Misschien ben je wel banger voor je licht dan voor je donkerte
Ik dacht altijd dat ik vooral bang was voor mijn donkerte.
Voor mijn trauma.
Voor mijn verdriet.
Voor mijn boosheid.
Voor alles wat ik had meegemaakt.
Maar steeds meer ontdek ik dat het misschien helemaal andersom is.
Dat ik veel banger ben geweest voor mijn eigen licht.
Voor het ontvangen van liefde.
Voor geluk.
Voor zichtbaar zijn.
Voor plezier.
Voor een ander leven dan de vrouwen vóór mij.
Want de donkerte kende ik.
Die voelde als een oude jas die ik al jaren droeg. Zwaar, maar vertrouwd.
Maar wat gebeurt er als je die jas uittrekt?
Als je weer gaat voelen wie je werkelijk bent?
Als dat gevoelige, temperamentvolle, nieuwsgierige meisje in jou weer tevoorschijn komt?
In deze aflevering neem ik je mee in mijn eigen reis, mijn vrouwenlijn en de ontdekking dat heling voor mij niet alleen gaat over het verwerken van wat er is gebeurd.
Het gaat óók over leren ontvangen.
Leren genieten.
Leren spelen.
Leren voelen.
En jezelf toestemming geven om te leven.
Want misschien hoef je helemaal niet iemand anders te worden.
Misschien mag je juist terug naar jezelf.
En misschien is jouw licht helemaal niet gevaarlijk.
Misschien is het alleen maar nieuw.