De Avonden

Merel Bem doet verslag van een fototentoonstelling.

Brand! (http://www.kdechatel.com/actueel/brand/) is een dansvoorstelling op locatie, waarin brandweerwagens de confrontatie aangaan met zes professionele danseressen. Het uitgangspunt voor de choreografie is de routines en reguliere activiteiten van de brandweer. De strakke organisatie en precisie die daarvoor nodig zijn, zijn vergelijkbaar met de principes van dans. Krisztina de Châtel maakte in 2010 voor het Monaco Dance Forum samen met lokale brandweermannen de voorstelling La Danse Des Sapeurs Pompiers. En nu brengt ze het in een aantal Nederlandse steden, uiteraard met de lokale brandweer. De première is na de zomer in Rotterdam, maar Botte Jellema zag alvast een speciale versie in Purmerend, en doet verslag.

Tuigdorp 2 - Retour Afzender (http://tgmonter.wordpress.com/tuigdorp/) is een voorstelling van de nieuwe Utrechtse toneelgroep Monter. In een container in de Vinex-wijk Leidsche Rijn zitten vijf bewoners van het Tuigdorp. Ze zijn buiten de maatschappij geplaatst omdat ze voor teveel overlast zorgen. Een voorstelling over klagen, burenruzies en ideale oplossingen. Tuigdorp 2 - Retour Afzender is het tweede deel van een drieluik. Inge ter Schure ontmoet tekstschrijver Jannemieke Caspers en regisseur Sacha Janatti in het Máximapark in Leidsche Rijn, aan de rand van het Tuigdorp.

Kijk voor meer informatie op vpro.nl/avonden (http://programma.vpro.nl/deavonden/)

Jean Paul Franssens (1938-2003) was schrijver, dichter, schilder en operaregisseur. Hij was een 'writer's writer' en onderhield roemruchte vriendschappen met andere schrijvers en kunstenaars met wie hij Amsterdamse cafés frequenteerde. Tien jaar geleden overleed hij en nu is er het boek Jean Paul Franssens. Leven, werk en vrienden (http://www.jeanpaulfranssens.nl/). Emmie Kollau vroeg aan zijn zoon en oude vrienden herinneringen aan Franssens op te halen. Vandaag: Daniel Hazewindus, zijn zoon.

Een bijdrage van Botte Jellema.

In het boek Niets en niemand (http://www.nieuwamsterdam.nl/boekUitgave.aspx?ID=2399#.Ucg6CT6MGJM) wacht Laura Innes op het vliegveld in Parijs tot er weer gevlogen zal worden. Beeldschermen tonen de brokstukken van het vliegtuig dat ze net heeft gemist. Het is de vraag of ze vanavond nog thuis zal komen. Het is de vraag of ze dat werkelijk wil. De familie Innes deed nooit aan 'thuis'. Laura, Maxime en hun zoon Steven woonden overal en nergens, waren niemand verantwoording schuldig behalve elkaar. Ze zouden een leven lang in vrijheid schoonheid scheppen, en dat leek nog te gaan lukken ook. Totdat ze zich vestigden in Nederland. Waar hun eigen wetten niets waard bleken te zijn. Anton de Goede praat met schrijver Ivo Bonthuis over zijn boekNiets en niemand.

Kijk voor meer informatie op vpro.nl/avonden (http://programma.vpro.nl/deavonden/)

Wim Brands bespreekt vertaald proza.

Tekenaar Paul van der Steen en letterkundige Nop Maas gaven samen twee nachtponroze boekjes (http://hofvanjan.nl/webwinkel/nieuw/a-h-j-dautzenberg-paul-van-der-steen-het-vaderpakket/) uit, handgezet, waarin vaders centraal staan. Het ene bevat een door Van der Steen geïllustreerd verhaal Mijn vader, van Anton Dautzenberg, verkenner van de rafelranden van de moraal. Het andere is van Van der Steen zelf, heet Mijn vader en ik en bevat acht heftige tekeningen die lijken te refereren aan Goya en Bacon. Anton de Goede had een ontmoeting met Nop Maas, vooral bekend als biograaf van Gerard Reve, en Van der Steen, die vooral bekend is onder zijn pseudoniem Steen en onder meer literaire portretten maakte voor Het Parool en NRC Handelsblad.

Een kort verhaal van A.L. Snijders.

Kijk voor meer informatie op vpro.nl/avonden (http://programma.vpro.nl/deavonden/)

Jean Paul Franssens (1938-2003) was schrijver, dichter, schilder en operaregisseur. Hij was een 'writer's writer' en onderhield roemruchte vriendschappen met andere schrijvers en kunstenaars met wie hij Amsterdamse cafés frequenteerde. Tien jaar geleden overleed hij en nu is er het boek Jean Paul Franssens. Leven, werk en vrienden (http://www.jeanpaulfranssens.nl/). Emmie Kollau vroeg aan zijn zoon en oude vrienden herinneringen aan Franssens op te halen. Vandaag: culinair journalist Johannes van Dam.

Een bijdrage van Jeroen van Kan.

