နွေဦးထဲက ကဗျာ ကဗျာထဲက နွေဦး ၉၃

ဗညားမော်

နွေဦးဆိုတာ အတည်တမ်း ခေါင်းစဉ်တခု။ သူ့ထက် အတည်တမ်း လေးနက်တာတောင် ဘယ်ရှိပါ့မလဲ။ ပြည်သူလူထုတွေရဲ့ အသက်တွေ ဘဝတွေနဲ့ ချိန်စက်ထားရတာ၊ နိုင်ငံရဲ့ အနာဂတ်ကို လောင်းကြေးထပ်သလို ချိန်စက် ရုန်းကန်ကြရတာ။ ဒါကြောင့် နွေဦးထဲက ကဗျာတွေဟာ အများစုဟာ အတည်တမ်းတွေ၊ အလေးအနက်တွေ၊ ကြေကွဲမှုတွေ၊ အနိဋ္ဌာရုံတွေ၊ မျှော်လင့်ချက်တွေ၊ ခွန်အားဖြည့် တေးချင်းတွေ၊ စစ်ချီဗုံနှက်သံတွေ။ ကဗျာဆရာတွေက ရွဲ့တဲ့တဲ့ ဆိုလိုက်ရင်တောင် အင်အားပါတဲ့ ရွံရှာမှုတွေနဲ့။ ဆိုရရင် အရွှန်းမဖောက်နိုင်တဲ့ ကာလတွေနဲ့ အဲ့ဒီကာလထဲက ထွက်လာတဲ့ လေးနက်ခြင်း ကဗျာတွေပါပဲ။ 

        ဆိုတော့ တော်လှန်ရေးမှာ ဟာသအတွက် နေရာမရှိဘူးလား။ ပျော်ရွှင်မှုတွေကို ပြောင်အောင် ရိတ်သင်ထားလိုက်ရမှာလား။ ကြည်နူးဖွယ်တွေ စိုက်ပျိုးဖို့ ပန်းအိုးလေး တလုံးတောင် မရှိတာမျိုးလား။ မဟုတ်ပါ မဟုတ်ပါ လူသားတွေရဲ့ အရေးအခင်းမှန်သမျှမှာ ငိုကြွေးခြင်း ရှိသလို ရယ်မောခြင်းလည်း ရှိရမှာပါ။ တော်လှန်ရေး ရဲဘော်တွေရဲ့ အကတွေ အတီးအဆိုတွေ ယိမ်းတွေ သူတို့တဲနန်းလေးတွေရှေ့က သင်ပုန်းနက်နက်ပေါ်က မြေဖြူနဲ့ ရေးထားတဲ့ ကဗျာ အပိုင်းအစတွေ ကျွန်တော်တို့ မြင်ရတဲ့အခါ စိတ်ထဲမှာ ဘဝင်ကျခြင်း နှစ်မျိုး ဝင်လာတယ်။ ပထမတမျိုးက သူတို့ရဲ့ ကြမ်းတမ်းခက်မာတဲ့ ဘဝတွေထဲမှာ နူးညံ့တဲ့ ကာလအစိတ်အပိုင်းတွေ တိုတိုလေးပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဖူးပွင့်ခွင့်ရှိနေတာကို ဝမ်းမြောက် မုဒိတာ။ ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီဝမ်းသာမှုမှာ မျက်ရည်စတွေဖယ်ပစ်မရတာ ဝန်ခံပါတယ်။ ဒုတိယတမျိုးက သွေးနဲ့ သေခြင်းနဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းနဲ့ ရက်စက်မှုတွေနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ လူငယ်အညွန့်အဖူးတွေရဲ့ နှလုံးသားမှာ မုန်းတီးခြင်း ခက်ကြမ်းခြင်းတွေ အချိန်နဲ့ အမျှ ဖုံးလွှမ်းနေတာမဟုတ်ဘဲ ပေါ့ပါးချိုသာတဲ့ အားလပ်ချိန် အနားရချိန်တွေ ရှိနိုင်သေးလို့ သူတို့ရဲ့ နှလုံးသားထဲ သွေးနတ်ပူးဝင်ခြင်းကနေ အတိုင်းအတာတရပ်အထိ ရှောင်ရှားကင်းကွာနိုင်တဲ့ အခြေအနေကို မြင်ရလို့ ဖြစ်တယ်။ သက်ပြင်းချမိတယ်၊ အဲ့ဒီသက်ပြင်းထဲမှာ ယုံကြည်စိတ်ချခြင်းတွေ ပါနေတာ ငြင်းစရာ မဟုတ်ပါဘူး။ 

