ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ សម្រាប់អ្នក (God's Word for You - Khmer)

ដោយសង្ឃឹមថានឹងបំបិទមាត់គាត់ឱ្យបានជារៀងរហូត សត្រូវរបស់ក្រុមជំនុំបាននិរទេសសាវក យ៉ូហាន ដែលមានវ័យចំណាស់ ទៅកាន់កោះប៉ាត់ម៉ុសដ៏ឯកោ និងពោរពេញដោយថ្ម។ ប៉ុន្តែ ជំនួសឱ្យការត្រូវបានបំបិទមាត់ សាវកយ៉ូហានត្រូវបានប្រទានឱ្យនូវការបើកសម្តែងដ៏អស្ចារ្យបំផុតក្នុងជីវិតរបស់គាត់ទៅវិញ។

ថ្ងៃមួយ ព្រះយេស៊ូវបានលេចមកឱ្យគាត់ឃើញនៅក្នុងការនិមិត្តដ៏គួរឱ្យស្ញប់ស្ញែងមួយ ដោយបើកវាំងនននៃភាពអស់កល្បជានិច្ច។

យ៉ូហាន បានសម្លឹងមើលត្រង់ទៅក្នុងស្ថានសួគ៌។ គាត់បានឃើញ ព្រះជាម្ចាស់គង់នៅលើបល្ល័ង្កដ៏រុងរឿង ហែហមដោយទេវតា និងហ្វូងមនុស្សដ៏ច្រើនឥតគណនាមកពីគ្រប់កុលសម្ព័ន្ធ សាសន៍ និងភាសា។ ដោយស្លៀកសម្លៀកបំពាក់ពណ៌សភ្លឺចិញ្ចាច និងកាន់ធាងចាកនៅក្នុងដៃ សំឡេងរបស់ពួកគេបានបន្លឺឡើងដូចផ្គរលាន់ ខណៈដែលពួកគេថ្វាយបង្គំថា៖ "បរិសុទ្ធ បរិសុទ្ធ បរិសុទ្ធ គឺជា ព្រះជាម្ចាស់ ដ៏មានគ្រប់ចេស្តា!"

បន្ទាប់មក ការនិមិត្តនោះបានឈានទៅមុខរហូតដល់ទីបញ្ចប់នៃពេលវេលា ដោយបង្ហាញឱ្យឃើញនូវស្ថានសួគ៌ថ្មី និងផែនដីថ្មីមួយ។ យ៉ូហានបានឃើញទីក្រុងដ៏ធំ និងស្រស់ស្អាតអស្ចារ្យមួយ ដែលធ្វើពីមាសភ្លឺចាំង និងកញ្ចក់ថ្លា ដោយមានទន្លេដ៏ស្រស់ស្អាតមួយហូរកាត់ចំកណ្តាលទីក្រុងនោះ។ វាគឺជាកន្លែងនៃភាពល្អឥតខ្ចោះទាំងស្រុង។ ព្រះជាម្ចាស់គង់នៅផ្ទាល់ក្នុងចំណោមរាស្ត្ររបស់ទ្រង់ ដោយជូតរាល់ទឹកភ្នែករបស់ពួកគេ។ ជំងឺសង្កាត់ សេចក្តីសោកសង្រេង ការឈឺចាប់ និងសេចក្តីស្លាប់ បានបាត់បង់ជារៀងរហូត។ ទីក្រុងនោះមិនត្រូវការសូម្បីតែព្រះអាទិត្យ ឬព្រះច័ន្ទឡើយ ពីព្រោះសិរីល្អដ៏ភ្លឺចិញ្ចាចរបស់ព្រះជាម្ចាស់បានបំភ្លឺផ្ទៃមេឃទាំងស្រុង។

តាមរយៈការនិមិត្តដ៏គួរឱ្យស្ញប់ស្ញែងនេះ ព្រះយេស៊ូវបានប្រទានដល់ សាវកយ៉ូហាននូវសារចុងក្រោយមួយដើម្បីបញ្ជូនត្រឡប់មកកាន់ពិភពលោកវិញ៖ ពេលនេះ ទ្រង់កំពុងតែរៀបចំលំនៅដ្ឋានដ៏ស្រស់ស្អាត និងអស់កល្បជានិច្ចនេះ ហើយទ្រង់សព្វព្រះហឫទ័យឱ្យមនុស្សគ្រប់រូបបាននៅទីនោះជាមួយទ្រង់ដែរ។

What Is Heaven Like? (Revelation 4 – 5; 21 – 22)

Hoping to silence him once and for all, the enemies of the Church exiled the elderly Apostle John to the rocky, isolated island of Patmos. But instead of being silenced, John was given the greatest revelation of his life.

