نشان عشق
روزه در ادیان توحیدی
نیاز انسان به پرستش
خدا پاسخ یگانه
مفهوم تقوی از زبان سردار موسی خیابانی

تقوای رهایی بخش و ستم ستیز
گفتگو با استاد جلال گنجه ای

مجاهد غبار از رخ دین زدود
گفتگو با عباس داوری قسمت اول ـ رمضان ۹۸

سئوال:
چرا و چگونه بنیانگذاران سازمان ایدئولوژی اسلام را انتخاب کردند؟
عباس داوری:
در این تردید نیست که بعد پیروزی انقلاب اکتبر شوروی و بویژه پیروزی انقلاب چین بعد از جنگ جهانی دوم که با ایدئولوژی مارکسیست صورت گرفت و به دنبال اون برخی از کشورهای انقلابی مانند کوبا و قسمت شمالی ویتنام با ایدئولوژی مارکسیست بودند و ادامه نبردشان هم با همین بود، بنابر این ایدئولوژی مارکسیست در جامعه ایران همچنان که گفتید و در همه جوامع باصطلاح در دسترس بود یعنی هر انقلابی می توانست به آن دسترسی پیدا کند بویژه که هم شوروی آن موقع و هم چین از انقلابیون پشتیبانی می کردند اما بنیانگذاران سازمان مجاهدین خلق ایران در اسلام یک چیزی پیدا کرده بودند یک جوهری پیدا کرده بودند که باصطلاح این جوهر بسیار پویا و شکوهمند بود و بن بست شکن بود. به این دلیل است که ایدئولوژی اسلام را انتخاب کردند. مثلا من اگر بخواهم به شما چند جمله ای بگویم در ایدئولوژی اسلام که بنیانگذاران سازمان پس از چهارده قرن از زیر خروار ها برداشتهای ارتجاعی و حاکمیت های استثمارگر آن را بیرون کشیده بودند جوهری را یافتند مانند این که جهان هدف دار است و پیوسته در حال تکامل است اصول حاکم بر تکامل در همه زمینه ها و پدیده ها وجود دارد و در نبرد سهمگینی که بین استثمارگران و استثمار شدگان وجود دارد در نهایت آن که پیروز خواهد شد همین محرومان هستند و به این دلیل است که زمین را به ارث خواهند برد. به تعبیر خود قرآن روی این حساب می بینیم که وارث زمین خواهند شد و همه چیز مسخر انسان خواهد شد. علاوه بر آن با مرگ انسان همه چیز تمام نمی شود و همه اعمال و کارهایی که کرده بود ذخیره و اضافه می شود و در روز موعد به آن برمیگردد. روی این حساب با این پویایی که ایدئولوژی اسلام داشت رو آوردن به مارکسیست وقتی یک مسلمان انقلابی به این ایدئولوژی دسترسی پیدا میکند و می فهمد که رو آوردن به مارکسیست درآن زمان در واقع راست روی بود.
من خیلی فشرده این پویایی را گفتم تا مشخص بشود که چگونه و چرا بنیانگذاران سازمان ما برای یگانه شدن با خودشان برای یگانه سازی جامعه و همین طور یگانه شدن با کل هستی ایدئولوژی اسلام را انتخاب کردند زیرا وقتی صحبت از ایدئولوژی توحیدی میکنیم از یگانه شدن از خود میگذرد از یگانه شدن با اجتماع میگذرد. بعد میرسیم به یگانه شدن با کل هستی این یک پویایی بود که سازمان ما، بنیانگذاران ما با یک کار بسیار طاقت فرسا توانستند این را از زیر خروارها خاک بیرون بکشند، و آن چیزی که خدا گفته بود و آن چیزی را که اسلام محمدی و انقلابی گفته بود آن را وارد جامعه بکنند.
سئوال:
