Evolvera — czas wolny, który procentuje

Jak wygląda praca w organizacji, która od ponad 40 lat stoi na straży praw dzieci? I dlaczego mimo rosnącej świadomości społecznej wciąż tak desperacko potrzebna jest pomoc?

Magdalena Stachowiak-Alexandrowicz z Komitetu Ochrony Praw Dziecka odpowiada na te pytania wprost: bo świat się zmienia, pojawiają się nowe zagrożenia, a dzieci – mimo mediów „społecznościowych” – są coraz bardziej samotne. Zamknięte w pokojach, ze słuchawkami na uszach, w świecie cyfrowym, o którym rodzice często nie wiedzą nic.

Rozmawiamy o tym, czym tak naprawdę zajmuje się Komitet – od bezpłatnej pomocy psychologicznej i prawnej, przez warsztaty i mediacje, po diagnostykę i terapię dzieci molestowanych seksualnie. O konkursie „Świat Przyjazny Dziecku”, który od 25 lat nagradza produkty, inicjatywy i ludzi tworzących lepszą rzeczywistość dla najmłodszych. I o tym, że praca z dzieckiem to zawsze praca z całą rodziną.

Dowiesz się między innymi:

• Dlaczego mimo rosnącej świadomości problem się pogłębia 

• Jakie są najpilniejsze problemy dzieci i rodzin dzisiaj 

• Jak wygląda pomoc oferowana przez Komitet (i że jest bezpłatna) 

• Czym jest konkurs „Świat Przyjazny Dziecku” i kto może wziąć udział 

• Jak firmy i osoby indywidualne mogą wspierać działania Komitetu 

• Dlaczego „dobre domy” często nie są wcale dobre 

• Jak wygląda praca z najtrudniejszymi tematami – molestowaniem dzieci 

• Jak nie wypalić się, pomagając innym od 25 lat 

Często pomoc jest potrzebna właśnie tam, gdzie z pozoru wszystko wygląda dobrze. I że każdy z nas może coś zrobić, nawet małą cegiełką. Wejdź na stronę https://kopd.pl/ i wybierz, jak wesprzeć organizację pożytku publicznego z tradycjami.

Rozdziały:

(00:00) Wstęp

(01:24) Jak pani Magdalena trafiła do Komitetu i dlaczego została

(03:18) 45 lat Komitetu Ochrony Praw Dziecka

(05:45) Dlaczego mimo rosnącej świadomości wciąż jest potrzebna pomoc?

(08:23) Samotność dzieci w świecie mediów społecznościowych

(11:17) Jakie formy pomocy oferuje Komitet?

(14:12) Najpilniejsze problemy dzieci i rodzin

(15:33) Konkurs „Świat Przyjazny Dziecku” – 25 lat tradycji

(21:45) Współpraca z biznesem – człowiek pomaga człowiekowi

(24:28) Jak można wspierać Komitet?

(25:59) Najtrudniejszy temat – diagnostyka i terapia dzieci molestowanych

(28:16) Jak nie wypalić się w tej pracy?

#kopd #światprzyjaznydziecku #prawadziecka #pomoc psychologiczna #ngo #opp #półtoraprocent #cegiełka #donacja #pomocdzieciom #pomocrodzinom

Tytuł nadałam pół żartem, pół serio, choć temat naszej rozmowy jest całkiem poważny. Czy szkoła naprawdę uczy? A może raczej… oducza ciekawości, współpracy i zaufania do siebie?

W tej rozmowie z Tomkiem Wilczewskim, zaglądamy głęboko pod powierzchnię systemu edukacji — tego, który większość z nas zna z własnego doświadczenia. Rozmawiamy o tym, dlaczego dzieci tracą naturalną chęć uczenia się, czemu współpraca bywa karana, a zapamiętywanie wygrywa z rozumieniem. Pojawiają się też bardzo osobiste wątki: moje wspomnienia ze szkoły, doświadczenia z uczeniem się własnych dzieci i pytania, które wielu rodziców nosi w sobie, ale rzadko wypowiada na głos.

