ព្រះបន្ទូលរបស់ព្រះ សម្រាប់អ្នក (God's Word for You - Khmer)

នាងម៉ារា ដែលជាយុវនារីមកពីភូមិណាសារ៉ែតបានភ្ជាប់ពាក្យជាមួយយ៉ូសែប ត្រូវបានទេវតាកាព្រីយ៉ែលមកសួរសុខទុក្ខ ដែលបានប្រាប់នាងថានាងនឹងប្រសូតព្រះរាជបុត្រារបស់ព្រះជាម្ចាស់ គឺ ព្រះយេស៊ូវ ដោយព្រះចេស្តានៃព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។ យ៉ូសែបក៏បានទទួលសារពីទេវតាមួយអង្គនៅក្នុងសុបិនផងដែរ ដោយធានាគាត់ឱ្យរៀបការជាមួយនាងម៉ារា ហើយដាក់ឈ្មោះទារកនោះថា ព្រះយេស៊ូវ។

នៅពេលនោះ ព្រះចៅអធិរាជសេសារ-អូគូស្ទបានបញ្ជាឱ្យធ្វើជំរឿន ដូច្នេះយ៉ូសែប និងនាងម៉ារាបានធ្វើដំណើរទៅភូមិបេថ្លេហិម ដែលជាស្រុកកំណើតរបស់យ៉ូសែប។ ពេលនៅទីនោះ នាងម៉ារីបានប្រសូត ព្រះយេស៊ូវនៅក្នុងក្រោលសេះ ពីព្រោះគ្មានកន្លែងនៅក្នុងសណ្ឋាគារឡើយ។ នាងបានដាក់ទ្រង់នៅក្នុងរោងដាក់ចំណី។

នៅយប់នោះ អ្នកគង្វាលចៀម នៅវាលស្រែត្រូវបាន ទេវតា ជាច្រើនអង្គមកសួរសុខទុក្ខ ដែលបានប្រកាសពីកំណើតរបស់ព្រះអង្គសង្គ្រោះ។ ទេវតាបានសរសើរ ព្រះជាម្ចាស់ ហើយពួកអ្នកគង្វាលចៀម បានប្រញាប់ទៅភូមិបេថ្លេហិម ជាកន្លែងដែលពួកគេបានរកឃើញ ព្រះយេស៊ូវ ដូចដែលទេវតាបាននិយាយ។ ពួកគេបានផ្សាយដំណឹងល្អ ហើយនាងម៉ារាបានរក្សាទុកអ្វីៗទាំងនេះនៅក្នុងចិត្តរបស់នាង។ ពួកអ្នកគង្វាលចៀម បានត្រឡប់ទៅវាលស្រែរបស់ពួកគេវិញដោយលើកតម្កើង និងច្រៀងសរសើរ ព្រះជាម្ចាស់។

Jesus the Savior Is Born (Matthew 1:18-25; Luke 1:26-56; 2:1-20)

Mary, a young woman from Nazareth engaged to Joseph, was visited by the angel Gabriel, who told her she would give birth to God’s Son, Jesus, through the power of the Holy Spirit. Joseph also received a message from an angel in a dream, reassuring him to marry Mary and name the baby Jesus.

At that time, Caesar Augustus ordered a census, so Joseph and Mary traveled to Bethlehem, Joseph’s ancestral town. While there, Mary gave birth to Jesus in a stable because there was no room at the inn. She laid Him in a manger.

That night, shepherds in the fields were visited by angels who announced the Savior’s birth. The angels praised God, and the shepherds hurried to Bethlehem, where they found Jesus just as the angel had said. They spread the good news, and Mary treasured these things in her heart. The shepherds returned to their fields, glorifying and praising God.

យ៉ូហានបាទីស្ទ គឺជាតួអង្គសំខាន់ម្នាក់ដែលត្រូវបានជ្រើសរើសដោយ ព្រះជាម្ចាស់ ដើម្បីរៀបចំប្រជារាស្ត្រអ៊ីស្រាអែល សម្រាប់ការយាងមកនៃ ព្រះអង្គសង្គ្រោះ ដែលបានសន្យា គឺ ព្រះយេស៊ូវ។

