صبح روز بعد وقتی داشتیم آپارتمان را ترک می‌کردیم گرابلی هنوز برنگشته بود.

داروخانه‌ای در خیابان سن آدره دراز باز بود.

رستوران همنام خیابان بلفویل بود.

روز بعد شنبه بود. نور خورشید و آسمان آبی با ابرهای نزدیک به زمین و هوای مه آلود دیروز در تضاد بود.

از سمت بلوار مورا به اسکله‌ها رسیدیم آنجا که بلوار به گوشه سمت راست می‌پیچد.

نبش شانزلیزه و خیابان واشنگتن از تاکسی پیاده شدیم.

ناگهان از خواب پریدم. صدای زنگ در می‌آمد.

پاتریک مودیانو نویسنده معاصر فرانسوی در سال ۱۹۴۵ در بلونی بیلانکور به دنیا آمد.

پاشنکا مدتی بود که دیگر پاشنکا نامیده نمی‌شد...

اما گرچه میخواست آنها را یک یک بپذیرد اما از عهده‌اش بر نمی‌آمد. باز پیش چشمانش سیاه شد...