        ဒီတပတ်တော့ နွေဦးကဗျာတွေထဲမှာ တွေ့ရခဲတဲ့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါး အရွှန်းဖောက်ထားသလို ကဗျာတပုဒ်ကို ကျွန်တော်တို့ ဖတ်ကြရအောင်ပါ။ သူ့ကဗျာကို ဖတ်ပြီး ကျွန်တော်ကတော့ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ နိုင်ငံတော် ဗီလိန်ကြီးကို တန်းမြင်မိတယ်။ ကဗျာဆရာဟာ ပုဂ္ဂလိက ရည်ရွယ်ချက် ရှိချင်မှ ရှိပါလိမ့်မယ်။ ပုဂ္ဂိုလ်ရေးတိုက်ခိုက်ချက်အဖြစ် ထွက်လာတဲ့ ကဗျာ မဟုတ်နိုင်ပါ။ ကာတွန်းရုပ်ပြတွေကတဆင့် ရုပ်ရှင်အဖြစ် ကူးပြောင်းပြီး ကလေးကြည့်မဟုတ် လူကြီးတွေပါ နှစ်ခြိုက်လက်ခံကြတဲ့ နာမည်ကြီး ဇာတ်ကောင်တွေကို ကျွန်တော်တို့အားလုံး သိကြမှာပါ။ စူပါမဲန်းတို့၊ ဘက်မဲန်းတို့၊ စပိုင်ဒါမဲန်းတို့ စသည်ဖြင့်။ သူ့ကဗျာခေါင်းစဉ်ကို ဖတ်လိုက်ပြီးခြင်း အဲ့ဒီ စူပါဟီးရိုးဇာတ်ကောင်တွေက ကဗျာဆက်ဖတ်မယ့် ဓမ္မာရုံထဲကို အရိပ်အငွေ့တွေသန်းသွားမှာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူ့စူပါဟီးရိုးကတော့ ဇောက်ထိုးပြောင်းပြန်တွေ ဖြစ်ရပုံကို ကျွန်တော်တို့ ပေါ့ပါးပျော်ရွှင်စွာ ဖတ်ကြည့်ကြရအောင်ပါ။ မြို့မေတ္တာ ခံယူထားတဲ့ မလုပ်ရဲတာ မရှိဘူး ဆိုလေသူ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ဗီလိန်ကြီးဟာ ဖတ်ရှုသူရဲ့ စိတ်ကူးရုပ်ပုံထဲ ပေါ်လာမှာပါ။ ပြည်သူလူထုရဲ့ စိတ်နှလုံးမှာ ဆဲရေးခြင်း စာလုံး သုံးလုံးနဲ့ အတူတကွ ရှိနေတဲ့ စူပါဟီးရိုးဟာ ဘုရားဒကာကြီး သာသနာပြုမင်းကောင်းမင်းမြတ်ရယ်လို့ သူ့ရဲ့ မင်းဆရာ သံဃရာဇာတွေက နှုတ်အားဖြင့် ချီးမြှောက်ခံရလေသူ ဖြစ်ပါတယ်။ ကဗျာဆရာ လင်းဇင်ယောက်ရဲ့ စူပါဟီးရိုး ဆိုတဲ့ ကဗျာကို ဖတ်ရင်း ဒီပုဂ္ဂိုလ်ကြီးကို မြင်ယောင်မိတယ် ဆိုရင် ကျွန်တော်တို့ နေထိုင်ရင်ဆိုင်နေရတဲ့ နွေဦးအဆက်အစပ်ကြောင့်ပဲ ဖြစ်ပါလိမ့်မယ်။ စူပါဗီလိန်ကြီးရဲ့ ယုံနိုင်စရာ မရှိလောက်အောင် ဆိုးရွားလှတဲ့ အကုသိုလ်မှုတွေကို မြင်ရ တွေ့ရ ကြုံရပြီး ဆဲရေးနေခဲ့ကြရတာ ငြီးငွေ့စရာ ကောင်းလာပါပြီ။ အခုတော့ စူပါဟီးရိုးကြီးရဲ့ ဖြစ်ပုံပျက်ပုံတွေကို ကဗျာထဲက တစ်ဆင့် ကြည့်ပြီး ပေါ့ပါးစွာ ရယ်မောပစ်လိုက်ကြရအောင်။