គាត់បានកើតមកពីឪពុកម្ដាយ ដែលមានវ័យចំណាស់ និងគោរពកោតខ្លាចព្រះយ៉ាងខ្លាំង តាមរយៈទីសម្គាល់់អស្ចារ្យ គឺលោកសេការីយ៉ា និងនាងអេលីសាបែត ដូចដែលទេវតា កាព្រីយ៉ែលបានទាយទុកជាមុន។ បេសកកម្មរបស់គាត់ដែលមកពីព្រះ គឺដើម្បីធ្វើជា ហោរាដ៏មានអំណាច រស់នៅក្នុងជីវិតដ៏សាមញ្ញ និងលំបាកក្នុងវាលខ្សាច់ ដូច ហោរា អេលីយ៉ា ដែរ។

កាលពីនៅពេញវ័យ យ៉ូហាន បានប្រកាសសារព្រះបន្ទូលដ៏ខ្លាំងក្លា អំពីការប្រែចិត្ត និងពិធីជ្រមុជទឹក សម្រាប់ការអត់ទោសបាប។ ទោះបីជាមនុស្សជាច្រើនឆ្ងល់ ថាតើគាត់ជា ព្រះអង្គសង្គ្រោះ ឬអត់ក៏ដោយ យ៉ូហានបានបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់ថា តួនាទីរបស់គាត់គ្រាន់តែជាអ្នកនាំមុខប៉ុណ្ណោះ។ គាត់បានប្រកាសយ៉ាងល្បីល្បាញថា គាត់មិនសក្តិសមនឹងស្រាយខ្សែស្បែកជើងរបស់ព្រះអង្គដែលនឹងត្រូវយាងមកបន្ទាប់ពីគាត់នោះទេ ដែលទ្រង់នឹងមានអំណាចចេស្តាខ្លាំងជាងគាត់ឆ្ងាយណាស់ ហើយទ្រង់នោះនឹងធ្វើ ពិធីជ្រមុជទឹកដោយព្រះវិញ្ញាណបរិសុទ្ធ។

John the Baptist (Matthew 3:1–12; Mark 1:1–8; Luke 1:5–25, 57–80; 3:1-20)

John the Baptist was a pivotal figure chosen by God to prepare the Israelites for the coming of the promised Savior, Jesus.

He was miraculously born to elderly, devout parents, Zechariah and Elizabeth, as foretold by the angel Gabriel. His divine mission was to be a powerful prophet, living a simple and rugged life in the desert, much like the prophet Elijah.

As an adult, John preached a strong message of repentance and baptism for the forgiveness of sins. Although many people wondered if he was the Savior, John made it clear that his role was only to be a forerunner. He famously stated that he was not worthy to untie the sandals of the one coming after him, who was far more powerful and would baptize with the Holy Spirit.

បន្ទាប់ពីជនជាតិយូដាសាច្រើននៅសល់នៅក្នុងចក្រភពពើស៊ី ស្តេចស៊ើស៊ីសបានជ្រើសរើសស្ត្រីយូដាម្នាក់ឈ្មោះអេសធើរ ឲ្យក្លាយជាព្រះមហាក្សត្រិយានី។ បងប្អូនជីដូនមួយរបស់នាងឈ្មោះម៉ាដេកាយ ដែលបានចិញ្ចឹមនាងឡើង គឺមានពេលម្តងនោះបានជួយសង្គ្រោះជីវិតស្តេច។ ប៉ុន្តែក្រោយមក ម៉ាដេកាយបានបដិសេធមិនថ្វាយបង្គំចំពោះមុខហាម៉ាន ដែលជាទីប្រឹក្សារបស់ស្តេច។ ហាម៉ានខឹងខ្លាំង ដល់ថ្នាក់រៀបចំផែនការដើម្បីផ្តាច់ជនជាតិយូដាទាំងអស់ក្នុងទូទាំងចក្រភពពើស៊ី។

ហាម៉ានបានបញ្ចុះបញ្ចូលស្តេចឲ្យចុះហត្ថលេខាលើច្បាប់មួយ ដោយអនុញ្ញាតឲ្យសម្លាប់ជនជាតិយូដាទាំងអស់។ ម៉ាដេកាយបានជំរុញព្រះនាងអេសធើរ ឲ្យប្រថុយជីវិត ដោយចូលទៅគាល់សុំសេចក្ដីមេត្តាពីស្តេច។ ព្រះនាងអេសធើរ និងជនជាតិយូដាបានតមអាហារ និងអធិស្ឋានទៅកាន់ព្រះជាម្ចាស់។ បន្ទាប់មក ព្រះនាងអេសធើរបានទៅគាល់សុំស្តេចដោយភាពក្លាហាន។ ស្តេចបានទទួលនាង និងសួរថានាងចង់បានអ្វី។

