dusznø podcast

Artem Badalian — DJ, digger, producent, założyciel Sekta Selekta i twórca projektu Expedition Community.

Artem Badalian to jedna z najbardziej charakterystycznych postaci krakowskiej sceny klubowej. Digger, DJ i producent, który od lat konsekwentnie buduje swój styl, oparty na bezkompromisowej selekcji.

Twórca baru Sekta Selekta - miejsca ważne dla DJ-ów, producentów i osób, które cenią dobrą muzykę i atmosferę.

Z tej samej potrzeby powstało Expedition Community: projekt łączący label, imprezy, podcasty i działania edukacyjne. To przestrzeń dla twórców, którzy chcą rozwijać się niezależnie i szukać własnych ścieżek w świecie undergroundu.

W rozmowie z Artemem poruszamy tematy związane z kulturą klubową, DJ-ingiem, selekcją, diggowaniem, muzyką elektroniczną, sceną underground oraz wpływem AI na twórczość.

19 grudnia 2025 roku Artem współorganizuje (razem z Żenią) w Krakowie kolejną odsłonę Expedition Community — tym razem w klubie Playhaus przy ul. Gromadzkiej 46. Głównym gościem wydarzenia jest Noizar, rezydent kijowskiego Closer i założyciel winylowego labelu Wicked Bass, znany z selekcji balansującej między minimal, house i techno. Obok niego zagrają przedstawiciele krakowskiej sceny: Badalian oraz user228322. To wydarzenie jest zapowiadane jako wieczór oparty na groove i starannej selekcji.

Bilety i pełne informacje:

https://pl.ra.co/events/2296517

I jeszcze reszta linków:

SoundCloud Artema:

  / badddddalian  

Instagram Artema:

  / bad.alian  

Instagram Sekta Selekta:

  / sektaselekta  

Instagram Expedition Community:

  / expeditioncommunity  

👉 Wesprzyj dusznø podcast tutaj:

https://patronite

"Moje ciało ma PTSD" – Gosia Sajan opowiada o swojej codziennośi z rakiem, przerzutami i niewidoczną niepełnosprawnością. Jej historia to przykład tego, jak choroba nowotworowa wpływa nie tylko na ciało, ale też na emocje, psychikę, pracę i relację ze sobą.

00:00 – wstęp

00:03:25 – droga Gosi do zdjęcia kołnierza i gorsetu

00:12:10 – czy Gosi zdarza się zapominać o chorobie

00:15:00 – „moje ciało ma PTSD” / powrót Gosi do pracy

00:31:00 – problemy Gosi z jedzeniem

00:36:40 – „zostałam zwolniona z pracy”

00:44:20 – niewidzialna niepełnosprawność

00:55:40 – życie w trybie lavidaloca

01:02:50 – wystąpienie Gosi na Tedex o kolorach

01:16:35 – co kolory dały Gosi

01:27:50 – medyczna mari*uanaGosia zachorowała na raka piersi w wieku 27 lat. W wieku 31 dowiedziała się o wznowie choroby i rozsianych przerzutach – między innymi do wątroby i kręgosłupa. Pzerzuty doprowadziły do złamania kręgosłupa, unieruchomienia i długiej, bolesnej rehabilitacji. Dziś, mimo przewlekłego bólu, zmęczenia i skutków ubocznych leczenia, funkcjonuje jako osoba aktywna i społecznie zaangażowana.

W mediach bywa nazywana „najradośniejszą pacjentką onkologiczną w Polsce”, głównie dzięki energii, kolorom i charakterystycznym onkostylówkom, które wprowadziła na oddziały onkologiczne. Ale za tym wizerunkiem stoi rzeczywistość pełna wyzwań: codzienna walka o sprawność, stres, odbudowywanie relacji z własnym ciałem oraz konieczność funkcjonowania z niewidoczną niepełnosprawnością.

