هزارداستانHazardastan

رمان شکر تلخ به عنوان مشهورترین رمان جعفر شهری از حیث درونمایه و ساختار دارای اهمیت قابل توجهی است. این کتاب ضمن توصیف فضای ایران و مسائل اجتماعی آن در سال های (1294_ 1306 هـ. ش) به محدودیت و رنج های زن ایرانی در قالب زبانی خاص می پردازد.

تلخی درونمایه رمان سبب شده است تا نویسنده برای جذاب کردن اثر خود، از زبان طنز بهره گیرد و به نوعی مصائب حاکم بر جامعه را از طریق سخره کردن مسائل عرضه کند. طنزی که تلخی آن در سراسر کتاب احساس می شود. این‌کتاب در زومره کتاب های معروف ادبیات داستانی است.

ادبیات داستانی بخشی از ادبیات است که با دنیای واقعی و زندگی روزمره انسان ها ارتباط مستقیم دارد حتی اگر در اشکال خیالی و فراواقعی نیز ظهور یابد. «ادبیات داستانی در معنای جامع آن به هر روایتی که خصلت ساختگی و ابداعی آن بر جنبه تاریخی و واقعیش غلبه کند، اطلاق می شود.»به بیان دیگر ادبیات داستانی بر آثاری دلالت دارد که عموماً از ماهیت تخیلی برخوردار باشد و نویسنده با قدرت جعل خویش گوشه ای از زندگی انسان ها را بازنویسی کرده باشد.

مرحوم جعفر شهری در دو مجموعهٔ طهران قدیم و تاریخ اجتماعی تهران در قرن سیزدهم، حال و هوای تاریخی تهران را با جزئیاتش بیان می‌کند. دیگر اثر او «قند و نمک» مجموعه‌ای از اصطلاحات اصیل تهرانی با توضیحات و پیشینه‌است.
سه رمان از رمان‌های او یعنی شکر تلخ، گزنه و قلم سرنوشت را باید سه‌گانه‌ای دانست که اولی مربوط به دوران کودکی نویسنده و رنج‌های مادر وی، دومی شرح دوران نوجوانی و سومی مربوط به دوران میان‌سالی اوست. کتاب‌های حاجی در فرنگ(در دوجلد) و حاجی دوباره نیز سفرنامه مولف است به مکه و سپس اروپا که در آن خرافات دینی را به چالش می‌کشد.

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

سیاحت‌نامه_شاردن

سیاحت‌نامه_شاردن

سیاحت‌نامه_شاردن3

رمان شکر تلخ به عنوان مشهورترین رمان جعفر شهری از حیث درونمایه و ساختار دارای اهمیت قابل توجهی است. این کتاب ضمن توصیف فضای ایران و مسائل اجتماعی آن در سال های (1294_ 1306 هـ. ش) به محدودیت و رنج های زن ایرانی در قالب زبانی خاص می پردازد.

تلخی درونمایه رمان سبب شده است تا نویسنده برای جذاب کردن اثر خود، از زبان طنز بهره گیرد و به نوعی مصائب حاکم بر جامعه را از طریق سخره کردن مسائل عرضه کند. طنزی که تلخی آن در سراسر کتاب احساس می شود. این‌کتاب در زومره کتاب های معروف ادبیات داستانی است.

ادبیات داستانی بخشی از ادبیات است که با دنیای واقعی و زندگی روزمره انسان ها ارتباط مستقیم دارد حتی اگر در اشکال خیالی و فراواقعی نیز ظهور یابد. «ادبیات داستانی در معنای جامع آن به هر روایتی که خصلت ساختگی و ابداعی آن بر جنبه تاریخی و واقعیش غلبه کند، اطلاق می شود.»به بیان دیگر ادبیات داستانی بر آثاری دلالت دارد که عموماً از ماهیت تخیلی برخوردار باشد و نویسنده با قدرت جعل خویش گوشه ای از زندگی انسان ها را بازنویسی کرده باشد.

مرحوم جعفر شهری در دو مجموعهٔ طهران قدیم و تاریخ اجتماعی تهران در قرن سیزدهم، حال و هوای تاریخی تهران را با جزئیاتش بیان می‌کند. دیگر اثر او «قند و نمک» مجموعه‌ای از اصطلاحات اصیل تهرانی با توضیحات و پیشینه‌است.
سه رمان از رمان‌های او یعنی شکر تلخ، گزنه و قلم سرنوشت را باید سه‌گانه‌ای دانست که اولی مربوط به دوران کودکی نویسنده و رنج‌های مادر وی، دومی شرح دوران نوجوانی و سومی مربوط به دوران میان‌سالی اوست. کتاب‌های حاجی در فرنگ(در دوجلد) و حاجی دوباره نیز سفرنامه مولف است به مکه و سپس اروپا که در آن خرافات دینی را به چالش می‌کشد.

