Heftig hoe is het nu met jou?

Connie Smits werkt bij de Nederlandse politie, maar ze ging ook op missie in Kosovo en Mali.

In Kosovo woonde ze achttien maanden in een appartement tussen de Kosovaren. In Mali daarentegen leefde ze ruim een jaar op een compound. In dit Afrikaanse land was ze als blonde, witte dame bovendien een ‘target’.

Connie vertelt enthousiast en met veel anekdotes over haar taken op een missie en de voorbereiding daarop. Ze omschrijft wat haar afwezigheid betekent voor het thuisfront.

Verder geeft ze aan dat ze zich ervan bewust is dat ze door een Nederlandse bril kijkt. “Voor mijn gevoel ging ik in Kosovo 50 jaar terug in de tijd en in Mali 250 jaar. Maar het is uitdagend, interessant én leerzaam.”

Luister naar een nieuwe aflevering van de podcast: Heftig, hoe is het nou met jou?

Na bijna dertig jaar pijnlijke klachten, kreeg Jos de diagnose: peniskanker.

Jos vindt het daarom belangrijk te waarschuwen voor deze zeldzame vorm van kanker.

Hij kreeg de tip om elke maand - als de sirene van het luchtalarm gaat - je geslachtsdelen te onderzoeken.

In deze podcast vertelt hij over deze kanker en de (soms pijnlijke) reacties van anderen.

Hij geeft aan dat hij zich ‘gezegend’ voelt dat hij behandeld werd in het Antoni van Leeuwenhoekziekenhuis in Amsterdam. Daar onderging hij ook een hersteloperatie.

Via het Patiëntenplatform Zeldzame Kankers strijdt Jos tegen het taboe op deze zeldzame vorm van kanker. Peniskanker is niets om je voor te schamen, daarom mogen lotgenoten hem altijd bellen.

In Turkije hoorden Mattheus, zijn ouders, zus en drie broers vele verhalen over bekenden wiens vervolgvlucht mislukte. Deze families werden teruggestuurd of verdronken op zee. Toch wil ook de familie van Mattheus verder en wel naar Nederland. Eerst vertrekt een deel van het gezin. Mattheus en zijn vader blijven achter in Istanbul en kunnen pas maanden later volgen naar Nederland.

Eenmaal in Nederland is Mattheus bijna 16 jaar. Hij besluit zijn mavodiploma in één jaar te gaan halen. Dat lukt. Daarna volgt de havo en een studie bouwkunde.

Inmiddels woont hij in Brabant en heeft hij zelf een gezin. Hij ziet Nederland als veilige thuishaven en is dankbaar dat hij hier in vrede kan leven.

Luister naar het vervolg van het onvoorstelbare verhaal van Mattheus in een nieuwe aflevering van: Heftig, hoe is het nou met jou?

De 44-jarige Mattheus vluchtte uit Irak: “Ik nam alleen mijn schoolrapporten mee”.

Wat als je je kindertijd herinnert als één lange oorlog?

Hoe heftig is het als je dagelijks bommen en granaten hoort inslaan?

Wat doet het met je als schieten, sirenes, luchtalarm en later de angst voor gifgas jouw eerste jaren bepalen?

En wat als je dan 12 jaar bent en je ouders besluiten plotsklaps te vluchten vanuit Irak? En wat kies je als ze tegen jou zeggen, alleen datgene mee te nemen dat je zelf kunt dragen?

Hoe wanhopig word je als je vervolgens drie dagen moet lopen om de verwachte veilige Turkse grens te bereiken? In de kou en de regen en alleen met wat snoepjes en een jerrycan met water om te overleven.

Mattheus is nu 44 en woont ondertussen in Nederland.

Luister naar zijn onwaarschijnlijke verhaal in een nieuwe aflevering van: Heftig, hoe is het nou met jou?

“Ik werd ontvoerd door een blauwe ufo.” 
Of: “Het was beter voor dat meisje, dat ik haar vermoordde.”  

Zulke uitspraken krijgt agente Cynthia te horen. Verdachten biechten haar de meest afschuwelijke misdaden op, zoals moord en doodslag. 

Cynthia is gespecialiseerd in het verhoren van kwetsbare verdachten. Kwetsbaar; zoals verdachten met een autismespectrumstoornis of een psychose. Maar ook verdachten die bij een eerste verhoor overvallen worden door de moeilijke termen die daarbij horen. Dat is heftig. Daarom zijn véél verdachten kwetsbaar in een eerste verhoor bij de politie.

Cynthia werkt al meer dan dertig jaar bij de politie. Ze geeft verdachten uitgebreid de gelegenheid te vertellen wat er gebeurd is. “Ik luister zonder oordeel. Ik doe aan waarheidsvinding, daarná bepaalt justitie de straf.” 

Luister naar het verhaal van een bevlogen agente in een nieuwe aflevering van: Heftig, hoe is het nou met jou?

De families Klaus en Michiels - uit het kleine Ommel - maakten in 1944 een groot oorlogstrauma mee.

Door een granaatinslag op 22 september stierven uiteindelijk maar liefst tien kinderen uit deze gezinnen. Velen raakten gewond. Onder hen de toen 7-jarige Martien Klaus.

