euroradio.fm

Канферэнцыя “Беларускае апалчэнне”, на якую, паводле інфармацыі арганізатараў, сабраліся прадстаўнікі “ўсіх структур, якія ваююць”, прайшла 19-20 жніўня ў Кіеве. У выніку, сярод іншага, прынялі рашэнне пра ўдзел у арганізацыі дабрачыннага марафона па зборы дапамогі беларускім добраахвотнікам — як тым, хто працягвае ваяваць на баку Украіны, так і тым, хто звольніўся з УСУ і каму патрэбная альбо медыцынская, альбо фінансавая дапамога.

Што стала нагодай для сустрэчы і ці апраўданыя словы пра тое, што гэтая канферэнцыя добраахвотнікаў была “непрадстаўнічай”? Ці сапраўды былі прадстаўленыя “ўсе структуры, якія ваююць” і што наконт ПКК і БДК? Як шараговыя добраахвотнікі ставяцца да Ціханоўскай, Сахашчыка і дэмакратычных структур? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказвае былы добраахвотнік Аляксандр Руткевіч

Інцыдэнт вакол Беларускага моладзевага хаба не толькі не вырашаецца, але з часам заходзіць у тупік. Новае і старое кіраўніцтва выстаўляюць адно аднаму ўсё больш прэтэнзій, гучаць абвінавачанні і пагрозы судом. А ў гэты час ініцыятывы, школкі і гурткі, што працавалі ў памяшканні хаба, не ведаюць, дзе ім працягваць сваю дзейнасць, а дзеці і дарослыя, што займаліся там, у роспачы. Але ёсць і іншыя, невідавочныя на першы погляд, негатыўныя наступствы гэтага канфлікту.

Што сёння адбываецца з хабам, ці ёсць магчымасці паразумецца і хто насамрэч стаіць за ўсёй гэтай сітуацыяй? Ці здолее старая каманда хаба аднавіць дзейнасць у новым месцы і ці ёсць на гэта сродкі? Якую пагрозу нясе гэты канфлікт для ўсёй беларускай дыяспары Варшавы і пры чым тут Лявончык? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказваюць сузаснавальнік Беларускага моладзевага хаба Алесь Лапко і сузаснавальнік фондаў дабрачыннай дапамогі BYHELP i BYSOL Аляксей Лявончык

230822 - ZOOM -Хачу хлопчыка: распавядаем пра сэксізм у беларускім МЗС by Euroradio

У Мінску прайшло чарговае антыфашысцкае комік-шоу, дзе адказныя за распачатую ў цэнтры Еўропы вайну спрабавалі даказаць сабе і прадстаўнікам блізкіх па духу рэжымаў, што фашысты не яны, а іх ахвяры. Усё гэта выглядала б вельмі смешна, калі б не было так трагічна ў жыцці. І працягам спроб перакінуць адказнасць на іншых стала інтэрв’ю Лукашэнкі збеглай у Расію былой украінскай журналістцы.

Пра што сведчыць жаданне распальвальнікаў вайны даказаць, што гэта іншыя міфічныя фашыста-нацысты? Ці атрымалася ў Лукашэнкі давесці, што яго выкарысталі ўцёмную і ён нічога не ведаў пра планы Пуціна напасці на Украіну? Якую пагрозу нясе “літвінізм” бяспецы Літвы і ці варта нам дзяліць з літоўцамі спадчыну ВКЛ? Гэтыя ды іншыя тэмы ў штотыднёвым жывым эфіры Еўрарадыё абмяркоўваем з гісторыкам, палітычным аглядальнікам Аляксандрам Фрыдманам.

Паводле інфармацыі АПК, за тыдзень жаданне атрымаць пашпарт Новай Беларусі выказалі 57 тысяч чалавек. Прычым некаторыя адзначалі, што яны выказваюцца і за іншых чальцоў сваёй сям’і. І гэта пры тым, што перспектывы прызнання гэтага пашпарта ў якасці сапраўднага дакумента, з якім можна будзе вандраваць па свеце, досыць цьмяныя. Але ў сітуацыі, калі праз пераслед на радзіме атрымаць новы пашпарт немагчыма, а межы з Беларуссю ў любы момант могуць быць закрытыя, і такі варыянт выглядае прымальным. Нягледзячы на тое, што ёсць і больш надзейныя дакументы наўзамен нядзейнаму беларускаму пашпарту…

Пра што сведчыць цікавасць беларусаў да пашпарта Новай Беларусі, ці сапраўды іх дастаткова для запуску праекта па вырабе дакумента і ці ёсць зрухі ў пытанні яго прызнання? Ці сапраўды Польшча, Літва і Латвія пойдуць на поўнае закрыццё межаў з Беларуссю, чаму найперш размова ідзе пра пасажырскія перавозкі? Якія могуць быць наступствы ад пагаршэння стаўлення да беларусаў у асобных краінах ЕС? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказвае прадстаўнік па замежных справах Аб’яднанага пераходнага кабінета Валерый Кавалеўскі

Новыя тэхналогіі імкліва змяняюць свет і нас у гэтым свеце. Але не ва ўсім і не ўсюды. Часам нават арганізацыі, якія, здавалася б, мусяць быць у авангардзе зменаў, у пэўных аспектах застаюцца рэтраградамі. Як, напрыклад, лукашэнкаўскае МЗС з яго стаўленнем да жанчын-дыпламатаў і іх кар’ерных магчымасцяў. Але што казаць, калі само грамадства часам дае падставы лічыць, што мы па-ранейшаму існуем у якім пазамінулым стагоддзі.