میشود بیشتر توضیح بدهید که منظورتان از این پویایی که از ایدئولوژی اسلام استخراج کردند چی هست، یعنی مجاهدین چه چیز نو و جدیدی در اسلام پیدا کردند که توسط آن توانستند مبارزه علیه شاه را آغاز بکنند؟
جواب:
اگر شرایط آن روز را در نظر بگیریم جامعه ایران کاملا آماده انقلاب بود شرایط عینی وجود داشت، ساواک حاکم بود و در مقابل یک مسلمان انقلابی یک شیوه ای را امام حسین گذاشته که آن شیوه عاشورایی است. معنی آن این است که بایستی علیه ظلم در هر زمان و مکانی قیام کرد و این الگو برای ما در طول تاریخ وجود داشته و برای هر مسلمانی وجود داشته، نه تنها مخاطب امام حسین، مسلمانان انقلابی بودند بلکه تمام افرادی که آزادیخواه بودند بود. چون می گوید (کل حی سالک سبیلی) هرآن کس که زنده است و دنبال پویایی است ناگزیر راه من را میرود، با این الگوی که وجود داشت با این شرایطی که در جامعه وجود داشت ما باید ببینم که این بنیانگذاران ما چه چیز نویی در اسلام پیدا کردند که دنبال آن رفتند و ایدئولوژی مارکسیست را کنار گذاشتند. چون اینها به دنبال پیدا کردن ایدئولوژی انقلابی بودند چون با ایدئولوژی انقلابی میشود انقلاب کرد و همین طور جامعه را پیش برد.
اولین چیزی که برای بنیانگذاران ما وجود داشت این است که قرآن در باره مسائل اجتماعی چه میگوید. چون اینها میخواهند انقلاب اجتماعی بکنند وقتی میخواستند پس وقتی به قرآن برمیگردند میبینند که به تمام مسائل پاسخ میدهد. که من در خلال برنامه تلاش میکنم توضیح بدهم ولی آن چیزی که بسیار بسیار مهم است و بن بست شکن است عبارت است از بخصوص محمد آقا در اسلام این را پیدا کرد که مرزبندی بین استثمارکننده و استثمار شونده است نه مرزبندی بین با خدا و بی خدا این یک تحول عظیمی در فکر و اندیشه سازمان مجاهدین بود این یک تحول عظیم در بنیانگذاران و هرکدام از اعضا که وارد سازمان میشدند ایجاد میکرد، چون تماما با مدعیان و جریانات که به نام اسلام تا آن موقع بودند فاصله و خط کشی میکرد، این مهمترین چیزی بود که گفتند.
ما یک کتاب آسمانی داریم به نام قرآن باید ببینیم که این کتاب آسمانی ما به این سئوالات جواب میدهد، در مورد ظلم یا در مورد استثمار یا طبقات محروم یا طبقات استثمارگر حرفش چیست، معیار چیست؟ شاخصهایی که گذاشته چیست؟ و با آن شاخصها می شود باصطلاح راه را پیدا کرد و پیش رفت؟ همانطور که شما گفتید ترجمه های گوناگونی و تفاسیر گوناگونی از اسلام بود، بله کار ساده ای نبود کار طاقت فرسایی می طلبید.
محمد آقا به این کار همت گذاشت بعد هم که گروه ایدئولوژیک که به وجود آمد دریافتهای جدیدی از قرآن و نهج البلاغه پیدا کردند این دریافتها نو بود جدید بود و ایدئولوژی پویایی بود.
اولین مقاله یا جزوه ای که در سازمان نوشته شد اسمش مبارزه چیست، بود. که در آنجا تعریف میکند که مبارزه فن است مبارزه علم است ولی وقتی میرسیم به آخر همین جزوه یا مقاله آنجا نوشته است که (وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا )........

