سلام شهلا خانم ،دخترم کلاس چهارمه ،درسش ضعیفه ،ووابسته به منه که به زورگیرش بیارم وهی براش توضیح بدم که تمرین کنی پیشرفت می کنی ودیگه معلم بهت تذکرنمیده،که تمرین کنی همش می خوادبپره که بره پارک ،دلم می خواد دخترم درک کنه که خودش بایدتلاش کنه وزحمت بکشه ،اصلن نگران درسش نیست که کم بیاره ،تاهنوزه جدول ضرب خوب خوب حفظ نکرده معلم هم هی به من تذکرمیده ،دخترتون به یاری شمانیازداره ،درصورتی که کوتاهی ازدخترمه ،نمی دونم چه کارکنم که دخترم احساس کنه که بایدبیشترتمرین وتلاش کنه تااینکه تودرسش موفق بشه ،کمکم کنید ،ممنونت میشم که بطورواضح وکاربردی راهنماییم کنید

شهلاى عزيزم سلام

نميدونم چطور بايد حرفم رو بزنم كه توى چند خط تمومش كنم

البته خودت در جريان زندگى من هستى

اما واقعا كم آوردم

دلم يه زندگى ميخواد بدون همسر

من باشم و بچه هام

تنها نيازى كه به همسرم دارم فقط  نياز مالى هست اونم اگر لطف كنن

هزار تومن بدن

زندگى من خودمم و بچه هام

زندگى شوهرم دوستاش و مشروب و گل و سيگار

هر دفعه ارتباط با يك خانم

حالا هميشه مجرد بودن

اما اين دفعه ارتباط با خانم متاهل

و از اقوامش هستن

هر چند كه هر دوشون ميدونن كه من ميدونم

اما همسر جان ميگن نه اشتباه ميكنى

من دارم در راه زندگى و رابطه با شوهرش كمكش ميكنم

اما من ميدونم كه چيز ديگه هست

اون خانم يكى باب ميلش باهاش برخورد نكنه هميشه آشوب به پا ميكنه

اما در مقابل به توجهى هاى من نصبت به ايشون اصلا تا حالا صداش در نيومده

ميدونم چون اگر صداش در بياد

همه چى بر عليه خودش هست

توى مهمونى و دوره همى ها و پيك نيك ها ميريم و هميشه هم اون خانم هست و من نميتونم اصلا باهاش ارتباط برقرار كنم

خسته شدم از اين سكوت

خسته ام از اين شوهر

كه تا رابطه با يكى تموم ميشه

ميره سراغ نفر جديد

ميدونم اين خانم هم تاريخ انقضاش ميرسه و نفر جديدى از راه ميرسه

و جالب اينكه هميشه شوهرم ميگه

تو دچار سوءتفاهم هستى

و زود قضاوت ميكنى

مطمئنا هيچ وقت نمياد بگه اره من دارم اين كار رو ميكنم

اما چطور تحمل كنم اخه اين كارا رو

تعهد نداشتن به زندگى

و خوش گذرونى

شوهر من دقيقا داره كاراى پدرش رو انجام ميده

فقط به من بگو چطورى تحمل كنم

چون قبلا بهم گفتى طلاق نه

و اينكه اصلا اصلا بچه هام متوجه اين موضوع ها نيستن

و من تمام سعى خودم رو ميكنم كه با پدر در صلح باشن

من جون سلام؛

خوبى؟؟؟

خوشحالم بلاخره پيدات كردم،الان مى دونم دقيقاً كجا و كدوم قسمت از وجودم هستى تو نه فكرمى،نه بدنمى،نه احساسمى...

من اينا نيست؛من يه نقطه است يه نقطه ايى كه از يه جاى دور اومده من مسافرِ يه مسافرى كه اينجا يهويى گم شده از بس كه شلوغه اينجا وااااى از يه جاى بى صدا و آروم اين همه شلوغى و همهمه يهويى من ترسيد رفت اون پشت مشتا قايم شد؛آخه من اونجايى كه بود يكى بود خدا بود و خدا بود وخدا بود...

حالا وسط اين همه آدم بهت زده شده

من وقتى خونه بود پيش خدا بود...

عاشق بود شاد بود!!!

يهويى من پرت شد اينجا،اينجايى كه مى گن اسمش دنياست راستى خودمونيم به ظاهر هم زيباست...

اما خونه كجاست از وقتى من پيدا شده يادش اومده خونه چققققددددررررر زيباست!!!

