Хүүгээ 19 нас хүрэх үед нь тэд түүнд хүссэн сургуульдаа ороход нь саад хийж, худалдааны сургуульд оруулж орхижээ. Гэвч энэ цагаас эхлэн хүүгийнх нь зам уруудаж эхэлсэн байна. Улмаар хүү нь архи тамхинд орж, зугаа цэнгэлд толгойгоо мэдүүлэх болжээ. Тэр үүнийгээ, “Надад сайхан байдаг юм” хэмээн тайлбарласан байна. Түүний гадаад байдал ч өөрчлөгдөж эхэлжээ. Тэр урьдынх шигээ жавхаатай, эрч хүчтэй байхаа больж биеэ гаргуунд нь гаргах болжээ. Тэр өрөөндөө хаалгаа түгжин сууж, өдрийг хөгжим сонсож юмуу унтаж өнгөрүүлэх болсон байна. Тэр бүү хэл “Болдог бол үхчих юмсан” гэж найздаа хэлж байхыг нь ээж нь сонсжээ.
Эцэг эх нь түүнийг өрөөнөөсөө гарч ирэхийг шаардах үед тэр чангаар, “Намайг ганцааранг минь орхи, би зүв зүгээр байна” хэмээн хашхирдаг байв. Удалгүй тэр хамгийн хайртай эд зүйлсээ бусдад тарааж өгөх болжээ. Тэгээд нэг л өдөр тэр амиа хорлосон байна.