หัวใจของการพัฒนาชาติอันดับแรกก็คือการพัฒนาคนในชาติให้รู้จักระเบียบวินัย ให้มีระเบียบวินัย ให้ยอมรับว่าระเบียบวินัยเป็นสิ่งจำเป็น ต้องพัฒนาในแง่นี้ก่อน คือต้องเริ่มที่จุดนี้ก่อน เพราะจุดนี้เป็นจุดยืนเป็นจุดหลัก …

เหมือนปลูกต้นไม้ ต้องรดน้ำพรวนดินให้ปุ๋ยทำให้รากเจริญงอกงามเสียก่อน พอรากโตและแข็งแรงพอที่จะพยุงลำต้นได้แล้วจึงค่อยมาตัดแต่งกิ่งก้านในภายหลัง อย่างนี้จึงจะถูกหลัก หากเริ่มต้นก็เอาแต่ตัดแต่งกิ่ง หรือสาละวนอยู่กับการดูแลลำต้น ไม่แยแสถึงรากในดิน บางทีก็อาจจะช้ำใจเพราะต้นไม้ต้นนั้นเฉาตายไปโดยไม่ทราบสาเหตุก็เป็นได้

จากบทธรรมปาฐกถาเรื่อง ระเบียบวินัยพัฒนาชาติ ๑๑ มีนาคม ๒๕๓๑

รวบรวมจากหนังสือ บทธรรมนำชีวิต โดย พระมหาโพธิวงศาจารย์ ทองดี สุรเตโช ผู้อ่าน Pim❤️

ในการอยู่ร่วมเป็นหมู่เป็นคณะนั้น จำเป็นจะต้องมีวินัยหรือระเบียบไว้เป็นเครื่องคอยควบคุมกำกับ ให้ผู้อยู่ในหมู่คณะนั้นปฏิบัติเป็นแบบแผนอย่างเดียวกัน ไม่ละเมิดหรือล่วงล้ำข้อที่กำหนดไว้ หากว่าในหมู่คณะใด ผู้คนต่างก็ปฏิบัติตามวินัยหรือระเบียบสังคมนั้นด้วยความเต็มใจ หมู่คณะนั้นก็จะอยู่กันอย่างมีระเบียบ ไม่วุ่นวาย ไม่เดือดร้อน ไว้เนื้อเชื่อใจกันได้ ความสงบสุขจะมีทุกหย่อมหญ้า

รวบรวมจากหนังสือ บทธรรมนำชีวิต โดย พระมหาโพธิวงศาจารย์ ทองดี สุรเตโช ผู้อ่าน Olive Oil

ความจริงศีลนี้ก็เหมือนกับรั้วล้อมบ้านหรือฝาผนังบ้านที่ทำไว้เพื่อป้องกันอันตรายภายนอก กับป้องกันคนที่อยู่ข้างในบ้านนั่นเอง และรั้วหรือฝาผนังนั้นเขาก็ทำประตูสำหรับเข้าออกไว้เพื่อความสะดวกในการเข้าการออก คนที่จะเข้าจะออก หากเข้าออกทางประตูก็ถือว่าเป็นไปตามปกติ ไม่ติดขัดอะไร แต่ถ้าหากใครเข้าออกทางหน้าต่างหรือปีนรั้วเข้ามา ก็แสดงว่าผู้นั้นเป็นคนผิดปกติ ไว้ใจไม่ได้แล้ว

ศีลก็มีลักษณะเหมือนรั้วเหมือนฝาผนังบ้านนั่นแหละ มีข้อห้ามไว้ก็มีข้อที่ประพฤติปฏิบัติตามไว้เช่นกัน กล่าวคือคนรักษาศีลสามารถทำมาหากินโดยปกติได้ โดยไม่ต้องวิตกกังวลหรือห่วงใยว่าศีลจะขาดหรือไม่บริสุทธิ์อะไร เพียงให้เป็นไปตามช่องตามประตูเท่านั้น

