نِحِمیا، به‌خاطر اولویّت‌ها و کار خدا، باری را بر دلش حمل می‌کرد. او پيش خدا رفت و از اولین فرصتی که برایش فراهم شده بود استفاده کرد، تا آرزوی خود را تحقق بخشد.‏