One day, Jesus appeared to him in a breathtaking vision, pulling back the curtain of eternity.

John looked right into heaven. He saw God seated on a magnificent throne, surrounded by angels and an endless crowd of people from every tribe, nation, and language. Dressed in brilliant white robes and holding palm branches, their voices echoed like thunder as they worshipped: "Holy, holy, holy is God the Almighty!"

The vision then swept forward to the end of time, revealing a new heaven and a new earth. John saw a stunning, massive city made of shimmering gold and clear glass, with a beautiful river flowing right through its center. It was a place of absolute perfection. God was living directly among His people, wiping away every tear. Sickness, grief, pain, and death were gone forever. The city didn't even need the sun or the moon, because the radiant glory of God lit the sky completely.

Through this awe-inspiring vision, Jesus gave John a final message to send back to the world: He is preparing this beautiful, eternal home right now, and He wants everyone to be there with Him too.

មុនពេលចាកចេញពីផែនដី ព្រះយេស៊ូវបានព្រមានសិស្សរបស់ទ្រង់អំពី «ទីបញ្ចប់នៃយុគសម័យ»។ ទ្រង់ពន្យល់ថា មុនពេលការយាងត្រឡប់មកវិញរបស់ទ្រង់ ពិភពលោកនឹងជួបប្រទះសង្គ្រាម គ្រោះទុរ្ភិក្ស ការរញ្ជួយដី និងការក្រោកឡើងនៃហោរាក្លែងក្លាយ។ អ្នកដើរតាមទ្រង់នឹងប្រឈមមុខនឹងការបៀតបៀនយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ ប៉ុន្តែ ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ នឹងដឹកនាំពាក្យសម្តីរបស់ពួកគេ ហើយ ដំណឹងល្អ នឹងទៅដល់គ្រប់សាសន៍ទាំងអស់។

ជាចុងក្រោយ ទីសម្គាល់នៅលំហអាកាសនឹងធ្វើឱ្យមេឃងងឹត ហើយព្រះយេស៊ូវនឹងយាងត្រឡប់មកវិញនៅលើពពកប្រកបដោយសិរីល្អដ៏អស្ចារ្យ។ ទ្រង់នឹងវិនិច្ឆ័យមនុស្សជាតិទាំងមូល ដោយបំបែកពួកគេដូចជាអ្នកគង្វាលបំបែកចៀម (មនុស្សសុចរិតដែលបានយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះអ្នកដទៃ និងទទួលបានជីវិតអស់កល្បជានិច្ចជាមរតក) ចេញពីពពែ (អ្នកដែលមិនអើពើនឹងអ្នកខ្វះខាត និងប្រឈមមុខនឹងការដាក់ទោសអស់កល្បជានិច្ច)។

ដោយសារតែគ្មាននរណាម្នាក់ដឹងពីថ្ងៃ ឬម៉ោងនៃការយាងត្រឡប់មកវិញរបស់ទ្រង់ បញ្ញត្តិចុងក្រោយរបស់ទ្រង់គឺត្រូវ «ចាំយាម» ជានិច្ច!

Signs of Jesus’ Return (Matthew 24–25; Mark 13)

Before leaving earth, Jesus warns His disciples about the "end of the age." He explains that before His return, the world will experience wars, famines, earthquakes, and the rise of false prophets. His followers will face severe persecution, but the Holy Spirit will guide their words, and the Gospel will reach all nations.

Finally, cosmic signs will darken the sky, and Jesus will return in the clouds with great glory. He will judge all of humanity, separating them like a shepherd separates sheep (the righteous who cared for others and inherit eternal life) from goats (those who ignored the needy and face eternal punishment).

Because no one knows the day or hour of His return, His ultimate command is to always "Watch!"

