۱۴۰۱.۰۸.۲۰ | بعضی از موضوعات از بس ساده‌ هستن،آدم معمولا بی‌توجه از کنارش می‌گذره؛ درست مثِ موضوع این اپیزود که به سهم زن‌ومرد از حضورشون تو اجتماع می‌پردازه. اما من باز، مث همیشه، ساده ازش نگذشتم و به شکلی بهش پرداختم.

تو این اپیزود از سفره‌ای حرف می‌زنم که همه، به‌جا اینکه کنار‌ش نشسته باشیم، وسطش ایستادیم. سفره‌ای که هر تیکه‌ش آغشته به خون آدماییه که زمانی به‌نام میهن، رفتن زیر مشتی خاک. سفره‌ای که آغشته‌س، به خون شهید باکری و جهان‌آرا و مهسا امینی. سفره‌ای که دیگه بوی نون نمی‌ده!

این روزا، آدما برا شناخت هم، چندان به هنر توجهی ندارن. در حالی که در گذشته، همون‌طور که در اثار شعرای کشورمون مث حافظ و سعدی و فردوسی و... می‌بینیم برای هنر ارج بسیاری قائل بودن. شعرا محو هنر یک انسان می‌شدن و براش شعر می‌سوزدن و نه زیبایی چهره‌ش.

۱۴۰۱.۰۸.۰۵ | آدم گاهی فکرش رو نمی‌کنه که یه سفر تا این‌حد می‌تونه زندگیش رو تحت تاثیر قرار بده که اگه می‌دونست، زودتر پا به‌سفر می‌ذاشت.

سفرم در آبان ۱۴۰۱ به اصفهان، جزء جابه‌جایی‌هایی بود که در زمان و مکان درست تجربه‌ش کردم.

اونچه می‌شنوین بریده از زیست چند روزه‌م تو این شهره.

.

به‌یاد مهسا و سارا و برای همه زنان کشورم.

بعضی وقتا شاهد حجمی بزرگ، از شادی تو جامعه هستم، مث عروسی که گاهی آدم باورش می‌شه که گویا هیچ اتفاقی رخ نداده. در حالی که همچنان ایران‌خانم داغ‌داره. ایران، شاید با داغ مهسا امینی کنار بیاد؛ ولی قطعا به داغ این نامردمیا و کج‌فهمیا خو نمی‌کنه.

۱۴۰۱.۰۸.۰۳

تو این اپیزود به مثلث *پول، فرزند و حرف مردم* می‌پردازم که باعث می‌شن، آدما به‌زور یه رابطه رو تحمل کنن. کار از جایی بیخ پیدا می‌کنه که ما، صورت‌مساله رو با روابط بیرون از رابطه، پاک می‌کنیم.

دنیای الان ما، متفاوت از قدیم، چندان نیازی به آدمای خوب نداره. دیگه حناشون رنگی نداره. دیگه باید کاسه‌کوزه‌شون رو جمع کنن برن بهشت زاییده تخیلات خودشون و اجازه آدمای بد تو جهنم خودشون بسوزن.

۱۴۰۱.۰۷.۲۵

تو این اپیزود خیلی کوتاه به ارتباط تنگاتنگ میان سکس و عشق پرداختم. در حالی که عشق، ارتباط چندان معناداری با سکس نداره و اگر پیوندی بین‌شون هست، بیشتر به لذت‌جویی و هیجان‌طلبی آدم ربط داره و نه عشق.

۱۴۰۱.۰۷.۲۴

حیف! صد حیف! هزاران حیف! که باز هم قراره کم‌کم یاد و خاطرات، از حافظه کم‌جونِ بشر پاک شه و باز قراره مادرِ زمین (ایران‌خانم)، همچنان با داغ فرزندانش تنها گذاشته بشه.

اگه ما فراموش می‌کنیم، حافظۀ زمین خون‌های ریخته شده کف خیابونا رو از یاد نمی‌بره. هیچگاه.

.

باز هم به یاد مهسا و دخترکانِ بی‌گناه سرزمینم که تنها در آغوش مامان‌ایران آرام گرفتن. و شرمنده‌م که انسانم و...

۱۴۰۱.۰۷.۲۱