Sayılı nefesimle var olduğum şu dünya hayatında sana anlatmak istediğim bir şeyler var. Sorularım var, bilmem muhabbet eder misin benimle ama sanırım kendime bildirmek ve buldurmak istediklerim var. El ver olur mu? Mesela, senin evreninde de zerre olduğun hakikati unutuluyor mu? Bu gökkubbenin altında biz insanlar için hep bir koşuşturma var, hep bir unutkanlık, hep bir alışmak rahatlığa, hep bir telaş, hırs. Hem bu akış durmak bilmez diye yakınır insan hem de daha büyük dalgaların büyüsüne kapılır. Hem ayrık otlarından şikayetçidir, hem de bahçesini temizlemeye üşenip onlardan dert yanarak yaşamına devam eder. Bilmem senin böyle gelgitlerin oluyor mu?