ប៉ុល និងស៊ីឡាសបានមកដល់ទីក្រុងភីលីព ដែលជាអាណានិគមរបស់ទីក្រុងរ៉ូម ជាកន្លែងដែលពួកគេត្រូវបានគេវាយដំយ៉ាងចាស់ដៃ និងបោះចូលទៅក្នុងគុកងងឹត ដោយសារតែបានរំដោះក្មេងស្រីបម្រើម្នាក់ពីវិញ្ញាណទាយអនាគតដែលរកលុយឱ្យគេ។ ប៉ុន្តែ ជំនួសឱ្យការអស់សង្ឃឹម បុរសទាំងពីរបានចំណាយពេលកណ្តាលអាធ្រាត្រច្រៀងទំនុកតម្កើងថ្វាយព្រះជាម្ចាស់។

ស្រាប់តែមានការរញ្ជួយដីយ៉ាងខ្លាំង ដែលធ្វើឱ្យច្រវាក់របស់ពួកគេដាច់ចេញពីគ្នា និងធ្វើឱ្យទ្វារគុករបើកចំហរទាំងអស់។

ឆ្មាំគុកដ៏ភិតភ័យបានភ្ញាក់ឡើង។ ដោយស្មានថាអ្នកទោសបានរត់គេចខ្លួនអស់ហើយ និងដឹងថាគាត់នឹងត្រូវគេប្រហារជីវិត គាត់ក៏បានហូតដាវរបស់គាត់ដើម្បីសម្លាប់ខ្លួនឯង។ ប៉ុលបានស្រែកពីក្នុងទីងងឹតថា៖«ឈប់សិន! យើងទាំងអស់គ្នានៅទីនេះទេ!»

ដោយញាប់ញ័រទាំងការធូរស្បើយ និងសេចក្តីកោតខ្លាច ឆ្មាំគុកបានទម្លាក់ខ្លួនក្រាបនៅមុខពួកគេ ហើយសួរពីរបៀបដែលត្រូវទទួលសេចក្តីសង្គ្រោះ។ ប៉ុលបានឆ្លើយថា៖ «ចូរជឿលើព្រះអម្ចាស់យេស៊ូវចុះ» ។ នៅយប់នោះតែម្តង ឆ្មាំគុក និងគ្រួសាររបស់គាត់ទាំងមូលបានទទួលពិធីជ្រមុជទឹក ដោយផ្លាស់ប្តូរការភ័យខ្លាចរបស់ពួកគេទៅជាអំណរវិញ។

ព្រឹកបន្ទាប់ ពួកចៅហ្វាយក្រុងបានព្យាយាមដោះលែងពួកគេដោយស្ងាត់ៗ។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ នៅពេលដឹងថាពួកគេបានវាយដំពលរដ្ឋរ៉ូមដោយខុសច្បាប់ ពួកចៅហ្វាយក្រុងដែលកំពុងស្លន់ស្លោ ក៏ត្រូវបានបង្ខំឱ្យមកដល់គុក សូមទោសដោយផ្ទាល់ និងជូនដំណើរ ប៉ុល និង ស៊ីឡាស ចេញពីទីក្រុងដោយក្តីគោរព។

In Prison and Freed (Acts 15:22–41; 16:1–40)

Paul and Silas arrived in the Roman colony of Philippi, where they were severely beaten and thrown into a dark dungeon for freeing a slave girl from a money-making, fortune-telling spirit. But instead of despairing, the two men spent the midnight hours singing hymns to God.

Suddenly, a violent earthquake shattered their chains and threw the prison doors wide open.

The terrified jailer woke up. Assuming the prisoners had escaped and knowing he would be executed, he drew his sword to take his own life. "Stop!" Paul shouted from the dark. "We are all here!"

Trembling with relief and awe, the jailer fell before them, asking how to be saved. "Believe in the Lord Jesus," Paul answered. That very night, the jailer and his entire family were baptized, trading their fear for joy.

The next morning, the city judges tried to quietly release them. However, upon learning they had illegally beaten Roman citizens, the panicked judges were forced to come to the jail, apologize personally, and respectfully escort Paul and Silas out of the city.

លោកសុលដែលជាអ្នកក្រុងតើសុស គឺជាអ្នកប្រឆាំងដ៏ឃោរឃៅចំពោះគ្រីស្ទបរិស័ទជំនាន់ដើម សូម្បីតែបានចូលរួមគាំទ្រក្នុងការសម្លាប់លោកស្ទេផានជាទុក្ករបុគ្គលទៀតផង។

ខណៈពេលកំពុងធ្វើដំណើរទៅកាន់ទីក្រុងដាម៉ាស ដើម្បីចាប់ខ្លួនពួកអ្នកជឿព្រះយេស៊ូវបន្ថែមទៀត គាត់ត្រូវបានវាយឱ្យដួលចុះដោយពន្លឺដ៏ចាំងភ្នែកពីស្ថានសួគ៌ ហើយបានឮព្រះសូរសៀងរបស់ព្រះយេស៊ូវ។ ដោយងងឹតភ្នែក និងត្រូវបន្ទាបខ្លួន លោកសុលត្រូវបានគេដឹកដៃចូលទៅក្នុងទីក្រុង ជាកន្លែងដែលមានអ្នកជឿព្រះយេស៊ូវម្នាក់ដែលកំពុងស្ទាក់ស្ទើរឈ្មោះអាន៉ានាស ត្រូវបានព្រះជាម្ចាស់ចាត់ឱ្យមកប្រោសគាត់ឱ្យជាសះស្បើយ។