Vorige week werd Jan Teeuwisse, directeur van Museum Beelden aan Zee en het Sculptuurinstituut in Scheveningen, benoemd tot bijzonder hoogleraar (http://www.hum.leidenuniv.nl/lucas/agenda/jan-teeuwisse.html) Geschiedenis, Theorie en Praktijk van de Moderne Beeldhouwkunst aan de Universiteit Leiden. ‘Nederland is wel degelijk een beeldhouwland,’ zei hij in zijn oratie, ‘maar wij schromen dat te erkennen. We gaan er verdomd slecht mee om. Namen van beeldhouwers hebben we niet paraat, maar het land puilt uit van de beelden en de beeldenroute langs beek en brink is uiterst populair. Werk aan de winkel!’ Gijsbert van der Wal ontmoet Teeuwisse in de Openbare Bibliotheek in Amsterdam, waar hij eenzomertentoonstelling (http://www.beeldenaanzee.nl/nl/news/Beelden-aan-Zee-aan-het-IJ) aan het inrichten is met werk uit de collectie van Museum Beelden aan Zee.

Kijk voor meer informatie op vpro.nl/avonden (http://programma.vpro.nl/deavonden/)

Roel Bentz van den Berg bespreekt Man of Steel (http://www.imdb.com/title/tt0770828/) van de Amerikaanse regisseur Zack Snyder, de nieuwe Supermanfilm die weer terug gaat naar de oorsprong van het verhaal.

De personages in De zoetheid van geweld (http://www.debezigebij.nl/web/Boek/9789023473688_De-zoetheid-van-geweld.htm), de nieuwe verhalenbundel van Manon Uphoff, veranderen in angstige schaduwen, omdat ze zichzelf niet meer vertrouwen. Tegelijk zijn liefde en schoonheid constante aanwezigen, die hen onvermijdelijk toch raken en de lezer meenemen in betovering. Maarten Westerveen spreekt met Manon Uphoff over de verhalen in De zoetheid van geweld.

In de essaybundel Planet Earth is Blue (http://www.maartendoorman.nl/index.php?id=902&pid=21) beschrijft Maarten Doorman hoe kunstenaars zich over de toekomst van de aarde uitspreken. Steeds meer beseffen we de eindigheid van fossiele grondstoffen. Wereldwijd gaan regeringen, producenten en consumenten op zoek naar nieuwe technologieën en ideeën om de balans tussen de omgang met de natuurlijke bronnen en de behoeften van de mens in balans te brengen. Veel hedendaagse kunstenaars richten zich op die zoektocht. Anton de Goede spreekt met schrijver, dichter en filosoof Maarten Doorman over zijn bundel.

Kijk voor meer informatie op vpro.nl/avonden (http://programma.vpro.nl/deavonden/)

Jean Paul Franssens (1938-2003) was schrijver, dichter, schilder en operaregisseur. Hij was een 'writer's writer' en onderhield roemruchte vriendschappen met andere schrijvers en kunstenaars met wie hij Amsterdamse cafés bezocht. Tien jaar geleden overleed hij en nu is er het boek Jean Paul Franssens. Leven, werk en vrienden (http://www.jeanpaulfranssens.nl/). Emmie Kollau vroeg aan zijn zoon en oude vrienden herinneringen aan Franssens op te halen. Vandaag: schrijver A.FTh. van der Heijden.

In de zomer van 2013 toont het Gemeentemuseum Den Haag de collectie Nul, ZERO en Amerikaanse minimal art (http://www.gemeentemuseum.nl/tentoonstellingen/nul-zero-en-amerikaanse-minimal-art). Conservator Doede Hardeman kreeg de ruimte om een tentoonstelling samen te stellen vol van zijn eigen kunstliefde: ‘minimal art’. Wat dat is en wat het kunst maakt probeerde Maarten Westerveen te achterhalen terwijl hij met Hardeman langs diens favoriete werken liep.

Prins de Vos is fotograaf. Onlangs verscheen zijn fotoboek Enclose (http://www.prinsdevos.nl/Enclose). Daarin legt hij rituelen en gewoontes vast tussen hem en zijn vriend, gefotografeerd met een analoge camera die hij heeft gevonden op een rommelmarkt. Floortje Smit praat met Prins de Vos over de totstandkoming van dat boek.

Kijk voor meer informatie op vpro.nl/avonden (http://programma.vpro.nl/deavonden/)

Wim Noordhoek doet verslag van Een zee vol meerminnen (http://www.teylersmuseum.eu/index.php?item=72&page=52&lang=nl) in het Teylers Museum in Haarlem, met afbeeldingen van de zeemeermin door de eeuwen heen.

Waarom kun je elk weekend kiezen uit tientallen dancefeesten waar je urenlang tot diep in de nacht kunt dansen? En wat heeft dancemuziek precies te maken met extase? Regisseur Ruud Pelgrum ging zeven jaar op zoek naar de antwoorden. Het resultaat is de documentaire In Extase (https://www.facebook.com/pages/In-Extase/195767050457450), die woensdag in première gaat. Floortje Smit praat met Ruud Pelgrum over de documentaire en de dance scene.

