جنگ ما با انسان‌ها و جسم و خون نیست. دشمن اصلی ما شيطان و نيروهای حاکم بر اين جهان تاريک و فوج‌های ارواح شرير در جايهای آسمانی است.‏

مزدی که گناه می‌دهد موت است ولی مسيح بدون هيچ ‌گناهی به‌خاطر ما گناهکاران بر صليب جان خود را فدا کرد. او مزد گناهان ما را به‌طور کامل پرداخته و به‌وسیلۀ ایمان به او می‌توانیم نجات و حيات بيابيم.‏

گناه، اسارت به‌بار می‌آورد و قدوسیت، آزادی به‌همراه می‌آورد. وقتی گناه می‌کنیم، گرفتار گناه می‌شويم و اين به‌خاطر نافرمانی، خودخواهی و نقطه ‌ضعف‌ها‌ی‌مان است.‏

ما به‌خاطر ترس از سختی‌ها نباید به خدا پشت کنیم بلکه باید او را جلال دهیم. ما در هر حالتی و در هر کجا که هستیم باید کار درست را با انگیزۀ خوب انجام دهیم حتی اگر به‌ضرر ما باشد.‏

خدا اجازه می‌دهد که مشکلات وارد زندگی ايمانداران مسيحی شوند تا آنها را در ايمان مستحکم نمايد و بتواند از آنها برای جلال نام خود استفاده کند. یوسف حکمت خدا و تقدیر الهی را زير سؤال نمی‌برد.‏

اگر واقعاً به عیسی مسیح ایمان بیاوریم، نجات و آرامش الهی مسيح نصیب ما می‌شود. اما اگر مسيح را رد کنيم و به او ايمان نياوريم، آرامش مسيح را که بادوام و درونی است، ازدست می‌دهيم.‏

ما ايمانداران مسيحی، بايستی بدانیم در مسيح که هستيم و خدا چه نقشه‌ای برای آيندۀ ما دارد. ما بايد به چیز‌های آسمانی بينديشيم و آنها را بجوييم و شهوت و طمع و خشم و بدخواهی را از خود دور سازیم.‏

وقتی از گناه توبه می‌کنیم و به مسيح و واقعيت مرگ و قيام او ايمان می‌آوريم، روح‌القدس در ما ساکن می‌شود. هرقدر با مسيح رابطۀ عمیق‌تری داشته باشيم، ثمرۀ روح‌القدس بيشتر در زندگی ما ديده می‌شود.‏

بگذارید روح‌القدس در دعا‌های شما، کنترل مطلق را داشته باشد. به هر گناهی که او ما را متوجه می‌کند با دلی توبه‌کار اعتراف کنیم. مطیع ارادۀ خدا باشیم و با ایمان، هدايت روح‌القدس را در دعا بپذیریم.‏

دعای شفاعتی يک ايماندارِ مسيحی برای ديگران، مفيد و مهم است. روح‌القدس در ضعف ما به ياری‌مان می‌آيد تا با هدايت او دعا کنيم و با خدایی که در مسیح، پدر آسمانی ما شده، گفت‌و‌شنود داشته باشيم.‏