Halo? Tu Otchłań

Nie spodziewaliście się tego i my w sumie też niekoniecznie, może nawet sam Szymas nie dowierzał, ale oto przed Wami drugi odcinek z jego udziałem! To wychodzi po jednym na jeden rok nadawania, ale spokojnie, chłopak nadrabia listą tytułów, które omawia.Spis treści: Paul Lynch, "Pieśń prorocza"; Stephen King, "Ręka mistrza"; "Tygrys tu, tygrys tam..." pod redakcją Petera Haininga; Krzysztof Domaradzki, "Lęk wysokości"; Josh Malerman, "Nie otwieraj oczu"; Dawid Kain, "Niejasne Spektakle; Kanae Minato, "Wyznania" oraz "Wszystko dla N"; Yoko Ogawa, "Grobowa cisza, żałobny zgiełk"; Asako Yuzuki, "Masło"; Eric LaRocca, "Wretch".

Przy okazji premiery kontrowersyjnej adaptacji "Wchrowych Wzgórz" Emily Bronte postanowiłyśmy nadrobić lekturę literackiego pierwowzoru i wprost nie możemy otrząsnąć się z szoku, jak bardzo można przez lata zniekształcić obraz historii o przemocy i chorej obsesji w romans. A z tego naszego oburzenia przy okazji przejechałyśmy się z Martą po feminizmie w dobie algorytmów i rage baitów. Wyszło długo i soczyście, polecamy się zaprawionym w podcastowym boju słuchaczom oraz wszystkim tym, którym ciśnienie skoczyło na wieść o "nadawaniu sprawczości" Izabeli poprzez uczynienie jej amatorką BDSM.

W poniedziałek po zmianie czasu, kiedy wszyscy są niedospani, proponujemy Wam solówkę Agi o "Rouge" Mony Awad. Miało być onirycznie i dziwnie, jest lanie wody i drażniąco krótkie zdania. Ciekawe, ile czasu z kilkunastu godzin audiobooka to pauzy? Mimo wszystko książka intryguje, więc zapraszamy do wysłuchania odcinka o powieści, który miała być Lynchowska, a jest mroczną baśnią z infantylnym zakończeniem.

PS Demoniczny Tom Cruise to nasz chamski clickbait, musicie się dowiedzieć sami, o co z nim chodzi, ale przysięgamy, że w tej książce naprawdę występuje! Jak bez niego recenzenci mieliby wpaść na (nieuprawnione) porównania do "Oczu szeroko zamkniętych"? No jak?

Jerry zaprasza na krótką solówkę poświęconą powieści Brama Stokera "Klejnot siedmiu gwiazd". Twórca kultowego wampira zabiera nas w kolejną krajoznawczą wycieczkę, ale tym razem nie do Transylwanii, a między innymi do dalekiego Egiptu, gdzie stąpamy śladami mumii tajemniczej królowej Tery! Jak Stoker podszedł do motywu mumii? Na ile interesująco połączył wątki naukowe i mitologiczno-mistyczne? Dlaczego wydana po raz pierwszy u nas zaledwie kilka lat temu przez Wydawnictwo IX powieść ma de facto dwie różne wersje, różniące się skrajnie zakończeniami? I w końcu, czy to tylko zakurzona ciekawostka, czy tytuł interesująco kreślący obraz epoki? Zapraszamy do odsłuchu!

W ten słoneczny poniedziałek mamy dla Was duet Agi i Michała, w którym omawiają książkę o sparaliżowanym mężczyźnie zdanym na łaską i niełaskę swojej teściowej. Koreańska pisarka Hye-young Pyun stworzyła prawdziwą ucztę literatury dyskomfortu, starannie dbając o każdy szczegół historii, którą odsłania przed nami stopniowo, coraz głębiej wciągając nas w tytułowy "Dół".

