Mijn vuurtje is even heel klein, bijna uitgedoofd.

Ik probeer mijn laatste pufjes te verzamelen om het terug aan te wakkeren.

Wanneer je voor de zoveelste keer reist met Moeder Ayahuasca, kom je op hele andere stukken uit dan een van je eerste reizen. 

Ze leert je altijd zo veel, geeft je altijd confronterende en pijnlijke, maar nodige en oprechte inzichten, maar deze blijven steeds behapbaar. 

Totdat je al het werk verteerde dat ze je op je bord geeft, tot ze besluit je een laag dieper te duwen. Daar diep in jezelf, waar het echt smerig is. Daar waar je grootste en sluwste schaduwkanten verscholen zitten. Diegene waarvan je even in ademnood geraakt wanneer ze voor je staan, omdat ze je zo laten verschieten. 

"Ben ik echt zo? En waarom heb ik dit nog nooit opgemerkt?"

Deze ervaring was zwaar voor me, nog steeds probeer ik een weg te zoeken om met deze stukken op een correcte manier om te gaan. 

Door hier met jullie mijn verhaal te delen, hoop ik de schaamte te overwinnen en mezelf niet meer de mogelijkheid te geven hiervan weg te lopen. 

Want het is tijd, tijd dat ik een stapje verder ga in mijn eigen ontwikkeling. Moeder Ayahuasca liet me weten dat ik er klaar voor ben, ik weet dat ze altijd gelijk heeft. Dus ik beloof haar en mezelf dat stapje ook te nemen en mijn ogen te openen.

Ik heb dit aan te kijken nu, ik heb mezelf bij de arm te nemen en met de inzichten en confrontaties die ze me gaf, dit keer echt te gaan werken. Niet zomaar tussen de soep en de patatten door.

Dat heb ik voor mezelf te doen, maar ook voor jou. Want hoe kan ik jou diepgaand begeleiden, als ik zelf niet eens in mijn eigen smerige moeras (dat wat we allemaal hebben) zakken durf?

Deze ochtend had ik een ongemakkelijk gesprek met mijn vriend.

Nu blik ik hier op terug. 

Ik vind het jammer dat ik hem met dit gevoel naar zijn werk stuurde, maar ergens ben ik nu ook wel dankbaar dat dit gebeurde, want het heeft me uitgenodigd - of zelfs verplicht - om naar een bepaald deeltje van mezelf te kijken. 

Ik ben het probleem. 

Ik ben het die problemen aan het creëren is die er helemaal niet toe doen, die er helemaal niet zijn. 

Problemen waar ik mijn handen vol mee heb en ook de mensen die het dichtst bij mij staan hun handen mee sta vol te stoppen. 

Enkel omdat ik te laf ben om in mijn eigen bord te kijken. 

Omdat ik te laf ben om eerst dat op te nemen en te verteren. 

Op dit moment ben ik mezelf en mijn omgeving een beetje aan het boycotten omdat ik het gevoel heb dat ik niet moedig genoeg ben om te werken aan wat ik nu hoor te werken. En dat is de enige rem die ik zelf indrukken kan.

Ik ben het probleem en ik neem mijn verantwoordelijkheid op.

Ik stop er mee problemen te creëren om die vervolgens bij anderen te leggen zodat ook zij problemen hebben. 

Nee. 

Ik ben het probleem, ik heb het die problemen creëert en om het niet nog moeilijker te maken, heb ik daar nu mee te stoppen.

Dus dat wil ik doen. 

Dat heb ik mezelf te beloven nu.

En dat doe ik, hardop, in deze aflevering, met jou als getuige. 

Wil je hier iets over kwijt?

Ik zie je graag binnen slide'n in mijn inbox.

Mail: [email protected]

Instagram: https://www.instagram.com/birtewillekens

Ik nam deze aflevering 2 maanden eerder op dan dat ik hem met jou deel.

Toevallig kwam ik deze nu tegen, toevallig moest dat zo gaan.

Het geeft me een mooi reflectie-moment, daarin neem ik je graag mee (verder in een volgende aflevering).