នៅក្នុងពិធីជប់លៀងពីរដង អេសធើរបានបង្ហាញផែនការអាក្រក់របស់ហាម៉ាន ហើយទូលសុំស្តេចឱ្យអត់ទោសប្រជាជនរបស់នាង។ ស្តេចខឹងខ្លាំង ហើយបានបញ្ជាឲ្យសម្លាប់ហាម៉ាន និងដាក់ម៉ាដេកាយជាទីប្រឹក្សាថ្មី។ ច្បាប់ថ្មីបានអនុញ្ញាតឲ្យជនជាតិយូដាអាចការពារខ្លួនបាន។ ព្រះជាម្ចាស់បានសង្គ្រោះប្រជាជនរបស់ទ្រង់ ហើយពួកគេបានអបអរសាទរជាមួយថ្ងៃបុណ្យ និងសេចក្ដីរីករាយយ៉ាងខ្លាំង។

Queen Esther Saves Her People (Esther 1 – 10)

After many Jews remained in Persia, a young Jewish woman named Esther was chosen by King Xerxes to become queen. Her cousin Mordecai, who had raised her, once saved the king’s life, but later angered the king’s advisor Haman by refusing to bow to him. Haman became so furious that he plotted to destroy all the Jews in the kingdom.

Haman convinced the king to sign a law allowing all Jews to be killed. Mordecai urged Esther to risk her life by going to the king and asking for mercy. Esther and the Jews fasted and prayed, and Esther bravely approached the king. He welcomed her and asked what she wanted.

At two banquets, Esther revealed Haman’s evil plan and asked the king to spare her people. Furious, the king had Haman executed and made Mordecai his new advisor. A new law allowed the Jews to defend themselves. God saved His people, and they celebrated with days of feasting and joy.

ដានីយ៉ែល ជាអ្នកបម្រើស្មោះត្រង់របស់ព្រះជាម្ចាស់ បានកាន់តួនាទីខ្ពស់មួយនៅក្នុងបាប៊ីឡូន ក្រោមការដឹកនាំរបស់ស្តេចដារីយុស។ មន្ត្រីដទៃទៀតមានចិត្តច្រណែន ហើយបានបោកប្រាស់ស្តេចឲ្យចេញច្បាប់មួយថា គ្មាននរណាអាចអធិស្ឋានទៅនរណាផ្សេងក្រៅពីស្តេចបានរយៈពេល៣០ថ្ងៃ—បើមិនអញ្ចឹង នឹងត្រូវបានបោះចូលរូងសត្វតោ។

ដានីយ៉ែលដឹងពីច្បាប់នោះ ប៉ុន្តែគាត់នៅតែអធិស្ឋានទៅកាន់ព្រះជាម្ចាស់៣ដងក្នុងមួយថ្ងៃ។ បុរសដែលច្រណែនបានចាប់គាត់ហើយនាំគាត់មកមុខស្តេច។ ទោះបីស្តេចដារីយុសបានយកចិត្តទុកដាក់ចំពោះដានីយ៉ែលក៏ដោយ ស្តេចក៏ត្រូវគោរពច្បាប់ និងបានបញ្ជាឲ្យទាហានបោះដានីយ៉ែលចូលក្នុងរូងសត្វតោ។

យប់នោះ ស្តេចមិនអាចដេកលក់បានឡើយ។ ពេលភ្លឺ ស្តេចបានរត់ទៅរូងសត្វតោ ហើយហៅដានីយ៉ែល។ ព្រះជាម្ចាស់បានចាត់ទេវតាមកបិទមាត់សត្វតោ ហើយដានីយ៉ែលមិនបានរងគ្រោះអ្វីឡើយ! ស្តេចមានអំណរយ៉ាងខ្លាំង ហើយបានឲ្យគេស្រង់យកដានីយ៉ែលចេញ ហើយផ្តន្ទាទោសពួកអ្នកកុហកទ្រង់ទាំងនោះវិញ។

បន្ទាប់មក ស្តេចដារីយុសបានចេញក្រឹត្យថ្មីមួយថា ប្រជាជនទាំងអស់ត្រូវគោរពព្រះជាម្ចាស់របស់ដានីយ៉ែល ដែលជាព្រះដ៏រស់ និងជាព្រះដែលសង្គ្រោះ និងធ្វើការអស្ចារ្យ។ ដានីយ៉ែលបានបន្តទទួលព្រះពរ និងភាពរុងរឿងក្រោមការគ្រប់គ្រងរបស់ស្តេចដារីយុស។

Daniel in the Lions’ Den (Daniel 6)

Daniel, a faithful servant of God, rose to a high position in Babylon under King Darius. Other officials became jealous and tricked the king into making a law that no one could pray to anyone except the king for 30 days—or be thrown into a den of lions.