Jeśli jest jakaś książka z 2025 roku, której naprawdę lepiej nie przegapić, to zdaniem Agi będzie to "Skrucha" Elizy Clark. I to bez względu na to, czy daliście się porwać fali popularności prawdziwych zbrodni, czy kontestujecie tę modę, ponieważ powieść Clark ma warstwy jak cebula i soczyście drobiazgowo zaplanowaną historię. Z odcinka nagranego po raz kolejny z Martą dowiecie się, dlaczego poważną literaturę reklamowano niepoważnymi rolkami, dlaczego Eliza czuje się hipokrytką i co ma wspólnego true crime z pornografią. Co prawda w pewnym momencie ostrzegamy przed spojlerami, ale ostatecznie niczego nie zdradzamy, więc odcinek można śmiało przesłuchać w całości bez znajomości książki. Jak zwykle offtopujemy aż miło i leci długa dyskusja o tym, co nas drażni w true crime.

Kolejny poniedziałek w babskim składzie o babskiej książce, czyli Aga z Martą zasiadają do obsmarowywania ostatniego bestsellera (bo kto nie lubi obsmarowywać bestsellerów?). Czy "Pomoc domowa" to w ogóle jest thriller, czy może romans udający thriller? Czy kobiety mogą się ratować same, czy może jednak seksowny ogrodnik to must be literatury kobiecej? I przede wszystkim: czy to musiało być tak na serio?

Krótko po dwudziestej minucie Marta sadzi solidnego spojlera na temat ogrodnika, a potem już jest z górki, więc zostaliście ostrzeżeni.

W ten mroźny (jeszcze) styczniowy poniedziałek Aga z Martą zapraszają na soczystą i solidnie wysmażoną rozmowę o "Jagnięciu" Lucy Rose. Paweł nie reflektował na baśniowego steka z ludziny, więc dziewczyny postanowiły zakasać rękawy i przygotować dla Was odcinek o książce, która może i mogła być opowiadaniem, może i nie potrafi zdecydować się między baśniowością a realizmem, ale za to jest pięknie napisana i nie poddaje się łatwym interpretacjom (oraz dzielnie opiera się trendom na mizoandryczny female rage).

W tle może być słychać trzeci samiczy głos, ponieważ Szynka, kotka Agi, postanowiła głośno zaprotestować przeciwko oburzającej polityce zamykania drzwi na czas nagrywek.

Przedstawiamy rozmowę Agi z Pawłem o "Diavoli" Jennifer Thorne, chociaż w trakcie nagrania się okazało, że o samej powieści w gruncie rzeczy nie mamy tak znowu dużo do powiedzenia. Za to jakoś niechcący przy jej okazji zaczęliśmy rozmawiać o innych tytułach z takiej specyficznej kategorii będącej czymś między young adult a horrorem, ponieważ wyrosło z gruntu tego pierwszego, ale czerpie ze stylistyki tego drugiego i powstało dla specyficznego odbiorcy. "Diavola" została napisana przez autorkę young adultów dla tej części odbiorców, która oczekuje jeszcze dodatkowo tagu "horror". Aga będzie musiała odszczekać parę słów o polecanym między wierszami "Odkupieniu Morgan Bright", bo doczytała książkę między nagraniem a publikacją, ale nie uprzedzajmy faktów, bo (zero presji) może Paweł przeczyta i będzie oddzielny odcinek.

W śnieżny i mokry poniedziałek zapraszamy na ponury podcast o ponurej książce. Paul Lynch to irlandzki pisarz, który postanowił stworzyć dla swoich rodaków opowieść o tym, jak mógłby wyglądać ich kraj, gdyby kontrolę przejął w nim bliżej nieokreślony reżim. Wydawałoby się, że dystopii o reżimach było już dużo, a jednak ta konkretna książka zrobiła na tyle silne wrażenie, by autor otrzymał za nią prestiżową Nagrodę Bookera. Czy w większym stopniu zadecydowały o tym okoliczności? Czy może ta opowieść jednak jest wyjątkowa? A może jej siłą jest właśnie brak wyjątkowości, a Lynch zdołał napisać coś bardzo uniwersalnego? A może zbyt uniwersalnego? Dużo pytań i dużo wątpliwości. Aga z Pawłem zdołają rozwiać tylko część.