تاثیر اسلام بر کره زمین

نگرش مترقی به ماه رمضان و ارزشها و اهداف نهفته در آن در نقطه مقابل برداشت ارتجاعی و آخوندزده از ماه رمضان، می تواند نقطه انگیزش و پرورش صفات انسانی و مبارزاتی باشد. بنابراین خواستیم در سری برنامه‌هایی به مناسبت ماه رمضان، به ویژگیهای پویای اسلام مترقی در این زمینه بپردازیم لذا دعوت کردیم از برادر مجاهد محمد حیاتی تا همراه ما باشند.

درس اول
مقدمه به بحث روزه
راجع به روزه و روزه داري دراسلام و فلسفه آن، زياد مطلب نوشته و بحث كرده اند. بعضي ها به جنبه هاي علمي و تأثيرات پزشكي و بهداشتي آن تأكيد كرده اند. بعضي ها به ويژگي تزكيه نفس و خلوص و پاكي فردي انسان درطي ماه رمضان پرداخته اند. به اين منظور درطي ماه رمضان علاوه بر امساك ازخوردن و آشاميدن و رعايت بعضي موارد باطل کننده يكسري آداب و رسوم عبادي را بجا مي آورند. بعبارت ديگر روزه را بعنوان يك امر فردي وعبادي دررابطه با دستورات الهي انجام مي دهند. نظام هاي ارتجاعي بخصوص رژيم ولايت فقيه به اين جنبه اخير پرداخته آنرا حكم الهي خوانده درتبليغ اجراي آن، حتي به زور متوسل مي شوند. و سؤال مهمتر این است که آیا روزه گرفتن ما مشابه آنچه که خمینی و خامنه‌ای تبلیغ و ترویج می کنند نیست؟ واقعا چه تفاوتی بین این روزه با روزه آخوندهاست؟ حقيقت چيست؟ اصلا روزه گرفتن يا بجا آوردن ساير شعائر مذهبي ازچه ضرورتي برخاسته است. اگر احكام عبادي را بجا نياوريم چه اتفاقي مي افتد؟ اگر روزه بگيريم يا نگيريم چه مشكلي پيش مي آيد؟ آيا خدايي كه ما مي پرستيم و رب العالمين است به نماز وروزه ما نياز دارد يا ما نيازمند پرستش هستيم.
در اساس جوهر همه اين اعمال عبادي يك مسير ويك معنا ومفهوم دارد هدفي ومقصودي را دنبال ميكند. چون خلقت و آفرينش جهان بي سمت وسو و بي حساب و كتاب نيست. دراين رابطه دركليت دو ديدگاه و دو انديشه كاملا متضاد در برابر هم قرار دارد اگر به اين نكته توجه نكنيم يا بالكل سراغ نمازو روزه نمي رويم يا بصورت صوري و ظاهري با انديشه ارتجاعی به سراغ اجراي اين اعمال مذهبي مي پردازيم.
اما دقيقاً همين‌جا مرزبندي بين انقلاب و ارتجاع ترسيم مي‌شود. بين مجاهدين و خميني، بين آن صدها هزار شهيدي كه مجاهدين ومبارزين داده اند و دشمن ضد بشري ولايت فقيه.مجاهدینی که بیش از نیم قرن در مقابل چنین اندیشه ارتجاعی ایستاده و مبارزه کرده‌اند.بنابراین عمل آنها پشتیبان سخنانشان است. نگاهی کنیم به زندانها و مقاومت جانانه مجاهدین در زندانها و شکنجه‌هایی که در ماه رمضان و با زبان روزه تحمل می کردند. نگاهی کنیم به بمبارانها و موشکپرانیهای رژیم علیه قرارگاههای مجاهدین در ماه رمضان و عید فطر. به راستی چرا اینقدر رژیم آخوندی از انجام شعائر توسط مجاهدین وحشت دارد؟ زیرا در انجام این شعائر توسط مجاهدین تخته شدن دکان دینفروشی خودشان را می بینند. چرا که به قول قرآن عملکرد آخوندها در رابطه با قرآن مانند چارپایانی است که کتاب خدا را حمل میکنند. مثلهم کمثل الحمار یحمل اسفارا. بنا بر این مجاهدین توانسته‌اند روزه و شعائری را معرفی کنند که ۱۸۰ درجه با ارتجاع و استبداد مذهبی حاکم بر میهنمون متفاوته.
