امیدی در دلم جوانه کرده و احساس راحتی می‌کنم.»

حسن لشگری در ۲۳ مرداد سال ۱۳۵۴ بر اثر سرطان معده درگذشت.

تهیه کننده و مجریان: میترا خلعتبری / اسکندر آبادی

پخش شده از بخش فارسی دویچه وله در آلمان

تاریخ انتشار پادکست: ۸ آذر ۱۴۰۳

copyright ©Deutsche Welle

ملاحت حداد، خواننده ساکن لندن مهمان پادکست این هفته "آواهای کم‌شنیده از دیروز تا امروز" است. از این هنرمند قطعه "بی‌گناه" با شعری از فربد بهمنی و آهنگسازی فریبرز فرهنگ‌مهر را انتخاب کرده‌ایم.

ملاحت حداد متولد ۲۷ شهریور ۱۳۶۰ در رشت است. او در رشته ادبیات فارسی تحصیل کرده و زمانی که در ایران ساکن بود، در مقطع دبستان به شغل معلمی اشتغال داشت.

او در این برنامه از این می‌گوید که به واسطه برادر و عمویش که دستی بر نواختن ساز داشتند، به موسیقی علاقه‌مند شد و با فراگیری ساز تار پا در این عرصه گذاشت.

حداد در آواز از شاگردان ماری بیابانگرد و هنگامه اخوان بود اما می‌گوید که غلامحسین بنان و پریسا نیز در زندگی موسیقایی او نقش به‌سزایی داشتند.

در پادکست این هفته "آواهای کم‌شنیده از دیروز تا امروز" از قطعه "بی‌گناه" با شعری از فربد بهمنی و آهنگسازی فریبرز فرهنگ‌مهر گفته‌ایم و همچنین از چند قطعه دیگر که برخی از آنها تجربه متفاوتی برای ملاحت حداد بوده‌اند، مانند همکاری با یک موزیسین موسیقی الکترونیک.

حداد در ایران با گروه‌های بسیاری مانند گروه ناصر مسعودی، خواننده به‌نام موسیقی گیلان همکاری کرده و پس از مهاجرتش به خارج از کشور نیز اجراهای مختلفی را روی صحنه برده است.

تهیه کننده و مجریان: میترا خلعتبری / اسکندر آبادی

پخش شده از بخش فارسی دویچه وله در آلمان

تاریخ انتشار پادکست: ۲۴ آبان ۱۴۰۳

copyright ©Deutsche Welle

در پادکست این هفته "آواهای کم‌شنیده از دیروز تا امروز" از مجید نجاحی، نوازنده سنتور گفته‌ایم که به خاطر ويبراسيون‌های زيبا به یکی از سنتورنوازان منحصر‌بفرد تبديل شد که صدای سازش خیلی وقت‌ها برای شنوندگان غيرمتخصص هم قابل تشخیص بود.

مجید نجاحی در بهمن سال ۱۳۱۳ در شهر تهران متولد و تحصیلات ابتدایی را در مدرسه پروانه گذراند و پس از آن برای ادامه تحصیل به دبیرستان علمیه رفت.

او سال‌ها با خانواده در بهارستان تهران زندگی می‌کرد اما پس از سکونت در دروازه شمیران، بر حسب اتفاق خانه آنها در همسایگی محسن بی آزار از نوازندگان سنتور و از تک‌نوازان رادیو در آن زمان بود و در نتیجه رفت و آمدها، نجاحی برای نخستین بار با ساز سنتور و نحوه نواختن آن آشنایی ابتدایی پیدا کرد.

با توجه به علاقه‌اش به موسیقی از یک نجار خواست سنتور کوچکی در مقابل دریافت مبلغ کمی برای او بسازد. نجار هم یک سنتور به اندازه یک وجب و چهار انگشت برایش ساخت و نجاحی هم پس از آنکه خود روی این صفحه سیم‌ها را سوار کرد، مشغول فراگیری شد.

نجاحی پس از پنج سال نواختن سنتور با حسین قوامی، احمد عبادی، مرتضی‌خان محجوبی و نورعلی‌خان برومند آشنا شد و از محضر آنها بهره برد.

خودش بارها گفته بود که در نوازندگی بسیار تحت تاثیر نوازندگی پیانوی مرتضی محجوبی قرار داشت و سعی می‌کرد از سبک این نوازنده به‌نام استفاده کند.

داوود پیرنیا در سال ۱۳۳۷ در منزل عبدالعلی وزیری او را به برنامه گلها دعوت کرد و بدین ترتیب نخستین برنامه‌ای که با صدای ساز او در رادیو ضبط شد، گلهای جاویدان شماره ۲۰ در دستگاه همایون بود.

مجید نجاحی با خوانندگانی هم چون حسین قوامی، اکبر گلپایگانی، محمدرضا شجریان، محمود خوانساری، ایرج و عبدالوهاب شهیدی همکاری کرد و حضور پررنگی در برنامه‌های تکنوازی سنتور، تکنوازان و موسیقی اصیل ایرانی داشت.

در پادکست این هفته از فعالیت‌های هنری و شیوه نوازندگی او که در روز ۲۱ مرداد سال ۱۳۹۵ و در سن ۸۲ سالگی در تهران درگذشت، گفته‌ایم.

تهیه کننده و مجریان: میترا خلعتبری / اسکندر آبادی

پخش شده از بخش فارسی دویچه وله در آلمان

تاریخ انتشار پادکست: ۱۰ آبان ۱۴۰۳

copyright ©Deutsche Welle

پویان بیگلر، آهنگساز و نوازنده تار و سه‌تار مهمان پادکست این هفته "آواهای کم‌شنیده از دیروز تا امروز" است. در این برنامه از آلبوم "خانه غریب" با آهنگسازی این هنرمند و صدای وحید تاج گفته‌ایم.

امیر پویان بیگلر متولد اول تیر ۱۳۶۱ در همدان است و از کودکی نزد استادانی همچون داریوش زرگری و ارشد تهماسبی به فراگیری موسیقی پرداخت. دوره عالی را نیز در محضر اساتید دیگری هم‌چون داریوش طلائی و محمدرضا لطفی گذراند و از محضر شریف لطفی و محسن حجاریان نیز بهره برد.

پس از پایان دوره کارشناسی و کارشناسی ارشد در رشته موسیقی به تدریس و نوازندگی مشغول شد اما گفته‌های محمدرضا لطفی، زمانی که به ایران بازگشته بود چنان تاثیری در زندگی موسیقایی او داشت که پس از آن به آهنگسازی مشغول شد. پویان بیگلر در این پادکست در این باره می‌گوید.

پویان بیگلر در آلبوم "خانه غریب" با وحید تاج همکاری کرد و این اثر را در سال ۱۳۸۸ به عنوان پروژه کار عملی کارشناسی ارشدش منتشر کرد. آلبومی که در آن زمان نظر تحسین برانگیز بسیاری از اساتید به‌نام هم چون محمدرضا شجریان و داریوش طلائی را به دنبال داشت. این آهنگساز در پادکست این هفته "آواهای کم‌شنیده از دیروز تا امروز" از روند ساخته شدن این آلبوم گفته است.

بیگلر از سال ۲۰۲۲ ساکن بریتانیا است و در حال حاضر مشغول برگزاری کنسرت‌های مختلف در برخی شهرهای اروپایی است. این اجراها، دو نوازی میان او و علی نوربخش، نوازنده سازهای کوبه‌ای است.