Een voorname paddenstoel met een kanten kraagje. Ze noemen mij ook wel freule Paddy.’ Elsewientje vraagt: ‘Freule Paddy, dat is gek, bent u dan van adel?
Samen lopen ze door de gevallen bladeren het bos in. Het ruikt heerlijk en de zon schijnt ook nog een beetje tussen de takken door. De eerste paddenstoel die ze tegenkomen is bruin en Binky schopt de paddenstoel meteen kapot.
Ze voelt zo'n drupje in haar hand vallen plits, plats, plets. Op straat zie ze de regendruppeltjes zelfs dansen. Zo'n druppel petst dan heel hard op de grond, die doet dat zo hard dat hij daardoor vreemde kringetjes maakt.
Nu loopt ze met Binky aan haar hand de heide op. Haar poezenoortjes draaien alle kanten op. Elsewientje weet het nog van de vorige keer… als de heide bloeit dan hoor je heel mooi gezang.
‘Ja, dat begrijp ik, maar is dat niet een beetje dom? Wie laat er nu zijn brilletje thuis liggen?'
'Zoeeemmmmbah, ik natuurlijk. Ik weet wel dat het dom is maar ik moet straks toch weer met een vracht honing de bijenkorf binnenkomen, anders is de koningin kwaad.'
4 min
About Elsewientje
From the publisher's feed
Elsewientje zijn verhaaltjes voor het slapen gaan voor kinderen van 4 tot 7 jaar.
Ja, echt waar, ze heet Elsewientje. Het moment dat Elsewientje in haar wiegje lag, zag haar mama het al: ‘Dit is een heel bijzonder kind,’ zei ze, ‘Mocka, mocka, mocka wat een gaaf kind.’ Dat zei haar mama altijd als ze verbaasd was: ‘Mocka, mocka, mocka! Elsewientje was echt een mooi kindje, ze lachte voortdurend, huilde nooit en ze luisterde voor twee. Haar haartjes stonden recht overeind en haar wipneus maakten iedereen aan het lachen. Een paar donkere ogen keken helder de wereld in. Het aparte van Elsewientje waren haar oortjes. Zij was geboren met een stel hele mooie oortjes. Deze oortjes konden heel goed luisteren. Ze waren niet groot. Maar ook niet klein. De oortjes konden alle kanten op draaien. Het leken wel poezen-oortjes. Ze stonden rechtop. Elsewientje kon daardoor heel goed luisteren wat mama zei. Ze hoorde alle geluiden uit het huis, uit de tuin en uit het bos. Haar oortjes waren zo zacht als fluweel en bekleed met zuiver zilver dons.