Though Daniel knew the law, he continued to pray to God three times a day. The jealous men caught him and brought him before the king. Though Darius cared for Daniel, he was forced to obey the law and had Daniel thrown into the lions’ den.

That night, the king couldn’t sleep. At dawn, he rushed to the den and called out to Daniel. God had sent an angel to shut the lions’ mouths, and Daniel was unharmed! Overjoyed, the king had Daniel lifted out and punished his accusers.

Then King Darius issued a new decree declaring that everyone must honor the God of Daniel, the living God who saves and performs wonders. Daniel continued to prosper under Darius’s rule.

បន្ទាប់ពីប្រជាជនអ៊ីស្រាអែលមិនស្តាប់បង្គាប់ព្រះជាម្ចាស់អស់រយៈពេលជាច្រើនឆ្នាំ ព្រះជាម្ចាស់បានអនុញ្ញាតឲ្យប្រជាជាតិបរទេសបានឈ្នះសង្គ្រាមលើពួកគេ។ ពួកបាប៊ីឡូន ដឹកនាំដោយស្តេចនេប៊ូក្នេសា បាននាំយុវជនជាច្រើនចេញពីស្រុកយូដាទៅក្នុងឈ្លើយស្រុកបាប៊ីឡូន រួមទាំងដានីយ៉ែល សាដ្រាក់ មែសាក់ និងអ័បេឌនេកោ។ បុរសទាំងបួននេះនៅតែស្មោះត្រង់ចំពោះព្រះជាម្ចាស់ ហើយព្រះបានប្រទានប្រាជ្ញា និងដំឡើងពួកគេឲ្យកាន់តួនាទីខ្ពស់នៅក្នុងវាំងរបស់ស្តេច។

ស្តេចនេប៊ូក្នេសាបានសាងសង់រូបព្រះមាសធំមួយ ហើយបញ្ជាឲ្យមនុស្សទាំងអស់ថ្វាយបង្គំវា។ ប៉ុន្តែសាដ្រាក់ មែសាក់ និងអ័បេឌនេកោបានបដិសេធ។ ស្តេចបានខឹងខ្លាំង ហើយបានឱ្យគេបោះពួកគេទៅក្នុងគុកភ្លើង។ ប៉ុន្តែព្រះជាម្ចាស់បានការពារពួកគេ។ ភ្លើងមិនបានប៉ះពាល់ដល់ពួកគេនោះឡើយ ហើយមានរូបទីបួនម្នាក់ — ដែលស្រដៀងនឹងព្រះបុត្រា — បានបង្ហាញខ្លួនជាមួយពួកគេក្នុងភ្លើង។

ស្តេចដែលភ្ញាក់ផ្អើល បានហៅពួកគេចេញពីគុកភ្លើង ហើយសរសើរតម្កើងព្រះជាម្ចាស់របស់អ៊ីស្រាអែលចំពោះព្រះចេស្តារបស់ទ្រង់ ។ ស្តេចបានចេញច្បាប់ថ្មីមួយដើម្បីគោរពព្រះជាម្ចាស់ និងបានដំឡើងសាដ្រាក់ មែសាក់ និងអ័បេឌនេកោឲ្យកាន់តួនាទីខ្ពស់ជាងមុននៅក្នុងបាប៊ីឡូន។

The Fiery Furnace (Daniel 1 – 3)

After the people of Israel disobeyed God for many years, He allowed foreign nations to conquer them. The Babylonians, led by King Nebuchadnezzar, took many young men from Judah into captivity, including Daniel, Shadrach, Meshach, and Abednego. These four men remained faithful to God and were given wisdom and high positions in the king’s palace.

King Nebuchadnezzar built a giant golden idol and commanded everyone to bow down to it. Shadrach, Meshach, and Abednego refused. The king angrily threw them into a fiery furnace, but God protected them. The fire did not harm them, and a fourth figure—like the Son of God—appeared with them in the flames.

Amazed, the king called them out and praised the God of Israel for His power. He made a new law to honor God and promoted the three men to even higher positions in Babylon.

