فرهنگ اصیل ایران / The original culture of Iran

فرهنگ اصیل ایران زندگی فرد و اجتماع را بر شالوده بن انسان می‌گذاشت، نه بر عادت! فرهنگ ایران بیش از شش هزار سال است که بنیادش فراسوی کفر و ایمان است. بن انسان تخم خدا یا ارتای خوشه است که گوهر خدایی مستقیم در او افشانده شده است، درحالیکه فطرت اسلامی با ایمان و امانت کار دارد که در آن انسان با الله عهد تابعیت می‌بندد و هم گوهر که نیست، هیچ! بدهکار هم هست، ولی خدای ایرانی خودش انسان می‌شود. فرهنگ نخستین ایران استوار بر برتری اصل عشق و بر ضد اولویت اصل ایمان است. عشق هیچگاه نباید تابع ایمان گردد. ایرانی در گذشته نمی‌گفت سیاست که به معنی شکنجه و آزار بوده است، بلکه واژه‌ی جهان‌آرایی را بکار می‌برد

چو زین بگذری "مردم" آمد "پدید" / شد این "بندها" را سراسر "کلید" / سرش راست بر شد چو "سرو" بلند / به گفتار خوب و "خرد" کاربند

صورت دادن=چهره نیدن=هم بستن ، که ایرانیان آن را همبستای می‌نامیدند و به معنای پیوند دادن درونی چیزها و پدیده‌ها باهم است. هر نقشی همبستگی است و صورت یافتن از نو زنده شدن است، بدینسان مسئله فرهنگ همیشه از نو شدن است، نه در یک قالب وام گرفته شده خود را به زور چپاندن است! شکافتن واژه‌ی نَییروسنگه/نَریوسنگ که الهیات زرتشتی در تحریف و مسخ آن بسیار کوشیده است، و بررسی آن در رسیدن به معنی سه تا نِی از واژه هیرِه/ایرِه/ایر/ایران که به اصل سه تا یکتایی فرهنگ اصیل ایران بازمی‌گردد. درک و گسترش درست این سراندیشه‌ها، گارانتی بازآفرینی و باززایی ایرانمان است

در ادیان ابراهیمی و دین زرتشتی خدا صورت نمی‌شود و شکل نمی‌یابد، ولی در فرهنگ نخستین ایران اصل آفریننده هستی خودش شکل و صورت می‌شود و همه‌ی گوناگونی‌ها می‌گردد. این تخم آتش جان (آتش نسوز) یا سیمرغ یا ارتافرورد یا فَرَند که عنصر نخستین جهان باشد، در خود نیروی شکل دادن به خود را دارد و همه‌ی نقشها را خود به خود می‌دهد. از اینرو در فرهنگ اصیل ایران مفهوم واسطه و پیغمبری و رسالت و نبوت! هیچ معنایی نداشت

یکی از بزرگترین گزندهایی که به فرهنگ اصیل ایران زده شده است، اینست که شخصیت مجهول و ناشناس زرتشت که ما یک خبر درست هم از او نداریم، در حکومت چهارصد ساله ساسانیان، جانشین زال زر و چهره‌های درخشان سیمرغی شاهنامه شده است. چیرگی تئولوژی موبدی/آخوندی دین زرتشتی و مَسخ سازیها و دستکاری‌های انجام شده که چکیده‌ی آن حکومت اسلامی امروزیست! ایرانی را از شناخت چهره‌های اصیل فرهنگی‌اش بازداشته است

فرهنگ ایرانی، فرهنگ ایران، فرهنگ جهانی ایران استوار بر این اصل بود که انسان در گوهرش آزاد است. چراکه بن یا طبیعت انسان، اصل از خود گشاست. هیچ کسی حق ندارد با ترس و تردید و قهر و تجاوزگری و فشار، ضمیر انسان را تسخیر کند

ایرانی به چه شیوه‌ای دوست داشت که سخن گفته شود؟ انسان سه لایه است، لایه‌ی بیرونی تن، لایه‌ی زیرین سیمرغ و لایه‌ی درونی بهمن. فرهنگ ایران اصل هستی را نادیدنی و ناگرفتنی می‌دانست، که این بن در گوهرش کشش به سوی پدیدار شدن داشت

چه ژرفایی فرهنگ نخستین ایران داشته است را می‌توان از روی شالوده سراندیشه آن که اصل یا چیترَه یا بن باشد، شناخت. اَرتافَروَرد یا فَروَهَر، تحول یافتن است، وَردَن، شدن یا گشتن است. اصل جهان و هستی، جنبش شادی‌آور از جشن و شادیست

اندیشیدن چیست؟ اندیشیدن، به خود صورت دادن است. اندیشیدن، آراستن خود و جهان است. فرهنگ ایران استوار بر پیدایش جهان و هستی از یک اصل است

فرهنگ اصیل ایران، انسان را تخم آتش می‌دانست، این اصطلاح یا صورت یا دیس به چه معناست؟ و چگونگی جهانی بودن فرهنگ ایران استوار بر همین اصل که ارتای خوشه یا سیمرغ یا جانان باشد