Cuntrasts

Cuntrasts

By Radiotelevisiun Svizra Rumantscha (RTR)Arts
Download on the App Store

Cuntrasts episodes

  • Ils Furbaz e l’Eurovision Song Contest
    La gruppa Furbaz è fin ussa l’unica band rumantscha che ha cuntanschì il final da l’Eurovision Song Contest. Avant 36 onns han ils Furbaz represchentà la Svizra a Losanna cun la chanzun «Viver senza tei». Malgrà ch’igl ha bastà mo per il 13avel plaz, ha questa preschentaziun dà in stausch enorm a lur carriera. Ils «Cuntrasts» recapituleschan l’istorgia dal success dals Furbaz.
    Per questa retrospectiva filmica han ils «Cuntrasts» visità dus commembers dals Furbaz: Marie Louise Werth, la chantadura e pianista da la gruppa, sco er Ursin Defuns, in dals chantadurs da background ch’è stà da la partida a partir dal cumenzament. Tge fan els oz e s’interesseschan els anc per l’Eurovision Song Contest? A maun d’intervistas e da material d’archiv vegn recapitulà il viadi che ha manà quella gruppa da la Surselva ils onns 1980 e 1990 al success naziunal ed internaziunal. La part principala da questa documentaziun deriva dal film «Giu bambin? – Il recept per il success dals Furbaz» (2009) da l’autura Carin Camathias.
    --------------------------------------------------------------------------------------------
    Die Gruppe Furbaz ist bislang die einzige rätoromanische Band, die es ins Finale des Eurovision Song Contest geschafft hat. Vor 36 Jahren vertraten sie die Schweiz in Lausanne mit dem Lied «Viver senza tei». Obwohl sie nur den 13. Platz belegten, gab dieser Auftritt ihrer Karriere einen enormen Schub. Ein Rückblick.
    Für diesen filmischen Rückblick hat «Cuntrasts» zwei langjährige Mitglieder der Furbaz besucht: Marie Louise Werth, die Sängerin und Pianistin, sowie Ursin Defuns, einer der Backgroundsänger, der von Anfang an dabei war. Was machen sie heute und interessieren sie sich noch für den «Eurovision Song Contest»? Anhand von Interviews und Archivmaterial wird der Weg nachgezeichnet, der diese Gruppe junger Menschen aus der Surselva in den 1980er- und 1990er-Jahren zu nationalem und internationalem Erfolg führte. Der Hauptteil dieser Dokumentation stammt aus dem Film «Giu bambin? – Il recept per il success dals Furbaz» (2009) der Autorin Carin Camathias.
    27 min
  • Cumià e cumenzament – L’avegnir da las soras dominicanas da Glion
    En ils megliers onns eran ellas 200 soras en la claustra sin la spunda sur Glion. Oz èn ellas anc 66 soras e la media da vegliadetgna è 86 onns. La fin da lur communitad è previsibla, perquai sa fatschentan ellas intensivamain cun lur avegnir. Dus giavischs èn centrals per lur ponderaziuns. Il giavisch da pudair restar en il bajetg claustral enfin la fin ed il giavisch da chattar schliaziuns per in nov diever dal cumplex claustral, idealmain in diever che maina enavant lur ierta spirituala. Quella cumpiglia sper l’uraziun e la vita contemplativa en claustra in grond engaschi durant decennis per la tgira e la scolaziun en la regiun.
    Il film «Cumià e cumenzament – L’avegnir da las soras dominicanas da Glion» dat invistas commoventas en il mintgadi da las soras dominicanas en quels temps marcads da midadas.