បន្ទាប់ពីមានស្រកាធ្លាក់ចេញពីភ្នែករបស់គាត់ ហើយគាត់បានទទួលពិធីជ្រមុជទឹក លោកសុលបានចាប់ផ្តើមអធិប្បាយយ៉ាងក្លាហានថា ព្រះយេស៊ូវគឺជាព្រះរាជបុត្រានៃព្រះជាម្ចាស់។ ទោះបីជាប្រឈមមុខនឹងការគំរាមកំហែងប៉ងសម្លាប់ពីអតីតសម្ព័ន្ធមិត្តក្រុមសាសនាយូដារបស់គាត់ និងការសង្ស័យពីពួកសាវកនៅទីក្រុងយេរូសាឡិមក៏ដោយ ក៏លោកសុល—ដែលក្រោយមកត្រូវបានគេស្គាល់ថាជា សាវកប៉ុល—ទីបំផុតត្រូវបានគេទទួលយក បន្ទាប់ពីបាណាបាសបាននិយាយធានាគាត់។ គាត់បានក្លាយជាអ្នកនាំសារដ៏សំខាន់ម្នាក់នៃដំណឹងល្អអំពីព្រះយេស៊ូវទៅកាន់សាសន៍ដទៃ។

Saul Becomes a Christian (Acts 8 – 9; 13:1 – 9)

Saul of Tarsus was a fierce opponent of the early Christians, even presiding over the martyrdom of Stephen.

While traveling to Damascus to arrest more believers of Jesus, he was struck down by a blinding light from heaven and heard the voice of Jesus. Blinded and humbled, Saul was led into the city where a hesitant believer named Ananias was sent by God to heal him.

After scales fell from his eyes and he was baptized, Saul began boldly preaching that Jesus is the Son of God. Despite facing death threats from his former Jewish allies and skepticism from the disciples in Jerusalem, Saul—later known as Paul—was eventually embraced after Barnabas spoke for him. He became a primary messenger of the Gospel to the Gentiles.

ដប់ថ្ងៃក្រោយ ការយាងឡើងទៅស្ថានសួគ៌ ក្នុងអំឡុងពិធីបុណ្យថ្ងៃទី៥០ ព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធបានយាងចុះមកសណ្ឋិតលើពួកសិស្ស ដោយមានស្នូរខ្យល់បក់យ៉ាងខ្លាំង និងមានអណ្ដាតភ្លើងបែកចេញពីគ្នាមកនៅលើពួកគេម្នាក់ៗ។

ដោយទទួលបានអំណាច ពួកសិស្សបានចាប់ផ្តើមនិយាយភាសាបរទេសផ្សេងៗ ដែលអនុញ្ញាតឱ្យអ្នកដែលមកពីទូទាំងចក្រភពរ៉ូម បានឮអំពី «ការអស្ចារ្យរបស់ ព្រះជាម្ចាស់» ជាភាសាកំណើតរបស់ពួកគេ។

នៅពេលដែលអ្នកសម្លឹងមើលខ្លះបានចំអកឱ្យពួកគេថាស្រវឹងស្រា លោក ពេត្រុស បានក្រោកឈរឡើង ហើយអធិប្បាយយ៉ាងក្លាហាន ដោយពន្យល់ថា នេះគឺជាកិច្ចការរបស់ព្រះជាម្ចាស់ ហើយថា ព្រះយេស៊ូវ ដែលពួកគេបានឆ្កាង គឺជាព្រះអម្ចាស់ ដែលបានរស់ឡើងវិញ និងជា ព្រះគ្រីស្ទ។

ដោយចាក់ដោតក្នុងចិត្តនឹងសេចក្តីពិត ហ្វូងមនុស្សបានសួរថាត្រូវឆ្លើយតបយ៉ាងដូចម្តេច លោក ពេត្រុស បានហៅពួកគេឱ្យប្រែចិត្ត និងទទួលពិធីជ្រមុជទឹក។