Mijn eerste ervaring met KAP, mijn gedachtenspinsels van de ochtend erna.

Een chaotische aflevering, mijn gevoel van het moment.

Ik wilde gewoon praten, ventileren.

Dat deed ik hier, want dat is voor mij ook waar mijn podcast voor dient. Soms niet meer dan dat.

Ik deel deze vooral omdat het interessant is (voor mezelf) om hierop nu te kunnen kijken. De evolutie sinds toen te zien.

Daar deel ik nog over, maar nu eerst dit.

Voor mij is het helend dit te delen.

Misschien heb jij er ook wel wat aan.

Wil je er iets over kwijt?

Stuur me gerust een mail of bericht.

Mail: [email protected]

Instagram: https://www.instagram.com/birtewillekens

Je ego wil je beschermen. Dat is goed, maar soms overbeschermt je ego je en werkt dit in je nadeel.

Dit leren uitzoeken en begrijpen kan je helpen om de juiste stappen te zetten om verder te groeien.

Deze aflevering helpt je om hier een weg in te zoeken. Jouw weg. 

Want je verdient het om te groeien naar de beste en sterkste versie van jezelf. Hoe eng en moeilijk dat ook is, want het is het zo waard. 

Laat je me weten of het je lukt? Misschien kun je wel wat ondersteuning gebruiken, en dan hoor ik het graag. 

Je mag me een mailtje of een berichtje sturen via:

Mail: [email protected]

Instagram: https://www.instagram.com/birtewillekens

Na mijn vorige aflevering merkte ik dat ik heel wat tijd nodig had om uit te zoeken hoe ik hier weer terug aanwezig wilde zijn. Het was moeilijk voor me de energie van dat onderwerp te doorbreken of er net in door te stromen. Daarom besloot ik me even wat terug te trekken en was ik was afweziger.

Vandaag besloot ik dat ik terug wilde spreken en delen. Dat doe ik met deze aflevering.

Even een korte situatieschets en vooral het startschot naar weer nieuwe afleveringen vol interessante thema's en hersenspinsels!

Wat fijn om terug te zijn, en wat fijn dat ook jij weer meeluistert.

Zijn er onderwerpen waarvan je graag wilt dat ik mijn ervaringen en gedachten erover deel? Laat me dit dan zeker weten.

Dat kan via een berichtje op instagram of in mail.

Mail: [email protected]

Instagram: https://www.instagram.com/birtewillekens

“Vandaag is de dag dat ik in mijn kracht ga staan. Vanaf vandaag verwelkom ik eenvoud. Eenvoud vanuit wat ik weet dat mijn richting is, mijn visie is, mijn missie is. Vanaf vandaag zal ik enkel nog datgene doen wat me daar dichterbij bij brengt.

Gedaan met alle bullshit.

Het is tijd om in mijn kracht te gaan staan.

Omdat ik mezelf dat gun, maar vooral omdat ik jou dat gun. 

Dus welkom. 

Welkom bij de nieuwe versie van mezelf.”

— 23 februari 2023

Ik voelde het al een tijdje, dat waarin ik tot nu toe geloofde, stroomde niet meer met mijn visie. 

De nood aan verandering drong zich op, ik was zoekende naar het juiste moment om die verandering door te voeren. 

Dat was moeilijk, voelde ik. Ik bleef het moment maar uitstellen. Totdat het universum me recht in dat ideale moment gooide. 

Nu was het aan mij om dit moment aan te nemen, om dit uit te gaan voeren. 

Maar ook dat was moeilijk... Want daarvoor had ik toe te geven dat wat ik nu aan het doen was niet meer de uitkomst had waar mijn hart naar verlangde.

Het was moeilijk om los te laten, en het liet me toch wel door een proces gaan.

Best een waardevol proces, dat is dan ook de reden dat ik dit met je deel.

Vandaag beslis ik om de positieve invloed van verandering te ontvangen. 

Ik hoop dat dit voor jou ook inspireert. 

Laat je me weten wat het met je doet? 

Je kan me bereiken via:

Mail: [email protected]

Instagram: https://www.instagram.com/birtewillekens