يكي پيامش رحمت و پيام رهايي و مغفرت است، ديگري پيام پليدي و پلشتي و سنگدلي و شقاوت كه انسانهاي تحت حاكميت را بخاك سياه نشانده اند. اگرآخوند ها مي‌توانستند، برده‌داري را هم رواج مي‌دادند، كنيزداري را هم رسماً قانوني مي‌كردندکه بدترش را کرده اند.
اما درقران در سوره بقره مي خوانيم: يا ايها الذين امنوا كتب عليكم الصيام كما كتب علي الذين من قبلكم لعلکم تتقون.
روزه را برشما واحب گردیدكما اينكه بر پيشينان شما هم واجب شد تا بدينوسيله به رهايي فردي و جمعي نائل گرديد. بنابراين مجاهدين روزه و هر عمل عبادي را نياز خود درجهت تعالي و حركت تكاملي فردي و جمعي بسوي ابديت مي بينند وآنرا آزادانه و آگاهانه انتخاب مي كنند وبهاي اين مسير تكاملي را با تمام توش وتوانشان مي پردازند درنقطه مقابل آنها ارتجاع اعمال عبادي را و روزه را با تزوير و ريا وسيله اعمال حاكميت و چپاول انسانها بكار مي گيرند. دوايدئولوژي بكلي متضاد. درهمين رابطه چند جمله از يكي از سخنراني هاي ماه رمضان برادر مسعود را يادآوري مي كنم:
” دو‌نوع اسلام سراپا متضاد از زمان امام حسين و يزيد، از روزگار علي با معاويه و خوارج در‌مقابل هم صف‌بندي كرده‌اند. اي‌بسا كه پس‌از چهارده قرن، ما به‌آن قدر تاريخي رسيده باشيم كه بين اين دو‌نوع اسلام تعيين تكليف شود.
يك‌طرف مهيب‌ترين نيروي ارتجاعي تاريخ ايران، با دجاليت اسلام‌پناهانه و يك‌طرف مجاهدين. عجبا كه بالاترين تضاد و خون هم بين اينها جاري است، به‌نحوي فوق متناقض.
در سطح جهاني هم بين دو‌نوع اسلام بايد بالاخره قضاوت شود. البته آنهايي كه به‌قول قرآن در قلوبشان مرض و غرضي است، مي‌گويند اسلام همين است. عجب! پس بين اسلام معاويه و اسلام حضرت علي هم اسلام همان اسلام معاويه است! بين خوارج و حضرت علي، بين يزيد و امام حسين هم همين است. يازده نسل از ائمهٌ اطهار، الگوهاي عقيدتي و تاريخي مجاهدين و اسلام علوي، در برابر جباران، يكي پس‌از ديگري به‌شهادت رسيدند، آن‌هم در اعصار و قروني كه هيچ جنبش مترقي و انقلابي ديگري وجود نداشت و سطح نازل قواي مولد و آگاهي ناچيز آن روزگاران هرگز چنين چيزي را اقتضا نمي‌كرد. اين يك‌نوع اسلام است، سراپا متضاد با آن‌چه خميني و دمبالچه های تاريخيش ادعا مي‌كنند.”
”حالا در ماه رمضان سخن از قطع كوتاه‌مدت ده، پانزده ساعته خوردن و نوشيدن و خودداري از ارتكاب ساير مبطلات است. قرآن مي‌گويد اين آيين در همان ماهي برگزار مي‌شود كه قرآن نازل شده و هدايتي است، نوري و تابشي براي مردم و فرقان. فرقان يعني فرق داشتن و فرق قائل شدن و مرزبندي كردن. فرق با چه‌چيزي؟ لابد با خودداري از خورد و خوراك مي‌خواهد با دنياي حيواني كه مبناي مادّي وجود آدمي است، مرزبندي كند. مي‌خواهد مرزبندي آن فرد را و آن جمع را در مسير تكامل مشخص بكند. هم‌چنين يك تطبيق عابدانه و عارفانه با قصد قربت در طول يك‌ماه و هم‌چنين انطباق از پیش با جهاني كه گويا در آن پیری و کهولت و مشتركات حيواني وجود انـــــساني موضوعيت ندارد و سخــن از حيــات متعالي است”.
با اين مقدمه كوتاه خواستيم بصورت كلي موضع خودمان را درمقابل ساير مدعيان دين روشن كرده باشيم كه ما از چه موضعي وارد ماه روزه داري مي شويم.

