euroradio.fm

Навіна пра “вялікі абмен”, у выніку якога на волю выйшлі прадстаўнікі расійскай апазіцыі, нанова актуалізавала спрэчкі пра тое, ці правільную стратэгію абралі лідары беларускіх дэмсіл. Маўляў, чаму за расійскіх палітвязняў Захад гандлюецца і ў выніку некага вызваляе, а беларускія палітвязні ў спісы на абмен не ўключаюцца? У выніку адны ўдзельнікі дыскусіі заклікаюць рабіць усё магчымае, каб вызваліць людзей з-за кратаў, іншыя не пагаджаюцца на такі падыход.

Ці існуе сёння ў дэмсіл нейкая агульная стратэгія па пытанні вызвалення палітвязняў і ў чым яе хібы альбо перавагі? Якія ў дэмсіл ёсць магчымасці вызваліць палітвязняў і ці можам мы ўплываць на пазіцыю Захаду ў гэтым пытанні? Чаму мы лічым, што рэжым зацікаўлены ў перамовах і вызваленні палітвязняў? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказваюць рэдактарка выдання “План Б”, былая палітзняволеная Вольга Лойка і былы палітзняволены, дэлегат Каардынацыйнай рады ад фракцыі “Воля”, прадстаўнік BELPOL, блогер Аляксандр Кабанаў

14 жніўня каманда BYSOL адзначае чацвёрты дзень народзінаў. За гэтыя гады ў жыцці ініцыятывы адбылося шмат усяго: і поспехаў, і скандалаў, і падзякаў, і абвінавачанняў. Але самае галоўнае — колькасць зробленых карысных спраў, выратаваных жыццяў, аказанай дапамогі. Гэтыя лічбы ведае вельмі малая колькасць людзей, але наўрад ці сёння іх усе назавуць — небяспечна. Аднак насуперак усім небяспекам каманда BYSOL прытрымліваецца некалі абранага лозунга: “Працуем далей!”

Якія вынікі працы ў каманды BYSOL за чатыры гады і чым яны асабліва ганарацца? Ці існуе імавернасць, што “працаваць далей” больш не будзе магчымасці? Якія новыя выклікі паўстаюць перад камандай і якія на сёння самыя актуальныя патрэбы? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказвае сузаснавальнік і кіраўнік дабрачыннага фонду BYSOL, праваабаронца Андрэй Стрыжак

Юбілей без прэм'ер і конкурс у каледжах — "Раніца з Еўрарадыё" за 14 жніўня by Euroradio

Вызваленне палітвязняў і Мінск стагоддзі таму — Еўразум за 13 жніўня | Новости Беларуси за 13 жніўня by Euroradio

Адна з найбольш вядомых беларускіх культурных ініцыятыў “Дом творцаў у Варшаве” нечакана трапіла ў крытычную сітуацыю. Паводле заснавальніка і кіраўніка “Дома творцаў” Сержука Доўгушава, партнёры раптоўна скарацілі падтрымку ініцыятывы і з верасня яны не могуць працягнуць арэнду памяшкання, дзе з 2021 года “Дом творцаў” базуецца. Гісторыя ж “Дома творцаў у Варшаве” — гэта 8 культурных рэзідэнцый, праз якія прайшлі больш за 300 чалавек з Беларусі. Для паловы з іх Дом зрабіўся часовым месцам пражывання і творчасці. Тут жа праходзілі канцэрты, выставы, адкрытыя лекцыі і іншыя мерапрыемствы, ствараліся праекты, якія падтрымлівалі і развівалі беларускую культуру за мяжой.

Што з сябе ўяўляе “Дом творцаў у Варшаве” і на што скіраваная яго дзейнасць? З якім складанасцямі даводзіцца сутыкацца, дапамагаючы беларускім творцам, і з чым звязаная сённяшнія сітуацыя? Чаму ўсё часцей беларусы сутыкаюцца з адмовай у дапамозе і падтрымцы і што ў гэтай сітуацыі можна зрабіць, каб дапамагчы “Дому творцаў”? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказвае спявак, музыкант-мультыінструменталіст, этнограф, выкладчык, арт-менеджар, заснавальнік культурнага руху “Спеўны сход”, заснавальнік і кіраўнік Установы развіцця традыцыйнай беларускай культуры “ЭтнаТрадыцыя” (Tradycyja), заснавальнік Варшаўскага вольнага аркестра, сольны выканаўца і ўдзельнік гуртоў Fratrez, Vuraj, Five-storey ensamble, TryNići (Беларусь), Isna Trio (Польшча), Slavalachia (ЗША), заснавальнік “Дому творцаў” Сяржук Доўгушаў

Адна з найбольш вядомых беларускіх культурных ініцыятыў “Дом творцаў у Варшаве” нечакана трапіла ў крытычную сітуацыю. Паводле заснавальніка і кіраўніка “Дома творцаў” Сержука Доўгушава, партнёры раптоўна скарацілі падтрымку ініцыятывы і з верасня яны не могуць працягнуць арэнду памяшкання, дзе з 2021 года “Дом творцаў” базуецца. Гісторыя ж “Дома творцаў у Варшаве” — гэта 8 культурных рэзідэнцый, праз якія прайшлі больш за 300 чалавек з Беларусі. Для паловы з іх Дом зрабіўся часовым месцам пражывання і творчасці. Тут жа праходзілі канцэрты, выставы, адкрытыя лекцыі і іншыя мерапрыемствы, ствараліся праекты, якія падтрымлівалі і развівалі беларускую культуру за мяжой.