Gosia otwarcie mówi o emocjach, opowiada o psychoterapii, która bywa trudna, o powrotach do pracy, o tym, jak stres wpływa na ciało i o tym, jak kolory pomagają jej znów czuć się sobą.

Gosia regularnie występuje w podcastach, mediach i na wydarzeniach edukacyjnych, gdzie opowiada o życiu z zaawansowaną chorobą nowotworową. Mówi o zdrowiu psychicznym, relacji z ciałem, stygmatyzacji pacjentów, języku, jakim opowiada się o raku, oraz o wsparciu psychologicznym, które jest kluczowe dla osób onko. I socjale Gosi:

Instagram Gosi

  / paskudnaa  

Kup kawkę Gosi

https://buycoffee.to/paskudnaa

Fundacja Rak'n'Roll podstrona ze wsparciem dla Gosi

Otyłość to choroba, która dotyka nie tylko ciało" i to właśnie ta choroba jest kluczowym obszarem pracy Katarzyny Woźniak, lekarki zajmującej się leczeniem otyłości i zaburzeń metabolicznych.

00:00:00 wstęp

00:01:50 dlaczego ratowanie zwierząt może podzielić ludzi

00:08:10 „poszłam na medycynę z pobudek ideologicznych”

00:10:10 zderzenie z rzeczywistością i wypalenie zawodowe

00:25:40 wypalenie zawodowe i depresja wśród lekarzy i lekarzy weterynarii

00:28:30 jestem stara w głowie

00:29:50 historia dziadka Kasi

00:31:50 „zawsze widziałam, że chcę mieć dzieci”

00:33:45 jak Kasia zdecydowała, że zajmie się leczeniem otyłości

00:34:35 otyłość a zdrowie psychiczne

00:38:35 ponad 50% społeczeństwa zmaga się z nadwagą lub otyłością

00:40:30 powikłania związane z chorobą otyłościową

00:55:10 dlaczego lubimy niezdrowe rzeczy

00:58:29 choroba otyłościowa a nadużywanie alkoholu

01:05:45 leki na otyłość

01:10:15 casus rynku zalanego suplementami

01:21:10 przychodnia internetowa Kasi Zapytaj Lekarza

Katarzyna Woźniak, znana jako „mama i stetoskop”, to lekarka specjalizująca się w leczeniu otyłości, zaburzeń metabolicznych, problemów hormonalnych i zdrowia psychicznego, a jednocześnie jedna z najważniejszych edukatorek zdrowotnych w polskim internecie. Prowadzi przychodnię Zapytaj Lekarza, zajmuje się pacjentami z chorobą otyłościową, depresją, zaburzeniami lękowymi i chorobami przewlekłymi, tworzy treści dotyczące diagnostyki, farmakologii, badań profilaktycznych i codziennych nawyków, które decydują o zdrowiu. Kasia otwarcie mówi o tym, jak wygląda leczenie otyłości w Polsce i dlaczego farmakoterapia nie jest „drogą na skróty”.

W rozmowie poruszamy też tematy: depresji, psychoterapii, roli nauki w leczeniu, obciążeń systemowych, a także kulturowych uprzedzeń wobec osób z otyłością.

Kasia nie ucieka też od pokazywania swojego życia prywatnego w przestrzeni internetowej, ale może to właśnie połączenie wiedzy, doświadczenia i zwykłego życia sprawiło, że jej głos stał się jednym z najbardziej zaufanych w polskiej medycynie online.

I jeszcze socjale Kasi:

strona www:

https://mamaistetoskop.pl/

Zapytaj Lekarza:

Żałoba po zwierzęciu nie mieści się ludziom w głowie i dlatego ta rozmowa jest potrzebna.

00:00 wstęp

01:30 szlaczek grupy psiarzy na Facebooku to jest samo zło?