ព្រះជាម្ចាស់បានមានបន្ទូលទៅហោរាយ៉ូណាសឲ្យទៅកាន់ក្រុងនីនីវេ ដើម្បីព្រមានប្រជាជនឲ្យបំបែកចេញពីវិធីអាក្រក់របស់ពួកគេ។ ប៉ុន្តែយ៉ូណាសមិនចង់ទៅទេ ដូច្នេះគាត់បានគេចខ្លួនឡើងនាវាមួយដែលកំពុងទៅទិសបញ្ច្រាស។

ព្រះជាម្ចាស់បានចាត់ភ្លៀងព្យុះដ៏ខ្លាំងមកលើសមុទ្រ ហើយអ្នកជិះនាវាបានរកឃើញថាយ៉ូណាសជាមូលហេតុនៃគ្រោះធម្មជាតិ។ តាមការស្នើសុំរបស់យ៉ូណាស ពួកគេបានបោះគាត់ចូលសមុទ្រ ហើយភ្លៀងព្យុះបានឈប់ភ្លាមៗ។ បន្ទាប់មក ត្រីធំមួយបានហែលមកលេបយ៉ូណាស ហើយគាត់ស្ថិតនៅក្នុងពោះត្រីធំនោះអស់រយៈពេល៣ថ្ងៃ៣យប់ ដោយបានអធិស្ឋានទៅកាន់ព្រះ។

ព្រះជាម្ចាស់បានបញ្ជាឲ្យត្រីនោះឱ្យខ្ជាក់យ៉ូណាសចេញនៅលើដីគោក។ លើកនេះ យ៉ូណាសបានស្តាប់បង្គាប់ព្រះ និងបានធ្វើដំណើរទៅកាន់ក្រុងនីនីវេ។ គាត់បានប្រកាសព្រមានប្រជាជនថា ទីក្រុងនឹងត្រូវបំផ្លាញក្នុងរយៈពេល៤០ថ្ងៃ។ ប្រជាជននិងស្តេចរបស់ពួកគេបានប្រែចិត្ត តមអាហារ និងបានអធិស្ឋានសុំសេចក្តីមេត្តា។ ព្រះដែលបានឃើញចិត្តស្មោះត្រង់របស់ពួកគេ បានអត់ទោសពួកគេ ហើយមិនបានបំផ្លាញទីក្រុងនោះឡើយ។

Jonah and the Great Big Fish (Jonah 1 – 4)

God told the prophet Jonah to go to Nineveh and warn the people to turn from their evil ways. But Jonah didn’t want to go, so he ran away by boarding a ship heading in the opposite direction.

God sent a powerful storm, and the sailors discovered that Jonah was the cause. At Jonah’s request, they threw him into the sea, and the storm immediately stopped. Then, a big fish swallowed Jonah, and he stayed in its belly for three days and nights, praying to God.

God had the fish spit Jonah out onto dry land. This time, Jonah obeyed and went to Nineveh. He warned the people that the city would be destroyed in 40 days. The people and their king repented, fasted, and prayed for mercy. Seeing their sincere hearts, God forgave them and did not destroy the city.

បន្ទាប់ពីហោរាអេលីយ៉ាបានយកឈ្នះពួកហោរារបស់ព្រះបាលរួចមកព្រះមហេសីយេសិបិលបានគំរាមសម្លាប់គាត់។ អេលីយ៉ាបានគេចខ្លួនចេញទៅវាលរហោស្ថាន ដោយបាក់ទឹកចិត្តនិងភ័យខ្លាច។ ព្រះបានចាត់ទេវតាមកទឹកមកថែរក្សាគាត់ ហើយផ្តល់កម្លាំងឲ្យគាត់ធ្វើដំណើរទៅភ្នំហូរេប។ នៅទីនោះ ព្រះបានមានបន្ទូលជាមួយអេលីយ៉ាតាមរយៈសម្លេងទន់ល្មើយ មិនមែនតាមទីសម្គាល់ដ៏អស្ចារ្យឡើយ។

ព្រះបានមានបន្ទូលឲ្យអេលីយ៉ាចាក់ប្រេងតាំងយេហ៊ូឱ្យធ្វើជាស្តេច និងអេលីសេឱ្យជំនួសតួនាទីជាហោរារបស់គាត់។ អេលីសេបានដើរតាមអេលីយ៉ា ហើយក្លាយជាជំនួយការដ៏ស្មោះត្រង់របស់គាត់។

ក្រោយមក ព្រះបានយកហោរាអេលីយ៉ាឡើងទៅស្ថានសួគ៌ដោយរទេះភ្លើង ក្នុងខ្យល់ព្យុះបក់ដ៏ធំនោះ។ ហោរាអេលីសេបានទទួលវិញ្ញាណរបស់អេលីយ៉ាជា២ភាគ ហើយបន្តបម្រើព្រះយ៉ាងស្មោះត្រង់ជាហោរានៅក្នុងប្រទេសអ៊ីស្រាអែល។

Elijah Taken Up in​ a Fiery Chariot (1 Kings 19; 2 Kings 2:1 – 22)

After Elijah defeated the prophets of Baal, Queen Jezebel threatened to kill him. Elijah fled into the wilderness, discouraged and afraid. God sent an angel to care for him and gave him strength to travel to Mount Horeb. There, God spoke to Elijah through a gentle whisper, not through powerful signs.

