خون مسیح ما را از بردگی و بندگی آزاد ساخته و به ما آزادی ابدی عطا فرموده است. ما باید زندگی مقدسی داشته باشیم و خودمان را مانند قربانی زنده تقدیم خدا کنیم و در هر شرایطی مطیع او باشیم.‏

ما که به‌واسطۀ مسیح نجات یافته‌ایم، تقدیس شده‌ایم و امید زنده داریم، باید پاک و مقدس بمانیم و به شایستگی فرزند خدا زندگی کنیم و همچنین با اشتیاق منتظر بازگشت عیسی مسیح باشیم.‏

کلام خدا می‌فرماید که اگر در رنج مسیح شریک هستیم، در جلال او نیز شریک خواهیم شد. ما باید به این دنیا و سختی‌ها به‌عنوان فرصتی برای آماده شدن و رسیدن به جلال خدا نگاه کنیم.‏

ما ايمانداران مسيحی متحمل سختی و جفا می‌شویم زیرا در این دنیا غریب هستیم، اما مسیح تا انقضای عالم با ما خواهد بود و از ما محافظت می‌کند. ما دارای امید زنده هستیم و باید به این امید افتخار کنیم.‏

یکی از عنوان‌های ایمانداران در کتاب مقدس، فرزندان و وارثان وعده می‌باشد. خدا توسط عیسی مسیح وعده‌های خود را عملی ساخته است و هیچ‌کدام از وعده‌های خدا بر زمین نخواهد افتاد.‏

عیسی مسیح به این جهان آمد تا آتش غیرت روحانی و محبت الهی را بر زمین شعله‌ور سازد و آتش قدوسیت الهی را در ما روشن کند. محبت مسیح قادر است تا شعله‌ای همیشگی در ما پدید آورد.‏

ما باید از خدا بخواهیم تا به ما رؤیا و درک اراده و نقشۀ خود را بدهد، زیرا وقتی که رؤیای الهی داشته باشیم در هر سختی و مشکلات، مثل مسیح قدم برمی‌داریم و واکنش درستی خواهیم داشت.‏

ما در دعا از شرایط و احتیاجات خود با خدا صحبت می‌کنیم، اما در پرستش خود را فراموش کرده و جلال و عظمت الهی خدا را توصیف می‌کنیم. ما باید در هر شرایطی خدا را ستایش و پرستش کنیم.‏

امیدی که در دنیا وجود دارد مقطعی و ناپایدار است، اما امید الهی، زنده و پُرجلال ، متبارک و رو به رشد می‌باشد. ما باید در تمام سختی‌ها و مشکلات زندگی، با ایمان و امید منتظر خدا و ارادۀ مبارک او باشیم.‏

کلام خدا، زلزله ايجاد می‌کند و آرامش کاذب دنیای گناهکار را برهم می‌زند. ما ایمانداران با دعا و پرستش، می‌توانیم در شرایط سخت زندگی زلزلۀ روحانی ایجاد کرده و دیوارها را فرو‌بریزیم.‏