In Handelingen 13 vinden we de aanvang van de eerste zendingsreis van Paulus, toen nog Saulus. Hij wordt vergezeld door Barnabas. In tegenstelling tot de twaalf, wenden zij zich tot de natiën met een boodschap die Paulus elders “het evangelie van de voorhuid” noemt (Gal. 2:7).

Nog maar nauwelijks onderweg, ontmoeten zij een Romein, Sergius Paulus (!) en een Jood, Elymas. De Romein (een heiden) wil graag het woord van God horen, maar Elymas, probeert hem daarvan af te houden. Paulus kondigt Elymas een oordeel aan dat hij een tijd blind zal zijn. Sergius Paulus staat versteld van het onderwijs en gelooft.

In dit verslag vinden we voor het laatst de naam “Saulus”. Vanaf dat moment noemt Lukas hem consequent “Paulus”. Deze geschiedenis illustreert de bediening van de apostel van de natiën.

Studie op gezondewoorden.nl

We vinden in het Nieuwe Testament meerdere verslagen over de roeping van Paulus. De gebeurtenis wordt beschreven in Handelingen 9 en in Handelingen 22 en 26 vertelt Paulus er zelf over als hij zich moet verantwoorden.

Ook in de Galaten brief vinden we een uitgebreid verslag van de roeping van Paulus. Hij beschrijft hoe hij apostel werd en vooral ook hoe niet. Paulus was geroepen en rechtstreeks afgevaardigd door Christus Jezus. Hij had zijn evangelie niet van mensen ontvangen, ook niet van de twaalf. Zijn roeping was uniek.

Studie op gezondewoorden.nl

In de Bijbel lezen we, naast de opstanding van Jezus, op meerdere plaatsen dat doden worden opgewekt. Het verschil is dat zij terugkeerden in hun sterfelijke leven, terwijl Jezus werd opgewekt in onvergankelijkheid, met de dood definitief achter zich.

Deze opwekkingen zijn telkens een uitbeelding van de opstanding van Christus. Dat geldt ook voor de geschiedenis van de jongeling van Naïn. Een mooie geschiedenis om eens bij stil te staan op deze eerste Paasdag.

Studie op gezondewoorden.nl

In Kolossenzen 1 roept Paulus zijn lezers op om “de Heer waardig te wandelen”, in Efeze 4 om “te wandelen waardig van de roeping waarmee jullie geroepen werden” en in Filippenzen “waardig het evangelie van Christus”.

Wat bedoelt hij hiermee? “Waardig” betekent: in overeenstemming met de waarde van iets. Dat kunnen we heel letterlijk nemen in de genoemde passages. Het is geen morele oproep van Paulus om gedrag te laten zien dat voor de buitenwereld fatsoenlijk is, maar spreekt van een wandel waarin gedemonstreerd wordt wat Zijn waarde is. Dat begint bij de binnenkant: besef van Zijn wil, wijsheid en geestelijk inzicht.

Studie op gezondewoorden.nl

Als we ons focussen op het leven en de situatie in de wereld, kan het leven gecompliceerd en ingewikkeld lijken. Maar als we de Ene God leren kennen, wordt het verrassend simpel en dat is ook wat de Schrift ons voorhoudt.

Jezus zei tegen Zijn discipelen dat als ze dat ene zouden zoeken, ze al het andere bovendien zouden ontvangen. En Hij zei ook tegen Martha dat slechts één ding nodig is. Paulus was als een atleet in de renbaan gericht op één ding en zag af van al het andere. De rijke jongeling ontbrak het aan één ding, enz.

Zo eenvoudig is het dus. In deze studie gaan we vijf Schriftplaatsen langs waar letterlijk wordt gesproken over “één ding”. Er is een samenhang in deze teksten; het brengt alles terug tot de kern.

