Konunun başlığı yıllar önce gittiğim uluslararası bir konferanstan. Güvenlik temalı konferansın ev sahipliğini yapan kurumun yöneticisinin açılış konuşmasının ilk cümleleri buydu. “…İşte bunun için buradayız. Daha güvenli bir dünyada yaşamak için.” Konferansta yüzü aşkın ülkeden katılımcı vardı. Zaten bu başat cümle olmuştu ve her şeyi açıklıyordu: “En büyük tehlike hiçbir şey yapmamaktır. Bizlerin buraya gelmesinin ve bir şeyler yapmak istememizin kanıtı. Geldiğiniz için teşekkürler” diye sunumuna devam etti.

Okumak için: https://fikirperverdergi.com/

İnstagram: @fikirperverdergi

Fikirperest Dergi - YouTube

Yeni sayımızda görüşmek dileğiyle...

Bu ayki yazımı pencere kenarında, elimde sıcacık bir çay ve müzik eşliğinde yazıyorum. Dışarıya baktığımda acayip hummalı bir çalışma var. Bu ay kar Isparta’yı esareti altına aldı. Üst üste yağan kar ve şehrin hazırlıksız yakalanması hayatı yavaşlattı. Bir haftadır görevliler yoğun bir çalışma içinde. Elektriğin dört beş gün verilemediği bölgeler oldu. Buna bağlı olarak doğalgazlı evler ısınamadı. Şehrin her yerinde ağaç dalları kırıldı. Kırılan dallar arabalara ciddi maddi zararlar verdi. Pazar yerlerinin çatısı çöktü. Birçok mahallede su sıkıntısı yaşandı.  Odun sobası kuran, köylerdeki yakınlarında kalan, koştura koştura gidip soba alanlar oldu. Konfor çok güzel bir şey ama bazen doğal afetler karşısında hayat durabiliyor. Eski bildiğimiz, şu anda çocuklarımızın belki de hiç görmediği sobalar, gaz lambaları birden kıymete bindi. Tabii çocuklar her şeyin eğlence kısmını gördüğü için bir de üstüne üstlük okulları da tatil olunca hayat bayram onlara.

Okumak için: https://fikirperverdergi.com/

İnstagram: @fikirperverdergi

Fikirperest Dergi - YouTube

Yeni sayımızda görüşmek dileğiyle...

“Bütün dağları tepeleri aşmışım da kapının eşiğindeki taşa takılıp düşmüşüm gibi” sözü içimde de düştüğüm kapılar gibi çoğu zaman hayatı anlatır. Ömür onca çabanın sonunda o son adımda ulaşılacak eşiğe gelince tepetaklak olmak gibi değil midir ? 

Okumak için: https://fikirperverdergi.com/

İnstagram: @fikirperverdergi

Fikirperest Dergi - YouTube

Yeni sayımızda görüşmek dileğiyle...

Geçen Aralık ayının ortalarında Cengiz aradı. Fikirperest Dergi olarak her yılın son hafta sonu adını FİPİX koydukları bir etkinlik planladıklarını ve benden de 15 dakikalık bir konuşma yapmamı istediklerini söyledi. ‘Fi’ nin ‘güzel olan her şey’, ‘Pi’ nin ‘sonsuzluk’ ve ‘X’ in bilinmeyen olduğundan ve hepsi bir araya geldiğinde “Sonsuz Bilinmeyende Güzel Olan Her Şey” anlamına geldiğinden bahsetti. Zaten Fikirperest Dergi’deki yazılarımızla yaptığımız da bundan başka bir şey değildi. Şimdi de bunları sözel olarak paylaşacaktık. Daha önce böyle bir tecrübem olmadığından önce mırın kırın ettim, kıvırmaya çalıştım biraz. Ama Cengiz çetin ceviz çıktı. Yelkenleri suya indirdim ve kabul ettim. Telefonu kapattıktan sonra aklıma Andy Warhol'un seneler evvel, sanırım bu günleri görerek, söylediği o cümle geldi. “Herkes bir gün 15 dakikalığına meşhur olacak.” Yoksa o gün bugün müydü benim için acaba? Hemen kolları sıvadım başladım düşünmeye ne konuşabilirim “Hayata anlam katmak” konusunda diye. Aslında çok ufak tefek iniş çıkışlar olsa da hayatın anlamsız olduğunu hiçbir zaman düşünmemiştim. Çünkü her zaman uğraşacak bir şeylerim vardı. Yalnız olduğum dünyanın üstüme üstüme geldiğini düşündüğüm zamanlarda da hep bir kişi ya da olay çıkmıştı karşıma ve beni karanlıklardan güzelliklere yöneltmişti. İşte o anlardan birini anlatmaya karar verdim...

Okumak için: https://fikirperverdergi.com/

İnstagram: @fikirperverdergi

Fikirperest Dergi - YouTube

Yeni sayımızda görüşmek dileğiyle...

