ဒီတစ္ပတ္မွာေတာ့ မြန္ျပည္နယ္အတြင္း တုိင္းရင္းသားလက္နက္ကုိင္အဖြဲ႔တစ္ခုရဲ႕ ထိန္းခ်ဳပ္မႈ ေအာက္မွာေနထုိင္ေနၾကတဲ့ ၀ယ္ဇင္ေက်းရြာမွာရွိတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြ၊ကေလးငယ္ေတြရဲ႕ ရုန္းကန္လႈပ္ရွားမႈေတြကို နားဆင္ရမွာျဖစ္ပါတယ္။

အဲဒီေက်းရြာမွာေနထုိင္တဲ့ကေလးငယ္အမ်ား စုဟာ ေက်းရြာအျပင္ဘက္မွာရွိတဲ့ ေက်ာင္းေတြကို တက္ေရာက္ဖုိ႔ေငြေၾကးမတတ္ႏုိင္တာေၾကာင့္ ေက်ာင္းထြက္ၿပီး ျခံအလုပ္ေတြလုပ္ကုိင္ေနရတာ ေတြရွိသလို ထုိင္နုိင္ငံဘက္ကိုသြားေရာက္ အလုပ္လုပ္ကုိင္ရတာေတြလည္းရွိပါတယ္။

“ကေလးေတြကိုလည္း စာတတ္ေစခ်င္တယ္၊ တစ္ျခားေက်ာင္းကုိ ေျပာင္းေရႊ႕ရမယ္ဆိုရင္ ေငြမ႐ွိေတာ့ ကုန္က်စရိတ္အတြက္ အခက္အခဲျဖစ္တယ္၊ ဒီမွာအထက္တန္းအထိရမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ေျပာင္းေရႊ႕စရာ မလိုေတာ့ နည္းနည္းအဆင္ေျပတယ္၊ သူမ်ားလို တတ္ႏုိင္ေနရင္ေတာ့ ကိစၥမ႐ွိဘူးေလ ကိုယ္ကလည္း မတတ္ႏုိင္ေတာ့ အခက္အခဲျဖစ္တယ္ ကေလးေတြကိုလည္း သနားတယ္သူတို႕ကဆက္တက္ခ်င္တယ္ ကုိယ္ကလည္းမတတ္ႏိုင္ဘူးေလ”

ဒါ့အျပင္ အစုိးရ၀န္ထမ္းလစာေတြတုိးျမွင့္မႈနဲ႔အတူ အေျခခံစားေသာက္ကုန္ေစ်းႏႈန္းေတြ တုိးျမွင့္လာတဲ့အတြက္ ညည္းညဴေနတဲ့ ျပည္သူေတြရဲ႕ ျပည္သူေတြရဲ႕ အျမင္ နားဆင္ေတြကို ရမွာျဖစ္ပါတယ္။

This week we hear about the struggles for women and children living in the shadow of armed conflict in Mon State’s Win Zin village.

Most of the children in the small settlement are forced to leave school early in order to work — sometimes in Thailand — as their mothers can’t afford the cost of schooling outside of the village.

“I want my children to be literate. But I find difficult to send them to another school because I don’t have enough money. If there’s a high school here, it’ll be convenient. I take pity on the children. I want them to study further. But I can’t afford it,” she said.

We will also be hearing the views of people about the increasing of basic food prices after increasing the government staff’s salary.

Thank you for listening.