Het lijkt soms zo onzichtbaar mentale werk, proces met jezelf aangaan, gevoelens en gedachtes onderzoeken. Vanuit de triggers terug komen bij jezelf en actief aan de slag om jezelf proberen te reguleren. Met een gebroken been is het zichtbaar dat je nu even niet alles meer kan, met mentale processen en helemaal bij trauma's uit je jeugd zijn ze vaak onzichtbaar. Dus languit op de bank liggen ziet er voor een buitenstaander misschien lui uit, maar is wellicht voor jou broodnodige time-out die hard nodig is. Het contact met jezelf is daarin cruciaal en helpt je terug in alignement te komen.