"Jego cele były przypadkowe. Wybierał je pod wpływem impulsu. Tak samo było z motywem kart. Pierwszą rzucił od niechcenia, ale później podekscytowany medialną wrzawą na ten temat zaczął ich używać jako swoistej wizytówki."

Junni był zafascynowany procesem umierania i marzył o pracy w kostnicy. Sąsiadka powiedziała o nim: "Był takim miłym gawędziarzem. Zawsze zagadał, zapytał co słychać…, dzień dobry mówił." Zabiał swoją żonę twierdząc, że nienawidził jak pila wino prosto z butelki.

"Przeszukanie mieszkania Ferrariego ujawnia przerażająca skalę zainteresowania dziećmi. Odnaleziono adresy i kontakty do wielu placówek opiekuńczych, szkół i innych miejsc, w których się gromadziły. Podejrzany twierdził, że bardzo lubi kontakt z dziećmi i w większości przypadków nic złego się nie działo. Zawsze nosił przy sobie słodycze i drobne zabawki."

"Zazwyczaj Pereira przed swoimi ofiarami udawał łowcę talentów, szukającego przyszłych modelek do reklam biżuterii czy kosmetyków. Kiedy ośmielone przez miłego mężczyznę kobiety dawały się zaprosić na „sesję fotograficzną” z reguły kończyły martwe w parku w Sao Paulo."

"Kiedy powiedzą ci, że nie żyję, nie smuć się. Będę słuchał śpiewu ptaków." Wzioł nóż kuchenny i dźgnął matke 32 razy, a ojca udusił.

W rolę Potwora z Mestre wcielił się Dominik Dudek.

"Nie doceniacie mnie, a ja jestem największym mordercą w historii Niemiec. Moje dokonania zawstydziły innych zabójców zarówno tych tu w kraju jak i na świecie. Pisze o rozpatrzenie mojej kandydatury jako więziennego kata w zakładzie karnym, w którym jestem osadzony."

"Uwielbienie dla niego graniczyło z religijną wiarą w mesjasza, zbawiciela, który trzyma nad nim piecze. Podczas rytuałów okaleczał i zabijał tych, którzy się nawineli"

Saeed nie tylko nie był skruszonym przestępcą. Był wręcz dumny, że udało mu się przyczynić do czyszczenia miasta z moralnej zgnilizny. Choć może się to wydawać nie do pojęcia, seryjny morderca zyskał poparcie dużej części społeczeństwa. Skrajni konserwatyści próbowali zrobić z niego męczennika. "Zabiłem prostytutki, bo kiedyś ktoś pomylił moją żonę z jedną z nich."

Jego kolejne ofiary były pozbawiane rąk, nóg, głów, brutalnie bite i gwałcone, w niektórych przypadkach ich zwłoki był także podpalane...

Vinko wymykał się obławie stosując partyzanckie techniki połączone z wykorzystywaniem medialnego wizerunku. Dorobił się po wioskach licznych kochanek, które chętnie gościły i ukrywały „Čarugę z Zagorja”. To słabość do kobiet stała się motorem upadku zbrodniarza.