Што з сябе ўяўляе “Дом творцаў у Варшаве” і на што скіраваная яго дзейнасць? З якім складанасцямі даводзіцца сутыкацца, дапамагаючы беларускім творцам, і з чым звязаная сённяшнія сітуацыя? Чаму ўсё часцей беларусы сутыкаюцца з адмовай у дапамозе і падтрымцы і што ў гэтай сітуацыі можна зрабіць, каб дапамагчы “Дому творцаў”? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказвае спявак, музыкант-мультыінструменталіст, этнограф, выкладчык, арт-менеджар, заснавальнік культурнага руху “Спеўны сход”, заснавальнік і кіраўнік Установы развіцця традыцыйнай беларускай культуры “ЭтнаТрадыцыя” (Tradycyja), заснавальнік Варшаўскага вольнага аркестра, сольны выканаўца і ўдзельнік гуртоў Fratrez, Vuraj, Five-storey ensamble, TryNići (Беларусь), Isna Trio (Польшча), Slavalachia (ЗША), заснавальнік “Дому творцаў” Сяржук Доўгушаў

Моладзь усё актыўней праяўляе сябе ў палітычным жыцці. Як мінімум сярод беларусаў замежжа. Так, Маргарыта Ворыхава стала прадстаўніцай па справах моладзі і студэнцтва Аб’яднанага пераходнага кабінета, а былая палітзняволеная Алана Гебрэмарыям увайшла ў склад Каардынацыйнай рады. Адметна, што моладзь не толькі ініцыятыўная, не толькі мае адрозныя погляды на асобныя пытанні з нашага жыцця, але і здольная адстойваць сваю пазіцыю на самых “высокіх” пляцоўках.

Якія мэты ставяць перад сабой прадстаўніцы “моладзевага крыла” ў беларускай палітыцы і чаго будуць дамагацца на сваіх пазіцыях? Якія праблемы моладзі на сёння самыя актуальныя і ці можна з-за мяжы дапамагчы вырашыць праблемы моладзі ў Беларусі? Ці здольныя яны адстойваць свае пазіцыі і прасоўваць сваё бачанне спосабаў вызвалення палітвязняў? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказваюць прадстаўніца па справах моладзі і студэнцтва Аб’яднанага пераходнага кабінета Маргарыта Ворыхава і былая палітзняволеная, дэлегатка Каардынацыйнай рады (фракцыя “Моладзевы наступ”), менеджарка ініцыятывы politzek.me Алана Гебрэмарыям

Лукашэнка “нечакана” зноў пачаў гаварыць пра тое, што ён “не вечны”, што беларусам варта ўжо цяпер прымушаць сябе думаць пра жыццё (некалі ў будучыні) з “іншым прэзідэнтам”… У адказ ён чакана пачуў ад не гатовых на такую “трагічную змену ў іх жыцці” беларусаў, што ён мусіць нас усіх перажыць і быць “вечным прэзідэнтам”. Калі такія дыялогі адбываюцца практычна адразу пасля расказаў Лукашэнкі, як ён чарговы раз нас усіх, і Расію таксама, ад чарговай “крывавай бойні” выратаваў, то выглядае ўсё не вельмі шчыра. Казка пра беспілотнікі, якіх, як высвятляецца, не было, і “іншага прэзідэнта” неяк не ўражвае.

Якія мэты мае Лукашэнка, расказваючы пра збітыя беспілотнікі і “іншага прэзідэнта” ў адным “флаконе”? Ці варта чакаць чарговай “адлігі” і чаму сённяшняя крыважэрнасць лукашэнкаўскага рэжыму была прадказальнай? Ці пойдзе Захад на замірэнне з Мінскам і што стаіць за актывізацыяй Васкрасенскага — новы крок на шляху вызвалення палітвязняў? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказвае палітычны аналітык Віталь Цыганкоў

Багатыя айцішнікі і 8 гадоў турмы за пагрозы былому прэзідэнту — "Раніца з Еўрарадыё" за 13 жніўня by Euroradio

Танкі на мяжы і мары пра свет без турмы — Еўразум за 12 жніўня | Новости Беларуси за 12 августа by Euroradio