Bureau Buitenland

Hij was zijn kantoorbaan in het toerisme zat en besloot als fotojournalist naar Centraal Azië te gaan. De afgelopen jaren bezocht Thijs Broekkamp daar voormalig IS-gebied in Irak en reisde naar Afghanistan, Kirgizstan, Tadzjikistan, Kazachstan en Oezbekistan. Met zijn bijzondere foto's laat hij het dagelijks leven zien in deze landen. Want er mogen oorlogen heersen en dictators aan de macht zijn, er worden vooral ook vriendschappen gesloten, broden verkocht en borrels gedronken. Vanavond spreekt hij over zijn werk en avonturen in deel 9 van Zomerverhalen in Bureau Buitenland

Journalist en schrijver Mira Feticu is 32 als ze haar geboorteland Roemenië voorgoed verlaat. Ze was niet van plan te emigreren, maar wordt verliefd op een Nederlander. Ze vestigt zich in Den Haag, krijgt een dochter en schrijft verschillende boeken. Maar de sterke band met Roemenië blijft. Vooral de herinneringen aan het communisme en de verantwoordelijkheid die ze voelt om ook híer in Nederland te schrijven over de mensen daar. Vanavond is ze te gast in onze serie Zomerverhalen.

Waarom weet ik zo weinig van de jaren tachtig in Suriname? Documentairemaakster Ananta Khemradj werd geboren in Tilburg, ging naar school in Suriname, maar leerde niets over de coup door Bouterse en de Decembermoorden. In haar vorig jaar verschenen documentaire ‘Je kan toch lezen’ ging zij op zoek naar antwoorden en kwam erachter hoe pijnlijk vers die wonden nog zijn in de huidige Surinaamse samenleving. Toch gaat ze door met vragen stellen over het verleden, want ze werkt aan een volgende film. Vanavond is zij te gast in deel 7 van Zomerverhalen in Bureau Buitenland.

Hoogopgeleide jongeren in landen als Rwanda, Kenia of Marokko met toegang tot internet vormen een enorm potentieel en zullen wereldwijd innovatie brengen. Maar hoe gaan die landen daarmee om? Die vraag fascineert Ton Dietz, voormalig directeur van het Afrika Studie Centrum in Leiden, en de vierde gast in onze serie Zomerverhalen. Dietz heeft zelf veel onderzoek gedaan in Kenia en Ghana.

Het is er droog en stoffig, geen enkele toerist zou zich vrijwillig naar deze plek wagen in het oosten van Bolivia op de grens met Brazilië. Behalve hoogleraar Latijns-Amerika Studies Barbara Hogenboom, directeur van het CEDLA, het Latijns-Amerika Studiecentrum aan de Universiteit van Amsterdam. Zij ging op vakantie met haar dochters op zoek naar de potentiële schat van El Mutún. Een schat die ook al de interesse wekte van de Chinezen. Over haar fascinatie voor El Mutún en de rest van de grondstoffenrijke Latijns-Amerikaanse regio vertelt zij vanavond in onze serie Zomerverhalen.

Het is een koude herfstnacht wanneer de dan 14-jarige Isa Yusibov en zijn jongere broertje wakkergeschud worden door zijn vader. Ze verblijven op dat moment bij ooms en tantes in Qabala, in het noorden van Azerbeidzjaan, direct tegen de Kaukasus aan. Hun vader hebben ze dan al zeker anderhalve maand niet gezien, hij zat ondergedoken en vreesde voor zijn vrijheid. Misschien wel zijn leven. "Kom. Pak je spullen. We vluchten. We gaan naar Nederland", zegt zijn vader. Isa slaapt nog half en denkt dat hij droomt. Isa's moeder helpt met het pakken van een tas en binnen no-time worden ze de auto van mensensmokkelaars ingeloodst en verdwijnen ze dieper de nacht in, dieper de bergen in. Richting Rusland, richting Dagestan. Dat was op 25 november 2003. Inmiddels is Isa Yusibov Nederlander en politiek analist met een speciale interesse in Rusland en Turkije. Vanavond is hij te gast in het tweede deel van onze serie Zomerverhalen.

Niet alleen Rutte ligt dwars op Eurotop - De vakbond voor vrouwen zonder papieren - VS en China op ramkoers

Gaat blaffende Sisi nu ook bijten in Libië? - Cubaanse chatbot tegen corona-geruchten - Stalin doet nog steeds mensen verdwijnen