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

رمان شکر تلخ به عنوان مشهورترین رمان جعفر شهری از حیث درونمایه و ساختار دارای اهمیت قابل توجهی است. این کتاب ضمن توصیف فضای ایران و مسائل اجتماعی آن در سال های (1294_ 1306 هـ. ش) به محدودیت و رنج های زن ایرانی در قالب زبانی خاص می پردازد.

تلخی درونمایه رمان سبب شده است تا نویسنده برای جذاب کردن اثر خود، از زبان طنز بهره گیرد و به نوعی مصائب حاکم بر جامعه را از طریق سخره کردن مسائل عرضه کند. طنزی که تلخی آن در سراسر کتاب احساس می شود. این‌کتاب در زومره کتاب های معروف ادبیات داستانی است.

ادبیات داستانی بخشی از ادبیات است که با دنیای واقعی و زندگی روزمره انسان ها ارتباط مستقیم دارد حتی اگر در اشکال خیالی و فراواقعی نیز ظهور یابد. «ادبیات داستانی در معنای جامع آن به هر روایتی که خصلت ساختگی و ابداعی آن بر جنبه تاریخی و واقعیش غلبه کند، اطلاق می شود.»به بیان دیگر ادبیات داستانی بر آثاری دلالت دارد که عموماً از ماهیت تخیلی برخوردار باشد و نویسنده با قدرت جعل خویش گوشه ای از زندگی انسان ها را بازنویسی کرده باشد.

مرحوم جعفر شهری در دو مجموعهٔ طهران قدیم و تاریخ اجتماعی تهران در قرن سیزدهم، حال و هوای تاریخی تهران را با جزئیاتش بیان می‌کند. دیگر اثر او «قند و نمک» مجموعه‌ای از اصطلاحات اصیل تهرانی با توضیحات و پیشینه‌است.
سه رمان از رمان‌های او یعنی شکر تلخ، گزنه و قلم سرنوشت را باید سه‌گانه‌ای دانست که اولی مربوط به دوران کودکی نویسنده و رنج‌های مادر وی، دومی شرح دوران نوجوانی و سومی مربوط به دوران میان‌سالی اوست. کتاب‌های حاجی در فرنگ(در دوجلد) و حاجی دوباره نیز سفرنامه مولف است به مکه و سپس اروپا که در آن خرافات دینی را به چالش می‌کشد.

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

رمان شکر تلخ به عنوان مشهورترین رمان جعفر شهری از حیث درونمایه و ساختار دارای اهمیت قابل توجهی است. این کتاب ضمن توصیف فضای ایران و مسائل اجتماعی آن در سال های (1294_ 1306 هـ. ش) به محدودیت و رنج های زن ایرانی در قالب زبانی خاص می پردازد.

تلخی درونمایه رمان سبب شده است تا نویسنده برای جذاب کردن اثر خود، از زبان طنز بهره گیرد و به نوعی مصائب حاکم بر جامعه را از طریق سخره کردن مسائل عرضه کند. طنزی که تلخی آن در سراسر کتاب احساس می شود. این‌کتاب در زومره کتاب های معروف ادبیات داستانی است.

ادبیات داستانی بخشی از ادبیات است که با دنیای واقعی و زندگی روزمره انسان ها ارتباط مستقیم دارد حتی اگر در اشکال خیالی و فراواقعی نیز ظهور یابد. «ادبیات داستانی در معنای جامع آن به هر روایتی که خصلت ساختگی و ابداعی آن بر جنبه تاریخی و واقعیش غلبه کند، اطلاق می شود.»به بیان دیگر ادبیات داستانی بر آثاری دلالت دارد که عموماً از ماهیت تخیلی برخوردار باشد و نویسنده با قدرت جعل خویش گوشه ای از زندگی انسان ها را بازنویسی کرده باشد.

مرحوم جعفر شهری در دو مجموعهٔ طهران قدیم و تاریخ اجتماعی تهران در قرن سیزدهم، حال و هوای تاریخی تهران را با جزئیاتش بیان می‌کند. دیگر اثر او «قند و نمک» مجموعه‌ای از اصطلاحات اصیل تهرانی با توضیحات و پیشینه‌است.
سه رمان از رمان‌های او یعنی شکر تلخ، گزنه و قلم سرنوشت را باید سه‌گانه‌ای دانست که اولی مربوط به دوران کودکی نویسنده و رنج‌های مادر وی، دومی شرح دوران نوجوانی و سومی مربوط به دوران میان‌سالی اوست. کتاب‌های حاجی در فرنگ(در دوجلد) و حاجی دوباره نیز سفرنامه مولف است به مکه و سپس اروپا که در آن خرافات دینی را به چالش می‌کشد.

