در دو خوشابه‌حال آخر، متوجۀ این نکات می‌شویم که، باید همیشه برای برقراری صلح، آرامش و دوستی بکوشیم و همچنین به‌خاطر نام مسیح، سختی‌ها و جفاها را با شادی تحمل کنیم.‏

با مطالعۀ خوشابه‌حال‌های پنجم و ششم درمی‌یابیم که باید رحيم باشيم و نیازمندان را دستگیری کنیم. همچنین برای خدا، پاکی دل اهمیت دارد و او از تظاهر متنفر است.‏

با بررسی خوشابه‌حال‌های سوم و چهارم، متوجه می‌شویم که باید حليم و فروتن باشيم و با دیگران با نرم‌خويی رفتار کنیم. همچنین عاملی در دست خدا برای اجرای عدالت او در‌میان مردم باشیم.‏

در خوشابه‌حال‌هایی که عیسی فرمود، با بررسی دو مورد اول، درمی‌یابیم که راه رسیدن به پادشاهی آسمان، پی ‌بردن به فقر روحانی و ماتم‌زده و غمگين بودن برای گناه و داشتن دلی توبه‌کار است.‏

موعظۀ بالای کوه، دارای بخش‌های مختلفی مانند خصوصیات یک مسیحی، تأثیر ایماندار بر اطرافیان، دینداری، عبادت مسیحی، هدف حقیقی زندگی، روابط و تعهد مسیحی می‌باشد.‏

تعالیم موعظۀ بالای کوه، اصول و مقررات جدیدی هستند درخصوص زندگی مسیحی که فقط با کمک روح‌القدس قابل اجرا می‌باشند. این موعظه تأکید دارد که پیروان عیسی باید متفاوت باشند.‏‏

یکی از صفاتی که در کتاب‌ مقدس به عیسی مسیح نسبت‌داده‌شده، ازلی و ابدی بودن او است. این صفت، تنها متعلق به خدا‌ست و نشان‌دهندۀ ذات الهی و خداوند بودن عیسی مسیح می‌باشد.‏

تنها خدا، عارف قلوب است و افکار انسان را می‌داند. عیسی علاوه‌بر قدرت شفا، دانش و دانایی مطلق نیز داشت و از افکار پنهانی مردم باخبر بود. همۀ این خصوصيات ثابت می‌کنند که او خداوند است.‏

القابی مانند خداوند، پادشاه جاودانی، عجیب، قدیر، پدر سرمدی، عمانوئیل و بسیاری صفات و لقب‌های دیگر که در کتاب‌ مقدس دربارۀ عیسی مسیح بیان شده، همگی آشکارکنندۀ الوهیت مسيح می‌باشند.‏

یکی از حقايقی که کتاب ‌مقدس دربارۀ عیسی مسیح آشکار ساخته است، جنبۀ الوهیت او می‌باشد. القابی مانند پسر خدا، اول و آخر، الف و یا، ابتدا و انتها و خداوند، همگی نشان‌دهندۀ الوهیت عیسی می‌باشند.‏