នៅថ្ងៃនោះ មនុស្ស ៣,០០០ នាក់បានចូលរួមក្នុងជំនឿ ដោយបង្កើតសហគមន៍គ្រីស្ទបរិស័ទដែលលះបង់ចិត្ត ដែលចែករំលែកអ្វីៗគ្រប់យ៉ាង អធិស្ឋានជាមួយគ្នា និងរីកចម្រើនជារៀងរាល់ថ្ងៃ

The Holy Spirit Comes at Pentecost (Acts 2)

Ten days after the Ascension, during the festival of Pentecost, the Holy Spirit descended upon the disciples with the sound of a mighty wind and the appearance of tongues of fire. Empowered, the disciples began speaking in various foreign languages, allowing visitors from across the Roman Empire to hear the "wonders of God" in their own native tongues. When some onlookers mocked them as being drunk, Peter stood and delivered a bold sermon, explaining that this was the work of God and that Jesus—whom they had crucified—was the risen Lord and Christ. Stricken by the truth, the crowd asked how to respond; Peter called them to repent and be baptized. That day, 3,000 people joined the faith, forming a devoted​ Christian community that shared everything, prayed together, and grew daily.

អស់រយៈពេល ៤០ ថ្ងៃ ក្រោយពី ការរស់ឡើងវិញរបស់ទ្រង់ ព្រះយេស៊ូវបានលេចមកឱ្យមនុស្សជាច្រើនឃើញ រួមទាំងក្រុមមនុស្សជាង ៥០០ នាក់ផងដែរ។ នៅស្រុកកាឡីឡេ ទ្រង់បានប្រទានមហាបេសកកម្មដល់ពួកអ្នកដើរតាមទ្រង់ គឺ៖ ចូរទៅបញ្ចុះបញ្ចូលឲ្យមានសិស្សនៅគ្រប់ជាតិសាសន៍ ដោយធ្វើបុណ្យជ្រមុជទឹកឱ្យពួកគេ និងបង្រៀនឱ្យពួកគេកាន់តាមបទបញ្ជារបស់ទ្រង់។

មុនពេលទ្រង់យាងទៅជាស្ថាពរ ទ្រង់បាននាំពួកគេទៅកាន់ភ្នំមួយនៅជិតក្រុងយេរូសាឡឹម ហើយសន្យាថា ពួកគេនឹងទទួលបានអំណាចពីព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ដើម្បីធ្វើជាអ្នកធ្វើបន្ទាល់របស់ទ្រង់នៅទូទាំងពិភពលោក។

ខណៈដែលទ្រង់កំពុងយាងឡើងទៅស្ថានសួគ៌ មានពពកមួយបានបាំងទ្រង់ពីភ្នែករបស់ពួកគេ។ មានទេវតាពីររូបបានលេចមកឯពួកសិស្សដែលកំពុងសម្លឹងមើលនោះ ដោយសន្យាថា ព្រះយេស៊ូវនឹងយាងត្រឡប់មកវិញ ក្នុងរបៀបដូចគ្នាដែលទ្រង់បានយាងទៅដែរ។

បន្ទាប់មក ពួកអ្នកដើរតាមទ្រង់បានត្រឡប់ទៅក្រុងយេរូសាឡឹមវិញ ហើយប្រមូលផ្តុំគ្នានៅក្នុងបន្ទប់ខាងលើ ដោយថ្វាយខ្លួនក្នុងការអធិស្ឋាន ខណៈដែលពួកគេរង់ចាំព្រះវិញ្ញាណ ដែលបានសន្យានោះ»។

Jesus Returns to Heaven

(Matthew 28:16–20; Luke 24:50–53; Acts 1:1–14)

For forty days following His resurrection, Jesus appeared to many, including a group of over 500 people. In Galilee, He gave His followers the Great Commission: to make disciples of all nations, baptizing them and teaching His commands.

Before His final departure, He led them to a hill near Jerusalem and promised they would receive power from the Holy Spirit to be His witnesses across the globe.

As He ascended into heaven, a cloud hid Him from their sight. Two angels appeared to the staring disciples, promising that Jesus will return in the same way He left.

The followers then returned to Jerusalem, gathered in an upstairs room, and devoted themselves to prayer as they waited for the promised Spirit.