Tomek Wilczewski opowiada, jak działa mózg dziecka — i jak bardzo szkoła często tego nie uwzględnia. O przemocy ukrytej w „normalnych” metodach, o ocenach, które zabijają refleksję, i o tym, dlaczego dobre intencje dorosłych potrafią przynieść odwrotny efekt. Jest też o sporcie, wychowaniu, roli rodzica i trenera oraz o tym, co zostaje z nami na dorosłe życie.

🟡 Czego dowiesz się z tego odcinka?

-dlaczego dzieci tracą naturalną ciekawość i co ma z tym wspólnego sposób nauczania

-jak oceny i presja wyników wpływają na motywację i poczucie sprawczości

-skąd bierze się niechęć do WF-u i sportu u wielu dzieci

-jak wspierać dziecko, nie odbierając mu jego własnego procesu uczenia się

-dlaczego metody pracy z dorosłymi nie działają na dzieci

Rozdziały:

(00:00) Wstęp – natura vs szkoła w zadawaniu pytań

(02:40) Syn się nie nauczył uczyć – dlaczego?

(06:40) Trzy czynności: liczenie, czytanie, pisanie – gdzie jest problem?

(08:50) Szkoła jako kolonia – indoktrynacja od 150 lat

(11:00) Byłem wybitnym nauczycielem tamtego systemu

(12:56) Dlaczego nikt nie nauczył nas grać w siatkówkę?

(16:00) Rodzic i jego lęk o bezpieczeństwo dziecka

(21:00) Szczęście to zgodność między człowiekiem a otoczeniem

(24:00) Dlaczego 30% dzieci ma fobie szkolne?

(28:00) Chłopcy vs dziewczynki – różnice fizjologiczne

(32:00) Obozy w grupach rodzicielskich – co robić?

(35:50) Uniwersytet dziecka – 5-12 lat to szczyt możliwości

(42:00) Okresy rozwojowe – od wartości do specjalizacji

(46:00) Nauczyciel pracuje na godziny – a powinien uprawiać sztukę

(47:20) 4 powody, dlaczego system nie działa

dr Tomasz Wilczewski – wykładowca akademicki, doktor nauk o kulturze fizycznej oraz prezes Fundacji IMOPEKSIS. Doświadczony trener i mentor, który od lat zajmuje się psychologicznymi i pedagogicznymi aspektami sportu. Jest twórcą autorskiego modelu edukacji sportowej, opartego na dynamizmach charakteru i podmiotowym podejściu do młodego zawodnika. Specjalizuje się w procesach uczenia się oraz kształtowaniu postaw, udowadniając, że sport powinien być narzędziem rozwoju człowieka, a nie celem samym w sobie.

#sport #psychologiadziecka #pedagogika #rozwójdziecka #imopeksis #edukacjasportowa #świadomerodzicielstwo #trener

„Sport dzieci i młodzieży” – używamy tego określenia codziennie. Ale czy zdajemy sobie sprawę, że samo to sformułowanie jest chybione i prowadzi do błędnego postępowania wobec dzieci?

Dr Tomasz Wilczewski z Fundacji IMOPEKSIS, trener i mentor z wieloletnim doświadczeniem, przeformułowuje to, co do tej pory myśleliśmy o aktywności sportowej dzieci. Wyjaśnia, dlaczego sport jest dla dorosłych, a dzieci potrzebują czegoś zupełnie innego – edukacji sportowej. I dlaczego ta różnica w nazewnictwie to nie detal, tylko fundamentalna zmiana podejścia.

Rozmawiamy o tym, jak źle postawione cele i złe metody kształtują, a raczej wypaczają charaktery młodych ludzi. Dlaczego stereotypowy piłkarz jest pretensjonalny, symulujący i agresywny? Skąd się to bierze i kto może to zmienić?

Z odcinka dowiesz się między innymi:

- Czym różni się sport od edukacji sportowej i dlaczego to kluczowe?

- Dlaczego okręgowe związki sportowe działają jak sekty?

- Jak różne dyscypliny kształtują charaktery (piłkarz vs siatkarz vs judoka)

- Czym są dynamizmy charakteru i jak zmieniają nasze podejście do pieniędzy?

- Dlaczego dzieci do 10 roku życia powinny uprawiać różne dyscypliny, nie jedną?