จากหนังสือ ธรรมสารทีปนี

รวบรวมจากหนังสือ บทธรรมนำชีวิต โดย พระมหาโพธิวงศาจารย์ ทองดี สุรเตโช ผู้อ่าน Tim

มีคนจำนวนไม่น้อยที่คิดว่าความซื่อเป็นอุปสรรคต่อการพัฒนาชีวิต เป็นศัตรูต่อความก้าวหน้าในอาชีพหน้าที่การงาน จึงละทิ้งความซื่อเสีย

จริงอยู่ ชีวิตคนบางคนอาจได้รับความเจริญรุ่งเรือง ได้รับความก้าวหน้า หรือได้รับความสำเร็จในชีวิตเพราะอาศัยความไม่ซื่อของตัวเองได้ก็จริง แต่เมื่ออายุกาลผ่านไป วัยสูงขึ้น … ก็มักกลายเป็นตาแก่ยายแก่ที่ถูกลืม บางทีลูกหลานก็ไม่เหลียวแล เพื่อนฝูงหรือลูกน้องเก่าๆ ก็หายหน้าไป ต้องเงียบเหงา ว้าเหว่ อยู่คฤหาสน์เพียงคนเดียว อยู่อย่างคนไร้ญาติ น่าสงสารแท้ทีเดียว

จากบทธรรมปาฐกถาเรื่อง ความไว้ใจกัน ๒๓ พฤศจิกายน ๒๕๒๙

รวบรวมจากหนังสือ บทธรรมนำชีวิต โดย พระมหาโพธิวงศาจารย์ ทองดี สุรเตโช ผู้อ่าน Pim❤️

เพื่อนนอนคือผู้เป็นสามีหรือภรรยาจัดว่าเป็นเพื่อนหรือมิตรที่สำคัญ ถ้าได้คู่ครองดีก็ชื่อว่ามีกัลยาณมิตร ถ้าได้คู่ครองที่ไม่ดีก็ชื่อว่ามีปาปมิตร คู่ครองที่เป็นกัลยาณมิตรจะทำให้สุขกายสบายใจ ทำให้เก็บรักษาทรัพย์สมบัติต่างๆ ไว้ได้ ส่วนคู่ครองที่เป็นปาปมิตรจะทำให้เดือดเนื้อร้อนใจ ทำให้ทรัพย์สมบัติต้องอันตรธานไปตามลำดับ ดังนั้นท่านจึงแนะนำให้ฉลาดรู้ในการหากัลยาณมิตรมาเป็นเพื่อน

มาก หมอมากคิดรู้ ทุกคน

หมอ พระหมอยาปน ช่วยแก้

มาก  เห็นมากต่างจน วายวุ่น หมดเฮย

ความ หนึ่งเดียวแท้แท้ ยากสิ้นจบกระแส ฯ

จากหนังสือ คติชีวิต

รวบรวมจากหนังสือ บทธรรมนำชีวิต โดย พระมหาโพธิวงศาจารย์ ทองดี สุรเตโช ผู้อ่าน Tim

ความรู้ความฉลาด เท่านั้นจึงจะยกระดับฐานะและจิตใจตนเองให้สูงขึ้นได้โดยลำดับ

การศึกษาเล่าเรียน การใฝ่หาความรู้ไว้เสมอย่อมเป็นอุปการะในการทำมาหากิน เป็นอุปการะในการครองชีพได้อย่างไม่ฝืดเคือง

การรู้จักคิด รู้จักพินิจพิจารณก่อนทำก่อนพูดย่อมเป็นอุปการะในการทำกิจต่างๆ ไม่ให้ผิดพลาด เป็นอุปการะในการแก้ไขเหตุการณ์ต่างๆ ได้โดยง่าย …

และ การอบรมใจ ให้ฉลาดรอบรู้ในหลักความจริงย่อมเป็นอุปการะในการแก้ปัญหาและแก้ทุกข์ได้อย่างถูกต้อง ทำให้เกิดความสงบสุขทางใจอย่างแท้จริง

