Depremin üzerinden 1000 günden fazlası geçti, Hatay ruhunu kaybetmiş, tarumar edilmiş, can damarları kesilmiş, hüzünlü bir şantiye görüntüsünde. Orhanlı konteyner kentinde iki kızıyla yaşam mücadelesi veren bir annenin şu sözleri son durumu özetliyor: “Sağ çıktık enkazdan ama sağ mıyız bilmiyoruz. Biz yaşamıyoruz. Başta su yardımı vardı, şimdi o da yok. Hayat ekmek, yumurta, yoğurtla geçiyor”Antakya Çevre Koruma Derneği'nden aktivist Nidal Özdemir, Oksijen yazarı Nurcan Baysal'a konuştu.