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

رمان شکر تلخ به عنوان مشهورترین رمان جعفر شهری از حیث درونمایه و ساختار دارای اهمیت قابل توجهی است. این کتاب ضمن توصیف فضای ایران و مسائل اجتماعی آن در سال های (1294_ 1306 هـ. ش) به محدودیت و رنج های زن ایرانی در قالب زبانی خاص می پردازد.

تلخی درونمایه رمان سبب شده است تا نویسنده برای جذاب کردن اثر خود، از زبان طنز بهره گیرد و به نوعی مصائب حاکم بر جامعه را از طریق سخره کردن مسائل عرضه کند. طنزی که تلخی آن در سراسر کتاب احساس می شود. این‌کتاب در زومره کتاب های معروف ادبیات داستانی است.

ادبیات داستانی بخشی از ادبیات است که با دنیای واقعی و زندگی روزمره انسان ها ارتباط مستقیم دارد حتی اگر در اشکال خیالی و فراواقعی نیز ظهور یابد. «ادبیات داستانی در معنای جامع آن به هر روایتی که خصلت ساختگی و ابداعی آن بر جنبه تاریخی و واقعیش غلبه کند، اطلاق می شود.»به بیان دیگر ادبیات داستانی بر آثاری دلالت دارد که عموماً از ماهیت تخیلی برخوردار باشد و نویسنده با قدرت جعل خویش گوشه ای از زندگی انسان ها را بازنویسی کرده باشد.

مرحوم جعفر شهری در دو مجموعهٔ طهران قدیم و تاریخ اجتماعی تهران در قرن سیزدهم، حال و هوای تاریخی تهران را با جزئیاتش بیان می‌کند. دیگر اثر او «قند و نمک» مجموعه‌ای از اصطلاحات اصیل تهرانی با توضیحات و پیشینه‌است.
سه رمان از رمان‌های او یعنی شکر تلخ، گزنه و قلم سرنوشت را باید سه‌گانه‌ای دانست که اولی مربوط به دوران کودکی نویسنده و رنج‌های مادر وی، دومی شرح دوران نوجوانی و سومی مربوط به دوران میان‌سالی اوست. کتاب‌های حاجی در فرنگ(در دوجلد) و حاجی دوباره نیز سفرنامه مولف است به مکه و سپس اروپا که در آن خرافات دینی را به چالش می‌کشد.

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

رمان شکر تلخ به عنوان مشهورترین رمان جعفر شهری از حیث درونمایه و ساختار دارای اهمیت قابل توجهی است. این کتاب ضمن توصیف فضای ایران و مسائل اجتماعی آن در سال های (1294_ 1306 هـ. ش) به محدودیت و رنج های زن ایرانی در قالب زبانی خاص می پردازد.

تلخی درونمایه رمان سبب شده است تا نویسنده برای جذاب کردن اثر خود، از زبان طنز بهره گیرد و به نوعی مصائب حاکم بر جامعه را از طریق سخره کردن مسائل عرضه کند. طنزی که تلخی آن در سراسر کتاب احساس می شود. این‌کتاب در زومره کتاب های معروف ادبیات داستانی است.

ادبیات داستانی بخشی از ادبیات است که با دنیای واقعی و زندگی روزمره انسان ها ارتباط مستقیم دارد حتی اگر در اشکال خیالی و فراواقعی نیز ظهور یابد. «ادبیات داستانی در معنای جامع آن به هر روایتی که خصلت ساختگی و ابداعی آن بر جنبه تاریخی و واقعیش غلبه کند، اطلاق می شود.»به بیان دیگر ادبیات داستانی بر آثاری دلالت دارد که عموماً از ماهیت تخیلی برخوردار باشد و نویسنده با قدرت جعل خویش گوشه ای از زندگی انسان ها را بازنویسی کرده باشد.