03:05 rola zwierząt w życiu Darii

04:40 opieka nad Ziutką

09:40 zwierzęca eutanazja

16:05 psia demencja

17:15 żałoba po zwierzęciu

24:50 geneza powstania książki „To był tylko pies”

34:20 casus mediów społecznościowych

42:05 przemoc wobec zwierząt

53:50 osoba zwierzęca

56:10 wszyscy jesteśmy zwierzętami

01:01:50 decyzje o eutanazji podejmujemy głównie dla zwierzęcia

01:07:20 tęsknota za zwierzęciem

01:10:20 czy zwierzęta również przeżywają żałobęDaria Grzesiek to autorka książki „To był tylko pies. O żałobie po zwierzętach” i absolwentka Polskiej Szkoły Reportażu. Zajmuje się tematem żałoby po zwierzętach, starzeniu się pupili, codziennością opiekunów i emocjami, które pojawiają się, kiedy życie ze zwierzęciem wchodzi w najtrudniejszą fazę. Najpierw opiekowała się suczką Ziutką, której choroba i odchodzenie stały się początkiem jej pracy reporterskiej nad książką. Teraz towarzyszy jej kotka Serniczek.

Książka Darii wyrasta z jej doświadczenia opieki nad Ziutką oraz z rozmów z opiekunami, którzy przeszli przez chorobę i odejście swoich zwierząt. W oparciu o te historie opisała to, jak w praktyce wygląda codzienność ze starszym i chorym zwierzęciem, z czym mierzy się opiekun w ostatnich dniach oraz jakie obowiązki pojawiają się po śmierci psa lub kota. To uporządkowany materiał oparty na rozmowach i doświadczeniach, które pokazują, jak w praktyce wygląda choroba, odchodzenie i wszystko, co dzieje się po śmierci zwierzęcia.

Socjale Darii:

Instagram:

  / piesdopary  

Strona wydawnictwa Dowody, gdzie możecie kupić książkę Darii:

https://dowody.com/ksiazka/to-byl-tyl...

👉 Wesprzyj dusznø podcast tutaj:

Przeszła przez przemoc, wieloletni rozwód i rozprawy na sali sądowej, na których musiała udowadniać własną krzywdę. Dziś uczy kobiety, jak nie dać się systemowi.00:00 wstęp

00:04:00 historia rozwodowa Joanny

00:09:50 jak zaczęła się pomocowa działalność Joanny

00:16:15 dlaczego napisałaś książkę „Mam już dość”

00:18:35 dlaczego temat prz3m0cowych związków jest tabuizowany

00:21:00 rola Kościoła w sankcjonowaniu prz3m0cy domowej

00:25:00 na kogo „polują” prz3m0cowcy

00:28:25 prz3m0c ekonomiczna

00:32:40 czy można udowodnić prz3m0c psychiczną

00:34:40 jak działają polskie sądy

00:37:35 casus „nie płacę na dziecko, bo ona te pieniądze weźmie dla siebie”

00:45:20 patologia adwokacka

00:55:00 „pomagam każdej kobiecie, która do mnie napisze”

00:58:15 e-booki, które napisała Joanna

01:09:10 casus małżeńskiego g*w@łtu

01:25:00 jak walczyć z niealimentarzami

01:32:15 niealimentacja to kradzież

01:32:35 dorosłe dziecko może być zmuszone płacić alimenty niealimentarzowi02:00:00 prz3m0c s3ksualna dotyczy prawie każdej z nas

Gościnią dusznø jest Joanna Warpas - mediatorka, edukatorka i autorka, która od lat wspiera kobiety dotknięte przemocą domową, niealimentacją i trudnymi rozwodami. To rozmowa o tym, jak przygotować wnioski do sądu, jak dokumentować przemoc, jak egzekwować alimenty i jak odzyskać kontrolę nad własnym życiem po rozstaniu.

Joanna Warpas jest współautorką książki „Mam już dość. Jak pokonałam domowego hejtera” napisanej razem z Danutą Awolusi (SQN Digita

„Dziecko nie potrzebuje idealnych rodziców. Potrzebuje dorosłych, którzy potrafią wziąć odpowiedzialność za swoje emocje.”