- Jak rodzice zabijają w dzieciach procesy uczenia się?

- Dlaczego niepowodzenia i porażki są niezbędne do rozwoju?

- Co jest prawdziwym celem aktywności sportowej (hint: nie medale)?

Zapraszam na pierwszy odcinek z udziałem Tomka.

Rozdziały:

(00:00) Rozwój dziecka przez sport

(02:45) Edukacja sportowa vs. sport dzieci i młodzieży

(05:49) Cele i metody w edukacji sportowej

(08:53) Rola trenera i jego wpływ na dzieci

(11:57) Sponsoring i jego wpływ na sport dziecięcy

(14:54) Stereotypy w sporcie i ich konsekwencje

(17:58) Pieniądz w sporcie i jego dynamika

(20:58) Wyzwania w edukacji sportowej

(24:00) Znaczenie aktywności fizycznej w życiu dziecka

(27:04) Podsumowanie

dr Tomasz Wilczewski – wykładowca akademicki, doktor nauk o kulturze fizycznej oraz prezes Fundacji IMOPEKSIS. Doświadczony trener i mentor, który od lat zajmuje się psychologicznymi i pedagogicznymi aspektami sportu. Jest twórcą autorskiego modelu edukacji sportowej, opartego na dynamizmach charakteru i podmiotowym podejściu do młodego zawodnika. Specjalizuje się w procesach uczenia się oraz kształtowaniu postaw, udowadniając, że sport powinien być narzędziem rozwoju człowieka, a nie celem samym w sobie.

#sport #psychologiadziecka #pedagogika #rozwójdziecka #imopeksis #edukacjasportowa #świadomerodzicielstwo #trener

„Kiedyś dzieci same rozwiązywały konflikty, dały sobie po twarzy i było po sprawie. Nikt nie biegał do nauczyciela.” Czy na pewno? I czy to w ogóle było zdrowe?

Grzegorz Sontowski (pedagog specjalny) wyjaśnia kluczową różnicę między konfliktem a przemocą rówieśniczą. Okazuje się, że to wcale nie jest to samo – i bagatelizowanie przemocy pod pretekstem „zwykłego konfliktu” może mieć tragiczne konsekwencje. W konflikcie obie strony mają równe szanse i mogą go rozwiązać. W przemocy rówieśniczej takiej równowagi nigdy nie ma.

Rozmawiamy też o tym, dlaczego dziewczęta stosują najbardziej bolesną formę przemocy – przemoc relacyjną. Wykluczenie z grupy na Messengerze, brak lajków pod zdjęciem, niewypowiedziana informacja o wspólnym wyjściu. To może brzmieć banalnie, ale dla nastolatka próbującego odpowiedzieć na pytanie „kim jestem?” to może być tragedia.

Dowiesz się między innymi:

- Czym różni się konflikt od przemocy rówieśniczej?

- Co to jest agresja reaktywna i proaktywna?

- Kiedy warto interweniować w konflikt, a kiedy pozwolić dziecku samodzielnie go rozwiązać?

- Dlaczego dziewczęta stosują przemoc relacyjną i jak bardzo ona boli?

- Jak wykluczenie z grupy wpływa na nastolatka?

- Dlaczego okres dojrzewania to czas najintensywniejszego przeżywania przemocy?

- Jak rozmawiać z dzieckiem o konflikcie – rozwijanie empatii.

Rozmawiamy o tym, że nie każdy konflikt wymaga interwencji dorosłych, ale przemoc rówieśnicza – zawsze. I że warto nauczyć się rozpoznawać tę różnicę, zanim będzie za późno.

---

Rozdziały:

(00:00) Wstęp – reagować czy pozwolić na samodzielność?

(02:05) Konflikt vs przemoc rówieśnicza – kluczowa różnica

(04:17) Agresja reaktywna i proaktywna – jak się różnią?

(06:38) Kiedy interweniować w konflikt dziecka?

(08:30) Dziewczęta i przemoc relacyjna – dlaczego tak boli?

(11:23) Historia z wykluczenia z grupy – tragedia czy błąd?

(12:34) Dojrzewanie i poszukiwanie tożsamości

(13:30) Dlaczego nastolatki intensywniej przeżywają przemoc?