مرحوم جعفر شهری در دو مجموعهٔ طهران قدیم و تاریخ اجتماعی تهران در قرن سیزدهم، حال و هوای تاریخی تهران را با جزئیاتش بیان می‌کند. دیگر اثر او «قند و نمک» مجموعه‌ای از اصطلاحات اصیل تهرانی با توضیحات و پیشینه‌است.
سه رمان از رمان‌های او یعنی شکر تلخ، گزنه و قلم سرنوشت را باید سه‌گانه‌ای دانست که اولی مربوط به دوران کودکی نویسنده و رنج‌های مادر وی، دومی شرح دوران نوجوانی و سومی مربوط به دوران میان‌سالی اوست. کتاب‌های حاجی در فرنگ(در دوجلد) و حاجی دوباره نیز سفرنامه مولف است به مکه و سپس اروپا که در آن خرافات دینی را به چالش می‌کشد.

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.

نویسنده: #ویل_کاپی

مترجم: شادروان #نجف_دریا_بندری

گوینده: #ناصر_زراعتی 

 ترجمه ای است از کتاب The Decline and Fall of Practically Everybody  

«چنین کنند بزرگان» نام کتابی است از «ویل کاپی» و با ترجمه ی «نجف دریابندری» که با زبانی طنز و شیوا به بررسی برخی شخصیت های مهم در تاریخ جهان می پردازد. این کتاب را باید تلفیقی از حقیقت و طنز دانست. آن جا که سرگذشت بزرگانی چون «خئوپس»، «اسکندر کبیر»، کریستوف کلمب»، «کلئوپاترا» و... با شکسته شدن قواعد زبان مرسوم در کتب تاریخی، با لحنی دلنشین روایت شده است.

آنچه در مورد این کتاب گفتنی است، گذشته از ترجمه ی مثل همیشه استادانه و درخشان دریابندری، طنز خوش ساختی است که در صفحات این اثر به چشم می خورد. طنزی قوی که گاهی وادارت می کند قهقهه بزنی و این خود نشانه ی قدرت قلم نویسنده است. طنز موجود در این کتاب آن قدر قدرتمند و جریان ساز است که رد پایش را امروز می شود در آثار و نوشته های بسیاری از طنز نویسان نامی ایران هم دید.

این اثر حاوی داستان‌هایی از شخصیت‌های برجسته‌ای چون خئوپس یا خوفو (نام فرعون مصر)؛ پریکلس (بزرگترین سیاستمدار یونان باستان در دوره تمدن آتن از 461 تا 429 پیش از میلاد)؛ اسکندر کبیر (اسکندر سوم مقدونی به سال 356 پیش از میلاد)؛ هانیبال (رومولوس از پسران هاملیکار وبناکننده شهر رم)؛ کلئوپاترا (کلئوپاترای هفتم، ملکه مصر، دختر بطلمیوس هشتم)؛ نرون (پسر اگریپینای کوچک و کنئوسدومیتیوسآهنوباروبوس به سال 37 میلادی)؛ آتیلا (پسر مونزوک زشترو، پادشاه هومون‌ها از شبه جزیره بالکان به سال 395 میلادی)؛ کریستف کلمب (به سال1452؛ کاشف قاره ای جدید)؛ لوکرتزیابورجا (بانوی عصر رنسانس و متولد 1480)؛ فردریک کبیر (یا فردریک دوم، سومین پادشاه کشور پروس)؛ کاترین کبیر (امپراتور آلمانی الاصل روسیه)؛ پطر کبیر (تزار روسی)؛ شارلمانی (یا شارل کبیر امپراتور قرون وسطی)؛ ساوونارولا (امپراتوری در شهر فلورانس شبه جزیره ایتالیا مربوط به 5 قرن پیش)؛ است.

در مقدمه اثر، مترجم خود را نه تنها پایبند به هیچ اصلی نکرده بلکه اصل امانت در ترجمه را نیز زیر پا گذاشته و خود را برای مواجهه با هر انتقادی آماده کرده است.

وی انتشار این کتب را فرصت مساعدی می‌بیند برای همه کسانی که احیاناَ همیشه منتظر بوده‌اند تا نویسنده این سطور خود را در وضع نامساعدی قرار دهد.

همچنین در مقدمه این کتاب اشاره شده است که قطعات فراوانی از متن اصلی ساقط شده و جملات و عبارات جعلی فراوانی گنجانیده شده است.

همچنین در ضبط فارسی اعلام تاریخی و جغرافیائی هیچ قاعده معینی رعایت نشده و معادل لاتین اعلام نیز در پانویس نیامده است.

به علاوه، مترجم از شفاف‌سازی ذهن خوانندگان خودداری کرده به طوری که خواننندگان ناچار هستند طبق معمول با ذهنی تاریک به خواندن کتاب بپردازند. مترجم اسم کتاب را نیز تغییر داده است و همچنین ممکن است فکر و حواس خواننداگان زیرک را هم پرت کند.

Hosted on Acast. See acast.com/privacy for more information.