Rozdziały:

00:00 wstęp

00:01:45 ludzie mają monopol na to, jak powinniśmy przeżywać traumę

00:17:05 czym jest trauma typu 1

00:22:50 czym jest CPTSD (kompleks trauma)

00:30:00 co wojna robi z psychiką dziecka (casus Palestyny i Ukrainy)

00:41:50 czy terapia to obarczanie rodziców winą za wszystko?

00:46:00 dlaczego cały czas zdarza się ludziom wyśmiewać terapię

00:52:30 czy każdy potrzebuje terapii?

00:54:54 wciąganie dziecka w spiski przeciwko drugiemu rodzicowi to jest przemoc

01:09:15 macochy mają przewalone

01:12:00 showbiznesowe obserwacje związkowe

01:14:20 po co nam hejtującym hejt

01:19:30 problemem jest to, że rola macochy jest niedookreślonaMarta Kądziela to psycholożka, psychotraumatolożka i dziennikarka. Od kilkunastu lat pracuje z osobami, które mierzą się ze skutkami traumy, przewlekłego stresu i straty. Ukończyła psychologię na SWPS w Warszawie, jest certyfikowaną terapeutką metod EMDR i Brainspotting, a także trenerką umiejętności społecznych. W pracy łączy wiedzę z zakresu neurobiologii, psychotraumatologii i terapii relacyjnej. Na co dzień prowadzi gabinet, w którym wspiera osoby po rozwodach, stratach i w sytuacjach przeciążenia emocjonalnego. Pomaga im odzyskiwać równowagę i budować bezpieczne relacje po doświadczeniach przemocy lub zaniedbania. Pracuje również z rodzicami, którzy po rozstaniu chcą uniknąć powielania destrukcyjnych wzorców wobec dzieci. W mediach edukuje o tym, czym naprawdę jest trauma i jak rozpoznać, że ciało działa w trybie przetrwania.W dusznø rozmawiamy o tym, czym różni się PTSD od C-PTSD, jak rozumieć traumę wczesnodziecięcą i jak rozstanie dorosłych wpływa na emocje dziecka. Marta mówi też o macoszaństwie i o szukaniu swojego miejsca w rodzinie patchworkowej. Tłumaczy, jak przemoc emocjonalna w rodzinie rozsadza poczucie bezpieczeństwa dziecka, dlaczego dorosłym trudno przyznać się do własnych ograniczeń i jak żałoba może objawiać się na wiele sposobów przez złość, bezsilność, kontrolę albo jej całkowity brak. To rozmowa o tym, jak doświadczenia z dzieciństwa kształtują dorosłe życie i co można zrobić, żeby przerwać ten cykl.

I jeszcze linki:

strona www

https://www.martakadziela.pl/

Instagram:

Setki tysięcy psów w Gruzji żyją w warunkach, które trudno sobie wyobrazić. Głodne, spragnione, chore i porzucone błąkają się po ulicach miast, po wsiach, przy drogach, w górach. Z desperacji jedzą ziemię i trawę, walczą o resztki jedzenia, giną pod kołami samochodów. Ich cierpienie nie budzi współczucia, bo dla wielu stało się codziennością. W kraju, w którym na cztery miliony mieszkańców przypada milion bezdomnych psów, a pomocy systemowej brak, przetrwanie każdego z nich zależy wyłącznie od ludzi, którzy nie odwrócą wzroku.