အခုနားဆင်ရမှာကတော့ DNA ရဲ့ 7 PM Podcast အစီစဉ်ပဲဖြစ်ပါတယ်။ ဒီကနေ့ စက်တင်ဘာလ ၂၂ ရက်နေ့ ရဲ့  Podcast အသံလွှင့်အစီအစဉ်မှာတော့

စတဲ့သတင်းများနဲ့အတူ “မေတ္တာခရီးသည်” ဆိုတဲ့ ဧရာဝတီအယ်လ်ဘမ်အက်ဆေးကို နားဆင်ရမှာဖြစ်ပါတယ်။

အခုနားဆင်ရမှာကတော့ DNA ရဲ့ 7 PM Podcast အစီစဉ်ပဲဖြစ်ပါတယ်။ ဒီကနေ့ စက်တင်ဘာလ ၂၁ ရက်နေ့ ရဲ့  Podcast အသံလွှင့်အစီအစဉ်မှာတော့

စတဲ့သတင်းများနဲ့အတူ စာရေးဆရာလင်းခါးရဲ့  “အိပ်မက်ထဲက ခွေးတွေ” ဆိုတဲ့အက်ဆေးကို နားဆင်ရမှာဖြစ်ပါတယ်။ 

အခုနားဆင်ရမှာကတော့ DNA ရဲ့ 7 PM Podcast အစီစဉ်ပဲဖြစ်ပါတယ်။ ဒီကနေ့ စက်တင်ဘာလ ၂၀ ရက်နေ့ရဲ့  Podcast အသံလွှင့်အစီအစဉ်မှာတော့

စတဲ့သတင်းများနဲ့အတူ “ဒေါ်လာကို အာခံဖို့ ကြိုးစားရင်း ကိုယ့်အတတ် ကိုယ်စူးနေတဲ့ ပူတင်” ဆိုတဲ့ဆောင်းပါးကို နားဆင်ရမှာဖြစ်ပါတယ်။ 

အခုနားဆင်ရမှာကတော့ DNA ရဲ့ 7 PM Podcast အစီစဉ်ပဲဖြစ်ပါတယ်။ ဒီကနေ့ စက်တင်ဘာလ ၁၉ ရက်နေ့ ရဲ့  Podcast အသံလွှင့်အစီအစဉ်မှာတော့

စတဲ့သတင်းများနဲ့အတူ စာရေးဆရာမင်းသေ့ရဲ့ “ရခိုင်အမျိုးသားရေးရုန်းထမှု” ဆိုတဲ့ဆောင်းပါးကို နားဆင်ရမှာဖြစ်ပါတယ်။ 