من مرسى كه پيدا شدى،حالا راحت نفس مى كشم خيالم راحته هستى و دارمت

مى دونم دلت تنگه دلت مى خواد برگردى خونه،صبور باش آروم باش عزيزم بدون به دليلى پرت شدى اينجا شايدم دعوت شدى به اين ميهمانى كه صاحبخانه و ميزبانش خداست

شايد اومدى درختى بكارى،شايد قراره گلى را آب دهى،شايد براى لبخند زدن به كودكانى كه خدا به امانت به تو سپرده به اينجا دعوت شدى،شايد اومدى عشق بورزى،اومدى نيكى كنى مهربان باشى

اومدى كارهايى كه خدا تو خونه برات كرده رو اينجا براى مخلوقاتش كنى

ولى عشقم من جونم بدون صاحبخانه مراقبته،مواظبته،اونم عاشقته...

من جونم خيلى دوستت دارم

منِ خودمى....

"آمنه ساعتچى"

راستى،من مى گه شهلا هم منى زيباست....

شهلا جون سلام شب خوش

پسرم١٦ماهشه

خدا روشكر تمام مراحل تربيتش رو با كمك خودتون تااينجا خوب پيش رفتم،

سوالم اين بود ك الان چ مهارت هايي رو ميتونم بهش ياد بدم،مثلا الان براي اينكه صبر رو ياد بگيره زوده يانه شروع كنم تمرين كردن باهاش رو؟

ممنونم ازينكه خالصانه وقت ميذاريد و راهنمايي ميكنيد

سلام خانم دکتر 

من 24 و همسرم 31 سالشونه،

و یه پسر دوساله دارم.نسبت فامیلی داشتیم از قبل.

مشکل من با قدرنشناسیه همسرمه،

خانواده من همیشه و همه جا به همسرم و خانوادش محبت میکنن ولی خدا نکنه به شوهرم بگم برای مامانم یا یه دونه داداشم کادویی بگیرم آنچنان قیافش بهم میریزه!

اوضاع مالیه خوبی هم داریم اما خیلی سختشه برای خانواده من هزینه ای کنه یا برای خیلی از نیازای منم اینجوریه،

الان ماهی 100 تومن توجیبی به من میده اگه بخوام برم خرید باید ازین 100 خرج کنم بعدا بگم آنقدر هزینه شد و پولشو بده،با اینکه میدونه اصلا زنی نیستم بیخودی خرج کنم اما تو خانوادشون این خساست هست.

یا اینکه بخوام کادویی برای داداشم بگیرم باید از توجیبیه خودم بزنم.

چندبار مستقیم بهش گفتم که دوست دارم خودت پیشقدم بشی ولی خیلی خودشو از خانواده من جدا میکنه،

اینطوری نیست اگه مشکلی برای بابای من پیش بیاد بشه روش حساب کرد،

مثلا مامان خودش یک دهم محبتی که مامانم به ما داره رو نداره،

ولی اگه بخواد چیزی بخره برای مامانم حتما برای مامان خودشم میخره،

همیشه دنبال اینه مامانش جا نمونه با وجود اینکه میدونه بهمون محبت نمیکنه.

یه مشکل دیگه خویشتن دار نبودنشه،تا وقتی  همه چی باب میلش باشه خوبه! هرجا باشیم و هرکسی باشه چیزی باب میلش نباشه داد میزنه،خیلی استرس دارم که یه موقع کاری نکنم که قیافش بهم نریزه و داد نزنه!

اینطوریه که  روی پسرم تاثیر گذاشته و آرامش نداره بچم!

با اینکه مرد مذهبیه و بهش میگم باید خشمت رو فرو ببری اما فایده ای نداره

سلام ،خسته نباشین

من یکی از اعضای کانالتون هستم و سوالی از خدمتتون داشتم. قبل از طرح مشکلم دوتا تشکر  میکنم ، یکی بابت کانال بسیار مفیدو جذابتون و دوم برای قرار دادن قسمت مشاور ه، تا آدمایی که نمیدونن چی کار کنن و چطوری و از کجا کمک بگیرن راهنمایی بشن.

ببخشید طولانی صحبت میکنم میخوام واقعیت مجرا رو خدمتتون عرض کنم ، 

من خانوم سی ساله با یه فرزند پسر سه ساله هستم .همسرم نظامی و فوق لیسانس و خودم دانشجو هستم.حدود هشت ساله ازدواج کردم.