00:00 wstęp

02:00 dlaczego pomagacie psom w Gruzji, a nie w Polsce

16:40 realna sytuacja gruzińskich psów

35:10 traumatyczne doświadczenia Asi, które sprawiły, że zdecydowała się pomóc

42:00 weterynarze jako super grupa zawodowa

47:00 akcja sterylizacji 400 gruzińskich psów

01:04:45 jak możemy pomóc fundacji

01:06:45 wirtualne adopcje

01:15:15 adopcje psów z Gruzji

01:19:00 air wolontariat

01:34:00 zakończenie

Fundacja Psy w Gruzji powstała po to, żeby dać tym zwierzętom szansę. Leczy, szczepi, sterylizuje, ratuje i szuka domów. Wspiera turystów, którzy zgłaszają chore i ranne psy, organizuje wirtualne adopcje i współpracuje z wolontariuszami na całym świecie. W Polsce ma wsparcie weterynarzy, darczyńców i ludzi, którzy rozumieją, że pomoc nie kończy się na granicach kraju.

We wrześniu 2025 roku dziesięciu lekarzy weterynarii z Polski wyruszyło do regionu Marneuli na południe od Tbilisi. W ciągu kilku dni wysterylizowali i zaszczepili czterysta psów, tworząc realną alternatywę dla brutalnej „eliminacji”, która przez lata była jedynym sposobem walki z bezdomnością zwierząt w Gruzji. Misja odbyła się w spartańskich warunkach: bez zaplecza, bez stabilnego prądu, z ograniczonym dostępem do leków. Wiosną 2026 planowana jest kolejna akcja, do której chce dołączyć czeska organizacja Psitulacizgruzie.

O tym, jak wygląda codzienność wolontariuszy w Gruzji, o psach po wypadkach, o zabiegach przeprowadzanych w prowizorycznych warunkach, o pomocy turystom opowiadają Monika Krygier i dr Joanna Milikiewicz, kobiety, które łączą pasję, empatię i ogromną siłę. Monika prowadzi dom tymczasowy dla psów, gdzie ranne i wystraszone zwierzęta dochodzą do siebie i jest współzałożycielką Fundacji Psy w Gruzji. Joanna kieruje przychodnią Animal Med, inicjuje akcje sterylizacyjne i odpowiada za kliniczne wsparcie fundacji.

💬 Tematy: bezdomność zwierząt, ratowanie psów, akcje sterylizacyjne, wolontariat, adopcje międzynarodowe, dobrostan zwierząt, empatia, Gruzja, Animal Med, Psitulacizgruzie, fundacje prozwierzęce.

I linki:

🐾 Fundacja Psy w Gruzji

  / psy.w.gruzji  

🐾 Instagram

„Żałoba to miłość, która nie ma gdzie się podziać.”

00:00 Wstęp
02:50 Jak odeszła Pola
04:30 Kiedy odchodzi dorosły żegnasz się z przeszłością, kiedy odchodzi dziecko żegnasz się z przyszłością
07:25 Dlaczego chodzimy na grób osoby, która odeszła
10:34 Śmierć dziecka jest nieinstagramowa / Dlaczego założyłaś czarno_rozowo
14:33 Tabuizowanie żałoby
20:30 Jak twój synek przeżywa żałobę po siostrze
29:40 Terapia po stracie Poli
37:40 Jak strata dziecka wpływa na relację z partnerem
45:22 W żałobie masz prawo zadbać też o siebie
50:30 Doświadczenie z zakładem pogrzebowym
54:50 Matki w żałobie są społecznie niewidzialne
59:30 Jak wesprzeć osobę w żałobie
01:02:00 „Bóg tak chciał”
01:10:00 Psychosomatyczne objawy żałoby
01:13:20 Możesz przeżywać żałobę jak chcesz
01:16:40 Jak to jest zdecydować się na kolejne dziecko po odejściu córki
01:22:50 Zakończenie

Żałoba po stracie dziecka nie jest instagramowa. To doświadczenie, które potrafi zburzyć wszystko, co znane: poczucie bezpieczeństwa, relacje, zaufanie do ciała i świata. Gościnią dusznø podcast jest Marlena Gębala, pedagożka, psychotraumatolożka, mama Poli i Adama, autorka projektu Czarno Różowo. Marlena mówi o żałobie, ciele, które pamięta traumę, o samotności i o tym, jak bardzo ludzie boją się smutku.