Arnon Grunberg leest - waar ook ter wereld - zijn wekelijkse kroniek voor.

Kijk voor meer informatie op vpro.nl/avonden (http://programma.vpro.nl/deavonden/)

Jean Paul Franssens (1938-2003) was schrijver, dichter, schilder en operaregisseur. Hij was een 'writer's writer' en onderhield roemruchte vriendschappen met andere schrijvers en kunstenaars met wie hij Amsterdamse cafés bezocht. Tien jaar geleden overleed hij en nu is er het boek Jean Paul Franssens. Leven, werk en vrienden (http://www.jeanpaulfranssens.nl/). Emmie Kollau vroeg aan zijn zoon en oude vrienden herinneringen aan Franssens op te halen. Vandaag: journalist en columnist H.J.A Hofland.

Afrikanen tentoongesteld als bezienswaardigheid, ter vermaak van het westerse publiek. Door de schokkende 19e- en vroeg 20e-eeuwse traditie van de ‘menselijke dierentuin’ te vertalen naar een 21e-eeuwse installatie confronteert de Zuid-Afrikaanse regisseur Brett Bailey met de westerse perceptie en exploitatie van Afrika. De performers in Exhibit B (http://www.hollandfestival.nl/nl/programma/2013/exhibit-b/), een doorlopende voorstelling op het Holland Festival, worden opgevoerd in ‘tableaux vivants’. Ze maken niet alleen de verschrikkingen van het koloniale verleden pijnlijk voelbaar, maar zetten ook aan tot nadenken over de huidige problematiek van migratie en uitzetting en het onuitroeibare racisme. Floortje Smit heeft een ontmoeting met Brett Bailey en ze spreekt met schrijver Frank Westerman, die met El Negro en ik (2004) een reisreportage over ras, cultuur en identiteit schreef.

Sarah & Charles zijn twee jonge Vlaamse kunstenaars die zich toeleggen op het tastbaar maken van de vreemde dromerige plek tussen fictie en werkelijkheid. Het kunstenaarsduo gebruikt film, theater en beeldende kunst en nu maken Sarah & Charles hun eerste grote solotentoonstelling The Suspension of Disbelief (http://www.z33.be/projecten/sarah-charles-suspension-disbelief) in Z33, het huis voor actuele kunst in Hasselt. Katharina Smets sprak met het eigenzinnige koppel.

Kijk voor meer informatie op vpro.nl/avonden (http://programma.vpro.nl/deavonden/)

Herm Pol bespreekt Nacht in Noorwegen (http://www.atlascontact.nl/boek/nacht-in-noorwegen/), het romandebuut van de Amerikaanse schrijver Derek B. Miller over een oude man, een kleine jongen en een vlucht door de wildernis.

Een bijdrage van Botte Jellema vanaf Oerol.

Ester Naomi Perquin leest een kort prozafragment voor.

Kijk voor meer informatie op vpro.nl/avonden (http://programma.vpro.nl/deavonden/)

Ieder jaar zijn er op de zomerfestivals wel een aantal voorstellingen waarvan de naam rond zingt over het terrein en waarvan de kaarten binnen no time zijn uitverkocht. Hoe maak je die perfecte festivalvoorstelling? Dat vraagt Inge ter Schure deze week aan theatermaker Dette Glashouwer (http://www.detteglashouwer.com/). Glashouwer won vorig jaar op De Parade de prijs voor de beste voorstelling van het festival. Dit jaar staat ze op Oerol met haar voorstellingMoney Money Money en op De Parade met Dette Goes to Africa.

Het geluid van het eiland Terschelling. Botte Jellema maakt deze week dagelijks een reportage vanaf Oerol (http://www.oerol.nl/). Het jaarlijkse theaterfestival heeft met Sense of Place voor een thema gekozen dat de rol van het landschap benadrukt. Het beschrijft de ontwikkeling die Oerol voorziet voor de toekomst: ‘een focus op het bewustzijn en de betekenis van de plek waar je verblijft en hoe je je daartoe verhoudt’.

The Moonlight Garden (http://www.hetnoordbrabantsmuseum.nl/nu-in-het-museum/tentoonstellingen/2013/the-moonlight-garden/) van Marc Mulders, de openingstentoonstelling in het verbouwde Noordbrabants Museum in Den Bosch, is een verhelderend overzicht van Mulders’ werk: van de zwarte jachtstillevens uit de jaren negentig via de bloemen in bloembladachtige verfstreken van rond 2000 tot het recente werk, dat abstracter is omdat het niet van bloemen of boeketten, maar van volledige tuinen is afgeleid. De scherfachtige, zacht gekleurde vlakken in die laatste schilderijen gedijen goed in de uitgebreide Quist-vleugel van het museum, waarin daglicht schijnt op witte muren, plafonds en vloeren. Gijsbert van der Wal ontmoet Marc Mulders op zijn tentoonstelling.

Kijk voor meer informatie op vpro.nl/avonden (http://programma.vpro.nl/deavonden/)