از ابتدای ازدواج  با مشکلات اخلاقی همسرم خیلی عذاب کشیدم و به امید فردای بهتر صبوری بیجا کردم. دست بزن ،  عربده کشی ، فحاشی های بسیار رکیک ، تهمتهای ناروا حمایت نکردن مالی و عاطفی و...

کارایی بود خیلی عذاب میکشیدم. واشتباه خیلی بزرگی که کردم با خیال بسیار اشتباه فرزند دار شدم به امید اینکه برای مادر فرزندش هویت قائل بشه ، که نشد.

خلاصه کنم با وجود مشکلات همیشگی پارسال بود همش تهدید به کشتن من میکرد و همه امید من تموم شد ،شهریور کاملا پیش پدر و مادرش اتمام حجت کردم و مطمئنشون کردم که واقعا جونم به لبم رسیده ، البته قبلش با مشاوره تلفنی صحبت کردم ، چون من اجازه نداشتم حتی خونه همسایه یا مادرم برم چه برسه به دکتر و جاهای دیگه.

مشاوره بعد از گفتگو به من گفت که من نمیدونم با چه صبری این دیوونه خونه رو تحمل کردی با اینکه بچه داری و ما همیشه به ادامه دادن توصیه میکنیم ولی تو  جدابشی بهتره و همسرت هم به احتمال قوی احتیاج به درمان ودارو داره.

ببخشید طولانی شد.

بعد از سه هفته از خارج شدن من اشتباه سوم رو کردم ، طوری اوند التماس کرد و دوتا قرآن گذاشت جلوی من و مادرم و قسم داد به جون بچه که همه چی رو جبران میکنه و گفت که اصلا من نمیدونستم تو عذاب میکشی فکر میکردم زندگیمون عالیه و... مادرم و من راضی شدیم  با شرط و شروطی دوباره سازش کنیم .

اتفاقات زیادی افتاد بلافاصله من رفتم و دانشگاه پیام نور ثبت نام کردم والان ترم سه هستم و از طرفی سه ماهه منتقل شدیم چابهار.

طی این یکسال دست بزن و فحشها خیلی کم شده به تعداد کم.

ولی مشکلات جدید به وجود اومده

 يه ماه ديگه آزمون جامع دارم

محل كار فشار روم هست

بحث خريد خونه ام هست كه ميخوام با شوهرم مشاركت كنم تو خريد خونه فكر و خيال اونم هست

تازه اين وسط فكر بچه دار شدنم هستم ميگم سنم نره بالا

شهلا جون همش به خودم ميگم چه غلطي كردم اين همه هندوونه رو باهم بلند كردم مني كه ظرفيتشو ندارم

واقعا بعضي وقتا ديگه نميكِشه جسم و مغزم

چيكار بايد كنم 😭😭😭

حالم خیلی پریشون بود ، طاقت نیاوردم و پیش یکی از مشاورای خوب تبریز که فکر میکنم شماهم بشناسینشون رفتم ، با دو جلسه ا زخیلی قبل وبا دو ساعت کامل مشاوره  ، گفتن ما مشاورا معمولا به کسی صراحتا نمیگیم جدا شو یا بمون

، ولی مسئله تو جوریه که  هر چقدر زودتر جدا بشی برنده ای ، و شوهرت بیماره ، حرفی پارسال هم به من گفتن ،ولی گفتم تلاشمو میکنم ، راه  به جایی نبردم

الان من مشکل حادی ندارم ،  من از همسرم خیانت ندیدم ، معتاد نیستند ، فحاشی و دست بزن کم شده ، ولی مسائلی اتفاق میافته که من میبینم از یه چیز موقتی میترسه  آرومه ، تهدید به کشتن ، تهدید به کشتن خودشو بچه ، یا وقتی عصبانی میشه ، مدام میگه تو فکر میکنی من آدمیم که پیش تو کوتاه بیام منتظر فرصتم ، تا نشونت بدم. بعدم میگه عصبانی بودم ،همین .

به قول خانم مشاور از کجا میتونه یه احمق پخمه مثل من پیدا کنه، شاید به فکرتون برسه من از یه خانواده فقیر یا مشکل دار هستم ، نه یه خانواده نمیگم مرفه ولی قابل قبولی هستم ، ولی عدم آگاهی و نادانی خودم ،با گذشت های بی مورد و زیاد، باعث پر رویی طرف مقابلم شدم .

من به جز خورد و خوراکم هیچ هزینه خاص  دیگه ای بذای همسرم ندارم