လွမ်းမိတဲ့ ဧရာဝတီ

အခုလိုဝါဆိုလမှာ မိုးကောင်းကောင်းနဲ့ အိမ်ထဲကွေးနေရတော့ ဧရာဝတီကိုလွမ်းမိတယ်။ ဧရာဝတီဟာ ခုချိန်ဆို မြစ်လုံးပြည့်ရေလျှံနေကာ အရှိုန်အဟုန်နဲ့ စီးဆင်းနေမှာဖြစ်ပါတယ်။ မြစ်ရေဖွေးဖွေးမှာ အင်ဂျင်ကိုစက်ကုန်ဖွင့်ပြီး အမောဖောက်ကာဆန်တက်နေရတဲ့ အညာဆန်သင်္ဘောတွေ၊ ရေအစုန်မှာ လေစုန်လိုက်ကာ ရွက်ကြိုးကိုမနည်းထိမ်းရင်း လှိုင်းလုံးတွေကြား မြုပ်ချည်ပေါ်ချည်ဖြစ်နေရှာတဲ့ တံငါလှေကလေးတွေကို မြင်ယောင်မိပါရဲ့ ။ 

အခုနားဆင်ရမှာကတော့ DNA ရဲ့ 7 PM Podcast အစီစဉ်ပဲဖြစ်ပါတယ်။ ဒီကနေ့ စက်တင်ဘာလ ၁၈ ရက်နေ့ ရဲ့  Podcast အသံလွှင့်အစီအစဉ်မှာတော့

စတဲ့သတင်းများနဲ့အတူ “နွေဦးထဲက ကဗျာ၊ ကဗျာထဲက နွေဦး” ကို နားဆင်ရမှာဖြစ်ပါတယ်။ 

ကာရာအိုကေဋီကာ (၃)

ဗြိတိသျှကိုကိုမောင်

ပြီးခဲ့တဲ့အပတ်ကတော့ ပန်းထိမ်ဆရာကြီးနဲ့ KTV သမလေးရဲ့ ရွှေလုပ်ပေးမယ့်ဇာတ်လမ်းကို ကျွန်တော်ပြောပြခဲ့ပြီးပါပြီ။ ဒီနေ့တော့ကျွန်တော်ကြုံရတဲ့ KTV ထဲကဇာတ်လမ်းတပုဒ်ကတော့ ဆရာကျားနဲ့သက်ဆိုင်တယ်ဗျ ..။ 

နွေဦးထဲက ကဗျာ ကဗျာထဲက နွေဦး ၉၂

ဗညားမော်

နွေဦးထဲမှာ ထောင့်တိုင်းဟာ အသံထွက်တယ်။ ဘာသံလဲလို့ မေးရင် သိပ်မကြာခင်က ယူကရိန်းကဗျာဆရာမတဦးရဲ့ စကားတွေကို ကျွန်တော် အပ်အပ်စပ်စပ် ပြန်ပြောပြချင်တယ်။ ပြီးခဲ့တဲ့ ဇွန်လထဲက ဘာလင်ကဗျာပွဲတော်မှာ ယူကရိန်း ကဗျာဆရာမ ဟဲလင်နာ ခရုခ် (Halyna Kruk)ရဲ့ စစ်ပွဲဆိုတာ ဥပစာတင်စားချက် မဟုတ် ဆိုတဲ့ မိန့်ခွန်းထဲကပါ။ ယူကရိန်းဆိုတာ သိကြတဲ့အတိုင်း ကျွန်တော်တို့ နွေဦးတော်လှန်ရေးအရေးတော်ပုံစခဲ့ရတဲ့ ၂၀၂၁ ရဲ့ နောက်တနှစ် ဖေဖော်ဝါရီလထဲမှာပဲ ရုရှားရဲ့ ကျူးကျော်စစ်ကို တွန်းလှန်နေရတဲ့ နိုင်ငံ ဖြစ်ပါတယ်။ လက်နက်ကြောင့်၊ အင်အားသုံးအကြမ်းဖက်မှုကြောင့်၊ ပဋိပက္ခကြောင့်၊ စစ်ပွဲကြောင့် အရပ်သားပြည်သူတွေ သေကြေနေကြရတဲ့ ကမ္ဘာမြေပေါ်က အနာစိမ်းပေါက်သလို ပြည်တည် နီရဲ စူထွက်နေတဲ့ တဒါဇင်လောက်ရှိတဲ့ ဒေသမြေပြင်တွေက ကျွန်တော်တို့နဲ့ အဖြစ်ကွဲတောင် အတွေ့အကြုံဆိုးကတူနေကြတဲ့ နိုင်ငံတခုပါပဲ။ ဟဲလင်နာက ဒီလိုပြောခဲ့တာပါ။