Пра тое, чаму ў пэўных арганізацыях і ўстановах існуе практычна непераадольная для жанчын кар’ерная столь, мы і разважаем з гендарнай даследчыцай Ірынай Сідорскай у чарговым выпуску Gender Gap

230821 - ZOOM - Навошта Украіна атакуе Расію дронамі by Euroradio

Галоўнае — не спыняцца, кажам мы сабе штодня і працягваем рабіць сваю справу. Рабіць, што ў нашых сілах, на карысць Беларусі і беларусаў. Творцы пішуць новыя песні, карціны ці ставяць спектаклі альбо ствараюць ініцыятывы для навучання дзяцей. Іншыя падтрымліваюць і па магчымасці спрыяюць іншым справам ды працэсам. Менавіта такой пазіцыі трымаецца Галіна Казіміроўская, калі працягвае займацца заснаванай ёй і калегамі Беларускай школай мастацтваў ці адшуквае новыя, часам невядомыя творы беларускіх кампазітараў у розных архівах і бібліятэках.

Ці магчыма ў сённяшніх умовах ствараць за мяжой навучальныя ўстановы беларускай скіраванасці і з якімі праблема найперш даводзіцца сутыкацца? Якія адкрыцці зробленыя падчас творчай вандроўкі ў Лондан? Над чым цяпер працуе “Вольны хор” і якіх сюрпрызаў ад яго чакаць прыхільнікам? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказвае мастацкая кіраўніца і дырыжорка калектыву “Concordia Chor”, заснавальніца “Вольнага хору” і Беларускай школы мастацтваў імя М. Равенскага ў Варшаве Галіна Казіміроўская.

Пагроза закрыцця самых папулярных сярод беларусаў межаў — з Польшчай і Літвой (а таксама Латвіяй) разам з прысутнасцю наймітаў “Вагнера” на тэрыторыі Беларусі застаюцца самымі актуальнымі тэмамі для абмеркавання ўжо не адзін тыдзень. Сюды ж пачалі дадавацца правакацыі расійскіх прыхадняў ля межаў Польшчы і Літвы. І хоць пазней яны аказаліся фэйкамі, а вагнераўцы займелі тытул “фаташоп-войскаў”, непрыемныя ўражанні засталіся. Як і пасля змены стаўлення да беларусаў у Літве з прыязнага на падазронае.

Пра што сведчыць адсутнасць рэакцыі на прапанову Пазняка абмяняць палонных беларусаў-наймітаў на палітвязняў? Ці сапраўды Польшча, Літва і Латвія пойдуць на поўнае закрыццё межаў з Беларуссю, чаму найперш размова ідзе пра пасажырскія перавозкі і як гэта дапаможа пералічаным краінам абараніць свае інтарэсы і бяспеку? Якія могуць быць наступствы візіту кітайскага міністра абароны ў Беларусь? Гэтыя ды іншыя тэмы ў штотыднёвым жывым эфіры Еўрарадыё абмяркоўваем з дацэнткай, кандыдаткай гістарычных навук, незалежнай эксперткай Розай Турарбекавай

На мінулым тыдні Лукашэнка выдаў чарговую серыю прарасійскіх і канспіралагічных тэзісаў пра прычыны вайны ва Украіне. Хто паводле вышэйзгаданага “палітычнага аналітыка” вінаваты ў тым, што расійскія войскі пачалі забіваць украінцаў і нішчыць украінскія гарады (у тым ліку з тэрыторыі Беларусі), здагадацца можна з першага разу. Як і наконт таго, якім чынам і на якіх умовах трэба тэрмінова спыняць вайну…

На каго найперш было скіраванае гэтае інтэрв’ю, чаму менавіта цяпер яно з’явілася і ці пачуюць яго на Захадзе? Ці сапраўды Польшча, Літва і Латвія пойдуць на поўнае закрыццё межаў з Беларуссю, чаму найперш размова ідзе пра пасажырскія перавозкі і як гэта дапаможа пералічаным краінам абараніць свае інтарэсы і бяспеку? Ці гатовы Захад да працяглай вайны з Расіяй і як змяняецца стаўленне да беларусаў? На гэтыя ды іншыя пытанні ў эфіры Еўрарадыё адказвае дырэктар даследчых праграм Усходняга суседства і Расіі Фінскага інстытута міжнародных адносін, адзін з аўтараў кнігі "Палітыка Расіі па Беларусі пасля 2020 года" Аркадзь Мошас