اگر شما در زندگی خود به خدای حقيقی که در مسيح ظاهر گرديد، بيش از هر کس و هر چيز اهمیّت دهید و خواست او را به‌عمل آوريد، او نیازهای شما را بر طبق اراده‌اش فراهم خواهد ساخت.‏

وقتی به مسيح خداوند، به‌عنوان نجات‌دهنده و مرگ و قيام او برای آمرزش گناهان و رستگاری، ايمان می‌آوريم، فرزند خدا می‌شويم و بايد او را اطاعت کنيم. پدر آسمانی، با امانت فرزندانش را هدايت می‌کند.‏

يک مسيحی لازم است در نام مسيح دعا کند تا از وسوسه‌ها دور بماند. اساس شهامت ما، شناخت ماهيت و صفات خداست. خدا، قادر مطلق است و ما می‌توانيم با اطمينان احتياجات‌مان را در دعا به او بگوييم.‏

طبق کلام خدا، کتاب ‌مقدس، نام عيسی بالاتر از جميع نامهاست و در هيچ کس جز او نجات نيست. پس نام عيسی مسيح خداوند را با فروتنی و رفتاری احترام‌آميز بر زبان آوريم.‏

ايمانداران راستين مسيحی، وقتی گرفتار نااميدی و يأس می‌شوند، بايد دعا کنند. در دعا، ما از خداوند توانايی و نيروی الهی می‌گيريم. دعا، قلب و افکار ما را برای شنیدن سخنان نیروبخش خدا می‌گشاید.‏

يک مسيحی بايد محبت داشته باشد و در عمل محبتش را نشان دهد که بتواند تأثير خوبی بر ديگران ‌بگذارد. در دعا از خدا بخواهيم که بتوانيم مانند مسيح نسبت به ديگران محبت داشته باشيم.‏

خدا در ابتدا، انسان را مرد و زن آفرید و فرمود، مرد، پدر و مادر خود را ترک می‌کند و به زن خود می‌پيوندد و آن دو يکی می‌شوند. پس آنچه را خدا پيوست، انسان جدا نسازد.‏

وقتی مسيحی راستين وسوسه می‌شود نبايد خدا را مسئول بداند، بلکه بايد با وسوسه مقاومت کند و مرتکب گناه نشود. کلام خدا می‌فرمايد، از خدا اطاعت کنيد و در مقابل ابليس مقاومت نماييد تا از شما بگريزد.‏

بعد از توبه و ايمان آوردن به مسيح و مرگ و قيام او، روح خدا در قلب ما ساکن می‌شود. حالا ما نه فقط شريعت خدا را در کتاب مقدس داريم بلکه با کمک روح‌القدس، می‌توانيم از احکام خدا اطاعت کنيم.‏

با ولادت عیسی مسیح، خدا خود را در جسم انسانی به بشر نشان داد. مسیح چهرۀ دیدنی خدای نادیده است. او آمد تا با مرگ خود بر صلیب و با زنده شدن خود، انسان را با خدا آشتی دهد. آیا او را به قلب خود پذیرفته‌اید؟