         “ဒီပြည်သူတွေဟာ စစ်ပွဲထဲမှာ သေဖို့ မွေးဖွားလာခဲ့တာမဟုတ်။ စစ်ပွဲထဲမှာ သေဖို့ သူတို့ တက္ကသိုလ်ဘွဲ့တခု ရခဲ့တာမဟုတ်၊ သို့မဟုတ် စိတ်ဝင်စားစရာ အလုပ်တခုမှာ လုပ်ကိုင်နေခဲ့တာ မဟုတ်။ စစ်ပွဲထဲမှာ သေဖို့ သူတို့ရဲ့ ပါရမီတွေ ကျွမ်းကျင်မှုတွေကို သွေးခဲ့တာမဟုတ်။ ဒီပြည်သူတွေရဲ့ သေခြင်းဟာ ကျွန်မတို့ရဲ့ စိတ်ဝိညာဉ်ထဲမှာ၊ ကျွန်မတို့ရဲ့ ယဉ်ကျေးမှု၊ သိပ္ပံပညာ၊ စီးပွားရေး၊ စက်မှုလုပ်ငန်းနဲ့ လူ့အဖွဲအစည်းမှာ ဟပြဲနေတဲ့ ဒဏ်ရာကြီးတခုကို ချန်ထားလိမ့်မယ်။ ဒါက ဥပစာတင်စားချက်မဟုတ်ပါ။”တဲ့။