God told Elijah to anoint Jehu as king and Elisha as his prophetic successor. Elisha followed Elijah and became his loyal assistant.

Later, God took Elijah to heaven in a chariot of fire and a whirlwind. Elisha received a double portion of Elijah’s spirit and continued serving faithfully as God’s prophet in Israel.

បន្ទាប់ពីស្តេចសូឡូម៉ូន មានស្តេចជាច្រើននៅអ៊ីស្រាអែលបានបដិសេធព្រះ។ ម្នាក់ក្នុងចំណោមស្តេចអាក្រក់បំផុតគឺ ស្តេចអ័ហាប់។ អ័ហាប់បាននាំប្រជាជនឲ្យថ្វាយបង្គំព្រះបាល ជាព្រះក្លែងក្លាយ ហើយគំរាមសម្លាប់អ្នកណាដែលថ្វាយបង្គំព្រះដ៏ពិត។ ទោះយ៉ាងណា មានប្រជាជន ៧,០០០នាក់នៅតែស្មោះត្រង់ដល់ព្រះ។ ម្នាក់ក្នុងចំណោមពួកគេគឺ ហោរា អេលីយ៉ា។

ព្រះបានចាត់ឲ្យអេលីយ៉ា ទៅប្រាប់អ័ហាប់ថា ព្រះនឹងមិនឲ្យមានភ្លៀងធ្លាក់អស់រយៈពេលច្រើនឆ្នាំ ដើម្បីដាក់ទោសពួកគេ។ ដូច្នេះបានកើតមានគ្រោះទុរ្ភិក្សយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរ។ ដើម្បីការពារអេលីយ៉ា ព្រះបានចាត់គាត់ទៅលាក់ខ្លួននៅជ្រលងមួយជាទីដែលទ្រង់ប្រទានទឹកពីទឹកជ្រោះ និងអាហារពីសត្វក្អែកដែលបាននាំមកជារៀងរាល់ព្រឹកល្ងាច។

បន្ទាប់ពី៣ឆ្នាំ ព្រះបានបង្គាប់ឲ្យអេលីយ៉ាត្រឡប់ទៅជួបស្តេចអ័ហាប់វិញ ដើម្បីធ្វើការប្រកួតនៅលើភ្នំកាមែលបង្ហាញថា ព្រះណាជាព្រះដ៏ពិត។ ពួកហោរារបស់ព្រះបាលរាប់រយនាក់បានអធិស្ឋាន សុំឲ្យមានភ្លើងចុះពីស្ថានសួគ៌ ប៉ុន្តែមិនមានអ្វីកើតឡើងទេ។ អេលីយ៉ាបាននិយាយចំអកដាក់ពួកគេ ពីព្រោះគាត់ដឹងថា ព្រះបាលមិនមែនជាព្រះដ៏ពិតឡើយ។បន្ទាប់មក អេលីយ៉ាបានសង់ទីអាសនារបស់ព្រះ រួចចាក់ទឹកឱ្យជោគចំនួន១២ពាង រួចអធិស្ឋានទៅព្រះ ភ្លាមៗនោះ ព្រះបានចាត់ភ្លើងពីស្ថានសួគ៌មកដុតទាំងទីអាសនា យញ្ញបូជា និងទឹក។

បណ្តាជនបានភ្ញាក់ផ្អើលយ៉ាងខ្លាំង! ហើយស្រែកថា “ព្រះជាម្ចាស់ជាព្រះពិត! ព្រះជាម្ចាស់ជាព្រះពិត!”

អេលីយ៉ាបានបញ្ជាឲ្យគេចាប់ពួកហោរាព្រះបាល ហើយសម្លាប់ចោលទាំងអស់ បន្ទាប់មក ព្រះបានប្រទានទឹកភ្លៀងដល់រាស្ត្ររបស់ទ្រង់ម្តងទៀត.

Elijah Defeats the Prophets of Baal (1 Kings 16 – 19)

After King Solomon, many kings in Israel turned away from God. One of the worst was King Ahab, who led the people to worship Baal, a false god. Ahab even threatened to kill anyone who worshiped the true God. But 7,000 Israelites remained faithful, including a prophet named Elijah.

