Het enige dat Serani over haar afkomst weet, is dat ze geboren is in Sri Lanka. Ze weet haar precieze geboortedatum niet, noch haar geboortenaam. Ook kent ze haar biologische ouders en familie niet. Omdat haar adoptiepapieren vervalst bleken, kan ze verdere informatie over haar achtergrond ook niet meer achterhalen.

In deze podcast legt Serani uit dat het essentieel is voor je welbevinden om te weten waar je vandaan komt. Als je niet weet waar je vandaan komt, leidt dat tot lichamelijke en psychische klachten. “Je wilt weten wat je basis is.”

De moeder van Nina maakte Nina 14 jaar lang stelselmatig ziek. Ze mishandelde Nina, gaf haar verkeerde medicijnen en verplichtte haar dochter in bed te blijven.

“Veel in mij was doodgegaan. Ik heb het leven weer moeten uitvinden. Maar ondanks hele grote verliezen kun je weer genieten.” In deze podcast vertelt Annemarie openhartig over haar verlies: haar dochters Suzan en Inge kwamen om bij een verkeersongeluk. Haar man raakte daarbij zwaargewond.

Jip (29) leeft met een ongeneeslijke hersentumor. Die diagnose kreeg ze al in 2013.

Jip vertelt over de roller coaster van gevoelens: verdriet, boosheid, angst, onzekerheid en onbegrip. Maar ook over gevoelens van enorm geluk en blij zijn met de zon.
“Vlak na de diagnose leefde ik juist twee weken in een euforische staat. Ik voelde me heel gelukkig. Dat had ik nooit eerder zo ervaren en is daarna ook nooit meer geëvenaard.”

“Ik ben nu niet bang meer om in de min te zitten, ik weet dat ik altijd weer naar de plus ga.”

Jip vertelt over de eigen, bijzondere keuzes die ze maakte en maakt. Zo ‘zette’ ze na de diagnose tijdelijk een eetstoornis in. “Ik voelde liever enorme honger dan die andere shit.” Daarna ging ze op wereldreis en kwam ze grote liefde Max tegen. Samen kregen ze dochter Ava.

“Ik ben het leven intenser gaan ervaren en ik probeer elke dag weer opnieuw om niet in hokjes te denken. Ik vind het echt niet belangrijk te weten hoeveel jaren ik nog heb. Je hebt het toch niet in de hand.”

Luister in deze nieuwe aflevering van de podcast: Heftig, hoe is het nou met jou? naar het inspirerende, tegen-de-stroom-in-verhaal van Jip.

“Toen ik hoorde dat mijn zus Suzanne vermoord was, sloeg de grond onder mijn voeten vandaan. De dagen daarna waren chaotisch, heftig en confronterend”, vertelt Jessica. “Dat erge gaat in je lijf zitten.”

Maar Jessica wil zich geen slachtoffer voelen. “Ik gun mezelf meer dan de rest van mijn leven in mineur te gaan zitten.” Ze zegde haar baan op en schoolde zich om naar uitvaartbegeleider. Daarin wil ze nabestaanden bijstaan die – net als zij – te maken krijgen met onverwacht overlijden, bijvoorbeeld door moord of zelfdoding.

Uit ervaring weet Jessica dat onverwacht overlijden veel vragen met zich meebrengt en dat daarna mensen eerder vastlopen in complexe rouw.

Jessica wil ook graag rouw uit de taboesfeer halen. “Want bijvoorbeeld na drie jaar zijn er nog steeds dagen dat je je waardeloos voelt.”

Luister in deze nieuwe aflevering van de podcast: Heftig, hoe is het nou met jou? naar het heftige verhaal van Jessica en de bijzondere manier waarop zij daarna anderen bijstaat.

Hoe blijf je voor het leven kiezen, nadat je man en je zoon tegelijk de dood vinden?

Hoe leef je verder met je enig overgebleven zoon, die zo op 8-jarige leeftijd zijn tweelingbroer en vader verliest?

En hoe blijf je doorgaan als je jaren later voelt dat ook die zoon het niet gaat redden in het leven?

Maria vertelt hier openhartig over. Eerder beschreef ze haar leven in het boek: De echo van het water.

Nu ze bijna 80 is kan Maria toch met dankbaarheid terugkijken op haar leven. “Dankbaar voor het moederschap, dankbaar dat ik door anderen bemind ben.” Ze heeft adviezen voor hulpverleners en omstanders die te maken krijgen met een groot verlies bij anderen.

Verder zegt ze: “Probeer iets van het leven te maken bínnen de mogelijkheden. Zie het leven als een uitdaging met vallen en opstaan, dan kom je altijd goed.”

Luister in deze nieuwe aflevering van de podcast: Heftig, hoe is het nou met jou? naar het onvoorstelbaar verdrietige verhaal van Maria. En hoor hoe zij – dapper en wijs - met vallen en opstaan haar eigen weg vervolgde.