Zapraszam do słuchania

Paulina

#przemocrówieśnicza #konflikt #dojrzewanie #nastolatek #agresjawśróddzieci #wykluczenie #wykluczenieprzezgrupę

Challenge'e, cyberzagrożenia, przemoc rówieśnicza w internecie – to tematy, które budzą lęk wielu rodziców. Ale czy faktycznie powinniśmy się ich tak bardzo bać?

Grzegorz Sontowski, specjalista od profilaktyki cyberzagrożeń, wyjaśnia czym właściwie są challenge'e i dlaczego nie wszystkie są niebezpieczne. Okazuje się, że wiele z tych, na pozór groźnych, zjawisk, to w dużej mierze kreacja mediów, a rzeczywista skala problemu jest mniejsza, niż nam się wydaje. Ale to nie znaczy, że możemy to ignorować.

Rozmawiamy o tym, dlaczego nastolatki w ogóle uczestniczą w niebezpiecznych wyzwaniach. Skąd się bierze ta desperacka potrzeba akceptacji, która sprawia, że młody człowiek jest gotów zjeść garść tabletek nasennych albo ugotować jedzenie w domestosie? Grzegorz tłumaczy, jak różnią się relacje rówieśnicze chłopców i dziewcząt, i dlaczego dla niektórych dzieci bycie częścią grupy to absolutny priorytet – za wszelką cenę.

Z odcinka dowiesz się:

- Czym są challenge'e i które z nich są naprawdę niebezpieczne?

- Po czym poznać, że dziecko doświadcza przemocy rówieśniczej?

- Dlaczego budowanie zaufania w domu to absolutna podstawa?

- Jak wyglądają relacje rówieśnicze w okresie nastoletnim?

- Dlaczego dzieci nie mówią rodzicom o przemocy?

- Jak reagować, gdy dowiemy się o przemocy – co robić, a czego unikać?

- Dlaczego nie da się „kupić" bezpieczeństwa i miłości dziecka?

To dyskusja o tym, że przemoc rówieśnicza – czy to w realu, czy w internecie – ma dokładnie takie same konsekwencje emocjonalne. I że kluczem do ochrony dziecka nie są zakazy i kontrola, ale relacja, w której dziecko wie, że może przyjść i powiedzieć o wszystkim rodzicowi. Nawet o swoich błędach.

**Rozdziały:**

(00:00) Wstęp – czym są challenge'e?

(03:13) Niebezpieczne wyzwania – fakty i mity medialne

(07:09) Dlaczego nastolatki szukają akceptacji w grupie?

(10:13) Za wszelką cenę – desperacja w relacjach rówieśniczych

(13:05) Przemoc psychiczna pod płaszczykiem „wyzwania"

(13:52) Po czym poznać, że dziecko doświadcza przemocy?

(18:19) Jak reagować i pomagać dziecku?

(21:05) Które dzieci częściej padają ofiarą przemocy?

(24:00) Budowanie kompetencji społecznych i stawianie granic

Zapraszam

Paulina

Więcej moich treści i narzędzi na stronie evolvera.com.pl

#cyberprzemoc #przemoc #dzieciwinternecie #challenge #bullying #rodzicielstwo #evolvera #relacje #relacjewgrupie #nastolatki #szkoła #akceptacja #poczuciewłasnejwartości #wsparcie #dziecko #rozwójspołeczny

Twoje dziecko zostało zdiagnozowane w poradni psychologiczno-pedagogicznej. I co teraz? Czy to załatwia wszystko?

Grzegorz Sontowski, pedagog specjalny z wrocławskiej poradni, opowiada, co dzieje się po diagnozie. Okazuje się, że reakcje rodziców są skrajnie różne – od tych, którzy w końcu mogą odetchnąć, bo „wszystkie puzzle są na swoim miejscu” po tych, którzy traktują opinię z poradni jako broń w wojnie ze szkołą.

Poruszamy też naprawdę drażliwe tematy. Czy są rodzice, którzy wymuszają diagnozę na poradniach? Jeśli tak, to dlaczego to robią? Grzegorz nie lukruje rzeczywistości – mówi o „dokumentach straszakach”, możliwościach pomocy po diagnozie oraz o planowanych zmianach, dotyczących automatyzacji wysyłki orzeczeń do szkół.