ព្រះយេស៊ូវបានបង្រៀនថា មនុស្សគ្រប់រូបប្រឈមមុខនឹងវាសនាអស់កល្បជានិច្ច គឺ៖ ស្ថានសួគ៌ ជាលំនៅរបស់ ព្រះជាម្ចាស់ ឬ ស្ថាននរក ជាកន្លែងនៃការបែកចេញ និងការរងទុក្ខវេទនា។

ដើម្បីបង្ហាញពីចំណុចនេះ ទ្រង់បានលើកឡើងនូវរឿងប្រៀបប្រដូចអំពីបុរសអ្នកមានម្នាក់ និងលោកឡាសារជាអ្នកសុំទាន ។

នៅលើផែនដី បុរសអ្នកមាននោះរស់នៅក្នុងភាពស៊ីវិល័យ ខណៈដែលគាត់ព្រងើយកន្តើយនឹងអ្នកសុំទានដ៏កំសត់ឈ្មោះ ឡាសារ ដែលនៅមាត់ទ្វាររបស់គាត់។ នៅក្នុងជីវិតក្រោយសេចក្តីស្លាប់ ស្ថានភាពរបស់ពួកគេបានផ្លាស់ប្តូរផ្ទុយស្រឡះ៖ ឡាសារ បានទទួលការកំសាន្តចិត្តនៅ ស្ថានសួគ៌ជាមួយលោក អ័ប្រាហាំ ខណៈដែលបុរសអ្នកមានរងទុក្ខវេទនាយ៉ាងខ្លាំង។

នៅពេលដែលបុរសអ្នកមានបានអង្វរឱ្យឡាសារទៅដាស់តឿនបងប្អូនរបស់គាត់ដែលកំពុងរស់នៅ លោក អ័ប្រាហាំ បានពន្យល់ថា ប្រសិនបើពួកគេមិនជឿលើព្រះបន្ទូលរបស់ ព្រះជាម្ចាស់ ទេ នោះពួកគេនឹងមិនជឿឡើយ ទោះបីជាមានអ្នកណាម្នាក់រស់ពីស្លាប់ឡើងវិញក៏ដោយ។

ព្រះយេស៊ូវបានប្រើរឿងនេះដើម្បីបញ្ជាក់ថា ការសង្គ្រោះ និង ជីវិតអស់កល្បជានិច្ច កើតឡើងតាមរយៈ សេចក្តីជំនឿ លើទ្រង់តែមួយប៉ុណ្ណោះ។

Jesus Teaches About Heaven and Hell (Luke 16:19 – 31)

Jesus taught that every person faces an eternal destiny: Heaven, the home of God, or Hell, the place of separation and suffering.

To illustrate this, He told the Parable of the Rich Man and Lazarus. On earth, the rich man lived in luxury while ignoring the suffering beggar, Lazarus, at his gate. In the afterlife, their roles reversed: Lazarus was comforted in heaven with Abraham, while the rich man suffered in agony.

When the rich man begged for Lazarus to warn his living brothers, Abraham explained that if they do not believe the Word of God, they will not be convinced even by someone rising from the dead.

Jesus used this to emphasize that salvation and eternal life come only through believing in Him.

នៅល្ងាចថ្ងៃដែលព្រះអង្គមានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញ ពួកសិស្សបានប្រមូលផ្តុំគ្នានៅក្នុងបន្ទប់ដែលបិទជិត ដោយភ័យខ្លាចយ៉ាងខ្លាំង។ ព្រះយេស៊ូវបានលេចមកកណ្តាលចំណោមពួកគេភ្លាមៗ ដោយប្រទានសេចក្តីសុខសាន្ត និងបញ្ជាក់ពីការមានរូបកាយពិតរបស់ទ្រង់ តាមរយៈការបង្ហាញស្នាមរបួស និងការសោយត្រីមួយដុំ។

ទ្រង់បានពន្យល់ថា ការរងទុក្ខ និងការរស់ឡើងវិញរបស់ទ្រង់ បានសម្រេចតាមបទគម្ពីរ ហើយទ្រង់បានចាត់ពួកគេឱ្យទៅផ្សាយអំពី ការប្រែចិត្ត ដល់គ្រប់ជាតិសាសន៍ ព្រមទាំងប្រទានព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ ដល់ពួកគេផងដែរ។

ថូម៉ាស ដែលមិននៅទីនោះ និងមានមន្ទិលសង្ស័យ បានប្រកាសថា គាត់នឹងមិនជឿឡើយ ប្រសិនបើគ្មានភស្តុតាងជាក់ស្តែង។ មួយសប្តាហ៍ក្រោយមក ព្រះយេស៊ូវបានលេចមកម្តងទៀត ជាពិសេសសម្រាប់ថូម៉ាស ដោយទ្រង់ហៅគាត់ឱ្យប៉ះស្នាមរបួសរបស់ទ្រង់។

