چند هفته‌ای بود که فکری پیگیر دست از سر پدر سرگی بر نمی‌داشت. و آن این بود که آیا درست است که به مقامی تسلیم شود که خود از سر رغبت آن را نپذیرفته است؟

زن پرسید: خواهش میکنم این اطراف نیایید. چون من باید لباسم را درآورم تا خشک کنم.

راه هموار گفتی به سرعت از زیر آنها واپس می‌لغزید و سورچی‌ها با خودنمایی افسارها را بر پشت اسب‌ها می‌کوفتند.

مشت درشتش را بلند کرد و فریاد زد وای اگر شما و دخترانتان زن نبودید.

در سال‌های ۴۰ در پترزبورگ واقعه‌ای رویداد که همه را به حیرت انداخت.

مشتاق و پرشور بود و در همه روزها در بعد از ظهر کسالت آوری که همه در انتظار ورود فرستادگان اوردانته‌تا به سر می‌بردند در بازی شطرنج به عمد می‌باخت.

ولی فاقد روشن بینی بود و با همه وجود با جمهوری، وحدت قاره و آنچه مربوط به اندیشه‌های سیاسی ژنرال بود مخالفت می‌کرد. اسقف در کنگره تحسین برانگیز که نایب رئیس آن بود به خوبی دریافت که وظیفه واقعی او ایجاد مانع در مسیر سوکره برای دسترسی به اقتدار است و این کار را چه در گزینش کارگزاران و چه در ماموریت مشترک انها در حل مسالمت آمیز درگیر در ونزوئلا بدخواهانه انجام میداد.

روز بعد در دیداری خصوصی و طولانی از اوضاع مرزها باخبر شد. به ژنرال اولیری فرمان داد با ماموریت کسب و اطلاعات تازه راجع به حرکت کشتی‌ها به مقصد اروپا به کارتاخنا برود. ولی هدف واقعی او اطلاع از جزئیات امور سیاسی پنهان منطقه باشد.

روز بعد در دهکده تنپه لنگر انداختند تا خار و بار از دست رفته را بخرند ژنرال به صورت ناشناس در کرجی ماند ولی از ویلسون خواست بازرگانی فرانسوی به نام خانوادگی لئونل را که دختری سه ساله به نام آنیتا دارد برایش پیدا کند و به کرجی بیاورد.

همه صحنه مثل گذشته است. کشیش شگفت زده به ژنرال گفت: ببخشید عالیجناب تا حدی که می‌دانم شما پیشتر هرگز به اینجا نیامدید.

ژنرال با همان کلام کنایه دار معمول به منظور رفع تردید آنان گفت: «شاید تجسم باشد در این شهر هر اتفاقی ممکن است رخ دهد»