    --------------------------------------------------------------------------------------------
    Einst lebten bis zu 200 Schwestern im Kloster auf dem Hügel über Ilanz. Heute sind es noch 66, mit einem Durchschnittsalter von 86 Jahren. Das Ende ihrer Gemeinschaft rückt näher – und damit die Frage nach der Zukunft ihres Klosters. Zwei Wünsche stehen dabei im Mittelpunkt: Zum einen möchten die Schwestern bis zuletzt in ihrem vertrauten Klostergebäude bleiben. Zum anderen suchen sie nach einer neuen, sinnvollen Nutzung des Klosterkomplexes – idealerweise eine, die ihr spirituelles Erbe bewahrt und weiterträgt. Denn dieses Erbe besteht nicht nur aus Gebet und kontemplativem Leben, sondern umfasst auch ein jahrzehntelanges Engagement für Pflege und Bildung in der Region.
    Der Film «Abschied und Aufbruch – Die Zukunft des Dominikanerinnenklosters in Ilanz» gewährt berührende Einblicke in den Alltag der Schwestern in einer Zeit des Wandels.
    27 min
  • Cumià e cumenzament – L’avegnir da las soras dominicanas da Glion
    En ils megliers onns eran ellas 200 soras en la claustra sin la spunda sur Glion. Oz èn ellas anc 66 soras e la media da vegliadetgna è 86 onns. La fin da lur communitad è previsibla, perquai sa fatschentan ellas intensivamain cun lur avegnir. Dus giavischs èn centrals per lur ponderaziuns. Il giavisch da pudair restar en il bajetg claustral enfin la fin ed il giavisch da chattar schliaziuns per in nov diever dal cumplex claustral, idealmain in diever che maina enavant lur ierta spirituala. Quella cumpiglia sper l’uraziun e la vita contemplativa en claustra in grond engaschi durant decennis per la tgira e la scolaziun en la regiun.
    Il film «Cumià e cumenzament – L’avegnir da las soras dominicanas da Glion» dat invistas commoventas en il mintgadi da las soras dominicanas en quels temps marcads da midadas.
    --------------------------------------------------------------------------------------------
    Einst lebten bis zu 200 Schwestern im Kloster auf dem Hügel über Ilanz. Heute sind es noch 66, mit einem Durchschnittsalter von 86 Jahren. Das Ende ihrer Gemeinschaft rückt näher – und damit die Frage nach der Zukunft ihres Klosters. Zwei Wünsche stehen dabei im Mittelpunkt: Zum einen möchten die Schwestern bis zuletzt in ihrem vertrauten Klostergebäude bleiben. Zum anderen suchen sie nach einer neuen, sinnvollen Nutzung des Klosterkomplexes – idealerweise eine, die ihr spirituelles Erbe bewahrt und weiterträgt. Denn dieses Erbe besteht nicht nur aus Gebet und kontemplativem Leben, sondern umfasst auch ein jahrzehntelanges Engagement für Pflege und Bildung in der Region.
    Der Film «Abschied und Aufbruch – Die Zukunft des Dominikanerinnenklosters in Ilanz» gewährt berührende Einblicke in den Alltag der Schwestern in einer Zeit des Wandels.
    27 min
  • Da 0 sin 100 – L’invista exclusiva en ils campiunadis mundials da biatlon a Lantsch
    Baselgia e Bergamin – els èn il power indigen en il comité d’organisaziun dal campiunadis mundials da biatlon a Lantsch. «Jau sun dapertut cun ils egls e las ureglias – sch’i dat in conflict, stoss jau schliar quel», di Silvio Baselgia. El è responsabel per tut quai che ha da far cun il sport: las cursas, las loipas ed il stan da sajettar. Luana Bergamin n’è betg mo responsabla per il program accumpagnant, mabain è era substituta dal CEO. Ch’igl è insumma vegnì uschè lunsch è d’engraziar tranter auter ad Ursin Fravi ed ad Urs Baselgia. L’onn 2006 han els gì l’idea per in implant da far biatlon a Lantsch ed oz – mo 19 onns pli tard – èn els loschs da pudair esser en acziun sco voluntaris cun incumbensas magari spezialas.