Z odcinka dowiesz się między innymi:

- Dlaczego nazwanie problemu to połowa sukcesu?

- Jak powinna wyglądać rozmowa w poradni po trudnej diagnozie (np. niepełnosprawność intelektualna)?

- Czy poradnie faktycznie mają kontakt ze szkołami po wydaniu opinii/orzeczenia?

- Dlaczego niektórzy rodzice nie dzielą się diagnozami ze szkołą?

- Jak wygląda edukacja włączająca i dlaczego nauczyciele mają z nią problem?

Rozmawiamy o systemie, który wymaga od wszystkich za wiele – od rodziców, nauczycieli i specjalistów. Ale też o tym, że poradnie to nie są domy strachów, a ludzie tam pracujący naprawdę chcą pomóc. Czasem trzeba tylko przejść przez trudną rozmowę, która może być nowym startem.

Rozdziały:

(00:00) Wstęp

(01:39) Trzy typy reakcji rodziców na diagnozę

(06:13) Jak powinna wyglądać trudna rozmowa w poradni?

(12:01) Diagnoza na życzenie – czy to się zdarza?

(17:00) Dokumenty straszaki i wysyłanie orzeczeń

(20:28) Dlaczego rodzice ukrywają diagnozy przed szkołą?

(24:00) Otwarta komunikacja – jak rozmawiać o diagnozie w klasie?

(26:07) Czy nauczyciele są przygotowani na edukację włączającą?

(29:21) Ile minut ma nauczyciel na każdego ucznia?

Zapraszam do odsłuchu

Paulina

#diagnoza #adhd #autyzm #opinia #opiniazporadni #orzeczenie #ppp #pedagogika #psychologia #edukacjawłączająca #systemedukacyjny #specjalnepotrzebyedukacyjne

Czy naprawdę wszyscy teraz mają ADHD i autyzm? To pytanie słyszę coraz częściej – czasem z nutą niedowierzania, czasem wręcz drwiny. Postanowiłam zapytać o to kogoś, kto wie najlepiej: Grzegorza Sontowskiego, pedagoga specjalnego z wrocławskiej poradni psychologiczno-pedagogicznej nr 1.

W tym odcinku rozmawiamy szczerze o tym, skąd się bierze wzrost liczby diagnoz zaburzeń rozwojowych. Okazuje się, że za tym zjawiskiem stoi kilka czynników – od postępu medycyny i lepszych narzędzi diagnostycznych, przez większą świadomość rodziców, aż po... wyścig szczurów w polskiej szkole.

Grzegorz wyjaśnia, dlaczego kiedyś te dzieci po prostu  „przechodziły zapomniane” przez system, a dziś są diagnozowane. Mówi też otwarcie o tym, że część rodziców i specjalistów faktycznie szuka diagnozy „na siłę” – ale nie dlatego, że są nieodpowiedzialni, tylko po to, żeby dziecko mogło otrzymać jakąkolwiek pomoc w przepełnionych klasach.

Z odcinka dowiesz się między innymi:

- Kiedy najczęściej pojawiają się diagnozy (czwarta klasa to przełomowy moment!)?

- Czym różni się opinia od orzeczenia?

- Czy do poradni można pójść bez skierowania ze szkoły?

- Dlaczego terminy w poradniach są tak odległe?

- Ile dzieci w Polsce ma orzeczenia i opinie (statystyki mogą zaskoczyć!)?

To rozmowa bez owijania w bawełnę – o systemie, który jest przeciążony, o szkołach, które chcą pomóc, ale często nie mają jak, i o rodzicach, którzy muszą lawirować w tym wszystkim. 

Ale też o tym, że lepiej jest, gdy więcej dzieci trafi na diagnozę – nawet jeśli okaże się, że wszystko jest w porządku – niż gdy te, które naprawdę potrzebują pomocy, pozostaną niezauważone.

Rozdziały:

(00:00) Wstęp

(02:28) Dlaczego wzrosła liczba diagnoz?