Sabrina is een sportieve moeder van drie jonge kinderen. Een paar jaar geleden kreeg ze de diagnose: MS. Toen haar jongste de buggy in kon, was zij toe aan een rolstoel.

MS is een chronische ontstekingsziekte. Om haar leven voort te zetten zoals ze zélf wil, overwon en overwint Sabrina samen met haar man David vele obstakels.

Ze wil graag een goede moeder zijn. Zo gaat ze bijvoorbeeld graag met haar gezin het bos in; letterlijk en figuurlijk buiten de gebaande paden.

Met veel doorzettingsvermogen en creatief denken, kan ze nog steeds skydiven en klimmen in een klimhal. “Dat zijn de momenten waarop ik voel dat ik leef.” Daarom wil ze sporten ook toegankelijk maken voor anderen met beperkingen.

Daarnaast blijft ze zoeken naar én stoeien met de juiste ondersteunende hulpmiddelen.

Haar boodschap: “Durf te dromen en laat je niet beperken.”

Luister in deze nieuwe aflevering van de podcast: Heftig, hoe is het nou met jou? naar het hoopvolle verhaal van Sabrina. Een vrouw met een enorme drive, die ondanks MS, haar leven zélf vormgeeft.

Luciano (59) miste in zijn jeugd een arm om zijn schouder. Om niet te hoeven voelen, greep hij naar de drugs. Hij was uiteindelijk 35 jaar verslaafd. Mede dankzij het 12 stappenplan (Minnesota model) is hij alweer vele jaren clean.

In de reguliere verslavingszorg hoorde hij vaak - na een terugval - dat hij een slappeling was en geen ruggengraat had. Hij pleit er echter voor dat de hulpverlening de unieke mens achter de hulpvraag ziet. “Iedere verslaafde heeft een pijnstuk.”

Vanuit het 12 stappenplan heeft Luciano bijeenkomsten met lotgenoten. Hij deelt zijn ervaringen en leert van de ander. Eén van zijn leidraden is: “Wees de persoon die jijzelf als kind nodig had.”

Luister naar het eerlijke, hoopvolle en wijze verhaal van Luciano in een nieuwe aflevering van de podcast: Heftig, hoe is het nou met jou?

De nieuwjaarsbrand in café ’t Hemeltje in 2001 staat in menig geheugen gegrift.

In Volendam vielen toen veertien doden. Meer dan tweehonderd jongeren raakten (zwaar) gewond, waaronder Gerie Smit.

Gerie lag weken in coma. Ze werd meerdere malen geopereerd, liep vele infecties op en ze moest opnieuw leren lopen. Met haar ernstig verbrande handen, leerde ze toch weer schrijven.

In deze aflevering vertelt Gerie dat ze toen - als 15-jarige - dóór wilde met haar leven. Ze wilde geen slachtoffer zijn.

Maar hoe is het als je wekenlang onwetend wordt gehouden over de grootte van de ramp, omdat anderen voor jou bepalen dat je de waarheid niet aan zou kunnen?

Hoe voelt het om niet alleen afgesloten te zijn van de wereld, maar eigenlijk ook van je lichaam? Als je suf van de pijnstillers, vastgebonden in een ziekenhuisbed ligt, zodat je niet bij je ingepakte verbrande lichaamsdelen kunt.

En hoe ziet je leven er jaren nadien uit?

Haar boodschap is: Deel je pijn, maar ook je dromen.

Luister naar een nieuwe aflevering van de podcast: Heftig, hoe is het nou met jou?

Martijn is de broer van de doodgereden agent Jeroen Leuwerink (28). Jeroen overleed in 2020 tijdens zijn dienst. Hij werd aangereden toen hij – om de veiligheid van anderen te garanderen - een dode das van de weg wilde halen.

In deze aflevering spreekt Martijn ingetogen over het verlies van zijn broer. Wat dat deed en doet met hem en de overige familieleden. Hij vertelt over de aandacht vanuit de hele wereld na het overlijden van agent Jeroen.

Ook verhaalt hij over de impact van de vele rechtszaken, waarin de chauffeur die Jeroen aanreed voor moest komen.

Hij vertelt over het ontstaan van een gedichtenbundel ter nagedachtenis aan Jeroen.

Over dat gaandeweg de gedichten zich vanzelf schreven. “Ik had woorden nodig om me aan vast te houden, om niet helemaal weg te zakken.“

Martijn hoopt dat na de dood van Jeroen meer begrip voor het werk van de politie ontstaat. “Om alles zo veilig mogelijk te laten verlopen, hebben agenten veel voor óns over.”

Luister naar een nieuwe aflevering van de podcast: Heftig, hoe is het nou met jou?