Studie op gezondewoorden.nl

In de brieven van Paulus vinden we verschillende keren dat de gelovige beloond zal worden. Als we voor Hem zullen verschijnen, zullen we een erekrans ontvangen, een prijs, bekroond worden, enz. Maar waarvoor krijgen we dat? Dat kan niet voor onze eigen werken zijn, want wij worden opgeroepen om te leven uit genade en te vertrouwen op Zijn volbrachte werk.

In 1 Korinthe 9 spreekt Paulus over zijn eigen loopbaan als apostel. Als een topsporter was hij gefocust op één ding: anderen winnen voor het evangelie. Daarbij zag hij af van alles wat dat in de weg stond. Als een atleet dat al doet voor het ontvangen van een vergankelijke erekrans, hoeveel te meer niet wij, op wie een onvergankelijke erekrans wacht in de dag van Christus.

Studie op gezondewoorden.nl

In de Bergrede roept Jezus op om niet bezorgd te zijn. We hoeven ons geen zorgen te maken over wat we zullen eten of waarmee we ons zullen kleden. God zorgt voor de vogels en geeft aan ze wat zij nodig hebben; zo bekleedt Hij ook de bloemen met pracht. Gaan wij, Zijn kinderen, deze schepselen niet ver te boven?

Hoewel deze woorden in de evangeliën primair tot Israël zijn gericht, zijn zij volledig in overeenstemming met wat Paulus naar voren brengt in zijn brief aan de Filippenzen.

Studie op gezondewoorden.nl

In Filippenzen 4 roept Paulus op ons altijd te verheugen en hij herhaalt dat zelfs. Dat wij een Heer hebben, is reden om ons altijd in Hem te verblijden. Hij is ook de reden dat we in niets bezorgd hoeven te zijn, Hij zorgt immers voor ons. Het besef van wie God is en dat alles verloopt volgens Zijn plan geeft vrede en rust onder alle omstandigheden.

Studie op gezondewoorden.nl

In 1 Timotheüs 2 roept Paulus op om te bidden en danken voor alle mensen en in het bijzonder voor koningen en hooggeplaatsten. Met als reden: opdat wij een stil en rustig leven leiden mogen. Meestal wordt dit uitgelegd, dat wij zouden bidden dat we door de overheden met rust zouden worden gelaten, maar dat is niet wat Paulus zegt. Paulus spreekt van onze houding als gelovigen in deze wereld. Wie weet dat alle overheden onder God gesteld zijn, kan ondanks alle rumoer in de wereld, leven in rust en vrede.

Studie op gezondewoorden.nl

Twee weken geleden hebben we stilgestaan bij de wijze waarop het Hebreeuwse woord olam en de Griekse woorden aion en aionios in de gangbare vertalingen worden weergegeven. Daarbij zagen we dat deze woorden vaak worden vertaald met termen die een andere betekenis hebben, zoals wereld, terwijl het Grieks daar een afzonderlijk woord voor kent: kosmos.

Daarnaast wordt aiōn regelmatig weergegeven met begrippen als eeuw, tijd en zelfs het min of meer tegengestelde eeuwigheid. Juist daar ligt een vertaalfout met verstrekkende gevolgen. Aiōn zou consequent vertaald moeten worden met aeon: een tijdperk. Door deze weergave hebben de vertalers een aeonisch oordeel, dat naar zijn aard tijdelijk is, in de vertalingen veranderd in een oordeel zonder einde.

In deze studie bouwen wij hierop voort en nemen we stap voor stap het schema met de verschillende aeonen door. We zien welke aeonen er zijn en waar de Schrift erover spreekt. Ook behandelen we een aantal veelgestelde vragen. Wat betekent bijvoorbeeld de uitdrukking “de eeuwige God”? Impliceert dat dan niet dat God geen begin en geen einde heeft? En hoe moeten wij “eeuwig leven” verstaan: is dat leven eindeloos, of houdt het op? En wat te denken van de zonde tegen de heilige Geest, waarvoor volgens de bijbelvertalingen “geen vergeving is tot in eeuwigheid”?

Studie op gezondewoorden.nl