Daarom zijn die voetbalkampioenschappen iedere twee jaar ook zon drama en mag je hopen dat Nederland zich nergens voor kwalificeert. Voor je het weet ben je uren per dag kwijt aan het kijken naar 22 man met een bal. Vervolgens leef je nog mee ook. Je wordt boos, geïrriteerd, blij of opgewonden over een potje voetbal waar je toch geen invloed op hebt. Wij verspillen onze tijd en emoties aan het kijken naar sport. Daar is nu iets bijgekomen: de verkiezingen.

Wat ben ik blij dat de verkiezingscampagne voorbij is. Je bent toch wekenlang in je hoofd bezig met 15 maart. Die politici menen dat campagne voeren zwaar is, maar voor die mannen is het hun vak. De kiezer moet zich verdiepen in de partijprogrammas, hij moet alle debatten volgen, de opiniestukken lezen en hij wil ook nog de houding van de partijleiders doorgronden.

Je ziet vooral mannen. Mannen in blauwe pakken. Mannen met rechte schouders, die ons overtuigen dat we op ze moeten stemmen. Dat doen ze op dezelfde manier. Ze maken een vuist waarbij de toppen van de vingers plat op de onderkant van de handpalm rusten. Ze zetten dus niet de nagels in de hand. De duim leggen ze op de zijkant van de wijsvinger, waarbij ze zorgen dat de duim duidelijk uitsteekt. Vervolgens gebruiken ze die hand om hun betoog kracht bij te zetten. Dankzij twitter kom ik erachter dat die houding de Clinton duim wordt genoemd. Rutte bedient zich het vaakst van deze houding. Het zilver gaat naar Buma en het brons naar Pechtold.

Dit soort observaties kosten tijd. Dat heb je ervoor over. Je wilt immers voorbereid het stemhokje induiken. Je denkt: mijn stem telt. Heb je op het verloop van een voetbalwedstrijd geen invloed. Bij de verkiezingsuitslag heb je dat in wel. Dat geeft een euforisch gevoel. Je doet ertoe.

Nu gaan de mannen met onze stem het formatiespel spelen. Bedenk: dit kan maanden duren. Maanden van eindeloze oriënterende gesprekjes, ontwijkende antwoorden, aftroeven, vliegen afvangen, mogelijke openingen en bemoedigende onderhandelingen.

Laat de coalitie alsjeblieft snel tot stand komen. De mannen in blauwe pakken kunnen dan weer doen waarvoor ze bedoeld zijn: ons land besturen. Wij kunnen dan gelukkig weer vervallen in de beslommeringen van alledag. Ik ben kapot van de hectiek van zon verkiezing.

See omnystudio.com/listener for privacy information.