    Von 0 auf 100 – Exklusiver Blick hinter die Kulissen der Biathlon-Weltmeisterschaften in Lantsch/Lenz
    Baselgia und Bergamin – sie sind die einheimischen Power-People im Organisationskomitee der Biathlon-Weltmeisterschaften in Lantsch/Lenz. «Ich bin mit meinen Augen und Ohren überall – wenn es einen Konflikt gibt, muss ich ihn lösen», sagt Silvio Baselgia. Er ist für alles zuständig, was mit dem Sport zu tun hat: die Rennen, die Loipen, die Schiessstände. Luana Bergamin ist nicht nur für das Rahmenprogramm verantwortlich, sondern auch Stellvertreterin des CEO. Dass es überhaupt so weit gekommen ist, ist unter anderem Ursin Fravi und Urs Baselgia zu verdanken. Sie hatten 2006 die Idee für eine Biathlonanlage in Lantsch und können heute – 19 Jahre später – als Freiwillige mit teilweise speziellen Aufgaben mitwirken.
    25 min
  • Da propellers, cherosin e schampagn – 24 uras sin la plazza aviatica da Samedan
    Ella è la pli auta da tut l’Europa – la plazza aviatica da Samedan è situada sin 1’707 meters sur mar. Ad onn datti qua passa 15’000 sgols. Era sche quai èn strusch tants sco en in mais sin l’eroport da Turitg-Kloten, è la plazza aviatica, l’«Engadin Airport St. Moritz – Samedan», centrala per l’Engiadin’Ota. Ella è quel punct sin l’i che fa da San Murezzan il «top of the world». Sin la plazza aviatica gira dentant anc bler dapli che la high society. En nossa documentaziun da 24 uras guardain nus davos las culissas da quest lieu discret e da sia gestiun, dal tower fin en la glatschera dal catering, da la cantina da la Rega fin en il cockpit dal jet privat, da las cofras da la high society fin sin ils apparats da fotografar dals spotters dad aviuns.
    -------------------------------------------------------------------------------------------
    Er ist der höchste Europas – der Flughafen Samedan liegt auf 1’707 Metern über Meer. Auch wenn die gut 15’000 jährlichen Flugbewegungen nur knapp so viele sind, wie monatlich auf dem Flughafen Zürich, ist der «Engadin Airport St. Moritz – Samedan» zentral für das Oberengadin. Er ist der Punkt auf dem i, der St. Moritz erst zum «Top of the World» macht. Auf dem Flughafen Samedan läuft aber noch viel mehr als High Society. In unserer 24-Stunden-Reportage blicken wir hinter die Kulissen dieses diskreten Ortes und seiner Betriebe, vom Tower bis in den Tiefkühlraum des Caterings, von der Küche der Rega bis ins Cockpit eines Privatjets, vom Gepäck der VIPs bis zu den Fotoapparaten der Flugzeugspotter.
    27 min
  • Da propellers, cherosin e schampagn – 24 uras sin la plazza aviatica da Samedan
    Ella è la pli auta da tut l’Europa – la plazza aviatica da Samedan è situada sin 1’707 meters sur mar. Ad onn datti qua passa 15’000 sgols. Era sche quai èn strusch tants sco en in mais sin l’eroport da Turitg-Kloten, è la plazza aviatica, l’«Engadin Airport St. Moritz – Samedan», centrala per l’Engiadin’Ota. Ella è quel punct sin l’i che fa da San Murezzan il «top of the world». Sin la plazza aviatica gira dentant anc bler dapli che la high society. En nossa documentaziun da 24 uras guardain nus davos las culissas da quest lieu discret e da sia gestiun, dal tower fin en la glatschera dal catering, da la cantina da la Rega fin en il cockpit dal jet privat, da las cofras da la high society fin sin ils apparats da fotografar dals spotters dad aviuns.