Opowiada o dniu, w którym jej córeczka Pola odeszła z powodu s3psy po zapaleniu płuc. O tym, jak ciało reaguje na wiadomość o utracie dziecka, jak wygląda codzienność po stracie i jak rozmawiać z dzieckiem, które też przeżywa żałobę po odejściu siostry. To rozmowa o emocjach, o lęku, o granicach, o próbie zachowania bliskości i o tym, że żałoba nie kończy się wraz z p0grzebem, tylko zmienia formę.

Na profilu @czarno_rozowo Marlena edukuje o żałobie. Pokazuje, że można przeżywać ból w sposób, który daje nadzieję. W swojej pracy łączy wiedzę psychotraumatologiczną z doświadczeniem mamy cierpiącej po stracie dziecka. Prowadzi działania wspierające, spotkania i warsztaty, które pomagają wrócić do siebie po utracie.

W odcinku pojawia się temat kulturowego tabu wokół śmierc1 i smutku, potrzeba rytuałów i pytanie, jak nie odwracać wzroku od bólu. Marlena mówi o żałobie z siłą, która rodzi się z prawdy. To odcinek o miłości, pamięci, bólu, tęsknocie i nadziei.

Socjale Marzeny:

Strona www

https://czarnorozowo.pl/

Instagram:

https://www.instagram.com/czarno_rozowo/

Kup Marlenie kawkę:

https://buymeacoffee.com/czarno_rozowo

👉 Wesprzyj dusznø podcast tutaj:

https://patronite.pl/dusznopodcast

☕ Możesz też postawić nam kawę:

https://suppi.pl/dusznopodcast

🎁 Albo dorzucić się jednorazowo, jeśli akurat masz przestrzeń:

https://patronite.pl/z/tenjedenraz

👀 Zostań z nami na bieżąco:

/ duszno_podcast

/ kajasosnowska

wasza duchøta

Jubileuszowy odcinek 50! odcinek dusznø podcast. Reunion obsady serialu „Szpital” TVN, kręconego od 2012 do 2019.

Rozdziały:

00:00 Wstęp

03:10 Co słychać u poszczególnych aktorów

18:50 Anegdoty z planu Szpitala

22:35 Ile zarabialiśmy na planie Szpitala

30:30 Pierwsze dni Bartka Wagi na planie

31:30 Absurdy z życia na planie serialu

36:00 Co się stało z doktorem Erykiem?

39:50 Śmieszne sytuacje w życiu codziennym związane z naszymi postaciami

50:35 Z kim nam się najlepiej pracowało, a z kim nie do końca

58:20 Jak się dowiedzieliśmy, że kończymy kręcić Szpital

01:07:40 Jak dawaliśmy sobie radę z rutyną na planie

01:13:54 Kolejne smaczki z planu

01:38:30 Ciężkie warunki pracy na planie

01:41:30 Romanse doktor Dominiki

01:43:45 Szpital a Na Sygnale

01:56:00 Mój apel do kanałów commentary i producentów Azja Express

02:01:30 Nasze doświadczenia ze ścianek

Po 6 latach ja i moi przyjaciele z planu serialu wracamy na SOR i do wspomnień z planu. Ten odcinek powstał dzięki naszej społeczności z TikToka i setkom pytań o kulisy, bohaterów i codzienność pracy ekipy. A jak już udało nam się spotkać, co uwierzcie nie było proste, to śmiechom i anegdotkom z planu nie byłoby końca, gdyby nie to, że Maciek Słota musiał już iść.

Kaja Sosnowska jako lek. Dominika Gajda. Radosław Osmalak jako lek. Eryk Wajman. Maciej Słota jako ordynator Piotr Wójtowicz. Sylwia Oksiuta-Warmus jako lek. Anna Nowicka. Elżbieta Wójcik-Firek jako pielęgniarka oddziałowa Elżbieta Sułowska. Krzysztof Wnuk jako lek. Michał Morawski. Bartosz Waga jako lek. Wojciech Jarosz.

