De toan fan fan 'e moarn

"It interview dat de measte yndruk op my persoanlik makke, wie dat mei hynderterapeut Elien Spijkstra fan Suwâld. Yn in greide mei trije hynders en in ezel, stelde se my, live op de radio, bleat oan de bisten. Hynders spegelje it gedrach fan minsken, en sa kinne je dus sjen wêr't je oan wurkje kinne soenen om in evenwichtiger minsk te wurden."

"Weet jij wel wat jij bent?" 'n Hutsy bleef 't stil. "'n Omkoal seker", mompelde ik in mysels. Maar ik hoefde sels gyn antwoord te geven, want ik bespeurde al gau dat 't antwoord deur de fragesteller sels wel geven worre sou. Kyk, der kwam 't al: "'n Positivo!" 'n Positivo Tsong, meester Mulschlegel noemt mij 'n positivo. Mwa, dat klinkt niet ferkeerd. "Weet jij eigenlijk wel wat 'n positivo betekent?", stelde de leraar syn tweede fraag. Ik kreeg starigan 't idee dat 't fast niet de betekenis had die't ik sels docht. "Dut is niet foor 'n sifer, wel?", perbeerde ik mij d'r út te rêden. De klas lachtte. Mooi, die had ik in elk gefal achter mij. "Nou ?" Ik skokskouderde. "'n Positivo", soa begon Mulschlegel, "is iemand die alleen dingen onthoudt die hem interesseren en dingen die hem niet interesseren wil hij niet onthouden."  

"Foarege week betrapte ik mij der self op dat ut bloëd mij naar de wangen flooch en dat ik lúdop sat te floeken."

"Myn foarige kolumn slute ik ôf mei in cliffhanger: wy wiene op fakânsje yn Tailân en in grutte Saûdyske húshâlding wie op ús boatreis nei de Koh Phi Phi eilannen te wetter rekke. De Saûdys koene net swimme en rekken troch de streaming hieltyd fierder fan de boat. De froulju yn har bûrkiny's moasten troch myn soan en my rêden wurde. "You need to save all these women! We're not allowed to touch them! Your son can help; he still can!", hiene de oare leden fan de snorkelgroep ús taroppen."

"Wawwe in et formatiepreces veur een ni'j kammenet zien dat is om et hadste raozen en mekeers verhael onverstaonber maeken. Of dikke rooie pennestreken zetten deur de veurstellen die aanderen inbrengen. Mar wat meer inleven in mekeer en veural saemen et oge hebben op een goed aendrisseltaot, dat zol toch veuropstaon moeten."

"It is op it heden swart of wyt, tsjin of foar, links of rjochts. Is der in punt yn it midden dêr't we inoar miskien treffe kinne? Ik haw it idee dat de minsklike maat poater is. Dat we net mear witte hoe't we mei respekt mei ús omjouwing omgean moatte, mei in oare miening, in oare oertsjûging of in oar syn gefoel."

Dut gaat de boeken in, mînsen! Want dut sil de allereerste keer in de wereld weze dat 'n grînsrechter in syn aigen dorp of stâd feestlik onthaald wort. Niet te loven! In watfoor wereld leve wij soa starigan? En hoe mot ik dut dan foor mij sien? Rijt Erwin Zeinstra in 'n open auto 't dorp deur of sit hij achterop 'n karre naar elkeneen te swaaien?

"Ja, wat is oud? De dúvel, dy is stòkoud! Mar ik hew noait wat met de dúvel had, onsympatyk figuer dy't ik liever op oustaan hou. Ut woard dúvel hoarde ik 60 jaar leden foar ut earst fan myn Drentse opoe út Hollandscheveld, utselde dòrp dêr't Boer Hendrik Koekoek futkwam."

"Ik haw in maraton fan online kolleezjes en in triatlon fan digitale oerlizzen efter de rêch. Ik bin de Iron Man fan de online platfoarms om te presintearjen, te oerlizzen of bestannen mei elkoar te dielen. Lang leve Teams, Zoom, Google Meet en Webex! Ik seach de man fan in kollega yn syn ûnderguod, ik seach katten, hûnen, en hobbykeamers mei net te identifisearjen objekten, as wiene it martelkeamers. It is, om koart te gean, tiid foar fakânsje en ûntspanning..."

"Mien opa was van nao de ofschaffing van de slavehaandel, mar hi'j hadde bi'j zien baos toch wel een soorte van slaveleven. Moe'n now de naozaoten van zien baos heur exkuses an mi'j anbieden? Want kiek, et minne warkleven dat mien opa hadde het wel deurwarkt in zien kiender en kleinkiender, tot in et dadde en vierde geslaacht zo'k haost zeggen."