ทุกสิ่งทุกอย่างที่เกิดมีขึ้นแก่ตัวเรานั้น ไม่อาจยึดมั่นถือมั่นได้ว่าเป็นเราหรือว่าเป็นของเรา แท้จริงแล้วสิ่งต่างๆ มิใช่ตัวเรา มิใช่ของเรา แต่หมุนเวียนเปลี่ยนมือเป็นกรรมสิทธิ์กันไปเรื่อย ความยึดถือผูกพันอยู่กับโลกธรรมจนขาดสติสัมปชัญญะ ย่อมนำมาซึ่งความเศร้าโศกเสียใจ ความเสียดายอาลัยอาวรณ์ อันเป็นตัวทุกข์โดยส่วนเดียว

จากหนังสือ ธรรมสารทีปนี

รวบรวมจากหนังสือ บทธรรมนำชีวิต โดย พระมหาโพธิวงศาจารย์ ทองดี สุรเตโช ผู้อ่าน Tim

หากทำตัวให้เล็กลงได้บ้าง โดยรู้สึกว่าแท้จริงตัวเองก็เป็นมนุษย์คนหนึ่ง ที่มีความเกิด ความแก่ ความเจ็บ และความตายเช่นเดียวกับคนอื่นๆ ไม่ยึดมั่นถือมั่นในองค์ประกอบชีวิตคือเกียรติยศชื่อเสียงและสมบัติภายนอกมากจนเกินไป รู้จักปล่อยวางเสียบ้าง รู้จักพอเสียบ้าง ความรู้สึกเช่นนี้จะมองเห็นตัวเองไม่ดีไม่วิเศษไปกว่าคนอื่น ทั้งจะสามารถลดความเห็นแก่ตัว ความเห็นแก่ได้ ความเอาแต่ใจตัวเองลงได้โดยลำดับ จะทำให้ช่วยเหลือเกื้อกูลผู้อื่นได้ ทำงานร่วมกับคนอื่นได้ สามารถวางตัวได้เหมาะสมในทุกโอกาสในทุกสังคมเพราะไม่มีอะไรมาขวางกั้น

จากบทเทศนา ธัมมจริยากถา ๑๔ สิงหาคม ๒๕๒๗

รวบรวมจากหนังสือ บทธรรมนำชีวิต โดย พระมหาโพธิวงศาจารย์ ทองดี สุรเตโช ผู้อ่าน J Puu 🦀

เป็นความจริงคนถูกกรรมจําบังเขาเรียกว่า “คนมันถึงคราว” พอถึงคราวแล้วต่อให้พาไปดูให้รู้แจ้งหรือพูดกรอกหูทุกวันจนปากจะฉีกก็ไม่ยอมเชื่อไม่ยอมฟังใครอะไรทั้งสิ้นความฉลาด ความเป็นคนมีเหตุผล ความรอบคอบที่เคยมีมันถูกบังจนหมด ทําให้กลาย เป็นคนโง่เขลา คิดตื้นๆ ก็ได้ ทําให้เป็นคนดื้อดึงดื้อด้านมานะจัดก็ได้ ทําให้เป็นคนว่ายากสอนยากก็ได้ สารพัดที่จะเป็นกัน

จากหนังสือ พุทธธรรม ๕ นาที

รวบรวมจากหนังสือ บทธรรมนำชีวิต โดย พระมหาโพธิวงศาจารย์ ทองดี สุรเตโช ผู้อ่าน Pim<3

… หากจะกล่าวให้ชัดเจนก็คือว่าโลภะนี่เองที่เป็นตัวทำลายโลกเราทุกวันนี้ และทำลายเร็วขึ้นกว่าเก่า เพราะโลภะถูกเพาะเลี้ยงไว้จนเจริญเติบโตเต็มที่เสียแล้ว จึงต้องการอาหารคือผลประโยชน์มากขึ้นกว่าเก่าหลายเท่าตัว

จากบทเทศนา โลภกถา ๒๐ กุมภาพันธ์ ๒๕๔๐

รวบรวมจากหนังสือ บทธรรมนำชีวิต โดย พระมหาโพธิวงศาจารย์ ทองดี สุรเตโช ผู้อ่าน nhws

คนดีที่ทำกรรมดีไว้ เมื่อกรรมดียังไม่ทันให้ผลก็อย่าเพิ่งท้อถอยเสียก่อน พึงทำความดีนั้นเรื่อยไป ส่วนคนชั่วที่ทำกรรมชั่วไว้ก็อย่าเพิ่งลำพองใจว่าไม่เห็นจะได้ชั่วตรงไหน มีแต่จะได้ดีมีสุขอย่างเดียว ความชั่วให้ผลเมื่อไรจะร้องไม่ออก และจะได้รับความทุกข์อันเหมาะสมแก่กรรมที่ตนทำไว้

เรื่องของกรรมประมาทไม่ได้ ท่านว่าเหมือนหมาไล่เนื้อ ทันเมื่อไรก็ขย้ำเมื่อนั้น

จากหนังสือ ธรรมสารทีปนี

รวบรวมจากหนังสือ บทธรรมนำชีวิต โดย พระมหาโพธิวงศาจารย์ ทองดี สุรเตโช ผู้อ่าน Tim

บุคคลผู้ได้อาศัยปฏิรูปเทสวาสะเป็นทุนตั้ง อาศัยปุพเพกตปุญญตาเป็นทุนตาม และอาศัยอัตตสัมมาปณิธิเป็นทุนต่อ ย่อมเจริญด้วยชาติสมบัติ อิสริยสมบัติ ปัญญาสมบัติ โภคสมบัติด้วยประการทั้งปวง ย่อมล่วงเสียซึ่งความยากจนและความติดขัด ปรารถนาจะทำการสิ่งใดย่อมสำเร็จโดยง่าย