God sent Elijah to tell Ahab that no rain would fall in Israel for years as punishment. A great drought came, causing famine. To protect Elijah, God led him to a valley where He provided water from a brook and food from ravens each day.

After three years, God sent Elijah back to Ahab to challenge him to a contest on Mount Carmel to prove who the real God was. Hundreds of Baal’s prophets prayed for fire from heaven, but nothing happened. Elijah mocked them, knowing Baal was not real.

Then Elijah built an altar to God, soaked it with 12 jars of water, and prayed. God sent fire from heaven that burned the altar, the sacrifice, and even the water. The people were amazed and declared, “God is the true God!”

Elijah then had the prophets of Baal arrested and removed. After that, God sent rain back to Israel.

បន្ថែមលើការគ្រប់គ្រងប្រកបដោយប្រាជ្ញា និងការសង់ព្រះវិហាររបស់ព្រះ នោះព្រះបានបណ្តាលស្ដេចសាឡូម៉ូន ឱ្យសរសេរសេចក្ដីបង្រៀន ប្រកបដោយប្រាជ្ញាមួយចំនួន ដែលមានដាក់បញ្ចូលក្នុងព្រះគម្ពីរ គឺក្នុងគម្ពីរសុភាសិត។ គម្ពីរសុភាសិតចែករំលែកនូវប្រាជ្ញារបស់ព្រះជាម្ចាស់ ដោយ សង្ខេបខ្លីៗ តែមានអត្ថន័យពេញលេញ។ សេចក្ដីបង្រៀន ប្រកបដោយប្រាជ្ញាត្រូវបានរៀបចំឡើង ដើម្បីជួយមនុស្សឱ្យ រស់នៅស្របតាមមាគ៌ារបស់ព្រះជាម្ចាស់។ វាផ្តល់ប្រាជ្ញាដល់ មនុស្សអំពីអ្វីដែលសំខាន់ចំពោះព្រះជាម្ចាស់។

គម្ពីរសុភាសិតបង្រៀនឲ្យមនុស្ស៖

• ទុកចិត្តលើព្រះ និងពឹងផ្អែកលើបញ្ញារបស់ព្រះ
• កោតខ្លាចព្រះ និងជៀសវាងអំពើអាក្រក់
• គោរពព្រះ ដោយការថ្វាយ និងជួយអ្នកដទៃ
• ឲ្យឪពុកម្ដាយចេះបង្រៀនកូន តាមរបៀបដែលព្រះសព្វព្រះហឫទ័យ
• ដឹងថា ប្រាជ្ញាមកពីព្រះមានតម្លៃលើសទ្រព្យសម្បត្តិ ឬកេរ្តិ៍ឈ្មោះ

តាមរយៈគម្ពីរសុភាសិត ស្តេចសូឡូម៉ូនបានជួយមនុស្សឲ្យយល់ពីរបៀបរស់នៅ ដែលលគាប់ ព្រះហឫទ័យព្រះជាម្ចាស់។

Wise Words for Living (Selections from the Book of Proverbs)In addition to ruling wisely and building God’s temple, God inspired King Solomon to write a number of wise teachings that are included in the Bible in the book of Proverbs. Proverbs share the wisdom of God in short, meaningful sayings. They are designed to help people live according to God’s way. They give people wisdom about things that are important to God. The Proverbs teach people to:

• Trust in the Lord and rely on His understanding
• Respect God and turn away from evil
• Honor God through offerings and acts of kindness
• Raise children in ways that please God
• Value wisdom from God more than wealth or status

Through Proverbs, Solomon helped people understand how to live a life that pleases God’s Will.

គ្រាដែលស្តេចដាវីឌជិតសោយទិវង្គត ទ្រង់បានបង្គាប់ ឱ្យសាឡូម៉ូនជាបុត្រាថា “ចូរមានចិត្តក្លាហានឡើង ចូរ ប្រព្រឹត្ដគ្រប់អ្វីៗទាំងអស់ ដែលព្រះជាម្ចាស់តម្រូវឱ្យធ្វើ។ ចូរ រស់នៅតាមរបៀប ដែលព្រះសព្វព្រះហឫទ័យឱ្យបុត្រធ្វើតាម ក្រឹត្យវិន័យ និងបញ្ញត្តិរបស់ទ្រង់ ដើម្បីឱ្យបុត្រនឹងទទួលបាន ភាពជោគជ័យលើគ្រប់កិច្ចការទាំងអស់ដែលបុត្រធ្វើ”។