Mam nadzieję, że przez te ponad 2 godziny będziecie się bawić równie dobrze, jak my podczas nagrań do tego odcinka.

I jeszcze socjale aktorów. Krzysiu Wnuk i Maciek Słota nie mają, są analogowi.

Sylwia Warmus-Oksiuta

  / sylwiawarmus  

Ela Firek

Nina Dziwoki, artystka abstrakcyjna i muralistka, oraz Marcin Costilla-Kamiński, autor projektu Sur de Sur o podróży do Argentyny i pierwszym spotkaniu z ojcem, rozmawiają w dusznø podcast o sztuce, tożsamości i Grupie Mosaic.

0:00 Wstęp 5:35 Stowarzyszenie Mosaic 39:10 Nina Dziwoki i jej twórczość 52:46 Marcin Costilla-Kamiński i jego podróż do Argentyny

**Stowarzyszenie Mosaic** to kolektyw artystyczny, który prowadzi własną, wielofunkcyjną przestrzeń na Grzegórzeckiej 17 w Krakowie. To miejsce otwarte na wystawy, warsztaty, wydarzenia taneczne, projekty filmowe i spotkania twórców. Mosaic działa także w Łodzi i Gdańsku, poszerzając swoją aktywność o kolejne środowiska. Tworzą projekty w przestrzeni publicznej, malują murale, produkują filmy krótkometrażowe, wspierają młodych twórców i łączą różne dziedziny sztuki. To dzięki nim w codzienności pojawia się kontakt z nową sztuką i ludźmi, którzy mają coś ważnego do powiedzenia obrazem, dźwiękiem czy działaniem w przestrzeni miasta.

**Nina Dziwoki** – absolwentka Wydziału Malarstwa ASP w Krakowie, członkini zarządu Mosaic i muralistka związana m.in. z Good Looking Studio. Jej twórczość to przede wszystkim abstrakcja: obrazy, kolaże i monotypie, w których bada relacje między pamięcią, emocjami i formą. Jej murale można oglądać w różnych częściach Europy, a w swojej pracy łączy intymność i delikatność z odwagą działania w przestrzeni publicznej.

**Marcin Costilla-Kamiński** – organizator kultury, producent filmowy, prezes Mosaic i absolwent Szkoły Filmowej im. Krzysztofa Kieślowskiego w Katowicach. Jego projekt *Sur de Sur* to opowieść o podróży do Argentyny, gdzie spotkał swojego ojca po raz pierwszy. To historia o tożsamości, o byciu rozpiętym między kontynentami i o próbie zrozumienia własnych korzeni. Projekt został zaprezentowany na wystawie pod tym samym tytułem i łączy film dokumentalny, fotografię oraz osobistą narrację.

To spotkanie w dusznø podcast pokazuje, że sztuka może być zarówno osobistym językiem opowiadania o świecie, jak i wspólną przestrzenią budowaną z innymi. Abstrakcja, murale, film i poszukiwanie tożsamości – wszystko to splata się w rozmowie o twórczości, pasji i działaniu w ramach Grupy Mosaic.

A teraz linki:

Grupa Mosaic

http://grupamosaic.pl/

Nina Dziwoki:

https://www.instagram.com/ninuu_/

Marcin Costilla-Kamiński: 

https://www.instagram.com/mar_kaminski/

👉 Wesprzyj dusznø podcast tutaj:

https://patronite.pl/dusznopodcast

☕ Możesz też postawić nam kawę:

https://suppi.pl/dusznopodcast

🎁 Albo dorzucić się jednorazowo, jeśli akurat masz przestrzeń:

https://patronite.pl/z/tenjedenraz

👀 Zostań z nami na bieżąco:

/ duszno_podcast

/ kajasosnowska

wasza duchøta