จากบทธรรมปาฐกถาเรื่อง ปัญญาพัฒนาตน ๒๗ พฤษภาคม ๒๕๒๙

รวบรวมจากหนังสือ บทธรรมนำชีวิต โดย พระมหาโพธิวงศาจารย์ ทองดี สุรเตโช ผู้อ่าน Pim❤️

ทุกข์อย่างนี้แก้ไขได้โดยต้องทำใจให้ได้ เข้าใจชีวิตให้ถูก ให้รู้จักพอเป็น ให้จมเป็น ทำได้แค่นี้ก็ไม่ต้องทุกข์ต่อไป แต่ถ้ายังทำใจไม่ได้ ยังไม่เข้าใจเรื่องของชีวิต ยังไม่พอ ยังจมไม่ลงอยู่ ก็จะยังเป็นทุกข์ทางใจ เป็นทาสของความคิดร่ำไป ความรู้สึกนั้นจะกัดกร่อนจิตใจให้เสื่อมถอย ให้พร่องลงไปทุกขณะ ทำให้เครียด ทำให้คิดมาก ทำให้กลุ้มใจ ทำให้อยู่อย่างไม่เป็นสุขตลอดเวลาที่ใจยังตัดความรู้สึกนึกคิดอย่างนั้นไม่ได้

จากบทเทศนา ทิฏฐธัมมสุขกถา ๒๒ พฤศจิกายน ๒๕๔๐

รวบรวมจากหนังสือ บทธรรมนำชีวิต โดย พระมหาโพธิวงศาจารย์ ทองดี สุรเตโช ผู้อ่าน Olive Oil

ธรรมดาข้าราชการนั้นไม่ควรทำงานให้สำเร็จเพียงเพื่อเงินเดือนเพียงอย่างเดียว ควรจะทำงานเพื่อศักดิ์ศรีและทำงานเพื่อความภาคภูมิใจด้วย เงินเดือนนั้นเป็นเครื่องหล่อเลี้ยงร่างกายให้อยู่รอด  แต่ความภูมิใจและศักดิ์ศรีเป็นเครื่องหล่อเลี้ยงจิตใจให้ชุ่มชื่น

เงินเดือนนั้นเลี้ยงร่างกายให้เจริญเติบโตกันตายไปได้วันหนึ่งๆ ทำชีวิตให้อยู่ไปจนกระทั่งตาย แต่ความภาคภูมิใจและศักดิ์ศรีที่ตัวเองทำนอกเหนือไปจากหน้าที่โดยมีมนุษยสัมพันธ์ย่อมเป็นเหตุให้เกิดความสบายอกสบายใจ เป็นอาหารใจที่จะหล่อเลี้ยงจิตใจให้แช่มชื่นให้เบิกบานอยู่ตลอดเวลา

จากบทเทศนา ธัมมจริยากถา ๑๑ ตุลาคม ๒๕๒๙

บทธรรมนำชีวิต - บอกตัวให้ได้

ธรรมดาของการทำงานย่อมผิดพลาดบกพร่องได้ และแต่ละคนย่อมจะมีข้อผิดพลาดบกพร่องกันได้ทุกคน แต่เมื่อพบข้อผิดพลาดบกพร่องแล้วก็สอนตัวเองเตือนตัวเองว่าไม่ควรทำอย่างนั้นอีก หมั่นเตือนตัวเองบ่อยๆ ก็จะทำให้คิดแก้ไข ปรับปรุงงาน ปรับปรุงตัวให้ดีให้ถูกต้อง เป็นทางให้เกิดความสำเร็จในโอกาสต่อไปได้

จากหนังสือเรื่อง คำพ่อคำแม่

รวบรวมจากหนังสือ บทธรรมนำชีวิต โดย พระมหาโพธิวงศาจารย์ ทองดี สุรเตโช ผู้อ่าน nhws