In deze aflevering spreek ik met Martien Klaus. Door een granaatscherf raakte hij zwaar gewond en verloor hij enkele vingers. Daarom lag hij maanden in het ziekenhuis.

Hij vertelt hoe die dag mede richting gaf aan de rest van zijn leven. Toen na de oorlog zijn zus boeken over de oorlog ging lezen, begon ook Martiens’ vader zich verder in de oorlog te verdiepen. Mede daardoor bleef het onderwerp bespreekbaar in de familie Klaus, in tegenstelling tot sommige andere families in Ommel. Ook Martien bleef erover praten. Later ook op basisscholen.

Ik ben dankbaar voor het mooie gesprek dat ik met – de inmiddels 85-jarige – Martien mocht hebben. En ik vind het bijzonder dat hij zegt dat hij ondanks dit trauma, de gelukkigste mens van Asten is.

Luister naar deze nieuwe aflevering van de podcast: Heftig, hoe is het nou met jou?

Corina kreeg toen ze 22 jaar was de diagnose hiv. Dat betekende toen een doodvonnis; haar prognose was nog enkele jaren.

Ondertussen is Corina 57 jaar; gelukkig leeft ze nog steeds.

Ik kijk met haar terug naar de jaren tachtig van de vorige eeuw. Toen was er nog weinig bekend over hiv, het virus dat Aids veroorzaakt. Toen was aids vooral bekend als een ziekte onder homoseksuele mannen.

Corina vertelt dat ze jarenlang gezwegen heeft over hiv.

Maar wél probeerde te leven alsof het haar laatste dag was.

Dat zwijgen voelde eenzaam. Corina vertelt over hoe het haar verging toen ze haar geheim wél prijsgaf. Hoe ze weer toekomstplannen ging maken, toen bleek dat je met behulp van medicijnen met hiv wél oud kunt worden.

Corina heeft nu haar leven weer op de rit. Ze geeft voorlichting over hiv.

Luister naar het bijzondere leven van Corina in de podcast: Heftig, hoe is het nou met jou?

Heidi van de Mortel-van Mullekom zorgt voor te vroeg geboren baby’s en ernstig zieke pasgeborenen.

Haar werkplek heet voluit: Neonatale Intensive Care Unit (NICU). Ze werkt in het ziekenhuis en wel het Maxima Medisch Centrum in Veldhoven.

Naast de zachte kant (de verzorging van deze kleine mensjes) is haar beroep ook heel technisch van aard. Technisch gezien is er steeds meer mogelijk en kunnen steeds jongere pasgeborenen in leven gehouden worden.

Maar wil je dat?
Waar ligt de grens?
Hoe ‘weet’ je dat een baby lijdt?
Hoe ga je om met kersverse, verwachtingsvolle ouders?
En … hoe voelt dit werk voor jezelf en je collega’s?

Luister naar een bevlogen verpleegkundige in een nieuwe aflevering van de podcast: Heftig, hoe is het nou met jou?

In deze aflevering leren jullie mij beter kennen. Ik – Irene Kersten - ben bedenker en maker van deze podcast. Normaal interview ík de gasten, maar in deze aflevering ben ik dus zelf ‘gast’.

Sinds 2014 heb ik een eigen bedrijf: Rust na impact. Daarmee breng ik rust na impactvolle gebeurtenissen, zoals een ongeluk, bedrijfsongeval of (poging tot) zelfdoding. Ik breng rust voor volwassenen, maar zeker ook voor jongeren.

De basis voor Rust na impact ligt in mijn jarenlange werk bij de politie. Als agent heb je natuurlijk veel te maken met heftige voorvallen.

Ik vertel je hoe ik bij de politie leerde ‘omgaan’ met heftige zaken.

Hoe ik daarna met het team collegiale ondersteuning iets kon betekenen voor collega-agenten, die natuurlijk ook met heftige voorvallen moesten dealen.
Hierdoor was de stap naar een eigen bedrijf heel logisch.

Vanuit Rust na impact startte ik in 2022 met de podcast: Heftig, hoe is het nou met jou? Daarin vertellen mensen mij hun heftige verhaal.

Judith is slachtoffer van seksueel misbruik. Dat vond plaats in haar jeugd.

Ik zat jaren met haar in dezelfde klas. Ik herinner me daarvan dat ze niet opviel. Maar was dat volwassenen dan niet opgevallen?

In deze podcast praat ik met Judith. Ze vertelt openhartig over het misbruik.

Niet opvallen en ‘gewoon’ zijn, was haar manier van ‘overleven’ in een onveilige wereld.

Judith vertelt over een speciale juf, die met kleine gebaren Judith écht zag.

Daarmee geeft ze aan hoe je als leerkracht van betekenis kunt zijn voor kwetsbare kinderen. Volgens Judith hoeven docenten niet bang te zijn dat ze onveilige situaties voor kinderen slechter maken. “Mijn situatie was verschrikkelijk, die kon je niet erger maken.” Maar als niemand voor je opstaat, dan voelt het wel heel eenzaam.

Luister in de podcast: Heftig, hoe is het nou met jou? naar het verhaal van een mooie, sterke vrouw die haar heftige jeugd ‘overleefde’.