จากบทเทศนา มังคโลปายกถา ๒ สิงหาคม ๒๕๒๒

รวบรวมจากหนังสือ บทธรรมนำชีวิต โดย พระมหาโพธิวงศาจารย์ ทองดี สุรเตโช ผู้อ่าน J Puu 🦀

คนเราเกิดมามีอวัยวะต่างๆ เท่ากัน มีกำลังมีสมองเท่าๆ กัน แต่ไม่เหมือนกันทางฐานะทางการงานและการเงิน ที่เป็นดังนี้ส่วนหนึ่งมีสาเหตุมาจากขาดคุณสมบัติของนักทำงานที่ดีคือทำงานเพียงด้วยแรงกาย รู้จักแต่ทำอย่างเดียว ไม่ยอมใช้สมองใช้ปฏิภาณบ้าง ใช้แต่สมองคิดวาดภาพวาดวิมานในอากาศ แต่ไม่เคยลงมือทำบ้าง หรือขาดปฏิภาณไหวพริบบ้าง อย่างนี้แล้วจะให้เหมือนกันได้อย่างไร

จากหนังสือ พุทธธรรม ๕ นาที

รวบรวมจากหนังสือ บทธรรมนำชีวิต โดย พระมหาโพธิวงศาจารย์ ทองดี สุรเตโช ผู้อ่าน Pim<3

แต่โบราณมา คนที่อกตัญญูต่อสัตว์ ต่อสถานที่ ต่อธรรมชาติสิ่งแวดล้อมเช่น ตัดไม้ทำลายป่าเป็นต้น ท่านเรียกว่า “มิตตทุพภบุคคล” ซึ่งแปลว่า คนประทุษร้ายมิตร หรือ คนทรยศเพื่อน เพราะสัตว์ก็ดี สถานที่อยู่อาศัยก็ดี ธรรมชาติสิ่งแวดล้อมก็ดี ชื่อว่าเป็นมิตรแท้ เป็นมิตรมีอุปการะของมนุษย์ มีความซื่อสัตย์และซื่อตรงต่อมนุษย์เสมอ แต่บางครั้งมนุษย์เราก็ถูกมิตรลงโทษเอาบ้าง ก็เพราะมนุษย์ไปประทุษร้ายมิตรก่อนนั่นเอง …

จากบทเทศนา กตัญญูกตเวทิตากถา ๑๓ มีนาคม ๒๕๓๙

รวบรวมจากหนังสือ บทธรรมนำชีวิต โดย พระมหาโพธิวงศาจารย์ ทองดี สุรเตโช ผู้อ่าน nhws

ทุกอย่างมันอยู่ที่ใจเราทั้งนั้น เหตุการณ์ภายนอกตัว เรื่องต่างๆ มันเกิดขึ้นตามธรรดาของมัน และเกิดแก่คนทั่วๆ ไปและเท่าๆ กัน ถ้าใจเราไม่เก็บเอามาคิด ไม่ใส่ใจมันเสียบ้าง พอรู้ว่ามันผ่านมาหาใจเราก็ปล่อยให้มันผ่านไปเสียแต่แรก ไม่ให้มันมา “ติดใจ” เราเสียบ้าง มันก็จะผ่านไปตามปกติธรรมดาของมัน แม้ว่าบางเรื่องบางอย่างมันจะต้องใช้เวลาบ้าง ก็ต้องอดทนและรู้เท่าทันเข้าไว้ ป้องกันไว้ไม่ให้มันเกิดเสียก่อนดีกว่าจะยอมให้มันเกิดแล้วแก้กันในภายหลัง

จากหนังสือ พุทธธรรม ๕ นาที

รวบรวมจากหนังสือ บทธรรมนำชีวิต โดย พระมหาโพธิวงศาจารย์ ทองดี สุรเตโช ผู้อ่าน Pim<3

เมื่อสังคมนั้นหมู่คณะนั้นพากันยกย่องเชิดชูธรรมเป็นธงชัยและยกย่องบุคคลผู้มีธรรมผู้ประพฤติธรรมมั่นคง และไม่ให้เกียรติไม่ให้โอกาสแก่อธรรมและผู้ขาดธรรมเช่นนี้ ธรรมและผู้ประพฤติธรรมก็จะเข้มแข็งขึ้น ส่วนอธรรมและผู้ขาดธรรมก็จะอ่อนกำลังลง ในที่สุดสังคมและหมู่คณะก็จะได้รับผลเป็นความสงบร่มเย็น ปราศจากความขัดแย้ง ความบาดหมางทะเลาะวิวาทกัน … ปัญหาสิ่งแวดล้อม ปัญหามลพิษต่างๆ ปัญหาจริยธรรม ปัญหาครอบครัว ปัญหาสังคมต่างๆ แม้กระทั่งปัญหาจราจรที่หมักหมมอยู่ในสังคมในหมู่คณะก็จะค่อยๆ หมดไปในที่สุด เพราะแท้จริงแล้วปัญหาต่างๆ เหล่านี้เกิดมาจากต้นตอใหญ่เพียงจุดเดียวเท่านั้นคือคนที่ขาดธรรม จากคนที่ไม่ประพฤติธรรมนั่นเอง

จากบทเทศนา ธัมมปัคคหกถา ๒๒ สิงหาคม ๒๕๓๘