ថូម៉ាស បានសារភាពចំពោះទ្រង់ថា៖ «ឱព្រះអម្ចាស់នៃទូលបង្គំ និង ព្រះនៃទូលបង្គំអើយ!» ដែលនាំឱ្យព្រះយេស៊ូវប្រទានពរដល់អ្នកជឿទាំងអស់នៅពេលអនាគត ដែលនឹងជឿដោយឥតឃើញទ្រង់សោះ។

Jesus Appears to His Disciples

(Luke 24:36 – 49; John 20:19 – 31)

On the evening of the Resurrection, the disciples gathered behind locked doors, paralyzed by fear. Jesus suddenly appeared among them, offering peace and proving His physical reality by showing His wounds and eating a piece of fish. He explained that His suffering and rising fulfilled the Scriptures and commissioned them to preach repentance to all nations, granting them the Holy Spirit. Thomas, who was absent and skeptical, famously declared he would not believe without physical proof. A week later, Jesus appeared again specifically for Thomas, inviting him to touch His wounds. Thomas confessed Him as "My Lord and my God," prompting Jesus to bless all future believers who would believe without seeing.

អ្នកភូមិអេម៉ោសភ្ញាក់ផ្អើល (លូកា ២៤:១៣-៣៥)

នៅថ្ងៃដែលទ្រង់មានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញនោះដដែល សិស្សពីរនាក់ (ម្នាក់ឈ្មោះ ក្លេវប៉ាស) កំពុងដើរក្នុងចម្ងាយប្រាំពីរម៉ាយ (ឬ១១ គ.ម) ទៅកាន់ភូមិមួយឈ្មោះ អេម៉ោស។ ព្រះយេស៊ូវបានយាងទៅចូលរួមជាមួយពួកគេ ប៉ុន្តែភ្នែករបស់ពួកគេត្រូវបានបាំងមិនឱ្យស្គាល់ទ្រង់ឡើយ។ ពួកគេបានចែករំលែកសេចក្តីទុក្ខព្រួយ និងការភាន់ច្រឡំរបស់ពួកគេទាក់ទងនឹងការឆ្កាង និងដំណឹងដ៏ «អស្ចារ្យ» អំពីផ្នូរទទេ។

ព្រះយេស៊ូវបានបន្ទោសពួកគេចំពោះការខ្វះជំនឿ និងបានពន្យល់ពីរបៀបដែលបទគម្ពីរទាំងអស់ តាំងពីលោកម៉ូសេ រហូតដល់ពួក ហោរា បានចង្អុលបង្ហាញអំពីការរងទុក្ខ និងសិរីល្អរបស់ទ្រង់។ លុះទៅដល់ភូមិអេម៉ោស ពួកគេបានអញ្ជើញទ្រង់ឱ្យស្នាក់នៅដើម្បីទទួលទានអាហារពេលល្ងាច។

គឺទាល់តែពេលដែលព្រះយេស៊ូវកាច់នំប័ុង ទើបភ្នែករបស់ពួកគេបានភ្លឺឡើង ហើយទ្រង់ក៏បាត់ខ្លួនពីពួកគេភ្លាម ដោយទុកឱ្យចិត្តរបស់ពួកគេ «ក្តៅរោលរាល»។ ពួកគេក៏ប្រញាប់ប្រញាល់ត្រឡប់ទៅទីក្រុង យេរូសាឡិមវិញ ដើម្បីទៅជួបសិស្សទាំងដប់មួយនាក់ ដែលកំពុងអបអរនឹងដំណឹងថា ព្រះយេស៊ូវបានលេចមកឯពេត្រុស។

The Emmaus Surprise (Luke 24:13 – 35)On the same day as the Resurrection, two disciples—one named Cleopas—were walking seven miles to the village of Emmaus. Jesus joined them, but they were supernaturally prevented from recognizing Him. They shared their grief and confusion over the crucifixion and the "amazing" reports of the empty tomb. Jesus rebuked their lack of faith and explained how all the Scriptures, from Moses to the Prophets, pointed to His suffering and glory. Upon reaching Emmaus, they invited Him to stay for dinner. It was only when Jesus broke the bread that their eyes were opened; He immediately vanished, leaving them with "burning hearts." They rushed back to Jerusalem to find the eleven disciples already celebrating the news that Jesus had appeared to Peter.

