۱۴۰۱.۰۷.۲۱

خاطران دوران کودکی، اگر چه تکرار نمی‌شن؛ ولی طعم مزه‌شون رو می‌تونیم، همچنان زیر دندونامون تجربه کنیم. تو این قسمت یه خاطره از دوران مدرسه خودم براتون می‌گم و می‌گذرم..

۱۴۰۱.۰۷.۱۸

.

باز هم برای مهسا و نیکا.

و چقدر هوا سنگینه!

این اپیزود، برآیند همکاری من با بانوی همدل و همراه و هنرمند سرزمینم، ""غزل"" بود که لطف کرد و با هنر و صدای اصیل و توانمندش، کاری کرد که همچنان، یاد و خاطرۀ مهسا امینی زنده نگه داشته بشه. که اگر نبود قطعا این صدا، شور و حال الانش رو نداشت.

.

گوش کنین و اگه دوست داشتین حتما با عزیزانتون به اشتراک بذارین.

.

.

صدای غزل رو می‌تونین، تو پادکست رادیوشبانه بشنوین و لذت ببرین.

.

.

به یاد مهسا شمعی بیافروزیم!

من موهام نیستم!

آیا همه‌ش دروغای راست بود؟

آیندگان، بیش از ما، آتو اَزمون دارن که قضاوتمون کنن. این عکسا و تصاویر و فیلم‌ها، باقی می‌مونه و آیندگان رو از ورق‌زدن کتاب تاریخ بی‌نیاز می‌کنه. و خوبه که اون موقع نیستیم!

ما جدا از هم؛ ولی در کنار هم، خیلی خوب بلدیم دوام بیاریم و این دقیقا بزرگترین ایراد ماست. قضاوت با شما.

ما گم شدیم و لابه‌لای صفحات تاریخ‌مان مدفون. کافی است کتاب تاریخ را برگ بزنیم تا شاهد بیرون افتادن خودمان باشیم، از لای صفحات تاریخ. من و ما کم شده‌ایم و قدری هم، خالی از معنای آدم.