បន្ទាប់ពីស្តេចដាវីឌសោយទិវង្គត សូឡូម៉ូនបានក្លាយជាស្តេចថ្មីនៃប្រជាជាតិអ៊ីស្រាអែល។ យប់មួយ ព្រះជាម្ចាស់បានបង្ហាញព្រះអង្គក្នុងសុបិន និងមានព្រះបន្ទូលថា៖ “សុំអ្វីមួយដែលអ្នកចង់ឲ្យខ្ញុំផ្តល់។” សូឡូម៉ូនបានសុំប្រាជ្ញា ដើម្បីអាចដឹកនាំប្រជាជាតិបានត្រឹមត្រូវ។ ព្រះបានពេញចិត្តនឹងសំណូមពរនេះ និងបានប្រទានប្រាជ្ញាដល់ទ្រង់ ជាមួយនឹងទ្រព្យសម្បត្តិ និងកិត្តិយសផងដែរ។

សូឡូម៉ូនបានបង្ហាញប្រាជ្ញានេះនៅពេលនារីពីរនាក់ចូលមកស្តេច ដោយអះអាងពីទារករបស់ពួកគេរៀងៗខ្លួន។ ដើម្បីសម្រេចថា ម្តាយពិតជាអ្នកណា ស្តេចបានបញ្ជាឲ្យពុះទារកជាពីរ។ ម្ដាយពិតបានអង្វរសុំឲ្យផ្តល់កូនតូចនោះទៅឲ្យនារីម្នាក់ទៀតចុះ ដើម្បីសង្រ្គោះជីវិតកូនរបស់ខ្លួន។ ដោយសារតែការប្រតិបត្តិប្រាជ្ញានេះ ស្តេចបានសម្រេចថា នារីនោះជាម្តាយពិតប្រាកដ។ ប្រាជ្ញារបស់សូឡូម៉ូនបានល្បីទូទាំងបណ្តាប្រទេសមានអំណាចនានា។

នៅឆ្នាំទីបួននៃការដឹកនាំ ស្តេចសូឡូម៉ូនបានចាប់ផ្តើមសាងសង់ព្រះវិហារនៅទីក្រុងយេរូសាឡឹម។ ទ្រង់បានសហការជាមួយស្តេចហ៊ីរ៉ាមមកពីប្រទេសជិតខាង។ ព្រះវិហារនេះត្រូវបានសាងសង់យ៉ាងស្រស់ស្អាត ដោយមានគំនូរចម្លាក់រូបលម៉ើ ផ្កា និងទេវតា បំពាក់ដោយមាស។

បន្ទាប់ពីប្រាំបីឆ្នាំ ការសាងសង់ព្រះវិហារបានបញ្ចប់។ ហិបនៃសេចក្តីសញ្ញា ត្រូវបានដាក់ក្នុងទីបរិសុទ្ធបំផុត ហើយសិរីល្អរបស់ព្រះបានពេញក្នុងព្រះវិហារ។ ស្តេចសូឡូម៉ូនបានថ្វាយយញ្ញបូជាជាមួយសត្វ រាប់ពាន់ក្បាល ហើយប្រជាជាតិអ៊ីស្រាអែលបានអបអរសាទររយៈពេល ១៤ ថ្ងៃ។

ស្តេចសូឡូម៉ូនបានគ្រប់គ្រងអ៊ីស្រាអែលរយៈពេល ៤០ ឆ្នាំ។

Wise King Solomon (1 Kings 1 – 3; 6 – 8)

As King David neared death, he instructed his son Solomon to be strong and obedient to God's commands to ensure success. After David died, Solomon became king. One night, God appeared to Solomon in a dream and told him to ask for anything. Solomon humbly asked for wisdom to govern the people justly. God was pleased and granted him great wisdom, along with riches and honor.

Solomon soon displayed his wisdom when two women came to him with a dispute over a baby. Both claimed to be the child's mother. Solomon proposed to divide the baby, prompting the real mother to offer to give up her child to save his life. Solomon then declared her the true mother.​Solomon’s fame for wisdom spread far and wide.

In his fourth year as king, he began building a magnificent temple for the Lord in Jerusalem. He partnered with King Hiram of Tyre for materials. The temple was built with care and adorned with gold, carvings, and sacred furnishings. After seven years, the Ark of the Covenant was placed in the Most Holy Place, and God's glory filled the temple.

To dedicate the temple, Solomon offered thousands of sacrifices and held a fourteen-day celebration. He ruled Israel wisely for 40 years.