នៅពេលព្រលឹមនៃថ្ងៃទីបី មានការរញ្ជួយដីយ៉ាងខ្លាំងនៅក្នុងសួនច្បារ ខណៈដែលទេវតាមួយរូប ដែលមានពន្លឺដូចផ្លេកបន្ទោរ បានប្រមៀលថ្មចេញ។ ពួកអ្នកយាមរ៉ូម៉ាំងបានដួលចុះដោយភាពភ័យខ្លាច ហើយបានគាំងស្លូកនៅពេលដែលផ្នូរត្រូវបានបើក។

នៅពេលដែលនាងម៉ារា ម៉ាក់ដាឡា និងស្ត្រីឯទៀតដែលជាមិត្តភក្តិរបស់នាង បានមកដល់ជាមួយនឹងគ្រឿងក្រអូបសម្រាប់លាបសព ពួកគេបានឃើញមាត់ផ្នូរបើកចំហ ហើយព្រះសពបាត់ទៅហើយ។ បុរសពីរនាក់ស្លៀកពាក់ភ្លឺចិញ្ចាចបានលេចមក ហើយសួរថា៖ «ហេតុអ្វីបានជាអ្នករកមនុស្សរស់នៅក្នុងចំណោមមនុស្សស្លាប់? ទ្រង់មានព្រះជន្មរស់ឡើងវិញហើយ!» ដោយនឹកចាំពីសេចក្តីសន្យារបស់ព្រះយេស៊ូវដែលថានឹងត្រឡប់មកវិញ ពួកស្ត្រីទាំងនោះបានរត់ទៅប្រាប់ពួកសិស្ស។ ពេត្រុស និងយ៉ូហាន បានរត់យ៉ាងលឿនទៅកាន់ផ្នូរ ហើយឃើញតែក្រណាត់សំពត់ទទេ និងកន្សែងរុំព្រះសិរ (ក្បាល) ដែលបត់ទុកប៉ុណ្ណោះ។

នាង ម៉ារា នៅតែបន្តស្ថិតនៅទីនោះ ដោយយំសោកនៅក្នុងសួនច្បារ។ តាមរយៈទឹកភ្នែក នាងបានឃើញបុរសម្នាក់ដែលនាងច្រឡំថាជាអ្នកថែសួន។ នាងបានអង្វរថា៖ «លោកម្ចាស់ ប្រសិនបើលោកបានយកសពទ្រង់ចេញទៅក្រៅ សូមប្រាប់ខ្ញុំផងថា តើលោកបានដាក់សពទ្រង់នៅឯណា?»។

បុរសនោះបានហៅនាងថា៖ «ម៉ារា!»។

នៅពេលឮឈ្មោះរបស់នាង នាងបានស្គាល់ទ្រង់។ នាងបានស្រែកថា៖ «រ៉ាបូនី (មានន័យថា លោកគ្រូ!»។ ព្រះយេស៊ូវបានឃាត់នាង ដោយពន្យល់ថា ទ្រង់ត្រូវយាងត្រឡប់ទៅឯព្រះបិតារបស់ទ្រង់វិញ ហើយបានចាត់នាងឱ្យនាំសារទៅកាន់ពួកអ្នកដើរតាមរបស់ទ្រង់។ ដោយសេចក្តីអំណរជំនួសឱ្យសេចក្តីទុក្ខព្រួយ នាងម៉ារាបានរត់ទៅឯពួកសិស្សជាមួយនឹងដំណឹងដែលនឹងផ្លាស់ប្តូរពិភពលោកគឺ៖ «ខ្ញុំបានឃើញព្រះអម្ចាស់ហើយ!»

Jesus Rises from the Dead

(Matthew 28:1–15; Mark 16:1–11; Luke 24:1–12; John 20:1–18)

At dawn on the third day, a violent earthquake shook the garden as an angel, radiant as lightning, rolled back the stone. The Roman guards collapsed in terror, paralyzed as the tomb was opened.

When Mary Magdalene and her companions arrived with burial spices, they found the entrance gaping and the body gone. Two men in shining robes appeared, asking, "Why do you look for the living among the dead? He has risen!" Recalling Jesus’ promise to return, the women raced to tell the disciples. Peter and John sprinted to the tomb, finding only empty linens and a folded face cloth.

Mary remained behind, weeping in the garden. Through her tears, she saw a man she mistook for a gardener. "Sir," she pleaded, "if you have carried Him away, tell me where He is."

"Mary," the man said.

At the sound of her name, she recognized Him. "Rabboni!" she cried. Jesus stayed her hand, explaining He was returning to His Father, and sent her with a message for His followers. With joy replacing her grief, Mary ran to the disciples with the news that would change the world: "I have seen the Lord!"