(06:23) Diagnoza jako przepustka do pomocy

(09:16) Lepiej zdiagnozować na wyrost niż przeoczyć

(10:10) Czwarta klasa – moment przełomowy

(15:15) Statystyki – ile dzieci ma orzeczenia i opinie?

(17:37) Opinia vs orzeczenie – co to znaczy?

(21:27) Czy szkoła musi stosować się do zaleceń?

(25:18) Dlaczego terminy w poradniach są tak odległe?

Zapraszam do słuchania

Paulina

#adhd #autyzm #dysleksja #ppp #pedagog #psycholog #rodzicielstwo #evolvera #rozwójdziecka #zaburzeniarozwojowe #diagnoza #opinia #orzeczenie #szkoła

To pytanie, które zadaje sobie chyba każdy rodzic obserwujący łzy po otrzymaniu słabej oceny czy przegranym meczu.

W tym odcinku rozmawiam z dr Kają Prystupą-Rządcą z Fundacji Dobra Porażka o tym, jak wspierać dzieci w budowaniu odporności psychicznej. Kaja dzieli się praktycznymi wskazówkami, jak rozmawiać z dzieckiem o niepowodzeniach, dlaczego warto przestać koncentrować się tylko na ocenach i jak ważny jest język, którego używamy.

Z odcinka dowiesz się:

- Jakich słów unikać, gdy dziecko przeżywa porażkę?

- Dlaczego pytania otwarte są ważniejsze niż gotowe rozwiązania?

- Jak przestać porównywać dzieci i zacząć doceniać ich wysiłek, nie tylko wyniki?

- Czy czerwony pasek na świadectwie rzeczywiście ma znaczenie dla przyszłości?

- Jak nasze własne przekonania o porażce wpływają na dzieci?

- Dlaczego planszówki mogą być świetnym treningiem radzenia sobie z przegrywaniem?

Rozmawiamy też o tym, że każde dziecko ma inny profil motywacyjny – nie wszystkie potrzebują ryzyka i adrenaliny, nie wszystkie uwielbiają sport. Kaja tłumaczy, dlaczego etykietowanie („jesteś humanistą”, „masz zdolności matematyczne”) może być szkodliwe i jak budować kulturę, w której porażka jest lekcją, nie powodem do wstydu.

To odcinek dla każdego rodzica, który chce nauczyć swoje dziecko, że niepowodzenie to nie koniec świata, ale szansa na rozwój.

(00:00) Wprowadzenie

(01:10) Czarna lista - czego NIE robić, gdy dziecko przeżywa porażkę

(02:58) Czerwony pasek czy pasja? Co naprawdę liczy się w edukacji?

(05:00) Kultura wstydu vs kultura współpracy w szkole

(09:30) Narzędzia dla rodziców - komunikacja bez przymusu

(11:44) Lifelong Learning - nigdy nie jest za późno, by się uczyć

(14:00) Planszówki jako trening radzenia sobie z porażką

(21:11) Różne profile motywacyjne - nie każde dziecko jest takie samo

(27:26) Matematyka to nie wyrok - jak zmieniać przekonania o własnych możliwościach

(33:30) Osobista porażka Kai - punkt zwrotny w życiu

#porażka #rozwójosobisty #growthmindset #biznes #KajaPrystupaRządca #psychologia #rodzicielstwo #liderzy #edukacja #podcastpl #sukces #błędy #mentoring i #zmianamyslenia #porażka

Czy porażka to koniec, czy początek czegoś lepszego? W dzisiejszym odcinku rozmawiam z Kają Prystupą-Rządcą – wykładowczynią Akademii Leona Koźmińskiego, ekspertką od rozwoju liderów i propagatorką „porażkologii”. Kaja opowiada, dlaczego w kulturze, która karze za błędy, warto nauczyć się je doceniać – zarówno w biznesie, jak i w życiu prywatnym.

Z odcinka dowiesz się:

Dlaczego Dolina Krzemowa ufa tylko tym, którzy już zbankrutowali – i co to mówi o naszym podejściu do sukcesu?

Jak zmienić myślenie z „fixed mindset” na „growth mindset” – i dlaczego to kluczowe dla rozwoju?

Czy każda porażka jest dobra – i jak z niej wyciągnąć lekcję, zamiast się poddawać?