“Dünyanın kulakları olsa ilk duyacağı ses ne olurdu?” diye sormuştu radyo spikeri konuğuna. Ya da tüm dinleyicilere mi sormuştu? Ayırt edemedi kadın. Yoksa sorunun muhatabı direkt kendisi miydi? Belki de spikeri sadece kadın duyuyordu. Sadece kadına sesleniyordu, “Merak etme anlıyorum ben seni.” diyordu belki ve keşke...

Okumak için: https://fikirperverdergi.com/

İnstagram: @fikirperverdergi

Fikirperest Dergi - YouTube

Yeni sayımızda görüşmek dileğiyle...

90'lı yıllarda her ilkokul sınıfının duvarında mevsimleri gösteren bir pano olurdu.  Bu panoda sonbahar dökülen sarı yapraklarla temsil edilirken kış, kardan adam ve kartopu oynayan çocuklarla anlatılırdı. İlkbahar ise yeni açan çiçeklerle ve yapraklarla yansıtılırken bize, yaz denize giren çocukları resmederdi. Benim yaşıtlarımın gözünün önüne gelmiştir bu tablo. Ne kadar doğal ve tekdüze değil mi?

Okumak için: https://fikirperverdergi.com/

İnstagram: @fikirperverdergi

Fikirperest Dergi - YouTube

Yeni sayımızda görüşmek dileğiyle...

Gök kubbeye bak! Onca yorgunluğunun ardından.

Çilesi çekilmiş sıkıntıların nihayete erdiği tam o noktadan, bir diğerine karışmadan evvel usulca uçuşan kuşlara bir bak.

Ruhunun bedenine yetişmeye çalıştığı ve ekseriyetle geride kaldığı şu dünya hayatında bir sokak kedisinin sırnaşmasına, sana sevgisini sunmasına izin verecek kadar soluklan.

Ardına bakmadan yol almalarının süregeldiği akışkan modern dünyanda, dur biraz. Elinden tut kalbinin, omuz ver. Sen yapmazsan kim aydınlatır geceni, özünden gelen fısıltıyı işitecek pek az insan çıkar karşına, öğren o fısıltıyı dinlemeyi...

Okumak için: https://fikirperverdergi.com/

İnstagram: @fikirperverdergi

Fikirperest Dergi - YouTube

Yeni sayımızda görüşmek dileğiyle...

‘’Karlar düşer, düşer düşer ağlarım.’’ şarkısı doksanlardan beri kulaklarımızdaki yerini korumaya devam ediyor da karlar eskisi gibi düşmeye devam etmiyor ne yazık ki. Bakmayın siz kar turizmi modasının yıldan yıla bir kartopu gibi büyüdüğüne. Çocukluğumuzda içine yatıp yuvarlandığımız karlardan eser kalmadı...

Okumak için: https://fikirperverdergi.com/

İnstagram: @fikirperverdergi

Fikirperest Dergi - YouTube

Yeni sayımızda görüşmek dileğiyle...

Karanlık ve uçsuz bucaksız bir boşluğun içine çekilmenin bilmem kaçıncı gecesiydi. Kollarını balkon demirine yasladı. Başını gökyüzüne doğru kaldırdı ve sonsuzluğun içinde kaybolur gibi yıldızları seyrederken bir yıldız kaydığını gördü. O an bütün bedeniyle irkildi. Kalbinin bir parçası koparılmış gibi hissetti ve açık kahverengi gözlerinden süzülen gözyaşını elinin tersiyle sildi. Bu kayan yıldız, günden güne yitip giden sabrını sanki tamamen alıp götürmüştü. Dayanacak gücü kalmadığını iliklerine kadar hissediyordu. Başını tekrar göğe doğru kaldırarak var gücüyle, kendisini ferahlatacak bir teselli aradı. Derin derin nefesler alırken ciğerlerine oksijen yerine metanet dolduruyordu sanki. “İnsanın kendini özgürce ifade edebilme ihtiyacını gidermek için kaç kelime yeterli olur?” diye düşündü ağlayarak...

Okumak için: https://fikirperverdergi.com/

İnstagram: @fikirperverdergi

Fikirperest Dergi - YouTube

Yeni sayımızda görüşmek dileğiyle...

Kar tanesi, tek olmayı, zarafeti ifade eder. Kar her şeyi her yeri örter, dünyanın kusurlarını gizler, telaşlıları sakinleştirir, ruhu dinginleştirir. Beyaz, sessiz pullar gibidir kar taneleri. Sanki her bir kar tanesi birine mektup gibidir; ayrı ayrı adreslere ayrı ayrı şeyler söyler. Yani “Bir kar tanesi…” dememek lazım. Üstüne şarkılar yazılmış, türküler yakılmış, benzetmeler yapılmış; kar tanem, nur tanem...

Okumak için: https://fikirperverdergi.com/

İnstagram: @fikirperverdergi

Fikirperest Dergi - YouTube

Yeni sayımızda görüşmek dileğiyle...