    -------------------------------------------------------------------------------------------
    Er ist der höchste Europas – der Flughafen Samedan liegt auf 1’707 Metern über Meer. Auch wenn die gut 15’000 jährlichen Flugbewegungen nur knapp so viele sind, wie monatlich auf dem Flughafen Zürich, ist der «Engadin Airport St. Moritz – Samedan» zentral für das Oberengadin. Er ist der Punkt auf dem i, der St. Moritz erst zum «Top of the World» macht. Auf dem Flughafen Samedan läuft aber noch viel mehr als High Society. In unserer 24-Stunden-Reportage blicken wir hinter die Kulissen dieses diskreten Ortes und seiner Betriebe, vom Tower bis in den Tiefkühlraum des Caterings, von der Küche der Rega bis ins Cockpit eines Privatjets, vom Gepäck der VIPs bis zu den Fotoapparaten der Flugzeugspotter.
    27 min
  • Anc adina qua – Fugitivas da l’Ucraina en il Grischun
    Ellas èn vegnidas da l’Ucraina en il Grischun cun la persvasiun da bainprest puspè pudair turnar en lur patria: Liliia Havrylova e Halyna Ponomarenko. Uss, prest trais onns pli tard, avain nus puspè visità ellas. Omaduas han chattà ina lavur – ma ina vul restar en Svizra e l’autra vul turnar. Per lur uffants èsi stà pli simpel da s’integrar. Els han emprendì spert tudestg e fan in emprendissadi. Chattar ina lavur è dentant tut auter che simpel. Mo 38% da las persunas che pudessan lavurar han survegnì ina plazza. Il film dat in’invista fitg persunala en lur nova vita qua – ed en lur quitads per la patria.
    -------------------------------------------------------------------------------------------
    Als sie aus der Ukraine nach Graubünden gekommen sind, waren sie überzeugt, bald wieder zurückkehren zu können: Liliia Havrylova und Halyna Ponomarenko. Jetzt, fast drei Jahre später, haben wir sie wieder besucht. Beide haben eine Arbeit gefunden – die eine will in der Schweiz bleiben, die andere so schnell wie möglich zurückkehren. Für ihre Kinder war es einfacher, sich zu integrieren. Sie haben schnell Deutsch gelernt und machen eine Lehre. Einen Arbeitsplatz zu finden ist jedoch alles andere als einfach. Nur 38% der Personen, die arbeiten könnten, haben einen Job bekommen. Der Film gibt einen sehr persönlichen Einblick in ihr neues Leben hier – und in ihre Sorgen um ihre Heimat.
    26 min
  • Anc adina qua – Fugitivas da l’Ucraina en il Grischun
    Ellas èn vegnidas da l’Ucraina en il Grischun cun la persvasiun da bainprest puspè pudair turnar en lur patria: Liliia Havrylova e Halyna Ponomarenko. Uss, prest trais onns pli tard, avain nus puspè visità ellas. Omaduas han chattà ina lavur – ma ina vul restar en Svizra e l’autra vul turnar. Per lur uffants èsi stà pli simpel da s’integrar. Els han emprendì spert tudestg e fan in emprendissadi. Chattar ina lavur è dentant tut auter che simpel. Mo 38% da las persunas che pudessan lavurar han survegnì ina plazza. Il film dat in’invista fitg persunala en lur nova vita qua – ed en lur quitads per la patria.
    -------------------------------------------------------------------------------------------
    Als sie aus der Ukraine nach Graubünden gekommen sind, waren sie überzeugt, bald wieder zurückkehren zu können: Liliia Havrylova und Halyna Ponomarenko. Jetzt, fast drei Jahre später, haben wir sie wieder besucht. Beide haben eine Arbeit gefunden – die eine will in der Schweiz bleiben, die andere so schnell wie möglich zurückkehren. Für ihre Kinder war es einfacher, sich zu integrieren. Sie haben schnell Deutsch gelernt und machen eine Lehre. Einen Arbeitsplatz zu finden ist jedoch alles andere als einfach. Nur 38% der Personen, die arbeiten könnten, haben einen Job bekommen. Der Film gibt einen sehr persönlichen Einblick in ihr neues Leben hier – und in ihre Sorgen um ihre Heimat.
    26 min
  • Il bus da San Vito – cun il Pullman giu en la Calabria
    Ils onns 1970 era il Pullman il bus da las persunas che emigravan da l’Italia en Svizra per lavurar. En il sid da l’Italia na devi nagina u mo pauca lavur – tar nus ina massa. Blers èn restads en Svizra. Ozendi turnan els cun il Pullman giu en la Calabria per visitar lur famiglias e per far vacanzas.