Jak nauczyć dzieci radzenia sobie z niepowodzeniami – i dlaczego to my, dorośli, musimy zacząć od siebie?

Kaja dzieli się też swoimi doświadczeniami z pracy z dziećmi, liderami i przedsiębiorcami – i wyjaśnia, dlaczego czterdziestka to nowa osiemnastka, a porażka może być najlepszym nauczycielem.

Boisz się błędów? Ten odcinek jest dla Ciebie!

(00:00) Wprowadzenie

(01:31) Czym jest porażka i dlaczego się jej boimy?

(03:48) Doświadczenia osobiste i zawodowe związane z porażką

(06:01) Porażka jako element rozwoju – dzieci, dorośli, społeczeństwo

(11:31) Mindset: Growth vs Fixed – jak myślenie wpływa na podejście do błędów

(12:36) Znaczenie porażki w kulturze i języku

(14:22) Dobra porażka – jak wyciągać lekcje?

(16:16) Porażka w relacjach i rozwodach

(18:10) Rola rodziców w uczeniu dzieci radzenia sobie z porażką

(20:03) Edukacja i szkoła – jak system wzmacnia lęk przed błędem?

(24:01) Fundacja Dobra Porażka i zmiana kultury

(26:36) Kultura organizacyjna i zarządzanie porażką w firmach

(29:31) Najmłodsze pokolenia i jego odporność na porażki

(33:14) Praktyka rodzicielska – jak uczyć dzieci samodzielności?

(38:21) Podsumowanie i zakończenie

#porażka #rozwójosobisty #growthmindset #biznes #KajaPrystupaRządca #psychologia #rodzicielstwo #liderzy #edukacja #podcastpl #sukces #błędy #mentoring i #zmianamyslenia #porażka

Czy audiobook może być lepszy od książki? A może to zupełnie inne doświadczenie? W tym odcinku rozmawiam z Michałem Kucharskim – autorem serii audiobajek o Antoniusie. Pisarz tłumaczy, dlaczego audiobooki to nie tylko wygoda, ale też sposób na głębsze zanurzenie się w opowieści. Z odcinka dowiesz się, jak głos lektora ożywia bohaterów, dlaczego dzieci łatwiej skupiają się na słuchanej historii i jak wspólne słuchanie może zbliżać rodzinę.

Michał zdradza też, skąd czerpał inspiracje do świata Antoniusa, dlaczego jego bohater jest tak wyjątkowy (i dlaczego nie jest idealny!) oraz jakie marzenia ma związane z ekranizacją. A jeśli zastanawiasz się, czy Antonius to bardziej „Harry Potter” czy „Opowieści z Narnii” – tu też znajdziesz odpowiedź!

W tym odcinku:

- Dlaczego audiobooki są idealne dla dzieci (i nie tylko)?

- Jak głos lektora zmienia odbiór historii?

- Czy wspólne słuchanie buduje więzi?

- Skąd wzięły się pomysły na świat Antoniusa?

- Czy ekranizacja jest możliwa? (Spoiler: marzymy o animacji!)

Dla wszystkich, którzy kochają magiczne opowieści – posłuchajcie i dajcie znać, jak Wy doświadczacie historii?

(00:00) Wstęp

(01:13) Dlaczego audiobook? – koszty, interpretacja, nowe doświadczenie

(03:01) Skupienie i łatwość odbioru treści w wersji audio

(05:00) Koloryt głosów i rola interpretacji lektora

(06:30) Audiobook jako odpowiedź na brak czasu i pośpiech

(09:30) Logistyczne zalety słuchania

(11:30) Wspólne słuchanie a budowanie więzi rodzinnych

(13:25) Wyobraźnia i wizualizacja podczas słuchania

(16:00) Antonius – bliżej Narnii niż Harry’ego Pottera

(20:30) Kim jest Antonius i dlaczego jest wyjątkowy?

(25:32) Marzenia o ekranizacji i wybór najlepszego medium

Tu kupisz audiobook-> https://audioteka.com/pl/audiobook/antonius-i-tajemnica-niedzwiedzia/

#podcast #literaturadladzieci #książkidladzieci #czytanie #audiobook