శ్లోకం 3:

బుద్ధం ధర్మం తథైవ స్థవిరం సంఘం ఉత్తమం |

శరణం ప్రావిశచ్ ఛ్రేష్ఠం శరణార్థీ శరణ్య-వత్ ||

అంటే:

శరణు కోరేవాడు, శరణు పొందడానికి అర్హుడైన వాని వలె, అత్యుత్తమమైన శరణ్యాన్నిఆశ్రయించాడు: ఆయనే బుద్ధుడు, ధర్మము మరియుఉత్తమమైన స్థవిర సంఘము.

శ్లోకం 2:

తస్మాద్ భవాన్ శరణం శాంతం శరణం శరణార్థినామ్ |

శరణం శరణాయాథ శరణ్యః శరణం వ్రజేత్ ||

అంటే:

కావున, ఓ రాజా! నీవు శరణు కోరేవారికి ఆశ్రయమైన ఆ శాంత శరణ్యాన్ని (ధర్మాన్ని) ఆశ్రయించు. శరణు పొందడానికియోగ్యుడైన వాడు ఖచ్చితంగా ఆ శరణ్యాన్నే ఆశ్రయించాలి.

శ్లోకం 1:

శ్రీమతా సుగతేనైదం భాషితం శాశ్వతం శివం |

శరణం సర్వభూతానాం సతాం ధర్మః ప్రకీర్తితః ||

అంటే:

శ్రీమంతుడైన సుగతుడు (బుద్ధుడు) ఈ నిత్యమైన, మంగళకరమైన ధర్మాన్ని బోధించాడు. ఇది సర్వప్రాణులకు శరణ్యం మరియుసత్పురుషుల ధర్మంగా కీర్తిం చబడింది.

నమో బుద్ధాయ భగవతే సర్వబుద్ధ విశేషాయ |

సర్వజ్ఞాయ గుణలోకాయ శాంతాయ శరణాయ చ ||

అంటే:

భగవంతుడైన బుద్ధునికి నమస్కారం. ఆయన సర్వ బుద్ధులలో శ్రేష్ఠుడు, సర్వజ్ఞుడు, సద్గుణాల కాంతి

స్వరూపుడు, శాంతమూర్తి మరియుశరణు కోరేవారికి ఆశ్రయుడు.

నాగార్జునుడు, తన పోషకుడు మరియు స్నేహితుడైన  సిరి శాంతమూలుని కోసమే ఈ 'సుహృల్లేఖ' రాశారని నేను భావిస్తాను.

Reference: Tirumala ramachandra rao

Reference: Tirumala Ramachandrarao

Arudra

Reference: Tirumala Ramachandra rao

Reference: Rahul Sankrityayan

Rugveda Aryulu

Reference: Rahul Sankrityayan

Rugveda aryulu