    Duas giadas l’emna parta il bus da la Svizra enfin giudim la Calabria a San Vito ed enavos. Petra Rothmund ha fatg il viadi giu en la Calabria cun il Pullman.
    -------------------------------------------------------------------------------------------
    In den 1970er Jahren kamen viele Emigrantinnen und Emigranten aus Italien mit dem Pullman in die Schweiz, um Arbeit zu finden. Im Süden Italiens hatte es so gut wie keine Arbeit – in der Schweiz hingegen zuhauf. Viele dieser Emigranten sind in der Schweiz geblieben. Heute reisen sie mit dem Pullman nach Kalabrien, um ihre Familien zu besuchen oder ihre Ferien zu verbringen.
    Zweimal wöchentlich fährt der Bus von der Schweiz nach San Vito, im südlichsten Teil Kalabriens. Petra Rothmund ist mit dem Pullman nach Kalabrien gereist.
    28 min
  • Quo vadis, rap rumantsch?
    Las Liricas Analas han definì da nov la musica rumantscha sco probablamain nagin auter act avant e suenter ellas. L’entschatta dals onns 2000 han ils rappunzs sursilvans procurà per in’explosiun musicala en la scena da musica rumantscha. Il nov slang è daventà il nov style. Nagin avant els n’ha pachetà uschè blers pleds rumantschs en chanzuns e nagin auter act rumantsch n’ha cuntanschì uschè bleras ureglias betg rumantschas. Las Liricas Analas han sunà sin las tribunas dals gronds festivals svizzers, lur albums han cuntanschì ils top 5 da la parada da hits. Tuttenina era musica rumantscha coola!
    Il 2022 han las Liricas Analas edì lur davos album e fatg lur turnea da cumià. Suenter l’explosiun è restà in vacum. Co statti oz cun l’ierta dals rappunzs pioniers sursilvans? Han las Liricas Analas motivà la giuventetgna rumantscha da scriver remas e da producir beats? Quest film sa metta a la tschertga da l’ierta da las Liricas Analas per il rap ed il hip-hop rumantsch.
    -------------------------------------------------------------------------------------------
    Die Liricas Analas haben die romanische Musik neu definiert wie wohl kein anderer Act vor und nach ihnen. Anfang der 2000er Jahre sorgte die Combo aus der Surselva für eine musikalische Explosion in der romanischen Musikszene. Der neue Slang wurde zum neuen Style. Kein romanischer Interpret vor ihnen hat so viele romanische Wörter in Lieder gepackt und damit so viele nichtromanische Ohren erreicht. Die Liricas Analas spielten auf den Bühnen der grossen Schweizer Festivals, ihre Alben kletterten bis in die Top 5 der Hitparade. Plötzlich war romanische Musik cool!
    Im Jahr 2022 haben die romanischen Rappioniere ihr letztes Album herausgebracht und ihre Abschiedstournee gemacht. Nach der Explosion blieb ein Vakuum. Wie steht es heute um das Erbe der Rappioniere aus der Surselva? Haben die Liricas Analas die romanische Jugend motiviert, Reime zu schreiben und Beats zu produzieren? Dieser Film begibt sich auf die Suche nach dem Erbe der Liricas Analas für den romanischen Rap und Hip-Hop.
    26 min

About Cuntrasts

From the publisher's feed

Infurmaziun: Quest podcast da videos vegn stritgà la fin da fanadur 2021. Episodas existentas e futuras chattais vus sin noss portal Play RTR (www.rtr.ch/play). Cuntrasts mussa films documentars da 25 minutas cun in spectrum vast e varià. L'emissiun documentescha la cultura rumantscha e grischuna. Ella reflectescha e preschenta midadadas, svilups ed istorgias da noss mintgadi, da la societad, la politica, la cultura, il sport ed auter pli.