گسترش اسلام و توحید

ناگفته‌ها- یکتاپرستی- قسمت اول







آیا اندیشه توحید از همان ابتدا وجود داشت؟

یا فقط خاص کشورهای مسلمان نشین می‌شود؟

هدف خدا از فرستادن پیامبران به‌خصوص خاتم‌الانبیا چه بود؟

آیا اندیشه توحید از همان ابتدا وجود داشت؟ یا فقط خاص کشورهای مسلمان نشین می شود؟
هدف خدا از فرستادن پیامبران بخصوص خاتم الانبیا چه بود؟

قصه‌های مقاومت احمد هوشی قسمت اول
سلام به همه ی شما همراهان و شنوندگان رادیو مجاهد ،با قصه ها ی مقاومت درخدمت شما هستیم.
گفتیم قصه، اما قصه های مقاومت خاطراتی زیبا و گاه سخت از مقاومتی بزرگ است.
احمد هوشی هم یکی از برادران مجاهد خلق است که قصه ها و حکایتهای شیرینی دارد
اون از برادر شهیدش رحیم میگوید و اینکه چطور منش و ارزشهای او این روزها چطور سرمشق خودش شدند. اون میگوید به رحیم فقط به خاطر یک رابطه خانوادگی علاقه نداشتم او چگونه زیستن و تسلیم نشدن را به من آموخت.و بعد در ادامه ی خاطراتش برایمان میگوید که چطور اولین بار با سرود جبهه رهایی آشنا شد.
بله قصه های مجاهدین داستان یک نسله که در مقابل این شبِ سیاه سر خم نکرده. پس بیشتر از این منتظرتان نمیگذاریم از شما دعوت میکنیم شنونده ی خاطرات برادر مجاهد احمد هوشی باشید:

ارزشهای مجاهدین- قسمت هفتم
هنر شنیدن
در یک سازمان انقلابی که مبارزه‌یی جمعی در کار است، گوش دادن یا «هنر شنیدن»، یک انتخاب است؛ یعنی انتخاب بیرون از خود یا جمع. یعنی پس زدن فردیت فروبرنده.
روابط میان انسانها معادله پیچیده‌یی است. وقتی این روابط بر اساس استثمار و سرکوب و اجبار باشد، البته پیچیدگی‌اش به مراتب کمتر است؛ چون تهی از اختیار و آگاهی و مناسبات انسانی می‌باشد. کما این‌که برای دیکتاتورها سرکوب آزادی بسیار راحت‌تر از پرداخت بهای دموکراسی و آزادی‌های سیاسی و اجتماعی و فرهنگی می‌باشد.
همین که بخواهیم روابطی داشته باشیم که انسانها خودشان داوطلبانه آن را برقرار کرده‌اند ـ و چه بسا بر اساس صدق و فدا هم باشد ـ البته که بالاترین نوع پیوند انسانی است؛ اما بسیار پیچیده، حساس، لطیف و به همین نسبت آسیب‌پذیر است. از این رو باید همواره قوانینش را مو به مو تبعیت کرد. اهمیت این کار در این است که این روابط مبتنی بر ارزش‌های انسانی، با مبارزه سیاسی و با جنبشی برای آزادی مردم ایران آمیخته‌ شود.
برای ارتقای روابط جمعی‌مان، خودمان باید قوانین و اسلوب‌های روابط جمعی را فهم کنیم. یعنی درکمان را نسبت به آنها ارتقا دهیم و آنها را در مناسبات درونی، به‌عمل درآوریم. برای تحقق این مناسبات، به میزانی که خواستها و امیال فرد خودمان را به نفع مصالح جمع پس بزنیم، می‌توانیم این جمع و هدف این تشکیلات و جنبش را پیش ببریم. در جامعه نیز همین‌طور است.
یکی از مهمترین ارزش‌های ضروری در این روابط، «هنر شنیدن» یا گوش دادن است.