        ထောင့်တိုင်းက ထွက်လာတဲ့ အသံတွေမှာ ကဗျာဆရာတွေရဲ့ အသံဟာ လူ့အသိ ခံစားချက် ရှီတဲ့ လူတိုင်းရဲ့ နှလုံးသားကို လာမှန်ပါတယ်။ ဟဲလင်နာ ပြောခဲ့တဲ့ အထဲကလိုပဲ “စစ်ပွဲက အရာရာကို ရှင်းလင်းကြည်လင်လှအောင် လုပ်ပေးလိုက်တာကြောင့် ကဗျာအတွက် အခန်းကဏ္ဍ မရှိ။ ကဗျာက သက်သေထွက်ဆိုချက်တွေအတွက်မျှသာပါပဲ။” မှန်ပါတယ်။ စစ်ရဲ့ မကောင်းဆိုရွားမှုမှန်သမျှကို ဖန်သားကို ဖောက်ထွင်းပြီး မြင်ရသလို ကျွန်တော်တို့ မြင်နေရပြီပဲ။ ကဗျာဆရာတွေက သက်သေထွက်ဆိုချက်တွေကို ကဗျာတွေကနေ ပေးနေကြပါတယ်။ အဲ့ဒီထဲမှာမှ တချို့ ကဗျာဆရာတွေဟာ စစ်မြေပြင်ဆီ တိုက်ပွဲတွေဆီကနေ တိုက်ရိုက်သက်သေထွက်ဆိုချက်တွေကို လှမ်းပေးနေကြတယ်။ တော်လှန်ရေးအတွက် ကဗျာတွေက လိုအပ်နိုင် အသုံးတည့်နိုင်ပေမဲ့ လက်နက်ကိုင် တော်လှန်ရေးအတွက် ဆိုရင် စစ်သားတွေကို လက်တွေ့အားဖြင့် လိုအပ်တာ ငြင်းမရတဲ့ အမှန်တရားဖြစ်တဲ့အတွက် လူငယ်ကဗျာဆရာလေးတွေအထဲကလည်း သေနတ်ကိုင်ဖို့ တိုက်ပွဲနယ်မြေတွေကို ထွက်သွားကြရပါတယ်။ ကဗျာဆရာ ဆိုတော့ သေနတ်မပစ်ရတဲ့ အချိန်မှာ သူ့ကလောင်ကို ကိုင်ချင်ကိုင်မှာပဲ။ အရေးတော်ပုံရဲ့ မြေပြင်ထိ ရောက်နေတဲ့ ကဗျာဆရာဟာ စစ်မြေပြင် သတင်းထောက်မဟုတ်တဲ့ အတွက် သူ့ဆီက သတင်းဖြစ်ရပ် အစီရင်ခံချက်တွေ ပြန်ပို့မှာ မဟုတ်ပေမဲ့ နှလုံးသားရဲ့ အစီရင်ခံချက်တွေ ထွက်လာနိုင်တယ်။ တချို့ဖြစ်ရပ်တွေဟာ သူ့အတွက် ကြေကွဲစရာတွေနဲ့ ဘဝင်မကျနိုင်စရာတွေ ဖြစ်နိုင်တော့ “နေ့တိုင်း ငိုနေတဲ့ရီအက်ရှင်တွေပေးရတာ ငါဝမ်းနည်းတယ်” ဆိုပြီး သူ့ကဗျာပါဒက စတင်နိုင်တယ်။ တောထဲကို ရောက်နေရပေမဲ့ ဒီမြို့ကို ဒီအတိုင်း စိတ်လျှော့လိုက်လို့ မရတာ သူ သေချာတာပေါ့။ လူငယ်လေးဖြစ်တဲ့အတွက် သူက သိပ်ယဉ်ကျေးမနေနိုင်တော့ဘူး။ “အဲ့ဒီ့မြို့က ကြီးပေါတွေက စောက်ရေးမပါပေမဲ့ / ကလေးလေးတွေက သေလို့ မရဘူး”လို့ တိုက်ရိုက်ပြောချလိမ့်မယ်။ အနာဂတ်တွေ သေလို့မရဘူးလို့ ကဗျာဖတ်သူက ပြန်ဆိုချင် ပြန်ဆိုလို့ရ ကောက်ယူလို့ ရနိုင်တာပဲ။ သူ့ကဗျာထဲမှာ “ငါ့ကောင်ကြီးတွေက ဘီယာအေးအေးလေးနဲ့ L key နဲ့” ဆိုပြီး ကျန်နေသူတချို့ကို လှမ်းယိလိုက်တာလည်း တွေ့နိုင်တယ်။ အနာမရှိရင် ခင်ဗျားတို့ မစပ်ဘဲ နေနိုင်ပါတယ်။ ဂျန်ဇီးနဲ့ ဂျန်လီး ဆိုတာ မျိုးဆက် ကွာဟပုံကိုချည်း ပြောတယ်လို့ ကျွန်တော်တော့ မခံစားရဘူး။ အသက်အရွယ် မျိုးဆက်ဆိုတာက အကြမ်းဖျင်း ပြောတာ။ တကယ့်အနှစ်သာရကတော့ တစ်ယောက်ချင်းစီရဲ့ စိတ်အထိုင်နဲ့ လက်တွေ့ လုပ်ကိုင်ပါဝင်မှုက စကားပြောသွားတာလို့ ထင်ပါတယ်။ ကဗျာဦးမှာ ကျွန်တော် စကားဦးသန်းသွားတာတွေ နည်းနည်း များသွားပြီ။ ကျွန်တော်တို့ ကဗျာဆရာ အောင်ဖြိုးဝေရဲ့ လမ်းငါး ဆိုတဲ့ ကဗျာဆီကို တိုက်ရိုက် သွားတွေ့ကြရအောင်ပါ ခင်ဗျား။ 

အခုနားဆင်ရမှာကတော့ DNA ရဲ့ 7 PM Podcast အစီစဉ်ပဲဖြစ်ပါတယ်။ ဒီကနေ့ စက်တင်ဘာလ ၁၅ ရက်နေ့ ရဲ့  Podcast အသံလွှင့်အစီအစဉ်မှာတော့

စတဲ့သတင်းများနဲ့အတူ “ဆူးကလပ်ကျေးရွာတရားပွဲ” ဆိုတဲ့ ဧရာဝတီအယ်လ်ဘမ်အက်ဆေးကို နားဆင်ရမှာဖြစ်ပါတယ်။