در آينده، مسيح به‌منظور سلطنت يک‌هزار‌سالۀ خود، با ايماندارانش به جهان بازخواهد گشت و آفرینش که آه می‌کشد، از قيد فساد خلاصی يافته و در انتهای سلطنت مسيح، آسمان و زمينی جديد پديد خواهد آمد.‏

دیدگاه ما نسبت به مردم بایستی مانند عیسی مسیح، دلسوزانه باشد و با محبت و شفقت رفتار کنيم. ما باید همانند خداوند و منجی‌مان عيسی مسيح، با محبت فداکارانه و دلسوزی به احتياجات مردم رسیدگی کنيم.‏

کلید آرامش درونی، داشتن رابطۀ صميمی با مسیح است. اگر از روح و کلام خدا پیروی کنیم آرامش الهی نصیب ما می‌شود. آرامش درونی، رابطۀ مستقیم با توکل نمودن به خداوند و در راستی زندگی کردن دارد.‏

خشمی هست که خشم مقدس است و گناه نمی‌باشد. ما می‌توانيم با مشاهدۀ گناه و بی‌عدالتی خشمگین شویم ولی گناه نکنيم. اما خشم انسانی، گناه است و باید آن‌را تحت کنترل روح‌القدس دربياوریم.‏

یک ایماندار بالغ، مرد یا زن دعاست. او می‌داند که احتمال دارد دل‌شکسته شود ولی امکان ندارد که خداوند او را از‌یاد ببرد. او در خشم انسانی خود تصميم نمی‌گيرد و وعده‌های خداوند را فراموش نمی‌کند.‏

زمانی که به آنچه خدا به من بخشيده، به کاری که خدا به من محول نموده و به نانی که خدا در سفرۀ من قرار داده است قانع و راضی باشم، برکت می‌يابم و قدمی در مسیر فروتنی برمی‌دارم.‏

اعتراف به گناه، یک قدم مثبت و مهم در جهت شناخت پاکی و قدوسیت خدا و قدمی بجا در مسير فروتنی است. اعتراف به گناه با دل توبه‌کار، باعث می‌شود که نور حقیقت خدا در دل‌های ما بتابد.‏

کلام خدا را بياموزيم و اجازه دهیم که خدا به ما بگوید چه کاری خوب و چه کاری بد است. ما باید مواظب باشیم مطابق دستورات خدا که در کتاب مقدس ذکر شده، زندگی و رفتار کنیم.‏

اطاعت متقابل ما ايمانداران مسيحی نسبت به یکدیگر باعث پيشرفت کار خدا می‌شود. خدا می‌خواهد که به‌وسيلۀ کليسا جنبه‌های گوناگون حکمت خود را به قدرت‌ها و حکمرانان عالم آسمانی بشناساند.‏

اگر ما ايمانداران مسيحی می‌خواهیم فروتن باشيم و با تواضع زندگی کنيم، بايد هرچه بيشتر با کتاب مقدس آشنا شويم. ارادۀ خدا در کلامش مکشوف شده و انجام آن برای ما مسيحيان امری ضروری می‌باشد.‏